1000 km.

 

Vorige week overschreden we de eerste 1000 km van dit jaar, dus trakteerden we onszelf op een lekkere lunch. 

Nog iemand werd er getrakteerd, maar dan op iets heel anders, een prachtige muurschildering van 25 m breed en 6 m hoog. Onder de N 279 op een lege muur van het viaduct.

Aan de andere kant van de Zuid- Willemsvaart wandelt Fem van Empel (veldrijdster) al jarenlang met haar vader. Hij beloofde haar ooit: als je wereldkampioen wordt, dan kom jij daar op de muur. Dat WK won ze en niet één keer, maar 4 keer, plus 3 keer Europees kampioen. 

Het moest er nu eindelijk maar eens van komen. Het had nog wel heel veel voeten in de aarde, vergunningen zo, maar nu is het zover. Wij gingen eens kijken waar het was want we kwamen er deze dag toch in de buurt.

De kunstenaar was nog bezig, zijn laatste dag zei hij. Roy Valk is zijn naam, maar let op Bettie, zijn artiestennaam is KARSKIONE. Wat een leuk toeval. Een super aardige man en toen mijn man foto's ging nemen mocht hij in de bak van de verreiker mee omhoog. Dan heb je een mooier beeld vanaf boven vond hij. En gelijk had hij, anders hadden we deze laatste foto er niet helemaal op kunnen krijgen. Ik maakte nog foto's daarvan dacht ik, maar ze staan niet op mijn telefoon, hoe kan dat, balen hoor ! Gelukkig is de rest wel gelukt !

Een gelukkige zondagmorgen !

 

De keuzecommissie heeft voor het filmfestival met ontbijt 2026 dit jaar gekozen voor films met als thema: A Happy Sunday Morning. Wij kozen uit de vijf films ZWEI ZU EINS, een film uit 2024 onder regie van Natja Brunckhorst. Genre, Komedie, land, Duitsland, Frankrijk en de VS, met Ronald Zehrfeld, Sandra Hüller en Peter Kurth. Duur 116 minuten.

In de zomer van1990, wanneer de Oost-Duitse burgers slechts zes dagen krijgen om hun Ostmarken om te wisselen voor West-Duitse marken, besluiten jeugdvrienden en geliefden Maren, Robert en Volker een fortuin aan bijna waardeloos geld te stelen uit een ondergrondse bunker. Samen met famillie, vrienden en b uren bedenken ze een creatief plan om het geld zo snel mogelijk om te zetten in waardevolle spullen en zo de kapitalisten te slim af te zijn. Regisseur Natja Brunckhorst brengt met Zwei zu eins een luchtige DDR-komedie gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Met een Duitse sterrencast is het een verhaal over liefde en loyaliteit. over geld en gerechtigheid. De film toont een nostalgisch verlangen naar de oude DDR, vermengd met de vrolijk gestoorde chaos van een wereld in overgang.

 Bronnen: Filmtotaal, NRC, Volkskrant, Trouw, VPRO.

Wij vonden het een prima film, alle vijf de films waren 'feel good' films en dat was best eens fijn. Ellende is er al genoeg ! Een heerlijke zondag, lekkere broodjes, koffie/thee, jus/melk en niet te vergeten de filmblikken met paaseitjes, een soort van traditie noem ik het maar.

ZWART - WIT.

 

Zwart - wit is de creatieve opdracht die Conny deze week voor ons had bedacht en bij haar zie je een lijstje met de andere deelnemers. Manlief en ik dachten alletwee hetzelfde bij het zien van de twee woorden, lekkere snoepjes waren dat vroeger, zouden die er nog steeds zijn ? Zeker zijn er nog zwart witjes, maar in onze beleving waren ze toen wat anders van vorm en ook van smaak. Misschien heeft men dat door de jaren heen veranderd, maar het kan ook aan ons liggen. Wij zijn ook niet meer hetzelfde als zo'n 70 jaar geleden.

Maar goed, hier laat ik het natuurlijk niet bij. Ik wou steeds bij deze opdrachten een atc'tje maken, maar kreeg dat niet voor elkaar, maar hoera deze keer lukte het.

Eerst zwarte stof uitgerafeld, daarna het witte kant erop gestikt en daar tussen nog wat versierseltjes met kleine glazen bolletjes genaaid. De grote witte knoop paste er ook nog op en die heb ik vast gezet met vier zwarte kraaltjes van een gebroken ketting. 

TKT.

Uniek bij de filmliga Oss: voor de eerste maal in het 57-jarig bestaan een voorpremière. Aardig om te weten, maar het maakt voor mij niks uit, de film wordt er niet anders door.

