LA POSTE.

Een van de laatste dagen in augustus kreeg ik een mooie envelop in de brievenbus. Post uit Frankrijk, altijd leuk, van wie, dat kon ik nog niet zien. Snel openmaken, wow, ik werd gefeliciteerd, maar waarmee ? In april ben ik jarig en onze trouwdag is in juli. De afzender schreef dat ze een beetje laat was, maar dat kwam omdat ze op de postbode had gewacht en het verhaal lees je vandaag op mijn blog schreef ze. Ik keek natuurlijk en de dag daarna ook, maar niks. Langzaamaan begon er iets te dagen en ik keek eens op de poststempel. Nou geweldig toch, in mei gepost en waar de brief al die tijd is geweest (in Frankrijk of in Nederland) dat zullen we nooit weten, maar hij is gearriveerd. Meteen maar een klein feestje ervan maken, lekkere Madeleines ben ik gaan bakken, want het was tenslotte een verjaardagskaart uit La France.

Nou Marthy, hartstikke leuk toch, ik vind het in elk geval schitterend en je kunt aan jullie aardige postbode melden dat, alhoewel wat laat, het allemaal op zijn pootjes terecht is gekomen.

Naar jou is ook een kaart onderweg, maar of die al aangekomen is, dat is de vraag ;-)

 

Welkom.

Op dinsdag 10 maart jongstleden stopten de voorstellingen van de filmliga door, jawel corona ! Maar nu is men weer gestart. Slechts 35 tot 50 mensen per keer en gistermiddag was de eerste voorstelling. We hadden de folder, die we een tijd geleden kregen, goed doorgelezen en durfden het wel aan. Om iedereen een kans te geven word er nu heel de week en ook nog in de laatste week van september, elke dag drie keer de film vertoond. Omdat wij overdag tijd hebben kozen we voor de middag, dan kunnen degene die werken 's-avonds gaan. Ik moet zeggen dat het goed was geregeld, in de rij voor je en de rij achter je, daar zat niemand. Huisgenoten mogen naast elkaar, dan 3 lege stoelen en dan de volgende. We zaten echt heel royaal en zolang het zó goed blijft geregeld blijven we voorlopig weer gaan. Trouwens, de film is een waargebeurd verhaal en echt een aanrader.

Inmiddels heeft Brun vanmiddag de 5 namen getrokken voor de eco-print kaarten.

De namen
Marjan - Akkelien - Josephine - Petronille - en Sandra werden uit het potje getrokken. Als jullie mij je adres willen mailen, stuur ik de "snail mail" zo snel mogelijk  naar jullie toe.

Kaartjes in een zakje.

Hè hè, het grootste gedeelte van de Kerstpost is vanmiddag op de bus gedaan. Met heel de dag die berichten op het nieuws  over misschien stakingen bij de post, weet je het maar nooit. Op het blog van Ageeth zag ik HIER en HIER een super idee om post te maken. Ageeth heeft heel vaak bruikbare ideeën die het verdienen om er wat mee te doen. Ze gaf er ook nog de beschrijving bij hoe je de zakjes kan maken en waar je de leuke kaartjes kan kopen. Ik besloot dus om dit jaar mijn kerstpost op die manier te versturen. Enveloppen maakte ik al vaker en zo'n pons heb ik ook al jaren dus dat kwam mooi uit. Dank dank Ageeth, het was ook nog eens lekker relaxed om te doen.

Enfin.

