4000 km.

Wie had dat gedacht, voor de derde keer sinds de "intelligente" lockdown, konden we onszelf trakteren op een lekkere lunch vanwege het passeren van de 4000ste kilometer.
En ja, we hebben nu ons plekje wel gevonden. Deze voortreffelijke lunch gebruikten we natuurlijk weer bij "Le Blanc", het kleine familierestaurant waar we het echt naar onze zin hebben.
Ook deze keer lag er een kaartje klaar met het recept, om door te geven.
Mond tot mond reclame hè, dat werkt meestal goed.

SALADE MET PERZIK EN WALNOTEN.
( voor 4 personen)
1 grote krop ijsbergsalade - 2 appels - 1 eetlepel citroensap - 5 halve perziken (mag ook uit blik) - 60 gram walnoten - 3 eetlepels sinaasappelsap - 4 eetlepels dressing op yoghurtbasis - 1 zakje mix voor dipsaus Oriëntal.

Snijd de sla in reepjes en de appels in partjes.
Besprenkel de appel met citroensap, tegen het bruin worden.
Perziken in partjes snijden en de helft van de walnoten grof hakken.
Klop een sausje van sinaasappelsap, de dressing op yoghurtbasis en het zakje mix voor de dipsaus.
Leg de sla met de appel, perzik en de grof gehakte walnoten op een schaal.
Garneer met de hele walnoten en geef het sausje er apart bij.
Wij aten dit met notenrijst.

Bon appetit !

ATC-ruil.

Al een paar keer organiseerde Mieke, van MIEKEQUILT een ATC-ruil. ATC staat voor Artist Trading Cards en dat zijn kleine kaartjes met een vastgestelde maat (6,4 cm x 8,9 cm ) en daar maak je een klein kunstwerkje van. Je bent helemaal vrij om te doen wat je zelf wil, knippen, plakken, borduren, iets van stof, stempelen, of een combinatie van dat alles. Enfin, maakt niet uit wat.
Bij deze ruil moest je 3 kaartjes opsturen, een kaartje voor Mieke en de andere twee ruilt ze met andere deelnemers.

En dit is de post die ik kreeg toegestuurd. De grote kaart is geen ATC, maar een extraatje van Mieke zelf, evenals het ATC kaartje rechts daarvan met het landkaart envelopje, schitterend. De twee kaartjes, links, zijn gemaakt door FERRARA, zij doet niet mee met de ruil, maar vind het wel leuk om ze te maken en ze kan er wat van. Zodoende kregen we die extra. Het kaartje midden onder is van Josephine, prachtig !
Rechtsonder een collage met paars en groen van Simone, ook weer een kunstwerkje (geen blog adres)  Alles zat ook nog eens in mooie bijpassende envelopjes, fijne ruil was het Mieke.

N.B: het lukt me niet om een link te maken naar Josephine, ik kom steeds op wat anders uit.

Met mondkap 2.

Gisteren fietsten we een hele grote ronde. Koffie mee, krentenbollen mee en genoeg drinken in de bidons. Verschillende laagjes kleding aan, 's-morgens was het nog fris en het waaide flink, maar op een gegeven moment werd het behoorlijk benauwd. Dat vond deze "Turfsteker" ook, want hij heeft zijn mondkapje maar terzijde geschoven. We aten onze krentenbol hier op, op een bankje in Wilbertoord, het kleinste kerkdorp behorende tot de gemeente Mill en Sint Hubert en wordt omsloten door landbouwgronden in het westen en de bosrijke omgeving Molenheide in het oosten.
Wilbertoord is een betrekkelijk jong dorp. In 1837 stonden er nog maar zes huizen en in 1891 waren het er nog steeds niet veel meer dan tien.
Door de ontginning in de 19e eeuw ontstond er langzamerhand een heus dorp, al werd het in die tijd nog "Peeldorp" genoemd.
Op zoek naar een nieuwe naam werd inspiratie gezocht bij de patroonheiligen van het moederdorp Mill, Sint Willibrord. In de volksmond heette die Sint Wilbert, zodat Wilbertoord uiteindelijk de officiële naam werd voor het nieuwe dorp.
Dat is pas sinds juni 1945.
Ter gelegenheid van het 50-jarig bestaan werd in 1995 dit beeld onthuld van de "Turfsteker", wat herinnerd aan de begintijd, toen de heide op de schop ging en er turf, ook wel klot genoemd, werd gestoken.

Met mondkap.

