Mandala 4

Het einde van de blauwe druifjes die hier in potjes op de tuintafel stonden. morgen ga ik de bolletjes maar eens in de grond stoppen om er volgend jaar weer plezier van te hebben.

Fietsroute Linie 1629

Enkele weken geleden zagen we op een route die we regelmatig rijden opeens wat nieuws, DIT KUNSTWERK. Er stond geen informatie bij maar na wat zoeken op het W.W.W kwamen we er achter dat het onderdeel is van de LINIE 1629 ROUTE. Aangezien het afgelopen vrijdag prachtig weer was, zijn we de route gaan fietsen. Nou dat viel nog niet zo mee. De route zou helemaal met borden aangegeven moeten zijn, ja zou moeten zijn, maar helaas was dat niet overal het geval. Ik weet niet of er mensen zijn die misschien van die borden verzamelen maar er ontbraken er nogal wat en dat is niet fijn. De route is op elk gewenst punt te beginnen en wij begonnen op een punt dat het dichtst bij huis was gelegen ( ± 22 km ). De route is 49 km en dan daarna natuurlijk weer 22 km om thuis te komen.

Fort De Brederode.

In juni 1629 heeft het Spaanse ontzettingsleger onder bevel van Hendrik van de Bergh, neef van Frederik Hendrik, geprobeerd 's-Hertogenbosch te ontzetten. Fort De Brederode is aangevallen door de Hertog van Bournonville met 4000 man en zeven compagnieën ruiterij. Zij kwamen echter niet verder dan de gracht voor dit fort waarbij vijftig soldaten sneuvelden. Deze markeringsplaats met de kunstwerken "Paard en Maquette De Brederode" vervaardigd door BART SOMERS STEEL ART doen de herinnering herleven.
Het Fort had een diameter van ca. 200 meter bestaande uit aarden wallen en een gracht. De hoek hier in de Keerdijk vormt het laatste restant van het fort dat is vernoemd naar graaf Johan Wolfert van Brederode. Het fort maakte onderdeel uit van de 42 km lange Circumvallatie linie die in 1629 is aangelegd door Frederik Hendrik om de "onoverwinnelijke" stad 's-Hertogenbosch op de Spanjaarden te veroveren. Deze linie was bedoeld als verdediging tegen aanvallen van het Spaanse ontzettingsleger.
Deze informatie staat te lezen op het kunstwerk "Maquette De Brederode".

Al met al was het wel een mooie route maar ik zal een gaan zoeken of ik niet ergens melding kan maken over de verdwenen borden.

Beugelen.

Vandaag hadden we weer een middag van de veteranen personeelsvereniging. We gingen BEUGELEN en alhoewel de beugelsport al héél oud is hadden we dat nog nooit gedaan. Misschien moet je eerst zelf ook héél oud zijn, haha, maar ook weer niet te, want zo'n bol weegt 4 kg. Nou het is sowieso altijd gezellig zo'n middag met oud collega's en aanhang. Lekker bijkletsen, hapje en drankje wat wil je nog meer ? Nog wat informatie ? Voilà.

Wat de historie van het beugelen betreft blijkt het een der oudste sporten van Nederland (en ver daarbuiten) te zijn. In 1344 werd een soortgelijk bolspel reeds verboden. Door de bisschop van Luik. Bij een Stiftklooster (voor adellijke dames) in Thorn (L) werd het verboden bij het kerkhof te spelen, men stoorde de rust der overledenen. Ook in 1485 werd het beugelen verboden in Deventer. Dat het beugelspel ook buiten Nederland bekend was blijkt wel uit een pentekening van 1661, een beugelbaan voor de ambassades in Moskou. Dat de adel het spel waardeerde blijkt uit het feit dat in die tijd ook op paleis "Het Loo" een beugelbaan lag. Later werd het een echte volkssport, vooral in Limburg en Brabant trof men tot 1940 vele beugelbanen aan Het was toen een buitensport, geen overdekte banen, waar men om ham, worst e.d. speelden. Competities kenden men nog niet. In 1932 werd de "Midden-Limburgschen" beugelbond opgericht en in 1936 de "Noord-Limburgschen" bond. In 1967 werd het de "Nederlandse Beugelbond". Dit mede door aansluiting bij de N.S.F. Nu wordt er vrijwel alleen op binnenbanen gespeeld. Competities worden gespeeld van september tot eind maart. Verder zijn er diverse toernooien en wedstrijden voor district en nationale kampioenschappen. Ook in de grensstreek van Duitsland en België wordt nog gebeugeld.

