Klaar !

 

Deze stof kocht ik járen geleden naar aanleiding van het maken van DIT BUIDELTASJE en omdat ik de stof mooi vond. Deze tas is groter dan het kleine buideltje en ik was er toentertijd ook heel enthousiast aan begonnen. Waarom is hij nu dan pas af ? Nou, boven in de rand zoude ringen worden geslagen, hebben we wel vaker gedaan en dat gaat altijd goed. Onze dochter sloeg het eerste gat, ojee, rafels rondom. Nou ja, hoe kan dát ? Sla het tweede gat maar zei ik vol vertrouwen, ik verzin wel wat voor dat eerst gat. Weer hetzelfde, het derde idem dito, toen zijn we gestopt. De tas is weggelegd, ik zou wel een oplossing vinden. Van tijd tot tijd kwam ik de tas weer tegen en dan had ik zoiets van, o ja !!! Maar nu heb ik eindelijk de klus geklaard. In het gat heb ik een klein stukje stof geschoven, dat ging omdat de tas gevoerd is en er dus tussen de buiten en binnen tas ruimte zit. Zo kon ik het gat machinaal stoppen, daarna zijn de lussen erop gezet om het koord door te rijgen, fluitje van een cent, heeft dat nou zó lang moeten duren. Tja, soms wel.

Op de onderste foto laat ik de binnenkant zien, een lekkere grote opgestikte zak met rits, voor de portemonnaie, sleutels en lippenstift vind ik altijd handig, dan hoef je niet te zoeken tussen de andere spullen. Op naar een volgende project !

Slappe tas.

Ik publiceer niet zo vaak meer tassen, alhoewel dochter en ik de laatste maanden regelmatig met tassen in de weer zijn geweest. Het was bijna allemaal stug materiaal waarmee we werkten en we hadden nu alle twee zin om een slappe tas te maken, gewoon zoals we er al veel hebben gemaakt, van oude spijkerbroeken. Nou hier staat ie dan, de voor en de achterkant. De bruine zak is (haha) van een bruine spijkerbroek en zo hebben wij er binnen ook een op de voering gestikt. Gewoon gelaten zoals hij was. Verder zitten er wat dingen van vilt op, een geborduurd vlindertje, een hartje een bandje, enfin allerlei kleine dingetjes die je overal hebt liggen. Het is best een lange tas, fijn om te winkelen, maar je kunt hem ook op een andere manier gebruiken. Op de linker foto zie je twee haken, onder aan de bodem zitten twee lusjes. Dus als je 's-morgens vertrekt klap je de bodem omhoog en maak je de lusjes vast aan de haken, is de tas half zo lang. Is de bovenste helft van de tas vol, maak je de lusje weer los, et voilà, lekker verder winkelen !

 

Een tas !

 

Het was lang geleden dat ik wat had genaaid voor onze kleindochter. Vroeger kwam dat vaker voor, oma kun je voor mij.......? en dan was de vraag....een tasje maken, een hoesje of zakje voor het een of ander, een knuffel,  scrunchies naaien (deden we trouwens samen). Maar kleine meisjes worden groot, dus het komt nu niet meer zo vaak voor. Het is alweer enkele maanden geleden dat de vraag kwam, oma kun je voor mij een skateboardtas maken. Nou ik zou het proberen, had nog geen idee wat de bedoeling was, maar kleindochter wel.

Het moest een stevige tas worden, het skatebord moest er makkelijk in en uitgehaald kunnen worden, er moest een rits in en banden met een kliksluiting om op haar rug te kunnen hangen en alles het liefst in het zwart. En dan is het makkelijk dat oma nog een paar kisten heeft staan met lappen en dat hier meestal niks wordt weggegooid qua ritsen, banden, sluitingen en zo. Heel veel wordt hier hergebruikt. Ik vond het een leuk project en het slaagde nog ook. 

