Driekoningen.

De laatste dag van de feestdagen. Morgen gaan al de Kerstspullen weer opgeborgen worden voor een jaar. De boom naar buiten, de beelden weer in vloeipapier en de kaarten in de doos voor hergebruik. Maar niet de zelfgemaakte, die blijven nog even staan want gisteren nog ontving ik een laatste ( VAN MIEKE ) en het zou jammer zijn om die nu alweer op te bergen. Van Marthy kwam de allereerste en de kleine losse kaartjes die erbij zaten vond onze kleindochter zo leuk dat zij ze meteen heeft gerecycled ( staan dus niet meer op de foto ) en gebruikt bij het maken van haar Kerstkaarten. De button op de kaart van Els ga ik zeker dragen op m'n spijkerjack. Blije post kwam er van  AGEETH, een mooi versierde envelop met daarin een kleine envelop met confetti, een kaart van de sterrenhemel en een zakje zwarte thee met gember en kokos die ik zo meteen ga proberen. Het kleine envelopje is leuk gevouwen en een mooi voorbeeld om te gaan maken. Van l'autre Toos kwam de kaart met de Kerstboom van vilt, mooi in al zijn eenvoud en een perfecte mal om te hergebruiken. Maar ook met alle andere, niet zelfgemaakte kaarten, was ik superblij want echte post ontvangen is gewoon héél fijn. 

Rust.

Na al de feestdagen was dit een rustige dag. Een dag om thuis gewoon wat aan te rommelen. Buiten regen en flink wat wind en binnen lekker warm dus was de keuze niet moeilijk. Vorige week kocht ik een nieuwe agenda ( happinez ). De keuze viel op deze vanwege de mooie bloemen mandala's die er bij elke nieuwe maand, ik moet eigenlijk sterrenbeeld zeggen, afgebeeld staan. De symbolische betekenis van de bloemen die horen bij het desbetreffende sterrenbeeld wordt er beschreven plus allerlei wetenswaardigheden en dat vind ik altijd hartstikke leuk. Nu is dit niet het seizoen dat er heel veel in de tuin staat te bloeien maar ik had nog wel wat gedroogd materiaal van wat afgelopen zomer in onze tuin stond ( ja ik bewaar van alles ) en daar ben ik mee aan de slag gegaan. Het is zo rustgevend om te doen, je kunt er je helemaal in verliezen, echt waar. Misschien heb ik er wel een nieuwe hobby bij. Wie weet !
Ik heb gedroogde pompoenpitten gebruikt, overgebleven van de uitgeholde pompoen van de NACHT VAN DE NACHT.
Het hart van de Mandala zijn dichte zaaddozen van de Hosta en aan de buitenkant liggen dezelfde maar dan open gebarsten.
De zwarte zaadjes die er liggen kwamen daar weer uit.
De kleine vierkantjes zijn van de in stukjes geknipte stengels van de Verbena (ijzerhard)

Verwend.

De woensdag voor Kerstmis had ik een kleine operatie aan mijn rechter pols ( carpaal tunnel syndroom ). Aangezien ik rechts ben kon ik de eerste dagen niet echt veel doen met de arm in een mitella. Met links kun je ook wel veel maar de voorbereiding van het Kerstdiner voor tien personen is toch weer een ander verhaal. Maar daar hoefde ik me geen zorgen over te maken want er werd meteen al gezegd door onze kinderen met aanhang "dat gaan wij doen". Het zou deze keer bij onze dochter in huis gebeuren. Dochter en schoonzoon zorgden voor de soep en het hoofdgerecht en bakten nog een lekkere appel/noten cake voor bij de koffie, schoondochter en zoon maakten het voorgerecht en de tiramisu. Wij zorgden voor de kaasplank en de wijnen. Heerlijk was het, lief ook. We hebben er met volle teugen van genoten.

Bolletjes van glas.

