Veel geel !

 

Gisteren mijn favoriete fietsroute gereden. Over de dijk, naar Mook, een prachtige route, maar waar is het nu niet mooi. 

Vooral van de bermen geniet ik volop. Een paar foto's maakte ik en ik zag tuis pas dat er veel geel op is te zien, vooral aan de overkant van de Maas. Een gigantisch weiland vol met Boterbloemen. Nou laat ik er toch maar even een kleintje blog van maken.

Citaat.

 Het geluid van lachen

heeft op mij altijd de indruk gemaakt

de meest beschaafde muziek ter wereld te zijn.

Sir Peter Ustinov ( 1921-2004 )

De allerlaatste opdracht van de 18 creatieve uitdagingen die  CONNY vorig jaar had bedacht (kies een mooi citaat en werk het uit). Soms waren ze makkelijk, soms moeilijk, maar ik kon er toch altijd wel wat van maken. deze keer dus ook. Ik vond deze in een boekje dat ik ooit van een vriendin kreeg 'Een wijs woord voor elke dag'.

PETER USTINOF heeft dit ooit gezegd en via de link kom je meer over hem te weten. 

Bij Conny vind je de namen van de andere deelnemers.

Dank voor het organiseren en je vind vast wel weer een nieuwe uitdaging.

De Tuut !

Vorige week had de veteranenpersoneelsvereniging een leuk uitje voor ons geregeld, we gingen  naar Museum De Tuut. Het bestaat uit het volledig gerestaureerde stoomgemaal en het nieuwe motorenmuseum met een grandioze  verzameling antieke stationaire motoren. Het toont ons techniek van ongeveer 100 jaar geleden, de pionierstijd van de mechanisatie.

Het stoomgemaal de Tuut is het enig overgebleven stoomgemaal in 'Het Land van Maas en Waal'. Vroeger stonden er in deze polder van 20.000 hectare 8 stoomgemalen en in het gehele Gelderse rivierengebied 34. Voor de waterbeheersing van alle polders in het stroomgebied van Rijn en Maas werden meer dan 75 stoomgemalen gebouwd. Van al deze gemalen is er nog slechts één over: Stoomgemaal De Tuut.

Vrijwilligers bouwden een water ontdekbak om aan kinderen uit te leggen en te laten zien hoe het gemaal werkt. In de ontdekbak werkte ook alles, water stroomde weg, water kwam weer terug naar gelang de waterstanden. Niet alleen duidelijk voor kinderen !

We kregen er een rondleiding van een geweldig goede gids en dat geeft echt een meerwaarde, hij kon smakelijk vertellen en men kon merken dat hij er zelf ook plezier in had. 

Het museum ligt in een mooi gebied, je kunt er in de omgeving lekker fietsen en voor de liefhebbers zijn er twee historische wandelingen uitgezet vanuit het museum.

Maar wij deden dat niet er was binnen zóveel te zien en te beluisteren, jammer dat je niet alles kunt onthouden.

Ik kan hier nog wel wat over vertellen, gewoon om te laten weten wat er toen al werd gemaakt.  Dit is een Hornsby uit 1905. Er zijn twee Hornsby motoren in de collectie. ze werden gebruikt om pompen aan te drijven.  Deze petroleummotor van 10 pk is de oudste van de twee en is gemaakt door Richard Hornsby & Sons, een in 1818 in Lincolnshire in Engeland gestichte  machinefabriek, die tot 1918 bestaan heeft. Het was een innovatief bedrijf dat vanaf 1891 succesvol de door Akroyd bedachte oliemotor op de markt bracht. Deze oliemotoren, met een voor te verwarmen gloeikop, waren veel veiliger dan de gas- en benzinemotoren, waardoor de motor ook in dicht bewoond gebied toegepast kon worden. De oliemotor van Akroyd was de voorloper van de in het begin van de 20e eeuw ontwikkelde dieselmotor, die veel zuiniger is. Deze motor is als eerste uitgevoerd met instelbare brandstofinspuiting. Jullie snappen wel dat ik dit niet allemaal kon onthouden, maar daarom is het ongelooflijk knap dat al de vrijwilligers die hier werken, alles weer aan de praat hebben gekregen.

Alles schoon houden en controleren dat het veilig opgestart kan worden, voor de open dagen. Het stoomgemaal wordt een aantal keren per jaar een weekend onder stoom gebracht. nadere informatie is te vinden op www.de-tuut.nl

Je kunt wel zien hier dat alles goed word onderhouden, en dan te bedenken dat men het jaren heeft verwaarloosd en heeft willen slopen.

Hulde nogmaals aan alle vrijwilligers die met hun  vakmanschap en enorme kennis dit in stand houden. Wij vonden het de moeite waard om dit alles te bekijken. We genoten met z'n allen ook nog van de heerlijke, goed verzorgde lunch. Helaas vergeten om er een foto van te nemen, maar hier wel een foto van het koffiekopje.

 

Een unieke plek !