We zijn de afgelopen weken al een paar keer met het pont overgevaren, altijd op een doordeweekse dag en meestal zijn wij de enigste fietsers en soms zijn er nog een of twee meer. In het weekend is dat blijkbaar anders en zeker met het mooie weer. Een paar weken geleden las ik in het streekblad dat het zó druk was geweest en men ook helemaal niet luisterden naar de instructies die gelden op het veer. Het was zelfs zó erg dat er in het weekend géén fietsers meer mee mochten. Eigen schuld dikke bult.
Notabene waren het ook nog eens veel ouderen en dan denk ik, waarom moet je nu persé in het weekend ? Ja ik snap dat niet hoor en zeker wanneer je dan ook nog eens de regels aan je laars lapt, sorry hoor !
Vandaag las ik in het krantje dat fietsers, weer welkom zijn op de Maasveren, natuurlijk ook met 1.50m afstand en vanaf de maand juni moet iedereen aan dek die zich niet in een afgesloten voertuig bevindt, een mondkapje dragen. Zal ik ook nog achter de naaimachine moeten om er enkelen te fabriceren die natuurlijk wel een beetje bij onze sportieve outfits moeten passen ;-)
Ik ben benieuwd !

Watertoren 3.

Niet ver bij ons vandaan (14km) fotografeerden we deze watertoren. We zijn er wel met een hele grote omweg naar toe gereden, met het pontje overgevaren en heerlijk langs de Waal gefietst om uiteindelijk, bijna weer thuis (na 80km) deze foto te nemen.
De watertoren in Leur is ontworpen door architecten Brouwer en Deurvorst en is gebouwd in 1960.
De toren heeft een hoogte van 40 meter en een waterreservoir van 800 m³.
Vond HIER nog een leuk stuk over de lange weg er naartoe, men had zomaar geen waterleiding in die tijd. Nu is het een rijksmonument.

GEDICHT ... Crea 5220.

GEDICHT, vroeger schreef ik ze weleens zelf, járen geleden ! Nu schrijf ik er hier een neer, een dat ik al járen mooi vind.
Het is geschreven door HERMAN DE CONINCK "de man die zijn volk poëzie leerde lezen".
Dat wist ik niet hoor, maar Wikipedia wel !
Het gedicht vind ik mooi door de eenvoud, maar ook denk ik, nee ik weet het zeker, omdat wij een dochter hebben met rode haren en...….daar horen meestal ook sproetjes bij.
Achteraf had ik het al eerder kunnen gebruiken, bij het derde woord van dit jaar, STIPPEN, dat deed ik niet, maar nu dus wel.

POINTILLISME
Sloten onder kroos, pointillisme
van groen, stilliggend geril
van begin, natuur die vijf miljard puntjes tegelijk
op haar i's zet.

Ik op mijn buik langs zo'n sloot.
Geef mijn bril eens. Puntjes op de i inspecteren
is mijn beroep en vooral: daarbij op mijn buik liggen.
Hoeveel puntjes heb je nodig voor groen ?

Hoeveel zandkorrels, zandkorzels, voor strand ?
Hoeveel mensen voor mensheid ?
Twee.
Iemand met sproeten, en iemand die ze telt.

Antonius van Egypte.

Twee pittige fietsrondjes waren het vandaag. Onze weer app gaf vanmorgen een windsnelheid aan van 31 km per uur, maar ja weet je wat het is, dan is er ook geen kip op straat en hoef je geen rekening te houden met 1.50 m. We gingen dus, na het eerste rondje van 30 km waren we weer thuis voor de koffie en plaspauze. Even op de weer app kijken, bleek het 37 km per uur te zijn geweest. Nou ja, het eerste rondje was gelukt, dan kunnen we het tweede ook en bovendien kwamen we dan weer langs deze kerk, waarvan ik de smalle toren met de open, gietijzeren spit heel mooi vind.
Het is de St.Antoniuskerk en die zijn er heel veel, maar vaak is het dan de St. Antonius Abtkerk.
Over deze, van Egypte, vindt je HIER nog informatie.
Deze foto's zijn niet vandaag genomen, de bovenste is van vorig jaar mei en onderdeel van een fotowedstrijd waar C. aan deelnam. Het thema was "Oud" en we hebben toen een middag rondgefietst en op kerkhoven gefotografeerd. Deze heeft hij toen niet opgestuurd, maar kwam nu van pas. De  onderste is ook door C. genomen, maar dateert van vijf jaar geleden en is op het einde van de dag genomen. Kwam ook goed van pas, de kerk is niet veranderd, maar ik hoefde niet bang te zijn (haha) dat mijn fototoestel weggeblazen zou worden vandaag.