Al jaren lagen ze hier in een bak, 25 glazen bolletjes met een tuitje. Ze komen uit een kerststuk dat onze dochter lang geleden had gemaakt op een workshop. Bij het opruimen wou ze die wegdoen of kun jij er nog wat mee mam wordt er dan meestal gevraagd.
Elk jaar proberen we iets anders als Kerstboom. Zo hadden we er al eens een van SNOEIHOUT, van afgedankte oude JALOEZIEËN, van een niet meer gebruikt M.D.F.WERKBLAD  maar soms ook hebben we een echte boom maar dan wel met ZELFGEMAAKTE dingen erin.
Deze keer wou ik een Kersttafel met daarop een niet zo'n héél grote boom natuurlijk maar wel een echte. Het "thema" werd glas.
De glazen bolletjes/flesjes of hoe je ze ook noemt, hangen in de boom en op de tafel verzamelde ik wat glaswerk ( vazen, stolpen, windlicht, bonbonnière ). Daarin plaatste ik, door manlief op mijn verzoek in zwart wit afgedrukte familiefoto's.
In de grote stolp en het windlicht liggen witte en grijze harten en tussendoor staan nog wat waxine lichthouders van grijs glas.
Ik vond nog een punt van melkglas, waarvan de houder waar hij in heeft gehangen is gesneuveld. Het was een vaas maar nu, op zijn kop gezet met een lichtsnoer erin, doet hij dienst als glazen boompje ( in mijn beleving dan hè ).
Zo hebben we toch weer wat nieuws gecreëerd van spullen die er al waren, op het boompje na dan.
En weet je wat ik nu zo leuk vind, in de bollen/flesjes zitten nu kleine opgerolde briefjes met goede wensen. Een idee van onze kleindochter.
Zij komt binnen, overziet het tafereel en gaat aan de slag. Even later ligt er een stapeltje kaartjes en staat er een bordje onder de boom met de tekst : Hier onder kunt u een kaartje pakken en er een wens op schrijven en dan in de Kerstboom hangen. Dank u wel.

Kerstpost.

De laatste kerstkaarten zijn vandaag gepost. Een gedeelte waren gekochte kaarten, maar zoals elk jaar kan ik het niet laten om zelf iets te knippen en te plakken. Zo zijn er weer heel wat knopen opgeruimd evenals stukken inpakpapier, bewaarde bladzijden uit tijdschriften, reclame tasjes, en verpakkingsmateriaal aangevuld met blaadjes nieuw gekocht ( dat dan weer wel ) hobbykarton. Kortom, ik was weer enkele uren van de straat.

Koko en Spriet.

Mijn fietsvriendin, voor een paar keer per jaar, heeft altijd in het onderwijs gezeten en tijdens een periode dat ze werkte met kleuters, speelden twee konijnen als handpop een belangrijke rol. De konijnen kwamen na een spannende achtervolging in de klas terecht en beleefden 's-nachts spannende avonturen. Ze vertellen hun belevenissen 's-morgens tijden het kringgesprek aan de kinderen. De kinderen vertellen hun belevenissen aan de konijnen en zo ontstonden er leuke verhalen. Nu heeft ze de verhalen opgeschreven en is het een heel leuk boek geworden. Een meisje, dat ze heeft leren kennen als leerling in het Voortgezet Onderwijs, heeft de prachtige tekeningen gemaakt en degene die de vormgeving van dit boek deed kon zich de konijnen nog herinneren uit haar kleuterperiode. Is dat niet geweldig, ik vind van wel. Ellen ik heb genoten van je boek en nu is het bij mijn nichtje om, zoals jij als opdracht er in had geschreven, voor te lezen aan haar twee kinderen, in hun nieuwe huis ( en de tipitent )

GLOW.

Ik roep al jaren "daar wil ik eens naar toe", maar voordat je het weet is de week weer voorbij. Afgelopen vrijdag avond is het er dan toch van gekomen. We namen de trein naar Eindhoven, lekker makkelijk want de route lag direct buiten het Centraal station. We hebben heel de route gelopen en er was zoveel te zien en te beleven dat je eigenlijk aan een avond niet genoeg hebt. Deze twee vond ik  geweldig. de kerk om naar te kijken en de boom, ook om te kijken maar, door het bewegende licht en de muziek, was het fascinerend.
WINDOWS, de Catharinakerk staat centraal in dit werk en speelt de hoofdrol in de projectie.
Uitsneden van Bijbelse raamafbeeldingen worden in een collage weergegeven, afbeeldingen waarop veel te ontdekken is. Hoe langer je kijkt hoe meer je ontdekt. Het is een project van de Duitse lichtkunstenaar Daniel Margraf.
-ROOT, Gijs van Bon ontwierp dit kunstwerk dat techniek en natuur samensmelt. Lasers betekenen de boom met punten, lijnen en vormen. Door met lasers op bepaalde plekken punten te creëren, zogenaamde knooppunten, ontstaat er een netwerk tussen elementen. De knooppunten worden met elkaar verbonden door een lichtspel dat over de takken loopt. De installatie toont circulair zes mogelijke beeldende fases. Elke cyclus duurt een paar minuten. Geen enkele cyclus is hetzelfde. De fases worden steeds opnieuw geconstrueerd, de lasers kiezen andere paden, vormen en geluiden. Elke cyclus die elke fase doorloopt is daardoor verschillend van de andere, in verschijningsvorm, geluid en dynamiek. ( bron: Glow.)