Ja echt, eindelijk af , dat kan ik wel zeggen van deze tas. Vorig jaar was ik er al aan begonnen. Marthy van het blog : HEENENTERUGNAARDEARDECHE vroeg 'n keer wie er interesse had in sierband. Het kwam volgens mij van een tante van haar man en zij deed er niks mee. Ik kreeg toen dit bloemenband toegestuurd en dacht meteen dat komt op een "spijkerbroekentas". Voor we met vakantie gingen waren alle lapjes, allemaal van oude broeken, geknipt en ik nam er een paar mee naar Frankrijk. Ik had bedacht dat het wel leuk zou zijn wanneer ik een bloem, net als op het band, maar dan wat groter daar op zou kunnen borduren. Nou dat was dus helemaal niet gelukt. We zijn eigenlijk altijd op pad, om te fietsen of om wat te gaan bekijken en als we dan terug waren op de camping was het douchen, lekker relaxen en bovendien was het veel te warm. Ik heb het wel geprobeerd hoor maar ik kreeg de naald bijna niet door de stof, verloor steeds mijn vingerhoed en mijn ogen werkten op de een of andere manier ook niet mee. Om een lang verhaal kort te maken, het bleken wat technische problemen te zijn ( carpaal tunnel syndroom en nastaar ) maar dat is nu allemaal gerepareerd. Mijn hand kan ik al een hele tijd goed gebruiken, behalve de fijne motoriek zal ik maar zeggen, dus vandaar dat ik de contouren van de bloem er maar met de naaimachine op heb gestikt en ik kijk ook weer helder uit m'n ogen, haha !
Een paar weken geleden was er weer post van Marthy, allerlei gezellige dingen maar ook een kaart die echt wel hier wil zijn, waarom, kijk maar even HIER.
En zie je die leuke button op de tas, die kreeg ik van ELS.
Dank, dank aan jullie en ik ga hem maar mijn "blogvriendinnentas" noemen. Toch ??

Driekoningen.

De laatste dag van de feestdagen. Morgen gaan al de Kerstspullen weer opgeborgen worden voor een jaar. De boom naar buiten, de beelden weer in vloeipapier en de kaarten in de doos voor hergebruik. Maar niet de zelfgemaakte, die blijven nog even staan want gisteren nog ontving ik een laatste ( VAN MIEKE ) en het zou jammer zijn om die nu alweer op te bergen. Van Marthy kwam de allereerste en de kleine losse kaartjes die erbij zaten vond onze kleindochter zo leuk dat zij ze meteen heeft gerecycled ( staan dus niet meer op de foto ) en gebruikt bij het maken van haar Kerstkaarten. De button op de kaart van Els ga ik zeker dragen op m'n spijkerjack. Blije post kwam er van  AGEETH, een mooi versierde envelop met daarin een kleine envelop met confetti, een kaart van de sterrenhemel en een zakje zwarte thee met gember en kokos die ik zo meteen ga proberen. Het kleine envelopje is leuk gevouwen en een mooi voorbeeld om te gaan maken. Van l'autre Toos kwam de kaart met de Kerstboom van vilt, mooi in al zijn eenvoud en een perfecte mal om te hergebruiken. Maar ook met alle andere, niet zelfgemaakte kaarten, was ik superblij want echte post ontvangen is gewoon héél fijn. 

Dubbel geluk.

Het is inmiddels twee weken geleden denk ik ( wat vliegt de tijd ) dat er twee mooie enveloppen op de deurmat lagen. Zo leuk is dat! Op de bovenste foto post van MIEKE. ik was de winnaar van haar gifeaway. Een zelfgemaakte bloem van vilt om op te hangen, een tule zakje met gezellige dingetjes erin en een prachtige kaart van stof. En wat ik zo geweldig vind, ze heeft de stof ook nog zelf geverfd. Prachtig Mieke, het is een waar kunstwerk en het staat op mijn kast te pronken. Dankjewel.
De tweede enveloppe was van MIRJAM en was gevuld met verschillende kaarten en dan nog helemaal volgeschreven ook. Met lieve woorden, wetenswaardigheden en een mooi gedicht van Toon Hermans. Een zakje met zaad van de roze stokroos die hier zeker gaat bloeien.
De zelfgemaakte kaart met de afbeelding Meisje met brede hoed, ook wel Augusta getiteld van CAESAR BOETIUS VAN EVERDINGEN vond ik wel heel bijzonder. Waarom dan ? Noem het toeval of samenloop van omstandigheden maar wij waren vorig jaar in een museum ( weet niet mee welk ) voor een tentoonstelling en nadat we die bezocht hadden liepen we nog wat rond in andere zalen. Mijn man had wat gefotografeerd ( er hing werk van veel verschillende schilders ) en liet het me zien. Ik vroeg waarom hij juist dat had gefotografeerd, nou hij vond het een mooi werk. Toen we naar huis gingen kocht ik nog een magneet van Augusta ( ligt naast je kaart ). Dus Mirjam, super en je begrijpt wel dat ik de servetten niet nodig had voor het doel waarvoor jij ze mee hebt gestuurd. Dank, dank, dank.

