Watertoren 181 - Leeuwarden.

 

En zo kwamen we aan in Leeuwarden, bij de laatste watertoren op deze tweede pinksterdag. Leeuwarden zou ook onze overnachtingsplek zijn voor deze midweek. 

De toren is in 1925 gebouwd door de Bredasche Beton Maatschappij en heeft een hoogte van 36 meter. De inhoud van het reservoir is 1000 m³. Deze toren is buiten gebruik gesteld en in 1999 voor 1 gulden aangekocht door de Leeuwarder Theo Douma. Die verkocht de watertoren vervolgens aan onder meer projectontwikkelaar Jan van Kammen. Van Kammen heeft in 2001/2002 met zijn zakenpartners de plannen verwezenlijkt tot de bouw van 9 appartementen en een kantoor op parterre, met de naam Aquastate. Ik las nog ergens dat de architecten Draisma en Wolthekker de toren een slanker aanzicht hebben gegeven door haar ca. 10 meter hoger te maken en te voorzien van een zinken, spitsvormig, dak. 

Nadat we waren ingecheckt hebben we op het terras even nog wat gedronken en zitten kijken naar de vele Elfstedentochtfietsers die langs reden. Daarna lekker douchen, omkleden en toen kwam de eerste regen. Helemaal niet erg, wel voor de fietsers die nog onderweg waren, maar niet voor ons. 

Het restaurant was vlakbij en daar was het goed toeven. Lekker gegeten, een aspergesoep vooraf en heerlijke asperges met beenham, mmm. 

En suikerzakjes met Friese tekst erop, kijk daar wordt ik ook blij van.

 

Watertoren 180 - Bolsward.

 

Wat was het druk toen we een parkeerplek zochten in Bolsward, waar we de vierde watertoren van deze Pinkstermaandag gingen fotograferen. Ik had onderweg al wel veel fietsers gezien, maar had totaal niet in de gaten dat de Fietselfstedentocht die dag werd gereden.  Maar liefst 15.000 fietsers deden er aan mee. Een prachtige fietstocht, maar wij zijn wel blij dat we de tocht op een andere tijd hebben gereden. Op een groot industrie terrein, mudvol auto's, konden we toch nog een plekje vinden, vlakbij de toren.

De watertoren in Bolsward is door architect(en) IWGL en Bredasche Beton Mij. v/h H. Vriens en werd gebouwd in 1929. De toren heeft een hoogte van 37,40 meter en heeft twee waterreservoirs van elk 200 m³. Eind 2007 is de toren buiten gebruik gesteld en in 2015 is de toren gekocht door Sonnema Berenburg. Die had daarmee allerlei plannen, maar wij hadden het idee dat er niet veel mee gebeurd. Het is een stenen watertoren, maar bij een verbouwing in 1976 uitwendig bekleed met beton. De toren is geïnspireerd op de torens die Sangster in 1924 en 1925 voor de drinkwaterleiding in Brabant ontwierp.

Watertoren 179 - Sneek.

 

We gingen  weer vrolijk verder naar onze volgende toren, deze in Sneek. Het weer was nog steeds goed, wel bewolking, maar droog. 

Dit is ook al een ouwetje, gebouwd in 1908 in een neorenaissance stijl en is ontworpen door architect G. Halbertsma. Het is een gemeentelijk monument.

De watertoren heeft een hoogte van 44 meter en één waterreservoir van 350 m³. Sinds 1998 wordt de toren gebruikt als kantoor en degenen die er werken, kunnen nog steeds door de mooie ingang naar binnen. In de toren zal er best wel het een en ander zijn uit gesloopt en ik vermoed dat dat de spullen zijn die rondom de toren nog worden bewaard. De oude wenteltrap zal daar ook zijn tijd wel hebben uitgediend.

Watertoren 178 - Joure.