Deze informatie stond op de site van het bedrijf waar wij gingen BEUGELEN.

N.B : Bij mijn link kun je de spelregels vinden.

Zó waar.

Nee dit is niet in onze tuin maar in die van zoon en schoondochter. Wanneer je uit hun keukenraam kijkt zie je de magnolia die nu weer prachtig in bloei staat ( daar tussendoor kun je nog net de molen zien ) en vandaag, tijdens het fietsen zagen we dat de lente nu echt is losgebarsten. De krentenboompjes staan overal in volle bloei, langs de dijken zagen we heel veel pinksterbloemen, koolzaad en de weilanden beginnen ook al geel te kleuren van de paardenbloemen. Het is zo mooi en daardoor zit er al een paar dagen een gedicht in m'n hoofd dat ik er nu maar eens uitgooi. Het is geschreven door Toon Hermans.

OF WONDEREN BESTAAN ?
"Of er nog wonderen zijn
hoe kun je zoiets vragen
kijk naar mijn tuin van leeg naar vol
in amper zeven dagen".

Enfin.

Ja echt, eindelijk af , dat kan ik wel zeggen van deze tas. Vorig jaar was ik er al aan begonnen. Marthy van het blog : HEENENTERUGNAARDEARDECHE vroeg 'n keer wie er interesse had in sierband. Het kwam volgens mij van een tante van haar man en zij deed er niks mee. Ik kreeg toen dit bloemenband toegestuurd en dacht meteen dat komt op een "spijkerbroekentas". Voor we met vakantie gingen waren alle lapjes, allemaal van oude broeken, geknipt en ik nam er een paar mee naar Frankrijk. Ik had bedacht dat het wel leuk zou zijn wanneer ik een bloem, net als op het band, maar dan wat groter daar op zou kunnen borduren. Nou dat was dus helemaal niet gelukt. We zijn eigenlijk altijd op pad, om te fietsen of om wat te gaan bekijken en als we dan terug waren op de camping was het douchen, lekker relaxen en bovendien was het veel te warm. Ik heb het wel geprobeerd hoor maar ik kreeg de naald bijna niet door de stof, verloor steeds mijn vingerhoed en mijn ogen werkten op de een of andere manier ook niet mee. Om een lang verhaal kort te maken, het bleken wat technische problemen te zijn ( carpaal tunnel syndroom en nastaar ) maar dat is nu allemaal gerepareerd. Mijn hand kan ik al een hele tijd goed gebruiken, behalve de fijne motoriek zal ik maar zeggen, dus vandaar dat ik de contouren van de bloem er maar met de naaimachine op heb gestikt en ik kijk ook weer helder uit m'n ogen, haha !
Een paar weken geleden was er weer post van Marthy, allerlei gezellige dingen maar ook een kaart die echt wel hier wil zijn, waarom, kijk maar even HIER.
En zie je die leuke button op de tas, die kreeg ik van ELS.
Dank, dank aan jullie en ik ga hem maar mijn "blogvriendinnentas" noemen. Toch ??

Kunst kijken 2.

Zoals gezegd waren we in het SINGER LAREN, we waren er slechts een keer eerder en wel in 2001 ( jeetje al zolang geleden ) toen we naar de tentoonstelling "CAMILLE CLAUDEL-UIT DE SCHADUW VAN RODIN" gingen. Geweldige kunstenares, maar niks dan tegenwerking gehad op een verschrikkelijke manier ( zie de link ).Maar goed, nu waren we er voor de nieuwe van Gogh en konden meteen ook genieten van Nederlands eerste kubist, LODEWIJK SCHELFHOUT. De solotentoonstelling is georganiseerd ter gelegenheid van de verschijning van de eerste biografie over hem. Misschien hebben we al eens eerder werk van hem ergens gezien maar eerlijk gezegd kenden wij hem niet. Ik houd wel van het kubisme dus kon m'n hart ophalen. Het is ook weer zo leuk dat ze (Schelfhout, Mondriaan, Sluijters.......enz) in Parijs ( want daar gebeurde het daar moest je zijn ) met elkaar optrokken, elkaar inspireerden, samenwerkten. Er worden in de tentoonstelling ook werken getoond van  vrienden en bekenden van Schelfhout. Wat ik heel mooi vind is het portret van Schelfhout dat gemaakt is door Jan Toorop ( rechts ) . Links is een zelfportret van Schelfhout en we zagen ook nog een portret van Jan Toorop dat dan weer gemaakt was door Schelfhout ( is het nog te volgen ). Nu net zit ik te lezen dat Lodewijks moeder bekendheid genoot als ontwerpster van de doopjurk van prinses Wilhelmina. Heeft natuurlijk niks met de tentoonstelling te maken maar ik vind dit gewoon leuk om te weten maar dat komt natuurlijk omdat ik zelf vaak met stofjes "indeweer" ben.