SILHOUET ....Crea 5220.

Het fietsen slokt heel veel tijd op, niet dat ik dat erg vind hoor, want het is heerlijk weer en de natuur is zo geweldig mooi nu. Thuis ben ik ook bezig met van alles en nog wat, nog steeds huisjes van vilt maken, atc-tjes en verjaardagskaarten, want we zitten dik in de jarigen deze weken. En dan opeens is het weer vrijdag, werken in mijn boek, dat ga ik niet redden, maar het kan ook op deze manier.
Het woord is SILHOUET, ik weet natuurlijk wel wat dat is, maar zo goed als Wikipedia kan ik het niet beschrijven.
"Een silhouet is een visueel beeld van een ondoorzichtig object, dat een goed contrast heeft met de achtergrond en daardoor een duidelijke vorm, maar egaal van kleur is, doordat er weinig licht opvalt dat gereflecteerd zou kunnen worden, in verhouding tot de helderheid van het achtergrondlicht". Nou nou, een mondvol, maar ik dacht meteen aan deze foto. De fotograaf, gefotografeerd.
De foto is gemaakt in 2017 op 5 augustus tijdens een avondwandeling. We hadden een overnachting in Chalon-sur-Saône op camping Pont de Bourgogne. We waren daar al eerder, in 2006, en je kon er heerlijk eten herinnerden we ons. Maar...…….een andere eigenaar, het sanitair was wel vernieuwd, maar de goede keuken was verdwenen. Je kon er nog eten, maar daar was dan alles mee gezegd.
Gelukkig was het maar voor een nacht en hield ik er toch een mooie foto aan over.

Vrijheid.

Natuurlijk hingen we gisteren de vlag halfstok en keken 's-avonds naar de Nationale Dodenherdenking op t.v en zullen dat nog jaren blijven doen. Het was indrukwekkend en dat is het eigenlijk elk jaar weer, door de verhalen van de overlevenden, door de foto's en beelden die we al vaak zagen, maar waarvan er ook nog wel weer eens nieuwe opduiken op een zolder of een ruimte die ontdekt wordt bij een verbouwing. Altijd weer met trieste verhalen erachter, onmenselijk. Je kunt niet stoppen met herdenken en wel de vrijheid vieren.
Vrijheid zal iedereen op zijn eigen manier ervaren en er zijn zoveel verschillende definities van vrijheid dat ik de vrijheid neem om daar verder niet over uit te weiden want dan wordt het een  ellelang verhaal.
Ik wil alleen maar zeggen dat, ondanks de min of meer beperkingen van dit moment, we ongelooflijk vrij zijn en dit echt niet vergeleken kan worden met de oorlog, zoals ik soms in de krant lees of op t.v iemand hoor roepen.
Ik voelde me vandaag dan ook heel vrij, gewoon simpel genieten van ons gebruikelijke fietsrondje over de dijken. Bloemen plukken in de berm.

Onze krentenbol eten op een bankje tegenover deze Mini Bieb en als we zouden willen, een boek pakken en rustig in de zon gaan zitten lezen. Zomaar, omdat het kan.
Genieten van de natuur, van de Molens en de mooie boerderijen of dit hartstikke mooi boomhutje bij iemand op het erf. Zomaar wat dingetjes, niks bijzonders maar ik vind dat gewoon leuk.

JARIG !!!

Het is bijna een week geleden, dat er een grote envelop, gemaakt van een landkaart, door de brievenbus op de mat viel. Ha leuk post en ik had hem bijna opengemaakt, toen ik mijn verjaardagsdatum 30-4 zag staan. Oh, dan moet ik nog even wachten, als dat gaat lukken. Het is gelukt, al heb ik er wel tig keren mee in mijn handen gestaan. Dankjewel MIEKE, heel leuk met een prachtige zelfgemaakte kaart, een ATC kaartje in ook weer een landkaart zakje en een velletje, zelfgeschept papier, denk ik. Maar er was nog meer post, een kaart van MARTHY met daarin nog een klein lief ander kaartje. Een hele mooie kaart, ik houd van dat motief, van BETTIE en die gekocht was in, hoe kan het anders, het V&A museum in Londen. Nog een ATC kaartje, in mooie zelfgemaakte envelopjes, kwam van FERRARA, met mooi knip en plakwerk. Heel mooi weergegeven hoe wij vaak fietsen, over de dijken, langs de Maas, molens en boerderijen. Ik had alle post de avond van tevoren mee naar bed genomen en om 12 uur 's-nachts geopend. Dankjewel aan alle blogmaatjes, maar ook aan alle andere postverstuurders. Het was, ondanks de nog steeds geldende "intelligente lockdown" een dag met een gouden randje. Onze buurvrouw had een bos bloemen voor de deur gelegd, de kleinkinderen (2 en 4 jaar) van mijn broer zongen me toe door de telefoon, onze dochter en de kleinkinderen, kwamen 's-morgens op de koffie met gebak. We hadden de bank verzet zodat we goed afstand konden houden en 's-avonds kwam onze zoon met de kleinkinderen. Fijne cadeaubonnen kreeg ik nog, waarmee ik fietskleding kan halen en kutselspullen, waar ik heel blij mee ben, want dat begint hier nu al aardig te slinken.
Iedereen die in welke manier dan ook bijgedragen hebben aan deze dag, héél héél hartelijk dank.