Jaagpad.

We fietsten dus in België en daar maak ik nog maar eens een blogje over. We reden langs HET KANAAL BOCHOLT-HERENTALS en dat is echt zo mooi. Heerlijk rustig, mooie kleuren in deze tijd van het jaar en wat te denken van zo'n vriendelijke tekst op het PAD. Een jaagpad is een pad langs een kanaal of rivier dat werd gebruikt om schepen vooruit te trekken. Dit wordt jagen genoemd en werd gedaan bij ongunstige wind en tegenstroom. Gewoonlijk door een paard met begeleider, maar soms met mankracht. Voor grote schepen gebruikten men natuurlijk meerdere paarden. We reden wel vaker over zo'n pad, ook in Frankrijk, en het is er altijd goed toeven. Leuk dat men daar nu kan recreëren evenals op de paden die aangelegd worden op oude spoorlijnen, ook zo'n goed idee. Nou ik denk wel dat we er nog eens terug gaan, misschien in een ander seizoen.

7000 km.

Het is inmiddels al bijna een maand geleden dat we de 7000 km in dit jaar zijn overschreden. De lunch waarop we onszelf dan trakteren gebruikten we deze keer in Belgie, om precies te zijn in Lommel. Het was in de herfstvakantie en onze schoonzoon was met de kinderen een midweek op een camping in Bergeyk. Onze dochter had geen vrije dagen meer, behalve haar wekelijkse woensdag, dus we boden aan om haar die dag daar naar toe te brengen zodat ze lekker met man en kinderen de dag kon doorbrengen. Wij namen onze fietsen mee, hadden een route uitgezet en zouden haar 's-avonds weer ophalen. De route die we fietsten was schitterend evenals het weer die dag. Trouwens, heel de herfstvakantie is het prachtig weer geweest. We reden door bossen, langs twee kanalen en door een mooi aangelegd windmolenpark. Wat onze lunch betrof viel het wat tegen, er was weinig keus, omelet met kaas of tomaat of ham of champignons, het was allemaal of of. We hebben toen ieder een andere omelet besteld, die doorgesneden dus hadden we toch omelet kaas/tomaat. We zijn gewend dat het meestal ook heel mooi op je bord ligt, soms ware kunstwerkjes maar dat was er nu niet bij. Moet er wel bij vermelden dat het goed smaakte en de madam was vriendelijk.
Terug op de camping werden we getrakteerd op een lekkere barbeque.
Leuk dagje Belgie was het tòch wel met Lommel win(d)t en Lommel(let) zal ik maar zeggen.

Oud lood.

We hebben nog wat oud lood in de garage liggen ( afval ), ik had nog een lege bloembak en een zak gedroogde Tillandsia lag er nog in de kast van vorig jaar Kerst. Voeg daarbij de rozenbottels die ik tijdens het snoeien in de tuin van zoon en schoondochter had verzameld ( zonde om weg te gooien en als ik wat wil hebben mag ik het meenemen ) en je kunt aan de slag om een herfststukje te fabriceren. Het kleine bakje op de voorgrond heeft manlief voor mij gevouwen van het oude lood. We hebben het gisteren ( Allerzielen ) naar de begraafplaats gebracht en bij de urn van zijn zus gezet. Zij was dol op herfststukjes. Het was steeds een probleem om wat te vinden om in de urnen nis te zetten want er is maar een randje van 7 cm diep. Probleem opgelost, want dit is precies de maat nu.

Leuke plekjes.