 

Wij gingen naar het TextielMuseum voor een speciale tentoonstelling die laat zien hoe textiel leeft, beweegt en vernieuwt. Het is uniek wat hier allemaal mogelijk is, een geweldige plek waar ideeën kunnen worden getest door kunstenaars in samenwerking met weefspecialisten. Dit werk, Boulez, is van Peter Struycken, hij werd in 2002 als eerste kunstenaar uitgenodigd oom een werk te realiseren op de nieuwe, computergestuurde weefmachine, in samenwerking met TextielLab-weefspecialist Stef Miero. Struycken was al internationaal bekend om zijn systematische benadering van kleur. Voor dit wandkleed stond hij voor voor een nieuwe uitdaging. Het kleurenpalet was nu afhankelijk van het mengen van verschillende garens. De techniek, het vakmanschap, de intuïtieve keuzes van de kunstenaar en veel creativiteit geven dit resultaat. 

Dit is werk van een Japanse kunstenaar, een combinatie van motieven uit de 8e eeuw en moderne. Het doek hangt van links naar rechts en van het tussenstuk zijn draden weg, maar het patroon blijft zichtbaar.

Nee dit is geen papier, maar ook textiel. De structuren van Samira Boon zijn  bestendig en toe te passen om de akoestiek te verbeteren in een ruimte. Het werken op de weefmachine maakt het mogelijk om ze op grote schaal te produceren. De vouwlijnen zijn in het patroon geprogrammeerd met soepelere verbindingen. Ten slotte kwam er ook nog handwerk aan te pas: losse draden in de bindingen zijn deels weggeknipt om het contrast tussen verschillende vlakken te vergroten.

Als je zin hebt en de kans krijgt om er naar toe te gaan, écht doen en dan raad ik aan om de korte filmpjes te bekijken die er op elke locatie te zien zijn over het maakproces, geeft een meerwaarde. In deze jubileum tentoonstelling van de elf kunstenaars zijn veel prachtige werken te bewonderen, maar ik laat er maar een paar zien anders is het verrassende eraf.

Andere afdelingen zijn er ook nog, je kunt er wel een dag ronddwalen en richting einde zijn er ook nog beelden te zien van waar in de wereld werk uit het TextielMuseum is toegepast, ongelooflijk veel. Je hebt nog alle tijd want de tentoonstelling is nog te zien T/M 11 OKTOBER 2026.

(bron/museum)

     

TextielMuseum - TextielLab.

 

Het textiel museum, een museum waar we al vaak waren en dat ons nog nooit teleur stelde. Eerst even een stukje binnenkijken, daar waar gewerkt wordt. 

Mijn man had even staan praten met de man die met dit kleed bezig was en hij vertelde dat hij 2 dagen bezig was geweest om alle kettingdraden te spannen.

Niet alleen gigantische kleden worden hier geweven, maar ook theedoeken. Deze zijn ontworpen door Kiki van Eijk. Inspiratiebron was haar moestuin. Ik kocht er ook een, maar met een ander motief. Jacquard geweven in het TextielLab, 100% biologische katoen. 

In deze kast staan garens waarmee men in het TextielLab werkt. Onder de kast staan bakken met een naam erop en klossen garen erin. Dat zijn de garens die bij een lopend project horen. Garens verschillen in kleur, dikte, structuur en herkomst. Zo zijn er dierlijke garens (wol mohair en zijde), plantaardige garens (katoen, linnen en hennep) en synthetische garens (polyester, nylon en acryl). Gemengde garens zijn er ook, die bestaan uit een mengsel van twee of meer verschillende vezels. Bij TextielLab werkt men zoveel mogelijk met duurzame garens van Europese leveranciers, men investeert in onderzoek en zijn altijd op zoek naar mooie en vernieuwende garens om hun assortiment mee uit te breiden.

Een klein overzicht is dit van het TextielLab, we hadden hier niet zóveel foto's genomen, maar wel waar we eigenlijk voor kwamen, maar dat zien jullie een volgend keer

Bloemen en vlinders !

 

Een ATC dat wou ik deze keer weer eens gaan maken.

 Meestal maak ik ze van stof, want papier gaat me niet zo goed af.

 Waardoor komt dat, nou ja dat komt omdat ik meestal de juiste afmetingen van plaatjes niet kan vinden (meestal te groot) en ik moet zeggen dat ik in een vlaag van opruimwoede eigenlijk teveel tijdschriften heb weggegeven, al uitgeknipt materiaal en aanverwante dingen heb weggegooid.

 Maar goed, ben toch gaan zoeken en vond nog wat bruikbaars.

Een overgebleven kaartje van een gelli plate probeersel, daar wat bloemen bij getekend en geplakt plus de twee vlinders.

En omdat ik nu toch bezig was maakte ik er nog twee bij.

Niet om nu te zeggen halleluja, maar ik heb misschien de smaak wel te pakken. 

Volgende keer de laatste opdracht (wat vliegt de tijd) van CONNYSQUILTS en CREATIES en bij haar kun je ook zien wie er nog meer mee doen.