VLOEIPAPIER ... Crea 5220.

Het woord deze week, VLOEIPAPIER, maar dat had ik helemaal niet in huis. Ja in een schoendoos zat nog wat, maar daar stonden reclame teksten op en aangezien ik nu niet ga winkelen, tsja......
Maar als de nood het hoogst is, dan is de redding nabij. We zaten lekker buiten in de tuin toen we opeens, hoi opa, hoi oma ik heb koeken gebakken, hoorden roepen. Het was onze jongste kleinzoon die aan de deur stond. Toen ik de deur opende zag ik een tasje staan en hij stond een paar meter naar achter, ja ze houden zich goed aan de regels van deze tijd. We hebben even staan kletsen en ik maakte natuurlijk het tasje open en je ziet het al, de koeken zaten verpakt in VLOEIPAPIER. Toen heb ik hem even verteld dat we héél blij zijn met de koeken, maar dat ik ook superblij was met het VLOEIPAPIER, omdat dat het weekwoord is (hij weet wel van mijn crea 5220) nou hij glunderde helemaal. Toen ging hij weer en riep nog ,houdoe opa, door het hek en stepte weg.

Wij hebben er natuurlijk van gesmuld, chocolade koeken met nootjes, lekker hoor.
Natuurlijk heb ik het vloeipapier niet zomaar weggegooid, ook al zaten er wat vetvlekken in, maar dat deert niet. Ik maakte er deze bloem van en aangezien het vloeipapier wat slap was heb ik er wat crêpepapier in verwerkt voor de stevigheid.

3000 km.

Gisteren heb ik maar weer eens onze vitrine gevuld met blikken van het koninklijk huis. Vroeger deed ik dat altijd op mijn verjaardag, maar sinds onze koning heeft besloten dat het op mijn verjaardag géén Koninginnedag meer is, deed ik dat niet meer. Ooit spaarde ik allerlei blikken, maar nu staan ze in enkele dozen, blik in blik, in de garage. Nu maar weer eens voor de dag gehaald, want ja, we vierden vandaag koningsdag. Dus voor we ons rondje gingen fietsen, eerst ook maar de vlag buiten hangen.

En raad eens, o nee, de titel verraadde het al, we passeerden vandaag de 3000 km. En omdat het bij de 2000 km zo goed was bevallen, gebruikten we onze lunch wederom bij dat leuke kleine familie restaurantje "Le Blanc".
en  net als de vorige keer kregen we het recept mee van wat we aten, leuk is dat en ik ga het daarom hier weer delen.

GROENTE - FETAPRIKKER MET TZATZIKI.
1 courgette - 3 el olijfolie - 1rode paprika in blokjes - 1 pakje feta (150g) in blokjes - zwarte olijven - 1 bakje tzatziki - blaadjes basilicum - tapas of satéprikkers.

Snijd de courgette met een kaasschaaf in dunne repen. Verhit de grillpan.
Bestrijk de courgette met de helft van de olijfolie.
Grill de repen courgette 2-3 min. tot ze aan beide kanten mooie roosterstrepen hebben.
Schep intussen de paprika om met de rest van de olijfolie.
Leg de linten courgette op een bord en grill de paprika in 4 min. beetgaar.
Rijg de paprika, feta en olijven met de courgette zigzaggend aan de tapasprikkers.
Leg de aangeregen prikkers op een bord en bestrooi met de blaadjes basilicum.
Schep er de tzatziki bij of serveer in een schaaltje.

