Simpelweg genieten.

Het lijkt wel of het elk jaar mooier en voller wordt met de begroeiing langs de dijken. Oh wat hou ik hiervan. Bij Reek gingen we de dijk op en bij Haren eraf en werkelijk, koolzaad, koolzaad en nog eens koolzaad. Deze foto nam ik een paar weken geleden.

Vorige week fietsten we weer langs de Maas en nu staat er steeds meer fluitenkruid bij, ook al zo mooi. 

Prachtig, het is net kant. Deze week zag ik dat de boterbloemen er weer aankomen en daarna natuurlijk de Margrieten, klaprozen en korenbloemen en nog veel meer van dat moois, nee dat worden mooie ritjes.

We kwamen in Reek ook weer langs dit leuke kastje. Ik fotografeerden er al twee mini biebjes, alle twee in hetzelfde blauw als dit kastje. Volgens mij is er in het dorp enige vorm van samenwerking. Hier stonden niet alleen boeken in, maar ook nog andere spulletjes. Tja, onderweg is er altijd wel wat te zien.

 

 

Onderweg.

Gistermorgen heerlijk gefietst, een heel stuk langs de Maas en Mook was ons keerpunt. In de middag, nadat we thuis hadden geluncht, fietsten we wéér richting de Maas maar dan de andere kant op. We moesten even in het dorp Lith zijn en kijk nou wat we onderweg zagen. Dit alleraardigst, fleurig mini-biebje. Het was alweer even geleden dat ik er een had gespot, het blijft een vrolijk gezicht als plots weer een op je pad komt.

 

5000 km.

In Tilburg staat niet alleen een mooie watertoren, maar ook staan er ontzettend veel SOCIAL SOFA'S. Je zou er echt wel een dag kunnen rondfietsen om ze allemaal te fotograferen, maar doen we niet. Wel de watertorens, daar gaan we doelbewust op af, maar de 'bèngskes' fotograferen we alleen bij toeval.

Als ik wat kan vinden over een socialsofa, dan zet ik dat erbij, zoals deze. Deze is ter gelegenheid van het vierenveertigjarig bestaan van de carnavalsvereniging. Over het bovenste kon ik nog niks vinden, Heeft het iets te maken met de kunstenaar Peter Bruers, is het familie van de Karin Bruers die op het idee kwam van de sofa's ? 

Best een leuk bankje, jammer dat het zo beschadigd is. Het staat op een hoek van de straat, volgens mij bij een winkelcentrum, maar dat weet ik niet meer zeker. 

Een uitnodiging om eens even rustig te gaan zitten om............nou ja, voor wat  er op staat hè !

Op de zitting een dambord, maar de damstenen moet je wel zelf op zak hebben en daar hadden we nou net niet op gerekend. Toch zitten hier wel regelmatig mensen, gezien de sigarettenpeuken op de grond.

En weer verder met de route. We kregen trek, dus op naar de lunch in Udenhout, want op 16 juni waren we de 5000 km gepasseerd en traditie is traditie nietwaar. We zaten op het terras, maar achteraf hadden we misschien toch beter binnen kunnen gaan zitten. Maar ach, als je fietst heb je het snel weer warm.

Maar even later moesten we weer stoppen, tjee weer een 'bengske' of 'benkske', ? Ik zag het al op twee manieren geschreven, wat is de juiste manier hè? Zal me dan maar bij SocialSofa houden. Deze sofa was een van de eerste SocialSofa's en hij staat al enkele jaren in het dorp. Wat ik wel vreemd vond is, dat voorheen deze van kunststof was, maar vanwege het weer vervaagde het ontwerp en  de sofa is gerenoveerd met mozaïek. Ik wist niet beter of ze zijn allemaal in beton gegoten. 

Mooie bank hoor met die oude foto's. 

En nog zo'n sofa, nu met afbeeldingen van excellente personen die veel voor de Udenhoutse samenleving hebben betekend. De afbeeldingen op de sofa's zijn fototegels.

Het was nog niet afgelopen die dag, want er volgde nog een toetje in de vorm van twee minibiebjes, ofwel boekenhopper zoals ik las. 

Een fleurig kastje, gemaakt voor en misschien ook wel met de medewerking van kinderen.

Kijk maar eens naar de mooie zijkanten.

En toen zagen we er dus nog een. 

Heel gezellig met een bankje erbij om even uit te rusten met een boekje op het bankje.