Kunst kijken 1.

Vorige week woensdag gingen we naar Laren om in het Singer de nieuw ontdekte TEKENING van Vincent van Gogh te bekijken: De heuvel van Montmartre met steengroeve uit maart 1886. Nu zul je misschien zeggen, moet je voor één tekening zo'n Keulse reis gaan maken maar er was natuurlijk véél meer te zien. Deze tekening is een onderdeel van de tentoonstelling: IMPRESSIONISM & BEYOND A WONDERFUL JOURNEY en is nog te zien t/m 6 mei. Werken van Monet, Manet, Renoir, Degas, Van Gogh, Matisse, Nolde en Picasso. Meestal loop ik door een tentoonstelling en kijk ik alleen maar, maar nu had ik gebruik gemaakt van de audiotour. Soms vind ik dat irritant en soms niet, nu dus niet. Je moet er maar net zin in hebben en je krijgt natuurlijk wel veel wetenswaardigheden en achtergrond informatie te horen. Wat ik heel leuk vind is dat veel kunstenaars ook met elkaar werkten, elkaar ook kenden. Het moet een heerlijke tijd zijn geweest , de veranderingen die toen plaatsvonden, het zich afzetten tegen de heersende opvattingen over de schilderkunst, het zwoegen, het proberen, toch ook de samenwerking, de vernieuwing. We verbleven er langer dan we hadden gedacht en in m'n volgende blogbericht kom ik er nog op terug.

Onverflout.

We fietsen vaak over deze dijk maar vorige week stond er een obstakel op ons pad. Nou ja, geen echt obstakel natuurlijk, want we konden er gewoon onderdoor fietsen. maar eerst zijn we even afgestapt om eens te zien wat dit moest voorstellen.
Op deze plaats was in 1629 het kampement van Brederode gevestigd met zo'n 3000 man.
Na de inname van Den Bosch werd Brederode gouverneur van de stad.
Onverflout ( onverflauwd ) betekent niet zwakker wordend, niet verminderend.
De dijk maakte deel uit van de contravallatielinie die Frederik Hendrik rond Den Bosch had laten aanleggen met 2 dijken en 2 afwateringskanalen om de Bossche Broek en wijde omgeving droog te kunnen malen. In september 1629 kon hij daardoor, na een beleg van vier maanden, de stad, en daarmee de hele Meierij innemen.
Het uitkijkpunt ( want je kunt er met een trap naar boven ) is ontstaan door een samenwerking van architect Laura Weeber en kunstenares Milou van Ham die de teksten in de wanden maakte mbv een plasma-laser.
In de vier wanden staan van buitenaf leesbaar de woorden Vyandt, Ghewelt, Kloeck, en aan de 'Bossche kant' Onverflout.
Aan de binnenkant zijn tekstfragmenten uit het Bossche Geuzenliedboek te lezen, in het 17-eeuws van die tijd.
Er is een 'Fietsroute Linie 1629' door het buitengebied van 's-Hertogenbosch ( 49 km ). De route volgt de restanten van de aangelegde dijken en loopt langs de meest belangrijke plekken van het beleg van 's-Hertogenbosch.
Die zetten we maar eens op ons lijstje om nog eens 'te doen'.
N.B. de informatie heb ik van het internet geplukt ( erfgoedshertogenbosch ) want bij het monument stond niks bij.

Jammer.

Vorig jaar fietsten we regelmatig langs deze, ja ik noem het, kunstwerken. Net op dat punt is het, na een uur fietsen , tijd voor een banaan en kunnen we alles goed bekijken. Er hebben al verschillende keren andere afbeeldingen opgestaan, erg mooi. Wanneer je er even staat zie je steeds meer details maar het is al een tijdje afgelopen met de pret. Op een gegeven moment stonden er stijgers bij en dachten we nog dat er nieuwe werken op zouden komen maar helaas alles werd grijs. Dus wat zeggen we nu, juist :-)) "gelukkig hebben we de foto's nog".