Zoals altijd is fietsen met Ellen heel leuk. Zij weet altijd leuke plekjes om even af te stappen en wat te bekijken. Niet iets spectaculairs ( of eigenlijk toch wel ) maar meestal wel iets in de natuur wat ik nog niet eerder zag. We gingen op pad en er scheen een wazige zon die, zoals we dachten ( en hoopten ) zo wel door zou breken. Hij had een aparte kleur, de lucht was wel lichter dan op de foto, maar we vonden alletwee dat het er vreemd uitzag en het bleef zo heel de dag. Op het journaal 's-avonds werd verteld dat het te maken had met woestijnzand en de bosbranden in Portugal ( dit was op 17 oktober maar vanwege de p.c problemen kan ik dit nu pas posten )
Maar nu wat Ellen me liet zien. we stopten in het plaatsje Eerde bij een tuin,  er was een grote waterplas, heel veel wilde planten, een mooie vlindertuin en een oeverzwaluwwal. Als Ellen me er niet op had gewezen dan was ik er zo aan voorbij gelopen. Er zaten her en der gaatjes in de wand ( waar de zwaluwen nestelen ) , niet zo heel veel maar ik vond het toch leuk om te zien. Ze vertelde dat er in recreatiegebied HEMELRIJK ( waar we, man en ik, vaak langs fietsen ) ook zo'n wal is dus daar zullen we nog  maar eens een kijkje gaan nemen.
We kwamen ook langs een hop veld, dat er nu wat kaal bij lag omdat de oogst al binnen was, maar het zal wel mooi zijn geweest toen alle bellen er aan hingen. Moet ik dus ook nog eens terug. Verder hebben we lekker bijgekletst, heerlijk geluncht en besloten om in het voorjaar weer een nieuw tochtje te maken.
N.B: ik zag dat de tekst op het bord moeilijk te lezen is dus hier tik ik hem even uit.
HOPBELLEN, zo worden de inwoners van Schijndel genoemd. De hopteelt was nagenoeg verdwenen maar sinds kort weer nieuw leven ingeblazen.

ODE AAN DE HUMULUS LUPULUS>

Er is weer hoop op hop in het Wijbosch-
broek waar hopman Martien mest en dieft
en plukt, 't Vurste Puthorstje heet zijn werk-
veld. Staken tillen bellen naar de lucht.

Hop, hop, schiet op ! was Schijndels bede
in een ver verleden toen Sint Rochus nog
de pest te lijf ging, met zijn zegen ook de
streken van de hopduvel te weren zocht.

Nu stuurt een lieve heer zijn beestjes eropaf
want kwetsbaar blijven ranken van een plant
die almaar met de zon mee naar de hemel wil
maar naast de rooie spin veel last van luis heeft.

Als in de herfst de oogst gevierd wordt
- hopfalderiere, hopfaldera - kun je zelf
als rank tot boven in een hemelhoge staak
wie trekt er aan de bel, wie duvelt naar omlaag ?

O. Schijndelnaar, behoud de vrucht waarnaar
je bent vernoemd want ze verlicht het ongemak
van lijf en geest, en mocht je naar het leven
dorsten, grijp dan naar de hop, Servattumus !

Victor Vroomkoning.

Nacht van de nacht.

Vanwege de NACHT VAN DE NACHT ( aandacht voor lichtvervuiling en energiebesparing op verlichting ) heb ik deze pompoen gesneden. Jaren geleden heb ik dat op het blog van VLIJTIG gezien. Zij maakte het voor Halloween, dus mocht je vannacht ergens anders mee bezig zijn geweest ( bijv. alle klokken verzetten :-)) dan kun je nog in de herkansing. Erg leuk om te doen, rustgevend ook. Ik heb het sterrenbeeld van C. uitgesneden, opgezocht op internet, en ik gebruikte mijn snijgereedschap van het stempel.maken.

Vakantie herinnering.

Haha, weer een blogje. Het probleem is dat we moeilijk foto's kunnen importeren op dit moment. Op de een of andere manier wordt er iets geblokkeerd maar hoera nu lukte het even. De foto van de vijgen stond al in het bestand en de linker is van afgelopen zondag. Een heerlijke herfstdag dus tijd om het potje vijgen/peren jam, dat we kregen toen we afscheid namen op camping Mas Cauvy deze zomer, te openen.. Heerlijk hoor op net gebakken brood. De verse vijgen had ik al gegeten op de camping, je kon het met een mes zo uit de schil halen en op je brood smeren. Naast de afwasplek stond ook een vijgenboom en toen ik daar bezig was raakte ik in gesprek met een broer en zus. Zij vroeg aan mij wat de naam was van de vruchten en of je die kon eten. Nou en of. De jongen klom meteen in de boom en vroeg of ik er ook wat wou hebben. Of zij ze op hebben gegeten weet ik niet want ze namen ze mee naar de tent om ook hun vader en moeder te laten proeven. Wat ik wel weet is dat ik er van heb genoten. Moest ook maar eens zo'n boompje gaan zetten !!! 

Gevulde pompoen.