TKT volgt het verhaal van Emma, een zestienjarig meisje, dat verstrikt raakt in een spiraal van pestgedrag. TKT is ontleend aan het door tieners afgekorte tínquiète, wat  'maak je geen zorgen betekent.

Deze Belgische dramafilm TKT ('t komt goed) maakt pijnlijk inzichtelijk waar cyberpesten toe kan leiden, vaak bijna onopgemerkt door de buitenwereld.

TKT laat zien wat (online) pesten en sociale uitsluiting doet met het slachtoffer, maar ook met vrienden, klasgenoten, ouders en leerkrachten. Met de komst van social media dreigt online pesten op school epidemische vormen aan te nemen. Steeds meer experts slaan alarm omdat bullying (pesten) op school tegenwoordig 24/7 doorgaat.

De film overdrijft de zaak niet, geeft geen lesje, maar biedt wel aanknopingspunten om de situatie te begrijpen. Het is een film van algemeen nut. Zoveel mogelijk tieners, (groot-)ouders en anderen zouden deze film moeten zien. De boodschap van de film is als je getuige bent van pesterijen, spreek er dan over, het kan een verschil maken in het pestgedrag van jongeren, al is het maar voor één jong mens.

Deze film is op een heel mooie en aparte manier opgenomen, maar ik wil er niet méér over vertellen, want dan verklap ik teveel. Een ding wil ik nog wel kwijt, als je de kans hebt, ga er naar toe !

De film wordt vanaf 9 april 2026 vertoond in de Nederlandse bioscopen.
 

Het verschil !

 

Vandaag heerlijk gefietst, toen we vertrokken scheen de zon al.

Heel anders dan gisteren, mistig dat was het en die trok maar niet op. 

Maar daar bleven we niet voor thuis.

Heel veel mensen wel, want we kwamen heel af en toe maar iemand tegen.

Niet heel erg, lekker rustig.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                       

Toch heeft het wel wat die mist.

Mooi die wazige bomen in de verte.

Maar de dichtbij boom mag er ook zijn. 

Het lijkt wel of hij ons nakijkt. 

Vind ze altijd wel grappig en sommigen hebben ogen van boven tot aan beneden. 

We hadden besloten om een halve ronde te fietsen en dan thuis te lunchen. 

Zo gezegd zo gedaan en toen we hadden gegeten.....

Niet te geloven, een stralende zon. 

Hup op de fiets voor een tweede rondje.

Dat scheelde een jas en de handschoenen waren ook niet meer nodig. 

Wat een verschil !

Strand/Zee.

De dertiende opdracht van de creatieve kronkels die CONNY voor ons heeft bedacht. Als we naar de zee gaan en over het strand lopen kan ik het écht niet laten om schelpen te zoeken. Nou ja zoeken hoeft niet natuurlijk, want ze liggen voor het oprapen. Een grote pot vol staat er hier op de vensterbank en sommige kon ik gebruiken op mijn werkstukje. Was weer van plan om een Atc-tje en weer lukte het niet. 

Ik gebruikte deze keer een zandkleurig stukje stof, deed daar een zachte fleece stof achter en naaide met de naaimachine wat kronkelige lijnen op het strand. daar zijn de schelpen blijven liggen, na het terugtrekken van het water. Dat is de bovenste rand, die is van zand en wat donkerder omdat daar de zee begint, maar die moet je er maar bij denken. De twee stukjes hout moeten de paaltjes voorstellen die vaak ook op het strand te zien zijn. Dat alles is om een stuk dik karton gespannen en dat is het voor deze keer. 

Bij Conny kun je zien wie de andere deelnemers zijn.

 

Een van de drie.

 

Deze Social Sofa zagen we vanmorgen op een plein in Vinkel. Joost mag weten hoe vaak we hier al langs zijn gefietst en nog nooit gezien. Nou moet ik er wel bij vertellen dat deze bank helemaal aan de andere kant van het plein staat, maar omdat we hier even moesten stoppen zag ik hem.

De bank is een afscheidscadeautje van de gemeente Maasdonk ter gelegenheid van de opheffing daarvan. 

Ook Geffen en Nuland kregen zo'n Social Sofa, die bedoeld is als ontmoetingsplek.

Dan zit er niets anders op dan, als het ons uitkomt, ook maar eens naar de andere twee op zoek te gaan.

Kijken of ze precies hetzelfde zijn, of net een ietsje anders.

N.B: nou ik kan nu al zeggen dat elk bankje iets anders is, in de plaats waar het bankje staat is de plaatsnaam met de grootste letters "geschreven".

Ik zag het gisteravond op mijn eigen blog, het bankje in Geffen was het tweede dat ik fotografeerde toen ik met deze bankjes begon. dat was in 2019.

Tja men vergeet weleens wat !