De watertoren in Joure is geen hotel, maar wordt wel bewoond. Deze toren is weer heel anders van model dan de vorige die ik liet zien en is een stuk ouder. Gebouwd werd deze in 1928, omdat de watertoren van Heerenveen niet voldoende was om het waterleidingnet op druk te houden. Het is een ontwerp van architect C.J. Wierda, heeft een hoogte van 30,3 meter, een waterreservoir van 150 m³ en bestaat uit een betonskelet met daartussen baksteen.

De watertoren is in 1956 gerestaureerd en nog tot 1987 in gebruik geweest. In 1990 werd de toren omgebouwd tot woonhuis. Gelukkig is er aan de toren zelf niet veel veranderd, maar er is wel aan de voor en achterkant wat aangebouwd. De foto's namen we door de heg en door het hekwerk, want hier had je anders niet zo'n zicht op, wat natuurlijk niet zo erg is. Het voornaamste was, dat we de toren op zich goed zagen. 

 

Watertoren 177 - Akkrum-Nes.

 

We waren een midweek in Friesland, want er moesten nodig weer wat watertorens gefotografeerd worden en liefst allemaal in een keer, want deze staan voor ons, niet bij de deur. We hebben écht moeten zoeken naar een geschikte week, want ik weet niet wat het is, maar dit is wel een heel druk jaar. Afgelopen week werd het dus en het weer was een grote gok. Een gedeelte zouden we per auto doen, maar we wilden natuurlijk ook graag fietsen.

Dit is de watertoren in Nes bij Akkrum, het is een ontwerp van architect A.P. Wesselman van Helmond en gebouwd in 1957. Deze toren is identiek aan de watertoren in Sint Jacobiparochie, heeft een hoogte van 41 meter en een waterreservoir van 515 m³, is niet meer in gebruik als watertoren, maar functioneert sinds het voorjaar van 2016 als hotel. toen de toren in particuliere handen kwam en de eigenaar liet weten van zijn hotelplannen, waren veel inwoners van Nes daar op tegen. De watertoren staat te dicht bij het dorp en zou de privacy van de bewoners aantasten. Er is daarom besloten de ramen gericht op het dorp te blinderen.

In 2015 werd aan de verbouwing begonnen om van het waterreservoir twee hotelkamers te maken. Op 6 mei 2016 werd het hotel in de watertoren door Foppe de Haan geopend. Gelukkig is de eenvoud en het karakter van de toren aan aan de buitenkant zoveel mogelijk in zijn waarde gelaten. 

 

Er was eens een blaadje.....

 

......en dat kreeg ik van onze buurvrouw. Zet het in de potgrond, dan gaat het wortel schieten en krijg je vanzelf zo'n mooie plant. En een mooie plant was het, die onze buurvrouw op de kast had staan. Mooi groen stevig blad en de plant hing wel meer dan een meter lans de kast naar beneden. Dat speelde zich wel zo'n twee/drie jaar geleden af. Mijn blaadje groeide en groeide en zie nu, een prachtige bloem verscheen er plotseling. Heb toch maar even gezocht wat voor plant het eigenlijk is en als ik het goed heb is het een Hóya en is genoemd naar Thomas Hoy, eind 18e, begin 19e eeuw, tuinman bij de hertog van Northumberland. Hier noemt men het een wasbloem. Er bestaan zo'n 200 soorten, maar welke van de 200 dit is, nou ja, dat zal me een zorg zijn. Ik vind het gewoon een schitterende bloem. Uitvergroot levert het dit plaatje op, of het van stof gemaakt is.

Hartige notentaart met champignons en blauwe kaas ( RvdM ).

 

O jee, alweer een maand voorbij, wat gaat dat snel zeg en ik had nog helemaal geen idee, nog niks voorbereid. Wist ook nog niet wat we vandaag gingen eten. Rommelen in de map van uitgescheurde recepten om ooit nog eens te maken. Gevonden, een recept uit 2016. Eerst vanmorgen naar een verjaardag, vanmiddag boodschappen gedaan en daarna aan de slag.

Hoofdgerecht voor 4 personen - ca. 30 minuten + 30 minuten oventijd.