NB ; Bij "Le Blanc" was de paprika op, maar werd vervangen door tomaten.
Daar smaakte het niet minder om hoor.

Gezond.

Zomaar een idee om je fruithapje leuk te presenteren. Een meloen, appel en druiven, meer was het niet.
Geef er je eigen draai aan.
Neem een soort meloen die je zelf lekker vindt, een woord uitsnijden naar eigen keuze, bovenkant van de meloen snijden en de meloen uithollen. Een gedeelte van het vruchtvlees in blokjes snijden, meloen vullen met fruit naar eigen keuze, et voilà, simple comme bonjour !

WOORDEN ... Crea 5220.

WOORDEN geschreven op een bord langs de dijk, als eerbetoon aan de zorg.
WOORDEN geschreven op nieuwe aanwijs borden om ons op het hart te drukken om toch zeker genoeg afstand te houden van elkaar.

We zagen al drie verschillende, deze twee en DEZE, die ik even geleden al liet zien.

WOORDEN op de voorpagina van de krant, daags na de persconferentie, over wat er gaat veranderen en wat nog niet.

En toen kwam ik tussen mijn knipsels opeens een uitgescheurde bladzijde tegen met WOORDEN uit het lied 'Als de liefde mar blef winnen' van Daniel Lohues.

Ik weet ook wel dat het voor heel veel mensen nooit meer goed kan komen.
Dat er heel veel leed en heel veel verdriet is voor degene die familie, vrienden en geliefden hebben verloren aan dit rot virus.
Maar ik plaats toch hier de tekst, om hoop te geven, dat het toch allemaal eens goed zal komen.

AS DE LIEFDE MAR BLEF WINNEN

Zolang de oostenwind blef weijen
zullen de blaadern blieben vallen
Zolang de boer zal blieben zeijen
zal de meulen blieben dreijen
Zolang de zunne mar blef schienen
kommen bloemen uut de knop
En as de kippen blieben leggen
kommen der kuukens uut de dop

Zolang het vuur zal blieben branden
schieten vonken naor de sterren
Zolang de zee rolt op de stranden
en der wark komp uut de handen
Zolang de kinder blieben zingen
en alles giet zoals het moet
En as de liefde mar blef winnen
komp 't allemaol wel goed

Zolang de lente maar blef kommen
en dan de zomer en dan de herfst
En as de winter maar blef dromen
van neije blaadern aan de bomen
Zolang de maon gewoon blef zörgen
veur zilv'ren licht en eb en vloed
En as de liefde mar blef winnen
komp 't allemaol wel goed...…..

Thuis.

Vanwege Corona zijn de meeste mensen meer aan huis gekluisterd. Behalve natuurlijk iedereen die in de zorg werkzaam is en in alle andere vitale beroepen en dat zijn er nog best veel. Maar wij, de gepensioneerden, zitten toch wat meer thuis. Ik heb er geen moeite mee hoor, we maken onze fietsrondjes, werken wat in de tuin, zitten regelmatig in het zonnetje, want het weer werkt enorm mee en we ruimen wat kastjes en laden op. Ben nu bezig in de logeer-computer-naai-knutselkamer en daar kwam ik dit huisje tegen. Het is een onderzetter van vilt en die mochten we meenemen na een 40 jarig huwelijksfeest. De man des huizes was architect en zijn vrouw had voor hun feest (een geweldig tuinfeest) héél veel huisjesonderzetters gemaakt. Deze onderzetter bracht me op het idee, toen ik mijn uitpuilende zak met viltstukjes tegenkwam, om huisjeskaarten te gaan maken. Die zak heb ik al jaren en heb er ook al heel veel mee gedaan, maar ik zou nu eindelijk wel eens wat andere kleuren willen kopen. Maar ja, dan denk ik weer, eerst deze maar een opmaken. Zo gezegd, zo gedaan, heb er al verstuurd en ga er nog versturen, aan deze en gene die het moeilijk hebben, of aan vrienden en kennissen die hun verjaardag nu niet kunnen vieren of gewoon zomaar, ik zie wel. Ze zien er in elk geval vrolijk uit al zeg ik het zelf.

GROEN ... Crea 5220.

Heel veel GROENe dingen al verzameld en toen had ik er ineens geen zin meer in.
Ben toen GROENe, jonge, frisse blaadjes en knopjes en grasjes ( die zien er hier niet zo GROEN uit zie ik nu ) in de tuin gaan plukken en maakte er deze Mandala van. Ben nu natuurlijk helemaal Zen ;-)

Extra.