Onverwachts.

Vorige week, toen we thuiskwamen na onze oppasdag, lag deze hele leuke envelop op de deurmat. Hij was gevuld met allerlei gezellige dingetjes en er zat een brief bij. Marthy van DIT blog schreef me dat ze een blik vol met mooi band heeft van een tante en ze dacht dat ik er vast wel wat mee kan. Ze had er een paar op een mooi zelf geknipt kaartje gewikkeld. Nou is dat nu niet leuk ? Ik vind het hartverwarmend. En natuurlijk Marthy kan ik er wel wat mee, er borrelt van alles op in mijn hoofd maar wat het gaat worden laat ik t.z.t  zeker op m'n blog zien. Dankjewel !

De dag van de kleine schrijver.

Dit waren zo ongeveer de eerste woorden op de radio waar ik  deze morgen mee wakker werd. Ik wist niet dat die dag er was, tegenwoordig is het elke dag "de dag van"........ maar nu was het een mooi moment om er op m'n blog aandacht aan te schenken. Vorige week bestelde ik namelijk een bundel van zo'n "kleine" schrijver, Els van DINGEN DIE FIJN ZIJN>. Een bundel met mooie, lieve, hartverwarmende en hartverscheurende kleine gedichten en gedachten heeft ze op papier gezet. Mooi Els, ik geniet ervan evenals van de mooie tekeningen die erin staan. HIER nog een link naar "De dag van de kleine schrijver".
Dan ook nog even een berichtje over de GIVE AWAY die we laatst hebben gekregen. Lieve Toos en man van Toos stond er op de, ook weer mooie, kaart die er bij gevoegd was. Nou, "man van Toos" heeft het boek met veel plezier gelezen en ik ga dat beslist ook doen. C. zou het een prima boek voor de leesclub vinden. Heel nieuwsgierig ben ik geworden over hoe ik dit boek ga beleven want na het lezen van de achterflap en het ver haal van C. dacht ik, dit zijn twee verschillende boeken. Het is maar wat je eruit pikt en wat jij als lezer het belangrijkst vindt natuurlijk.

Snail mail.

Vorige week donderdag ( ja ik loop nog steeds achter ) kwamen we thuis na onze dag oppassen en lag er de lang verwachte snail mail van Marthy op de deurmat. Weken geleden had ze al post naar mij verstuurd maar helaas is die hier nooit aangekomen. Heel jammer van al het werk maar misschien is er iemand anders blij van geworden. Marthy stuurde mij nieuwe snail mail en dat ging beter want die was er in twee dagen. Onder het genot van een lekker kopje biologische groene thee ( zat in de enveloppe ) heb ik de post op m'n gemak zitten bekijken. Ik vond het heel grappig dat er zoveel raakvlakken waren. Op de mooie zelfgemaakte enveloppe viel mij meteen de plaats Le Chylard op. Wij maakten in 1994 ( tja het is alweer lang geleden ) een lange fietstocht en hebben daar, in Le Provençal, (hé het is er nog) gegeten en overnacht maar volgens mij was het zwembad er toen nog niet. Dan een mooie oude ansichtkaart van Mont Saint Michel waar net een paar dagen later de renners van de Tour langskwamen en waar wij een enkele jaren geleden een huis huurden om met de kinderen en kleinkinderen ons 45 jarig huwelijk te vieren en natuurlijk ook de `berg` bezochten. Een mooie kaart van een oude schuurdeur uit hun dorpje ) ben dol op zulke kaarten evenals op spreekwoorden. Tel daarbij op het zakje met positieve tekst vol met klavertjes vier en je begrijpt wel dat mijn dag niet meer stuk kon. Dankjewel Marthy het was hartverwarmend.