Het schilderwerk op het skateboard is gebaseerd op het skateboard van Reki Kyan uit de anime serie Sk8 the infinity, een serie waar ze graag naar kijkt en Reki Kyan is haar favoriet. Ze ging met een paar vrienden, met de tein, voor het eerst naar Comic con in cosplay. Comic con is een evenement vol beleving en waar je alles vindt gerelateerd aan films, series, comics, cosplay, games, superhelden, fantasy/science fiction in de vorm van activiteiten, shows, panels, fanclubs, workshops en merchandise. Kortom er is vanalles te doen. Je hoeft niet in cosplay, met andere woorden verkleed te gaan, maar Bo deed dat wel. Ze ging in cosplay, ongeveer zoals haar favoriet Reki Kyan gekleed is en daar hoorde het skateboard ook bij. Samen met haar vrienden liep ze ook op cosplay catwalk vertelde ze enthousiast. Het was een meer dan geslaagde dag en ze hebben nu al zin in de volgende keer. Tja, zo zit je met de kleinkinderen naar de Teletubbies te kijken en zo gaan ze zelf er op uit, mooi toch !

Crea 2021 - Alfabet - week 20 - T - Tassen.

 

Enige tijd geleden had ik er al een laten zien, bij de letter N van naaien, maar nu hebben we er nog twee bijgemaakt en vanavond beginnen we aan TAS  nummer vier. We gaan gewoon verder tot de oude banners op zijn. Eerst konden we nog een hele voor en achterkant uit een stuk maken, maar je ziet wel dat we nu met kleine stukken moeten werken. Bij deze TAS kon maar één kant uit een stuk. We hebben band gebruikt om de stukken aan elkaar te maken en spijkerstof. Het band had onze dochter nog liggen en spijker stof, van oude spijkerbroeken hebben we alle twee wel, want we gooien niks zomaar weg. De tailleband wordt gebruikt als hengsel, gewoon zoals hij is met lussen en al.

Één TAS kon nog wel uit een stuk en die vind ik zelf heel leuk met dat 'kant'. Het kant is van een soort kunststof en paste daarom goed bij het materiaal van de banners. Ze wist niet meer hoe ze eraan was gekomen, want ze krijgt regelmatig spullen van vrienden en vriendinnen met de vraag 'kun je hier nog iets mee'. Nou je ziet het ! De TASSEN zijn inmiddels weggegeven.

 

Crea 2021 - Alfabet - week 14 - N - Naaien.

Kijk, dit heb ik zitten NAAIEN. Onze dochter, die vrijwilligerswerk doet bij Global Goals had enkele oude banners gekregen en in het kader van we gooien niks weg, was er het idee om ze te hergebruiken, maar dan in een andere vorm. Het worden tassen en dit is de eerste. Onze dochter heeft alles geknipt en bedacht welke delen van de banner gebruikt zouden worden en ik ging alles aan elkaar naaien. Wat men er verder mee gaat doen, daar wordt nog over gedacht en alhoewel zeildoek redelijk stug materiaal is, was het toch leuk om te doen. 

 

VIERKANT ... Crea 2020.

Onze dochter heeft twee stapels geknipte stofjes liggen. De ene stapel is met lapjes 10x10 en de andere met lapjes 15x15. Allemaal VIERKANT dus. Kwam heel goed van pas, want dat is het weekwoord. Ik zocht er 19 uit van 15x15 en maakte er deze tas van. Alle stofjes zijn van gedragen kleding, van spijkerbroeken, gordijnen, jasjes, bloezen, enz enz...…… Hier lag nog een stuk stof voor de voering, waar ik een binnenzak met rits op heb gestikt. De hengsels zijn de taillebanden van een spijkerbroek en de bovenrand is afgewerkt met een bies van spijkerstof. Ik maakte zo'n TAS al eens eerder en vind het een ideaal model.
Opdracht klaar, nu op naar Carnaval !!!

Rokjesdag.

Onze dochter had twee rokken, een spijkerrok en een rok van gebatikte stof, die ik jáááren geleden voor haar had gemaakt. De spijkerrok was haar nu te groot geworden, of eigenlijk moet ik zeggen, zij is nu slanker en de batikrok was denk ik te klein, want die heeft onze kleindochter ook al gedragen. Enfin, ze is aan het opruimen en bedacht dat we de twee rokken wel konden verwerken, op een simpele manier, tot een tas.
Zo gezegd zo gedaan ! We lieten de rok zoals hij was, ze vond nog band in haar rommelbak voor de draagbanden en de batikrok werd de voering. Tadááá…...klaar.

Verjaardagscadeau.