Nee geen recept, ik heb hem op een andere manier gevuld. Tijdens het fietsen zocht ik langs de kant van de weg naar materiaal om te kunnen gebruiken en er is nog genoeg te vinden. Degene met een grote tuin kunnen daar natuurlijk nog het een en ander vinden.
Wat je nodig hebt is een pompoen, steekschuim, twee plantenstokjes of saté prikkers, dun ijzerdraad of binddraad en plantmateriaal.
Hol de pompoen uit en verwijder alle pitten. Ik deed dat met een Pomme Parisienneboor en dat werkte goed maar met iets anders zal het ook wel lukken.
Klem nat steekschuim in de pompoen.
Bepaal de hoogte naargelang de grootte van de pompoen.
Bevestig het deksel met 2 plantenstokken (of de saté prikkers) bovenop het steekschuim. Dit kun je het best vlak naast de steel doen dan valt het het minst op. Maak, met het binddraad, kleine toefjes en verwerk deze verspreid en compact in het open gebleven stuk steekschuim.
Staat erg leuk op de tuintafel.
Jaren geleden heb ik dit ook al eens gemaakt samen met mijn schoonzus. Zij was geabonneerd op het blad "Bloemschikken" daar stond het in.

Hèhè, eindelijk weer eens kunnen bloggen maar het is de vraag wanneer dit weer gaat lukken want we hadden grote problemen met de computer. Hij is al een keer weggeweest maar het is nog niet helemaal opgelost. Vreselijk irritant is dat maar ja wat doe je eraan ?

Twee deuken.

Heel veel mooie kleuren nu in de bossen. Het stikt er van de paddenstoelen en afgelopen zondag gingen we op pad om wat foto's te nemen. Manlief nam er héél veel en ik koos deze uit vanwege de deuk, waarom ?  's-Morgens had ik brood gebakken en dat rees boven tegen de deksel aan om vervolgens in te zakken zodat het eruit kwam met een flinke deuk, daarom dus !  Het kan niet altijd goed gaan maar het was wel lekker. Ik had maismeel gebruikt en daar ( na een half uur bakken ) geraspte echte Parmezaanse kaas, zongedroogde tomaten en verse salie aan toegevoegd. Ach soms moet je wat experimenteren.
Wat de paddenstoel betreft, daar heb ik geen verstand van maar na even zoeken kwam ik uit bij het geslacht RUSSULA. Of dat klopt weet ik natuurlijk niet zeker maar misschien is er wel iemand die me kan helpen, graag dan.

Herfstkapsels.

Herfstpoppetjes knutselen, ik blijf het leuk vinden. Ik deed het meestal met de kleinkinderen. We maakten ze van eikels en kastanjes zoals HIER met gehaakte mutsjes, of HIER met de nog groene eikels, groene sjaals en hun eigen dop op de kop. Ook gebruikte ik al eerder lampionnetjes en zoals je HIER ziet gaf ik ze grappige gekleurde puntmutsen. Maar vandaag had ik zin om ze voor mezelf te maken en bedacht dat een door elkaar gewaaide haardos wel leuk zou staan. Een flinke Herfststorm zou dit best op z'n geweten kunnen hebben!!!

"Schoolreisje".........

......daar leek het wel op toen we afgelopen woensdagochtend op de bus stonden te wachten. We gingen een dag weg maar wisten niet waar naar toe en ook niet wat we gingen doen. De reden was, het 30-jarig jubileum van de veteranen personeelsvereniging. We kwamen in DELFT terecht en begonnen met koffie en heerlijk appelgebak ( dat kregen we vroeger op schoolreis dan weer niet ). Tijdens het koffie gebeuren kregen we twee A4tjes met foto's en een plattegrond voor een speurtocht in het centrum. We gingen in groepjes op pad, hartstikke gezellig en iedereen speurde fanatiek mee om details van de foto's in het stadsbeeld te ontdekken. tussen de middag was er een lunch en daarna een boottocht door de grachten met een tussenstop bij DE PORCELEYNE FLES, ( Internationaal bekend als Royal Delft ). Ben zelf niet weg van dat Delfts Blauw aardewerk maar het was wel interessant om wat te zien over het productieproces. Terug van de boottocht kon er ( voor degenen die er zin in hadden ) nog gebowld worden. Ja we zijn veteranen maar wel actief hè !  Met een diner werd de dag afgesloten. Tijdens 'n fotospeurtocht kom je natuurlijk langs de mooiste plekjes maar kun je het niet echt goed bekijken. Een ding weten we wel, naar Delft gaan we zeker nog eens terug.