1 eetl. bloem, om te bestuiven - 8 plakjes hartige taartdeeg, ontdooid - 1 eetl.olie - 1 bakje van 250 gr kastanjechampignons, schoongeveegd en gehalveerd - 100 gr gepelde walnoten -  50 gr amandelen met vlies - 200 ml crème fraîche - 3 eieren - 150 gr blauwe kaas, verbrokkeld - 20 gr gemengde zaden - een lage taartvorm van circa 24 cm ø, ingevet.

Bereiden.

Verwarm de oven voor op180ºC. 
Bestuif de taartvorm met bloem.
Duw het deeg in de vorm en druk de naden goed vast.
Snijd overtollig deeg rondom weg.
Verhit de olie in een koekenpan en bak hierin de champignons op een hoge stand in 3 min. rondom bruin, laat ze uitlekken in een zeef en bestrooi met zout en peper.
Verdeel de gebakken champignons en alle noten over de taartbodem.
Klop de crème fraîche met de eieren los en breng op smaak met peper en zout.
Giet dit mengsel over de vulling en verdeel de blauwe kaas en zaden erover..
Bak de taart in de oven in circa 30 minuten gaar en goudbruin
Lekker met een groene salade.

De blauwe kaas kun je ook vervangen door zachte geitenkaas of feta. 

Wij aten er een gemengde salade bij met tomaat en komkommer.

De bovenste foto is de taart vóór die de oven inging, tweede foto staat de taart in de oven en bij de laatste de laatste konden we gaan eten.

Vond het een makkelijk te maken recept, snel klaar en mooi gegaard.

Het plafond.

Ik blijf nog even in Delft, want het plafond was best bijzonder. We liepen in de stationshal en meestal kijk ik wel omhoog in zo'n grote hal. Er hangen vaak bijzondere  lampen of andere mooie aankleding en deze keer was het plafond waar ik wat ontdekte. Zag ik nou letters ?

Inderdaad, letters en nog meer.  Het plafond is voorzien van aluminium lamellen met daarop een historische plattegrond van Delft. Het totale lamellenplafond en daarmee de plattegrond zijn ca. 110 x 70 meter groot. Leuk idee vonden wij en je hebt wat te speuren, alleen fotograferen viel niet mee !

 

Watertoren 176 - Delft.

 

Eindelijk het vervolg van de wandeling in Delft. Tja, je kan zomaar ineens wat krijgen, in mijn geval een maag darm ontsteking, dus ik lag in de lappenmand, zal ik maar zeggen, maar ik ben er weer uit. Kijk wat we ook zagen op onze wandelroute, deze prachtige watertoren.

De watertoren is gelegen aan een zijtak van de Delftse Schie, voor de Calvé-fabriek in het noorden van de stad. Deze 29 m hoge  toren met een waterreservoir van 600 m³, gebouwd in 1895, werd gebouwd in neorenaissancestijl naar ontwerp van gemeentearchitect M.A.C. Hartman.

We konden er lekker omheen lopen, altijd wel leuk, maar er was niet veel te zien die zondag.

Bij de oprit naar de watertoren stond deze plastiek. Eerder stond die bij het voormalige Kon./Shell Plastics Laboratorium Delft. 

Begin 1977 heeft men dit verplaatst naar hier. Er stond deze tekst bij te lezen.

Op deze plaats verstrekte de Kon.Shell gratis drinkwater toen de Delftse watervoorziening te wensen overliet.

Geschenk van de burgerij op initiatief van de Delftse Courant.

1963 - 1964

De watertoren is een rijksmonument.

Dit was trouwens de tweede watertoren die de gemeente Delft eind 19e eeuw liet bouwen, de eerste is er ook nog, maar daar moeten we nog naar toe en daar wordt, t.z.t,  natuurlijk ook een blog over gemaakt.

Bron, Wikipedia.

 

Even terug naar Delft.