Al jaren komen we hier op school en doen ook altijd, op onze oppasdag, de inloop. Het is niet verplicht, maar er wordt min of meer verwacht dat de ouders, opa of oma, of verzorgers drie keer in de week, als dat kan natuurlijk, het eerste kwartier met het kind aan de taak begint. Soms is dat de taalles, dan weer rekenen, geschiedenis, aardrijkskunde, nieuwsbegrip, noem maar op. Opa gaat met Brun aan de slag en ik met Bo, mama doet dat op haar vrije woensdag en hun papa op zijn vrije vrijdag. Wanneer een kind de weektaken allemaal afheeft en zich zou gaan vervelen, dan is het mogelijk om een extra taak te vragen en dat kan van alles zijn. Kleindochter had dus om een extra taak gevraagd, want het leek haar wel leuk om Frans te gaan leren en dan ga ik dat met oma doen had ze gezegd, want die kan dat goed. Dat is wel een beetje overdreven, maar goed, een paar maanden geleden zijn we begonnen. Hartstikke leuk, maar toen kwam het Corona en het thuisonderwijs, daar zat het Frans niet bij en dat vond Bo niet leuk. Al gauw kreeg ik dus een berichtje van haar, oma heb je zin om met mij verder te gaan met de lessen op face-time, dan vraag ik aan Tom (haar klasse docent) of hij het boek en de CD op wil sturen. Nou dat was in no-time geregeld en we zijn nu alweer drie weken zo bezig. Hartstikke leuk toch om dat te kunnen doen. Spannend ook, want volgende week hebben we een test ;-)

Nieuwe borden.

Sinds een week of zo, staan er overal nieuwe borden langs de weg, bijna niet te missen. Nou wij rijden op onze fiets geen 30 km per uur (haha) dus houden we ons maar aan wat er onder de streep staat.

Verder is er niet veel veranderd na een weekend niet fietsen, de natuur is en blijft geweldig. Dit is toch puur genieten. Rust en ruimte, we voelen ons bevoorrecht.

CIRKEL ... Crea 5220.

Het was weer tijd om de tandwielen van onze fietsen, daar waar de ketting over loopt, te vernieuwen. Ik had al eens eerder gevraagd of ik de oude mocht hebben, maar had daar eigenlijk nog niks mee gedaan. Gelukkig lagen ze nog in de garage, want die nu van de fietsen werden verwijderd waren cassettes en die er nog lagen waren los. Een stuk makkelijker voor mij voor het doel wat ik voor ogen had. Eerst even goed schoon geborsteld en van vuil en vet ontdaan, toen aan de slag. Het woord deze week is CIRKEL, mooi toch om deze tandwielen daar voor te gebruiken. Ik weet niet hoe het komt, maar ik heb die wieltjes altijd mooi gevonden. Als achtergrond gebruikte ik een gedeelte van een krijt tekening, die ik ooit maakte op schilderles, toen we allerlei tekenmateriaal moesten uit proberen. Daar tekende ik de tandwielen op en ook de fietsjes, waarvan ik het tekeningetje vond op de landkaart die in het boek zat van "Vrienden op de Fiets".
Fijn Paasweekend, pas goed op jezelf en geniet van de dingen die je nog wel kunt doen.

Vorstengraf.

Tegenover DIT VIADUCT ligt het archeologisch monument Vorstengraf Oss. Dit Graf is de grootste grafheuvel van Nederland. De heuvel was drie meter hoog en had een diameter van 54 meter. Het graf werd ontdekt en onderzocht 1933 en herontdekt in 1997. Het zijn eigenlijk twee gebieden, Vorstengraf Oss en De Zevenbergen, met grafheuvels, urnenvelden en vlakgraven uit de Bronstijd en vroege IJzertijd, die tegenwoordig gescheiden worden door snelwegen maar mogelijk ooit een groter complex gevormd hebben. Ik weet heel veel wetenswaardigheden over deze grafheuvels natuurlijk niet uit mijn hoofd, daarom HIER de link naar meer informatie voor degen die er zin in hebben.
Ik vond het wel aardig om het te lezen, maar ja het is allemaal gevonden in onze omgeving en daarbij komt nog dat we ook hier vaak langskomen, maar ons er nog nooit zo in verdiept hebben dan nu met onze "indebuurtfietstochten". We lazen er wel over ten tijde van de restauratie, want toen stond het regelmatig in de krant. Leuk hoor om je op deze manier meer bewust te worden van allerlei dingen in de directe omgeving.