Met mijn verjaardag had ik van onze dochter een (leren tassen maken) workshop cadeau gekregen en afgelopen zaterdag gingen we samen naar Dordrecht. HIER in het atelier ging het allemaal gebeuren. We hadden allebei gekozen om een grote tas te maken waar we heel de dag voor nodig hadden en ook zelf op de machine mochten naaien. Nou ik kan je vertellen, het was een super fijne machine, hij naaide zo makkelijk door 4 lagen leer of je door een pakje boter ging.

Het begon met het kiezen van een kleur leer. Er was volop keus en dan is het best nog moeilijk. Hier de kleur van onze dochter en ik koos een soort blauw/zwart. Het patroon van de verschillende onderdelen moesten we zelf op het leer tekenen, met een priem of met een pen naar gelang de kleur van het leer. Alles werd heel goed uitgelegd door de enthousiaste lerares.

Lekker ook waren de grote tafels om aan te werken. Hier waren we bezig met de handvatten en dat was best een hele klus om ze mooi uit te snijden en uit te knippen, maar het lukte.

 We leerden  dat plakken ook wel heel gemakkelijk werkt om onderdelen goed op hun plaats te houden wanneer je gaat naaien, want leer beweegt dus dat gaan we thuis nu natuurlijk ook doen. De lange reep leer mooi recht snijden vergde ook nog wel enige oefening, het werkt toch allemaal anders dan met stof.

Het was een leerzame dag en hier het resultaat. De tassen liggen  dubbelgevouwen dus ze zijn eens zo lang en er zit ook nog een binnenzak in.
Prachtig weer was het dus de deuren van het atelier stonden heel de dag open en de lunch aten we lekker in de tuin.
Een geweldig verjaardagscadeau waar ik nog lang van ga genieten.

New ... Crea 5219.

Een makkie was het deze week want het woord is NEW en om in onze eigen taal te blijven, NIEUW. Nou en NIEUW is deze tas, weliswaar gemaakt van overblijfsels van oude spijkerbroeken, maar toch door ons NIEUW gemaakt deze week. En "ons" dat zijn, dochter en ik. Wij maken al een hele tijd samen tassen van, van alles en nog wat. Ik zet ze niet steeds op mijn blog, maar vorige week zei onze dochter, mam weet je dat dit onze honderdste tas is, nee dat wist ik niet. Dochter bedenkt altijd wat voor model het wordt, zij knipt alles en ik naai ze in elkaar. De binnen en buitenstof is gerecycled, het hengsel is gemaakt van een stuk ijzerdraad waaraan houten kralen zijn geregen. De grote kralen zijn NIEUW en de kleine zijn oud. De bodem is van een stuk leer van een oude bank. Voici, mijn bijdrage voor deze week.

Tussen de bedrijven door.

Ja de tas moest ècht deze week gemaakt worden. het is te gek voor woorden, maar ik heb er een jaar de tijd voor gehad en dan op het laatste nippertje..........Het zit zo, vorig jaar, 21 december, was ik op de verjaardag van een goede kennis en zij gaf mij een oude spijkerbroek en vroeg of ik daar een tas van wou maken. Okay, maar aangezien ik net daags ervoor een kleine operatie aan mijn hand had ondergaan ( carpale tunnel syndroom ) zul je wel even moeten wachten zei ik. Nou dat was geen probleem. Het duurde een tijdje voor het gevoel in mijn vingers weer helemaal terug was en toen, ja toen was ik heel de broek vergeten. Zo gaat dat soms, altans bij mij. Het was al bijna zomer toen het me weer te binnen schoot maar, o jee, waar was de broek gebleven ? Ik dacht toch echt dat ik hem apart had gehouden van de rest want hier liggen nogal wat oude spijkerbroeken, of resten ervan. Samen met mijn dochter hebben ik er al heel wat verknipt en zijn er aardige tassen uit ontstaan, het zal toch niet hè, pff ik kreeg het er Spaans benauwd van. Alles afgezocht, in de kast, in dozen, in bakken, niks. Totdat ik in een tasje keek dat in de werkkamer aan het wandrek hing, hè hè gevonden. Zo stom hè dat je zoiets helemaal maar dan ook helemaal vergeet. Enfin, het werd een lange hete zomer en er was geen haast bij, maar ja de tijd gaat snel en vandaag was ze weer jarig. Ik was er ook om het mee te vieren en jawel, met tas hoor.
De zakken, met applicatie, heb ik aan de ene kant gebruikt, een andere applicatie is, aan de andere kant, gebruikt om het gat dat op de knie zat te dichten. De gebloemde stof gebruikte ik als voering en was een restant dat onze dochter nog had liggen. Aan de binnenkant maakte ik nog een zak met rits en naaide er nog ergens een lange lus met een musketonhaak aan om haar sleutels aan te hangen zodat die makkelijk zijn terug te vinden wanneer de tas vol zit met van alles en nog wat. Kan nog melden dat hij is goedgekeurd ;-)

Walhalla.