 

Geïnspireerd door de mooie foto's van Jeanne, wou ik nog eens terug naar Delft. We waren er al eens geweest met de veteranen, deden er een speurtocht, maakten een rondvaart en gingen naar het fabrieksmuseum voor Delfts aardewerk. Dat deden we nu allemaal niet, nu gingen we gewoon een wandeling maken. lekker relaxed en genieten van het mooie weer gisteren. Het was fris, dat wel, maar we hadden daar natuurlijk met de kleding rekening mee gehouden. De normale treinreis zou wat korter zijn, maar we moesten nu anders reizen vanwege werkzaamheden aan het spoor. We waren er dus pas tegen het middag uur en besloten om meteen maar te lunchen in het oude treinstation. Een prachtig gebouw en aan de achterkant is een schitterende tuin aangelegd, waar we 's-middags nog lekker in de zon wat dronken. Wat een mooie geveltjes kom je tegen.

Links boven het meisjeshuis, een weeshuis voor halfwezen meisjes uit hervormde gezinnen. De meisjes moesten minimaal  nog één levende ouder hebben en moesten tussen de 6 en 10 jaar zijn. Na hun achttiende verlieten ze meestal het weeshuis en gingen meestal werken in een dienstbetrekking, waar ze tijdens hun verblijf in het weeshuis goed voor waren opgeleid met onderwijs in taal, rekenen, godsdienst, handwerken en koken. Mooie gevelsteen ook van saai, greine en stoffe-hal. Grein is textiel waarvan een deel waarvan een deel bestond uit garen gemaakt van zijde, saai is een effen, licht gekeperde stof. De twee onderste foto's zijn van de gevel van een laatgotisch woonhuis en is het oudste stenen woonhuis in Delft en is een ontwerp van de architect en schilder Pieter Post.

Delft, een mooie stad om te bekijken, gezellige straatjes, veel water en een mooie kerk, die op zondag gesloten is, hoe bizar is dat.

We waren nog niet uitgewandeld, maar daarover een volgende keer.

Kippen.

 

Vorige week fietsten we opeens langs een weiland met loslopende kippen. Nou dat hebben we hier nog nooit gezien. Ja natuurlijk weleens op een boerenerf, of in een dorp bij een woonhuis, maar dat zijn er meestal maar enkele. Wat zouden dit nou voor kippen zijn, vrije uitloop, of scharrelkippen.

Zouden deze kippen biologisch worden "opgevoed", of zijn het toch legbatterij kippen, gezien de grote schuren op de achtergrond. 

Mogen ze om de beurt in groepjes even de buitenlucht in, ik weet het niet hoor, heb er geen verstand van, maar ik vond het wel onverwacht en leuk om te zien.

Daarom stapten we even af om een foto te maken en daarna lekker verder, al fietsend, te filosoferen over het, hoe, waarom, hoezo, hoelang ..........

Gesprekstof genoeg !

Couscous met kip ( RvdM ).

 

Het recept van dit gerecht staat op een vergeeld stukje krantenpapier en zit al jaren los in een mapje. Een paar weken geleden kwam ik het weer tegen, jaren bewaard en nog nooit gemaakt, tot toen. We vonden het alletwee lekker, maar ja ik had natuurlijk geen foto's genomen. Gisteren aten we het weer, dus hier het recept mét beelden.

Couscous met kip - Ingrediënten - 2 pers.

200 gr gerookte kipfilet - 2 tl zout (afgestreken) - 1 ui - 1 courgette - 3 el olijfolie - 180 gr couscous -         50 gr rozijnen - 25 gr geschaafde amandelen.

. Snijd de kipfilet in reepjes, snipper de ui en snijd de courgette in kleine blokjes.
. Fruit de gesnipperde ui en de courgette in 2 el olie glazig.
. Kook 180 ml water met zout en 1 el olie, als dat kookt, het vuur uitzetten, couscous en rozijnen en de in reepjes gesneden kipfilet toevoegen en vermengen met het water.
. Amandelen ondertussen bruinen in de oven of koekenpan.
. Als de couscous al het water heeft opgenomen, dan de gefruite ui en courgette plus een royale klont boter door de couscous scheppen en strooi de amandelen op je bord er overheen.