Tipi.

Ik maakte een tipi, al een tijd geleden. Hij is voor het zoontje van mijn nicht  voor op zijn nieuwe slaapkamer. Die is nu klaar en vandaag was het "Tipi - inwijdingsritueel", met andere woorden, een lekkere lunch voor ons. We hebben nog wel gezongen hoor, het liedje van "alle indiaantjes schieten met banaantjes" en hij heeft supergoed geholpen om de tipi mee uit te pakken. De kussentjes en de vissen die ik nog had gemaakt om de boel mee aan te kleden werden ook enthousiast ontvangen. We mochten allemaal in de tipi komen zitten, beetje moeilijk, maar zijn moeder en ik enigszins opgevouwen en hij ertussenin dat lukte nog net. Leuk om te zien hoe blij hij ermee is.

N.B, ik had wat problemen met de tipi. De stof gleed wat naar beneden over de stokken dus had ik er bovenaan, waar de stokken uitsteken, bij elk tentdeel lange stroken stof aangenaaid zodat we ze om de stokken heen konden draaien en vastknopen. Maar dat bleek nog niet helemaal afdoende. Inlichtingen had ik al ingewonnen bij Mieke want zij had er ook problemen mee gehad ( dankjewel nog voor je snelle reactie toen ) maar we hebben toch voor wat anders gekozen. De papa van de kleine indiaan kwam met de oplossing. Om elke bamboestok heeft hij de reep stof tussen een slangenklem vastgeklemd. De repen stof draai je daarna weer om de stokken heen om de klemmen te verbergen. Mijn  nichtje stuurde de volgende twee foto's. Dankjewel, handig voor degene die ook aan een tipi gaan beginnen en ik zou zeggen, doen want het is hartstikke leuk om te maken.

6000 km.

Terug van de vakantie gingen we fietsen en wat bleek, men had hier niet stilgezeten. Regelmatig stopten we bij een lunchgalerie voor een lekker kopje koffie en er was altijd wel wat nieuwe kunst aan de muur om te bekijken. Nu was het opeens een LUNCHCAFE met een andere naam en een andere eigenaar. We dronken er toch koffie hoor en afgelopen zondag besloten we om er ook onze 6000 km lunch te gebruiken en die was heerlijk. Dus wat dat betreft is er niks veranderd. Gelukkig maar.

Laatste vakantiepost.

Ik ga er maar eens een eind aan breien, aan de vakantiepost dan, want er zijn hier intussen ook alweer dingen gepasseerd waar ik over kan bloggen. Dus vandaag gooi ik alles maar eens op een hoop. We bezochten ( ideaal met de hitte ) het Bamboebos van Prafrance, gecreëerd in 1856 door Eugène Mazel. een door botanica gepassioneerde inwoner van de Cévennen. Bamboe van wel 20 m hoog en door de jaren uitgegroeid tot gigantische bomen.In Anduze gingen we naar een pottenbakkers markt in het stadspark waar we meteen maar een stadswandeling aan vastknoopten.

Onderweg naar Anduze zag ik dit leuke spookje op een gevel wat ik te grappig vond om niét te fotograferen.

Nimes kun je natuurlijk ook niet overslaan wanneer je zo dicht in de buurt bent. Het amfitheater van Nimes, waarschijnlijk gebouwd tussen 50 en 100 jaar na Chr. en geïnspireerd op het Colosseum in Rome, is de best bewaard gebleven arena van de Oudheid. Het is ongeveer 133 m lang en 101 m breed. De 21 m hoge gevel bestaat uit 2 niveaus van 60 bogen elk. Meer dan 24.000 zitplaatsen verdeeld over 34 tribunes zijn er rond een vloer van 70 bij 38 m. Schitterend. Het wapen van Nimes, een krokodil geketend aan een palm, refereert sinds 1535 aan de slag bij Actium in 31 voor Chr. en de verovering van Egypte door de legers van Caesar. Het wordt afgebeeld op talrijke plaatsen in de stad, zelfs op de metalen sierspijkers die in 1986 door Philippe Starck zijn ontworpen en het plaveisel van de voetgangersstraatjes versieren.

Verder fietsten we zo tussendoor toch nog 366.21 km waar je in de verschillende dorpjes en langs de weg je camera ook niet in je fietstas laat zitten. Kortom, héél veel foto's gemaakt, héél veel gezien, héél veel indrukken opgedaan. Nu weer over naar de orde van de dag.