We hebben al heel wat tassen gemaakt, onze dochter en ik , meestal van restjes stof, lapjes geknipt van oude spijkerbroeken en leer van afgedankte bankstellen. Maar deze keer ging het anders. Een kennis van onze dochter had ergens op het w.w.w een tas gezien, of we die voor haar konden maken maar dan net iets anders met zo min mogelijk naden, hengsel een geheel met de tas, zonder voering maar wel een binnenzak met rits en in een bepaalde kleur bruin. Nou die kleur hadden we niet dus moesten we op zoek. Gelukkig wist onze dochter een groothandel in leer en fournituren waar ze al heel lang een kijkje wou gaan nemen maar dat was er nog steeds niet van gekomen. Mooie gelegenheid om daar nu maar eens naar toe te gaan en "mam ga je mee" nou mam wou dat wel. op een woensdagochtend kwamen we HIER terecht, een waar walhalla. Rekken vol leer in allerlei kleuren, dik leer, dun leer, bewerkt leer, suède noem maar op. Mooie kleine partijen, geweldig om daar rond te lopen, je kon echt op je gemak zoeken. Heel vriendelijk werden we geholpen en niet te vergeten nog even op ons gemak van aangeboden koffie en thee zitten genieten. De tas is inmiddels afgeleverd en goed bevonden en wij, wij gaan weer verder met restjes verwerken maar ook zeker nog eens terug. Trouwens, daar stonden ook nog bakken met restjes, dus.........

En nog drie erbij.

Het is zo leuk om een beetje te experimenteren met de tasjes. Ik was eigenlijk aan het zoeken naar een broche en, verdorie, ik kan hem nergens meer vinden maar kwam wel de roos tegen. Ooit gekocht voor op een jurk maar toen puntje bij paaltje kwam vond ik het wat overdreven staan. Op het tasje vind ik het wel feestelijk en mijn dochter zag het ook wel zitten. De bovenrand van het geruite tasje is van spijkerstof en laat ik nou in de doos waar de roos lag een blauwe dasspeld vinden die tegelijkertijd ook een pennetje is. Het linker tasje is voor mijzelf, het is iets hoger dan de andere i.v.m het tafereel dat er natuurlijk wel helemaal op moest. De stof kocht ik jáááren geleden en laat de kleuren nu perfect passen bij mijn nieuwe winterjas. Zo komt alles toch nog van pas.

Drie kleine tasjes.

Dochter had op het w.w.w leuke tasjes gezien, en ik had zin om weer eens met stofjes te werken in plaats van met leer. Zij had nog wat spelden liggen en in mijn kisten lagen nog wel stofjes. Zij heeft alles geknipt en ik kroop achter de naaimachine. Met plakkatoen verstevigden we de stof, voordat de voering erin werd gezet. Er zit een klein binnenzakje in en een lusje om je sleutels aan te hangen, portemonnee, pakje zakdoekjes, lippenstift en de mobiele tel. kan erin, meer heb je toch niet nodig (soms). Het tasje sluit aan de bovenkant d.m.v twee magneetjes en de spelden zijn gewoon voor de sier. Leuk projectje !!!

Enfin.

