Het viel ons de afgelopen maand op, dat er overal op de fietspaden in gele letters, zet je licht aan stond te lezen. Toen het maandblad van de ANWB op de mat viel werd het duidelijk. Een actie om iedereen duidelijk te maken dat, je fietsverlichting aanzetten echt héél belangrijk is. Vorig jaar zijn scholen, verenigingen en ANWB-leden ook al in de weer geweest met spuitkrijt, maar dat heb ik toen gemist. Deze keer haalde ik ook een tagpakket op in de winkel en onze twee jongste kleinkinderen hebben hier in de wijk hun tags gezet.
40.000 gratis tagpakketten, met het sjabloon en milieuvriendelijk geel spuitkrijt, worden er dit jaar uitgedeeld. Het schijnt echt te werken, want wat blijkt, in plaats van 4 op de 10, hebben 6 op de 10 fietsers na het lezen van de tekst "Zet je licht aan" hun licht aan. De smiley geeft mensen het gevoel dat hun gedrag wordt beloond.
De tags zijn tijdelijk omdat het verrassingseffect belangrijk is. Als de tag er continue staat, treed er gewenning op en zien de mensen het niet meer. Dan zou je ook een verkeersbord kunnen plaatsen.
Enfin, het zal allemaal wel onderzocht zijn en wij hebben ons steentje bijgedragen en hopelijk onze buurt weer wat veiliger gemaakt. En last but not least, we hebben goede fietsverlichting die we dan ook nog aanzetten, natuurlijk ;-)
Posts tonen met het label teksten. Alle posts tonen
Posts tonen met het label teksten. Alle posts tonen
zaterdag 2 november 2019
woensdag 23 maart 2016
Verwoorden.
'Laten we durven.
Laten we graag zien omdat we dat kunnen, en leven - voluit en gretig - omdat wij dat mógen en het daarom dubbel zo goed moeten doen.
Laten we beter leren weten, niet meer morsen met de dagen die al die anderen, daar, zomaar, opeens zijn kwijtgeraakt.
Laten we geen engelen zijn, maar als het kan toch ook geen duivels.
Laten we mensen zijn. En helemaal onszelf worden, niet wie we denken dat anderen wilden dat we waren.
Laten we moed houden, durven wankelen en redden wat er te redden valt. Onszelf bijvoorbeeld, en mekaar.
Laten we stoppen met hopen en doen wat moet gebeuren om het te doen gebeuren, en mild zijn voor wie dat nog niet kan.Laten we ze openlaten; onze deuren, onze armen onze geesten.Laten we pantsers afleggen, en de andere tegemoet treden, telkens weer.
Laten we slapende honden keihard wakker maken. Blijven geloven in dromen die ook uitkomen. Veel verwachten, genoeg spijt hebben, in zeven sloten tegelijk lopen, alle dingen aankijken, ook dat wat ons verontrust.
En laten we minachting koesteren voor de hopeloosheid, weten wat we waard zijn, onszelf gunnen wat we verdienen, want dat is vaak meer dan we geneigd zijn te denken. En laten we begrijpen wat de liefde is, onthouden dat dat alles is, of toch bijna.
Laten we durven. Ja.'
Griet Op de Beeck.
Gisteren zag ik haar bij De Wereld Draait Door en sprak ze deze door haar geschreven tekst uit.
Ik zag de tekst al op dit blog maar wil het toch nog delen zodat nog meer mensen kennis kunnen nemen aan deze zo mooi verwoorde hartekreet.
Laten we graag zien omdat we dat kunnen, en leven - voluit en gretig - omdat wij dat mógen en het daarom dubbel zo goed moeten doen.
Laten we beter leren weten, niet meer morsen met de dagen die al die anderen, daar, zomaar, opeens zijn kwijtgeraakt.
Laten we geen engelen zijn, maar als het kan toch ook geen duivels.
Laten we mensen zijn. En helemaal onszelf worden, niet wie we denken dat anderen wilden dat we waren.
Laten we moed houden, durven wankelen en redden wat er te redden valt. Onszelf bijvoorbeeld, en mekaar.
Laten we stoppen met hopen en doen wat moet gebeuren om het te doen gebeuren, en mild zijn voor wie dat nog niet kan.Laten we ze openlaten; onze deuren, onze armen onze geesten.Laten we pantsers afleggen, en de andere tegemoet treden, telkens weer.
Laten we slapende honden keihard wakker maken. Blijven geloven in dromen die ook uitkomen. Veel verwachten, genoeg spijt hebben, in zeven sloten tegelijk lopen, alle dingen aankijken, ook dat wat ons verontrust.
En laten we minachting koesteren voor de hopeloosheid, weten wat we waard zijn, onszelf gunnen wat we verdienen, want dat is vaak meer dan we geneigd zijn te denken. En laten we begrijpen wat de liefde is, onthouden dat dat alles is, of toch bijna.
Laten we durven. Ja.'
Griet Op de Beeck.
Gisteren zag ik haar bij De Wereld Draait Door en sprak ze deze door haar geschreven tekst uit.
Ik zag de tekst al op dit blog maar wil het toch nog delen zodat nog meer mensen kennis kunnen nemen aan deze zo mooi verwoorde hartekreet.
Abonneren op:
Posts (Atom)