Leuk hè en ik weet dat degene die dit hier heeft neergezet, er ook veel plezier aan beleefd. Hoe weet ik dat, nou toen ik de foto's nam kwam er iemand op de fiets langs en die stopte. Bleek het de eigenaresse te zijn van deze bieb. Ze wist nog een biebje in de buurt, maar dat hebben we niet meer gezien, denk dat we eerder af moesten slaan op onze route. We gingen er niet speciaal naar zoeken en bovendien was het mooi geweest voor die dag.

 

 

Verder van huis.

Omdat we nu wat verder van huis kunnen gaan fietsen, kom je ook weer eens een ander mini-biebje tegen. 

Ofwel, Biebhuusj zoals men het hier heeft genoemd.

Zoetige kleuren, dat wel, maar toch leuk. 

Degene  die het maakte en degene die de kleuren uitzocht, deden alle twee hun best. Maar misschien was het een en dezelfde persoon, wie zal het zeggen. Ik was in elk geval blij toen ik het zag staan. 

We waren in Dirksland voor wat anders, maar dit was het eerste wat ik zag. Een goed begin van de dag,   die kon niet meer stuk, om het zo maar eens te zeggen ! Maar daarover een volgende keer.

 

Versoepeling.

Afgelopen dinsdag werden er, tijdens de persconferentie, versoepelingen aangekondigd. Per 28 april kunnen de terrassen van 12.00 uur tot 18.00 uur open. Nou, die nemen al een voorproefje zeiden we tegen elkaar, toen we hier het plein opreden. Grappig hoor, want toen we dichterbij kwamen, zagen we dat het etalagepoppen waren. 

We kwamen hier regelmatig en binnenkort natuurlijk weer. Het terras is heerlijk royaal, niet alleen dat rijtje voor de serre, maar een flink stuk het plein op. 

We reden de route al vaker, maar C. had hem iets uitgebreid en toen kwamen we nog een mini-biebje tegen, plus een paadje dat we nog niet kende, maar dat qua naam wel bij ons past.

 

Ruilbiebje.

Ha, eindelijk weer een minibiebje en niet eens zo ver van huis. Nee natuurlijk niet, want we fietsen nog steeds twee kleine ronden en na de persconferentie van gisteren weten we dat dit ook nog wel even zo gaat blijven. Wisten we eigenlijk al, want als je kijkt hoe lang het vaccineren gaat duren, nou tel maar uit.

Maar ach, het weer was prima, ik zag onderweg op een thermometer dat het 8º was, heerlijk toch. De zon scheen en toen ik vanmiddag deze foto's had genomen, heb ik daarna mijn handschoenen niet meer aangedaan.

Een hartstikke leuk, maar ook degelijk gemaakt, minibiebje vonden wij dit.

Zagen we laats een minibieb waar zelfs een fles desinfectiegel in stond, hier zagen we een briefje met waarschuwing.

Zelf heb ik in mijn stuurtas ook altijd een flesje hygiënische handgel zitten, niet alleen nu en dat komt regelmatig van pas.

Lekker fietstochtje was het en de komende dagen blijft het ook droog, dus kunnen we buiten weer vitamine D gaan vangen.

Maar morgen niet, want dan krijg ik uitleg van onze jongste kleinzoon over hoe je Pokémons kunt vangen, en dat is weer een ander verhaal denk ik. 

Maar het moet wel uitgelegd kunnen worden op 1½ meter, want anders gaat het niet door.

Ben benieuwd !

 

Minibieb met .

Toen ik net stoofperen zat te schillen schoot me opeens te binnen dat we die een paar weken geleden ook al hadden gegeten. We hadden ze toen, tijdens een fietstocht, gekocht langs de weg. Niet in een tentje, maar uit een kruiwagen. Gekocht ja, niet geleend en we hoefden ze ook niet te ruilen :-)

Nee, ze smaakten verrukkelijk. Maar kijk, dubbel geluk, ze stonden bij een minibieb. Het blijft toch telkens weer leuk om ze onderweg te spotten. Toen we er een week later weer langs kwamen moest ik toch echt nog eens stoppen. De deuren van de minibieb waren gesloten en dat verdiende om er nog een foto van te nemen.

 

We houden vol !