In het originele recept stond gekookte kipfilet, maar dat vonden we wat aan de flauwe kant, dus gebruikte ik gerookte kipfilet.  

Ik weet niet of alle couscous hetzelfde is, maar kijk vooraf even op de verpakking naar de verhouding couscous/water.

En nog even wat dichterbij.

Wij hadden nog bedacht, mocht je niet van couscous houden, dan zal dit ook wel met rijst smaken. 

Op wat voor manier dan ook, smakelijk eten !

 

Watertoren 175 - Boven- Hardinxveld.

 

We zijn toch weer bij onze auto terecht gekomen, natuurlijk zijn we dat, wie had anders verwacht. We fietsten verder en in Bergambacht  konden we, hoera, koffie drinken (Aan de Dijck) én, zeker zo belangrijk, overvaren. Aan de overkant weer verder gefietst, naar Sliedrecht, waar de auto op ons stond te wachten en waar we die dag begonnen waren bij de eerste watertoren. Fietsen op de auto en richting de laatste toren van die dag. We zouden er langs komen op de terugweg naar huis.

De watertoren in Boven-Hardinxveld werd gebouwd in 1923 in een typische interbellumbouwstijl die invloeden vertoont van de architectuur van het Nieuwe Bouwen, maar vanwege de zware kap ook verwant is aan de Amsterdamse School. De werkzaamheden werden uitgevoerd door bouwbedrijf de N.V. Algemene Beton Compagnie uit Den Haag.

De watertoren heeft een hoogte van 42,90 meter en een betonnen vlakbodemreservoir van 215 m³. De toren heeft de status rijksmonument en is ingeschreven onder 512954 in het monumentenregister. 

Dit waren de laatste watertorens die we vorig jaar zagen, een leuke dag met gelukkig prachtig weer tot de avond toe. We begonnen die dag (1-9-2023) bij de toren in Sliedrecht, daarna Zwijndrecht, Barendrecht, Krimpen a/d Lek, de onverwachte toren in Nieuw-Lekkerland en als laatste, deze in Boven-Hardinxveld. 81,97 km stond er op de teller, lekkere tocht, met enkele strubbelingen daargelaten, in een mooie streek, zo mag ik het toch wel samenvatten. 

Watertoren 174 - Nieuw-Lekkerland.

 

Vier watertorens hadden we die dag bekeken, allemaal per fiets kunnen doen. Toen moesten we de Lek over, maar helaas, op zondag  geen overtocht mogelijk hier, gesloten. Wat nu, we moesten naar onze auto, niemand te zien op straat, of toch. In de verte kwam er iemand aan, nee overvaren kon niet, maar we konden wel terug en dan ergens een brug over. Nou mooi niet, ik hou niet van teruggaan.

Nee, we gingen verder en we hadden zin om ergens koffie te gaan drinken, maar ook dat ging zomaar niet.

Toch hadden we heel veel geluk, want kijk eens wat ik aan de overkant zag, zou dat een watertoren zijn ? Even wat dichterbij halen met de camera, nou ja maak maar een foto zei ik tegen C, voor het geval dat........

Het bleek de watertoren te zijn van Nieuw-Lekkerland, een plaats in de gemeente Molenlanden. De toren is gebouwd in 1915 door Visser & Smit Hanab, heeft een hoogte van 34 meter en een waterreservoir met een inhoud van 400 m³ en staat aan de Lekdijk. In 2010 werd de watertoren verkocht en kwam voor het eerst in particuliere handen. 

Ik heb toen we thuiskwamen nog op internet gezocht naar wat meer informatie over de toren en stuitte toen op dit trieste bericht.

De watertoren is vrijdag 28 juli 2023 voorzien van een zwarte rouwrand. Het bovenste deel van de toren is zwart geverfd. Dit heeft te maken met de verdrinkingsdood van een 33-jarige man die in de toren woonde. Afgelopen week kwam de Nieuw-Lekkerlander en zijn 25-jarige zwager uit Brandwijk om het leven, bij een ongeval tijdens een kanotocht in Frankrijk.