Ja echt, eindelijk af , dat kan ik wel zeggen van deze tas. Vorig jaar was ik er al aan begonnen. Marthy van het blog : HEENENTERUGNAARDEARDECHE vroeg 'n keer wie er interesse had in sierband. Het kwam volgens mij van een tante van haar man en zij deed er niks mee. Ik kreeg toen dit bloemenband toegestuurd en dacht meteen dat komt op een "spijkerbroekentas". Voor we met vakantie gingen waren alle lapjes, allemaal van oude broeken, geknipt en ik nam er een paar mee naar Frankrijk. Ik had bedacht dat het wel leuk zou zijn wanneer ik een bloem, net als op het band, maar dan wat groter daar op zou kunnen borduren. Nou dat was dus helemaal niet gelukt. We zijn eigenlijk altijd op pad, om te fietsen of om wat te gaan bekijken en als we dan terug waren op de camping was het douchen, lekker relaxen en bovendien was het veel te warm. Ik heb het wel geprobeerd hoor maar ik kreeg de naald bijna niet door de stof, verloor steeds mijn vingerhoed en mijn ogen werkten op de een of andere manier ook niet mee. Om een lang verhaal kort te maken, het bleken wat technische problemen te zijn ( carpaal tunnel syndroom en nastaar ) maar dat is nu allemaal gerepareerd. Mijn hand kan ik al een hele tijd goed gebruiken, behalve de fijne motoriek zal ik maar zeggen, dus vandaar dat ik de contouren van de bloem er maar met de naaimachine op heb gestikt en ik kijk ook weer helder uit m'n ogen, haha !
Een paar weken geleden was er weer post van Marthy, allerlei gezellige dingen maar ook een kaart die echt wel hier wil zijn, waarom, kijk maar even HIER.
En zie je die leuke button op de tas, die kreeg ik van ELS.
Dank, dank aan jullie en ik ga hem maar mijn "blogvriendinnentas" noemen. Toch ??

FBLS bag.

Heel veel restjes zijn hier in verwerkt van oude jasjes, broeken, jeans, kussen hoesjes, leerrestjes, viltrestjes en zelfs een stukje van een skippybal ( nog net zichtbaar onder het sluitingsflapje ). We hebben het niet echt bijgehouden maar onze dochter denkt dat we met ongeveer vijftig werkuren misschien nog wel aan de krappe kant zitten. Zij heeft deze keer het meeste werk verricht en dat zat hem dan vooral in foto's maken van de op internet gevonden Chanel Denim Patchwork Classic Jumbo Flap Bag, ( een hele mond vol ), het patroon maken van de voor, zij en achterkant, letters tekenen, vakjes indeling maken, kleuren bij elkaar zoeken, alles knippen en daarna kwam ik pas in beeld. Alle lapjes heb ik op een dunne katoenen ondergrond genaaid, plus de applicaties. Daarna heeft onze dochter elk lapje rondom gezigzagd. Toen kon het borduren beginnen. Alles hebben we samen rondom met de hand geborduurd, een werkje waar zij nogal tegenop had gezien maar achteraf het leukste vond. Terwijl ik de tas in elkaar ging zetten maakte zij de sluiting ( samenwerking hè ). Pff, we hadden het gered, de "Fabulous bag" was net op tijd klaar om mee te nemen naar New York, want daar is hij nu, samen met onze dochter en schoonzoon die daar een week zijn om te vieren dat ze 10 jaar zijn getrouwd.

Doorstopwerk.

Is er nog iemand die dit herkent, het zogenaamde doorstopwerk. Ik maakte het kussen meer dan 50 jaar geleden op school en volgens mij gaf ik het mijn moeder op Moederdag. We kregen een lap heel grof geweven stof en moesten daar met een grote naald en wol doorheen rijgen zodat er een patroon ontstond. Ik weet nog dat ik het heel leuk vond om te doen maar dat ik het daarna toch nooit meer heb gedaan. Je kon een lopertje maken of een kleedje voor op een tafeltje maar ik koos voor het kussen. Het lag jarenlang bij ons thuis op de bank en ik wist dat er ergens nog een foto van moest zijn en ja hoor die zat bij onze zoon in het album dat ik ooit maakte van de foto's die we door de jaren heen verzameld hadden in een oude schoendoos. Hij heeft hem weer naar ons gemaild ( ach ja zo gaat dat tegenwoordig ) zodat onze dochter hem kon gebruiken in haar BLOG want dit was weer zo'n leuk gezamenlijk werkje. Bij haar kun je lezen hoe het er hier af en toe aan toegaat en, rara, wie zou er toch zo'n 50 jaar geleden ( wat vliegt de tijd ) lekker ontspannen zijn krantje hebben liggen lezen ?

Boho Tote.