Ik noem dit, ons corona rondje. We deden dit in het voorjaar ook, 's-morgens vroeg op de fiets een rondje van 35/40 km, dan zijn we weer thuis voor de koffie en plaspauze, om daarna nog zo'n rondje te fietsen en dan met de lunch weer thuis. En kijk, er is wat veranderd onderweg, twee leuke minibiebjes plus een bankje. Dit eerste biebje stond er in het voorjaar en deze zomer nog niet en we komen hier toch regelmatig langs, ik zag het gisteren bij ons eerste rondje ineens staan. Er stond geen enkel boek in, vreemd dacht ik nog, maar bij onze tweede ronde was helemaal gevuld. Gloednieuw dus ! Even later zagen we nog een tweede biebje, plus een gezellig bankje erbij. Dit staat er denk ik al langer, maar dat zagen we niet eerder, staat op een plek waar het voor ons niet meteen opvalt i.v.m opletten op het verkeer.

Lekker tochtje was het, met deze twee leuke verrassingen op de route en als de sluiting van de horeca nog een tijd aanhoud, komen er nog wel meer "indebuurtdingen" hier langs.

Tot besluit.

Op het einde van onze fietsdag in de Hoeksewaard, moest ik deze twee mini-biebjes wel even fotograferen. Een met grote mensen boeken en het andere gevuld met kinderboeken, gezellig naast elkaar.
 

6000 km.

Vorige week konden we onszelf wederom trakteren op een lekkere lunch. We fietsten die dag meer dan 90 km en passeerden de 6000 ste. We kwamen terecht op een terras dat we nog niet kenden en we hadden ook niks gereserveerd omdat we niet wisten waar we terecht zouden komen. Maar hier was alles keurig geregeld, handen desinfecteren, looppaden aangegeven zodat je niet door dezelfde deur heen moet dan het bedienend personeel, royale zitplaatsen en heerlijk in de tuin.

Onderweg kwamen we langs deze mini-bieb. De tekst is wat onduidelijk, daarom tik ik het hier even in. Op de voorkant staat : Boekenhopper kastje, plezier voor iedereen. Op de zijkant las ik : Grappige stripboeken. Ruilen is goed voor de aarde en de mensen.

En ik had geluk die dag, nog zo'n aardig kastje. Soms zie je er weken niet een en dan opeens weer een paar op dezelfde dag.

Op de terugweg kwamen we nog langs deze gaper. Opeens schoot het me te binnen dat ik aan iemand had belooft er een foto van te maken. Het heeft wel lang geduurd. maar hier is hij dan. Beter laat dan nooit !

Minibieb.

We fietsten een paar weken geleden naar  Berg en Dal en zagen deze leuke "LEES SMAKELIJK" minibieb staan.

Even verderop aten we onze krentenbollen op, op een bankje en toen ik rondkeek zag ik deze.

Vorige week nam ik de foto van deze RUIL BIEB in Katwijk. Niet in Katwijk aan Zee hoor, maar gewoon hier in Brabant. Leuk vind ik dat, in zo'n telefooncel. Ook vorige week zag ik er nog een, in Gewande, op een plekje in de volle zon.
Al jaren aan de gang, die minibiebjes, de laatste tijd neem ik er eindelijk eens foto's van.

Vrijheid.

Natuurlijk hingen we gisteren de vlag halfstok en keken 's-avonds naar de Nationale Dodenherdenking op t.v en zullen dat nog jaren blijven doen. Het was indrukwekkend en dat is het eigenlijk elk jaar weer, door de verhalen van de overlevenden, door de foto's en beelden die we al vaak zagen, maar waarvan er ook nog wel weer eens nieuwe opduiken op een zolder of een ruimte die ontdekt wordt bij een verbouwing. Altijd weer met trieste verhalen erachter, onmenselijk. Je kunt niet stoppen met herdenken en wel de vrijheid vieren.
Vrijheid zal iedereen op zijn eigen manier ervaren en er zijn zoveel verschillende definities van vrijheid dat ik de vrijheid neem om daar verder niet over uit te weiden want dan wordt het een  ellelang verhaal.
Ik wil alleen maar zeggen dat, ondanks de min of meer beperkingen van dit moment, we ongelooflijk vrij zijn en dit echt niet vergeleken kan worden met de oorlog, zoals ik soms in de krant lees of op t.v iemand hoor roepen.
Ik voelde me vandaag dan ook heel vrij, gewoon simpel genieten van ons gebruikelijke fietsrondje over de dijken. Bloemen plukken in de berm.

Onze krentenbol eten op een bankje tegenover deze Mini Bieb en als we zouden willen, een boek pakken en rustig in de zon gaan zitten lezen. Zomaar, omdat het kan.
Genieten van de natuur, van de Molens en de mooie boerderijen of dit hartstikke mooi boomhutje bij iemand op het erf. Zomaar wat dingetjes, niks bijzonders maar ik vind dat gewoon leuk.