We zijn niet meer bij deze 'onverwachte' toren terecht gekomen, hij stond niet op ons lijstje van die dag, dus fijn dat we er foto's van namen. 

Watertoren 173 - Krimpen a/d Lek.

 

En zo zijn we aangekomen bij nummer vier van die dag, de watertoren van Krimpen aan de Lek. Deze is gebouwd in 1909 en is ontworpen door architecten Visser en Smit uit Papendrecht. De toren heeft een traditioneel ambachtelijke stijl met neorenaissance motieven en staat aan de rivier de Lek vlak bij de kruising met de Noord en de Nieuwe Maas, heeft een hoogte van 47,2 meter en een waterreservoir van 250 m³.

Best een aardige toren, maar ik denk dat er niet echt in gewoond wordt ondanks dat er een verwijzing voor aan de straat hing (kam en schaar) naar een kapper. Maar misschien is dat in een bijgebouw.

We zagen op het terrein enkele gebouwen staan waarvan een ervan een filtergebouw is. Hoe ik dat weet, nou ik zag deze week op het www, dit bericht van maandag 11 maart.  Met vereende krachten is zaterdag het oude filtergebouw bij de watertoren van Krimpen aan de Lek opgevijzeld. De bijgebouwen op het watertorenterrein worden door de huidige eigenaren, Marcus Robben en Nicoline Pot, opgeknapt om er op termijn een B&B in te vestigen. Het filtergebouw was in de loop van de tijd flink scheef gezakt. Het werd zaterdag weer langzaam omhoog gebracht. Ongeveer veertig mensen gaven gehoor aan een oproep op Facebook om daarbij te komen helpen.

Op youtube zag ik HIER een filmpje van hoe dat ging. helaas krijg ik er geen geluid bij.

Bron, Het Kontakt, wikipedia en youtube.

Watertoren 172 - Barendrecht.

 

Voici, de derde Drechttoren van die dag. De watertoren in Barendrecht is een ontwerp van architect ROELOF KUIPERS en is gebouwd in 1912. De bouwstijl is Overgangsstijl met elementen uit de Italiaanse Renaissance. De WATERTOREN VAN HEERENVEEN was vrijwel identiek. De toren heeft de status rijksmonument.

De 36 meter hoge toren heeft een betonnen skelet met een vulling van baksteen en is voorzien van een voor de bouwtijd vrij gangbaar betonnen vlakbodemreservoir met een inhoud van 120 m³. De thans niet meer voor de drinkwatervoorziening in gebruik zijnde toren wordt vergezeld door een op twee niveaus met de toren verbonden kleinere toren. Op de tweede etage van de watertoren bevindt zich de loopbrugverbinding met een betonnen trap naar de kleine toren, die oorspronkelijk diende als filtergebouw. Het torentje heeft/had in het bovenste gedeelte een rond reservoir van beton met een eveneens betonnen trechterpijp, die werd gebruikt voor de filtering van het water. Het onderste deel van het torentje bevatte drie filterketels, die zijn verwijderd, nadat de watertoren zijn functie kwijtraakte.

De entree van de toren bevind zich boven een symmetrische dubbele bordestrap, die aan de voorzijde op de begane grond is voorzien van een deur en verder bestaat uit een steektrap aan weerszijden van het bordes en opengewerkte balustrades. Boven de rondboogdeur op het bordes hangt het wapen van de  gemeente Barendrecht.

Toch weer eens een héél andere dan anders toren.

 

We hebben al menige watertoren gezien en toch worden wij ook nog af en toe verrast.

Zo blijft het leuk om te doen. 

N.B: Dit bericht kwam ik nog ergens tegen. 

De voormalige watertoren van Barendrecht behoort tot het genre van watertorens die nog steeds functioneel in gebruik zijn. Na de uitbreiding van 2001 is het getransformeerd in een aantrekkelijke trouwlocatie en de 36 meter hoge toren herbergt de zendmast van KPN en de radiomast van de plaatselijke amateurvereniging.  

(bron wikipedia en rijksmonument register)