Deze TOTE BAG was lekker om te maken. Ik had hem een tijd geleden voorbij zien komen op Pinterest en het leek me wel wat en dan vooral om alle restjes jeans van de verknipte broeken op te maken want, nee, we gooien niks weg. De tas is geinspireerd op de BOHO-CHIC, een stijl van mode op basis van bohemien en hippie invloeden. Door het gebruik wordt hij nog mooier omdat de aan elkaar gestikte lapjes meer gaan rafelen. Ik heb er een fijne rib voering ingezet, geknipt van een grote omgezoomde lap, die we jaren geleden gebruikten als picknick kleed wanneer we met de kleinkinderen gingen fietsen. toppunt van hergebruik zou ik zeggen.

Voor wat hoort wat.........

......dat vond onze dochter ook toen ze laatst weer  TWEE BANKEN van iemand kreeg. En die iemand zocht dit model uit en wij hebben het samen weer gemaakt. Ik heb voor de foto de tas aan de bovenkant even wat omgevouwen zodat de voering te zien is want ik vind het ruitje ( wederom uit mijn lappenkist ) heel geslaagd. Past er perfect bij vonden we. De grijze zijkant van de tas is de achterkant van het leder en was op verzoek van de ontvangster. Ben benieuwd wat ze van het resultaat vindt, we wachten af.

Banksteldonatie.

Van een vriendin van 'n vriendin, ( ja zo gaat dat ) kreeg onze dochter twee banken gedoneerd. Ze moest ze wel zelf helemaal strippen en het afval naar de stort brengen maar dan heb je ook wat. Ja wàt heb je dan, nou nog heel veel stukken goed bruikbaar leder om tassen van te maken. Eerder had ze al een bruin bankstel gekregen, deze keer een zwart en daarvan hebben we deze tas gemaakt. Zij heeft alles weer geknipt en gesneden en ik naaide het tot een tas. Bij de gele rits vond ik in m'n lappenkist deze gestreepte voering. Lekker licht van kleur wat altijd heel prettig is omdat je dan alle spullen in de tas beter ziet liggen. Het is een heel simpel model om te maken. De ronde zijkanten zijn, maat boterhambord maar je kan natuurlijk zelf bepalen wat voor bord je gebruikt. Teken de omtrek van het bord op het leder, meet de omtrek en dat wordt dan de maat van het rechte stuk leder waar de rits tussen wordt gezet. Wanneer je de getekende ronde zijkanten gaat uitknippen moet je er wel anderhalve cm naad aanknippen. Het hengsel hebben we ook van het leder gemaakt maar daar zou je ook best wat anders voor kunnen verzinnen. Dat doen wij misschien ook wel want onze dochter wil met dit model nog een beetje gaan experimenteren. We zullen zien.

Tas nummer zoveel.

Men neme ; vier stukken leer van 30x30 cm ( nog steeds van het oude bankstel ). Naai ze aan elkaar tot één groot vierkant. Vouw daarna het vierkant dubbel ( goede kant van het leer tegen elkaar ) en naai de zijkanten dicht. De tas binnenstebuiten keren. Nu heb je een tas van 30x60 cm ( min de afgestikte naden dan ). Vervolgens knip je een hengsel in de lengte en breedte die je zelf wil ( deze is 10x55 cm ). Naai aan elke zijkant van de tas 'n lus met een ijzeren ring of ring in hoefijzer vorm ( VOORBEELD HIER ) . Daarna ga je op zoek naar een haak in driehoekvorm, of je doet net als wij en schakel je iemand in  om zo'n ding te maken. In ons geval maakte manlief/papa het van een beugel van een spatbord van een fiets. Die bevestig je aan de ringen ( zijkant tas ) en daar naai je dan weer het hengsel aan. Het laatste werkje is de twee drukkers inslaan. Hierbij wel goed opletten dat je ze tegenovergesteld erin slaat. Het beste kun je de tas optillen, de zijkanten ( waar de lussen zitten ) bij elkaar pakken en dan zie je vanzelf hoe het werkt. Bij de gele tas ( zie link ) is het goed te zien.
NB; Je kunt natuurlijk ook de tas uit een stuk van 60x60 maken ( maar dat hadden we niet ) en van ander materiaal natuurlijk.
Het was wederom een leuke vrijdagavondtassenavond.