Lezen.

Vorig jaar oktober fotografeerden we de watertoren van de ZEEPZIEDERIJ DE ADELAAR en kreeg toen een reactie van Jeanette van het blog HIPENKLEURIG.BLOGSPOT.COM. Jeanette had net een boek gelezen over de vrouwen van de zeepmakerij. Vond ik een mooi toeval en had het boek meteen gereserveerd bij de bibliotheek, moest er wel even op wachten, maar ik las het binnen een week uit en dat is voor mij, snel. Het was het eerste deel van een serie van drie, het speelt zich af rondom een familiebedrijf en begint in het jaar 1865. Na het eerste deel, wou ik ook weten hoe het verder ging en reserveerde deel twee, daar heb ik bijna twee maanden op moeten wachten, maar nu heb ik het en het leest lekker weg. Ja geen wonder hè, blijkt een Grote Letter Uitgave te zijn. 

Farina Eden is de schrijfster, maar dat hadden jullie al wel gezien. Ze werd in 1977 geboren in Berlijn, studeerde Duits en Engels en droomde er als kind al van om boeken te schrijven. Naast haar werk als docent op een middelbare school schrijft ze romans, historische romans, jeugdboeken en korte verhalen.

 

Jarig.

Laatst las ik bij BETTIE wat over een boek vol natuurgedichten, één voor elke dag van het jaar. Dat leek me wel wat en ik wou het eerst even bij de bieb lenen om te kijken welk gedicht er bij 31 januari stond en verder natuurlijk. Nou dat ging te lang duren, er waren nog wachtende voor me en bovendien vond ik de gedichten die ik las bij Bettie en naderhand ook bij MARTHY  en ook de tekeningen al mooi dus heb ik het toch maar meteen besteld.
Bij de plaatselijke boekhandel natuurlijk. Ik had ook nog een boekenbon en zag op de site dat die ook gewoon online gebruikt kon worden, wist ik niet.

Donderdag besteld en vrijdag al werd het, mooi ingepakt, thuisbezorgd. Een vriendelijk met de hand geschreven bedankkaartje erbij, leuk toch.

Van het inpakpapier heb ik meteen twee enveloppen gevouwen, altijd handig. En dan nu het gedicht van deze dag waar ik zo nieuwsgierig naar was, nee niet mijn verjaardag, maar van manlief en we hebben er meteen ook maar een foto bij gezocht, deze winter gemaakt bij ons kerststalvogelhuisje. Het koolmeesje zit rustig te wachten tot hij aan de beurt is, jaja geduld is een schone zaak.

Uit het boek "Ik wou dat ik een vogel was".

KOOLMEESBERICHT

Fiet! Fiet! Hier spreekt Koolmees!

Kijk eens naar buiten.

De wereld is wit,

er plakt ijs op de ruiten.

Dus jij kunt fijn spelen!

Een engeltje maken,

met een sneeuwbal

de verste lantarenpaal raken...

Maar ík heb geen schaatsjes

om hard op te rijden.

En ook al geen sleetje

om woesj! mee te glijden.

Geen sjaal en geen jas

met een hoog opstaand kraagje.

Nee, ík heb iets anders:

een rammelend maagje.

Dus wil jij, voordat je

een sneeuwpop gaat maken,

misschien één, twee, drie

kleine pindaatjes kraken ?

Ik lust ook graag zaadjes

en vetbollen ( dikke ),

om samen met Roodborst

en Specht aan te pikken.

Da's óók nog eens best

een gezellig gezicht.

Fiet Fiet! Welbedankt!

Einde Koolmeesbericht.

Lizette de Koning.  

 

Recepten.

Al jaren maken wij voor de kinderen, als Sinterklaas cadeau, een fotoboek. Daarin staan dan  foto's die wij maken op onze oppasdagen of wanneer we ze meenemen op het jaarlijkse dagje treinen of als ze komen logeren kortom, de momenten waar de ouders meestal niet bij zijn. Maar deze keer deden we het anders. Ik liep al langer met het idee rond om een kookboek te maken van recepten waar ik al jaren mee kook en die de kinderen en kleinkinderen lekker vinden. De een vind dit lekker en de ander dat maar het zijn allemaal recepten waarvan ze, als ze ervan hadden gesmuld, zeiden "die houden we er in". Omdat de kleinkinderen ook graag meehelpen in de keuken, maar dan vooral met koekjes, cake, en muffins bakken, soms met alles snijden voor verse tomatensoep of appelmoes, staan zei ook op de foto's in dit kookboek. Leuk voor later en zo worden de recepten, sommige oud sommige nieuw, bewaard voor het nageslacht zal ik maar zeggen.

Alle foto's zijn door ons zelf gemaakt, behalve die op de omslag.

Koko en Spriet.

Mijn fietsvriendin, voor een paar keer per jaar, heeft altijd in het onderwijs gezeten en tijdens een periode dat ze werkte met kleuters, speelden twee konijnen als handpop een belangrijke rol. De konijnen kwamen na een spannende achtervolging in de klas terecht en beleefden 's-nachts spannende avonturen. Ze vertellen hun belevenissen 's-morgens tijden het kringgesprek aan de kinderen. De kinderen vertellen hun belevenissen aan de konijnen en zo ontstonden er leuke verhalen. Nu heeft ze de verhalen opgeschreven en is het een heel leuk boek geworden. Een meisje, dat ze heeft leren kennen als leerling in het Voortgezet Onderwijs, heeft de prachtige tekeningen gemaakt en degene die de vormgeving van dit boek deed kon zich de konijnen nog herinneren uit haar kleuterperiode. Is dat niet geweldig, ik vind van wel. Ellen ik heb genoten van je boek en nu is het bij mijn nichtje om, zoals jij als opdracht er in had geschreven, voor te lezen aan haar twee kinderen, in hun nieuwe huis ( en de tipitent )