Mandala 3

Een Mandala van vers materiaal. Alhoewel er al veel in de knop zit, wil het toch nog niet zo vlotten met openspringen (in onze tuin dan hè). De katjes plukte ik vorige week, tijdens het fietsen, langs de kant van de weg en ze stonden hier mooi te zijn in een vaas. Ik vind ze schitterend die kleine pluizige bolletjes. Een paar takken heb ik kaalgeplukt en na een rondje in de tuin vond ik toch nog wat om te gebruiken.
Het hart van de Mandala en de donkere puntjes zijn het omhulsel waar de katjes uit komen. De 4 blaadjes die om het hart liggen zijn van de YUCCA en is het begingedeelte van het blad. Klimop heb ik gebruikt en de spitse blaadjes zijn van de CHOISYA AZTEC PARL. De plant gaat bloeien met mooie kleine witte bloemen. De knoppen zijn er al maar de explosie moet nog komen. De rode blaadjes zijn van de LEUCOTHOE AXILLARIS CURLY RED. Ik heb jonge blaadjes gebruikt omdat die nog vrij plat zijn maar wanneer ze ouder zijn gaan ze mooi krullen. Het was nog niet zoveel wat ik had om te gebruiken maar kon er toch al iets aardigs van leggen. Ben er tevreden mee.

Kleine prijs.

Zoals bij héél veel medelanders viel er een paar weken geleden een kookboekje ( van de bekende goede doelen loterij ) op de mat. De schrijfster ervan heeft ook een kookprogramma op t.v waar ik af en toe wel eens naar kijk. Niet onaardig vind ik en op de nonchalante manier waarop ze het presenteert denk je al gauw, ah niet zo moeilijk, dat kan ik ook. Meteen de proef op de som genomen en ik moet zeggen, dit was echt super makkelijk en lekker. We aten de cake eerst warm met soep en met 'n salade maar later koud bij een glas wijn en besmeerd met knoflooksaus, mmmmm.
Yvette maakte ook zelf de leuke tekeningen erbij en gelukkig zag ik bij onze zoon ook het kookboekje liggen zodat de buiten en binnenkant samen op de foto konden.
Ik denk dat de cake niet misstaat als onderdeel van een buffet of binnenkort bij 'n Paasbrunch, ik verzin maar wat. Voor degene die buiten de prijzen vielen, hier het recept.

FETA EN OLIJVENCAKE.

225g gr zelfrijzend bakmeel.
100 ml olijfolie.
100 ml witte wijn.
150 gr feta, in blokjes.
250 gr gemengde olijven, zonder pit, uitgelekt.
3 eieren.
100 gr. vers geraspte Parmezaanse kaas.
Versgemalen zwarte peper.

Verwarm de oven voor tot 160 graden. Vet een cakevorm van 1 liter goed in.
Meng alle ingrediënten goed en snel tot een beslag en giet het in de cakevorm.
Bak de cake ongeveer 45 minuten in de oven.
Serveer met soep of salade of als borrelhap.

N.B. Ik had alle ingrediënten met de mixer gemengd, behalve de blokjes feta die heb ik er op het laatst met een spatel doorgeroerd. Dit om te voorkomen dat de feta helemaal zou verpulveren. 

Broccoli-Kaastaart.

We gooien maar weer eens 'n lekker recept op het blog voor wanneer iemand zin heeft in 'n dag zonder vlees. Een lekkere Nederlandse kaastaart met een Italiaans tintje die wij al jaren op het menu hebben staan. Het recept staat op zo'n kaartje dat je uit de supermarkt mee kan nemen en ik zag dat ik dat in 2002 had gedaan. Nou hier komt het.

BROCCOLI-KAASTAART.

1 blik croissantdeeg ( 6 stuks )
500gr broccoli.
75gr belegen komijnekaas.
75gr Maaslander mild.
100gr geraspte oude kaas.
 Margarine om vorm in te vetten.
1,5 dl melk.
3 eieren.
1 flinke eetlepel bloem.
Lage taartvorm doorsnede ± 24 cm.

Vorm invetten en bekleden met het deeg.
Broccoli wassen, in roosjes verdelen en 2 min koken.
Komijnekaas en Maaslander in kleine blokjes snijden.
Broccoli en kaasblokjes over taartbodem verdelen.
Geraspte kaas erover strooien.
Melk, bloem en eieren met de mixer schuimig kloppen en eventueel, naar behoefte zout toevoegen.
De massa voorzichtig over de taart gieten.
Ik strooide er nog basilicum over.
Oven voorverwarmen op 200ºC en de taart in het midden van de oven in ± 40 min gaar bakken.
Lekker met tomatensalade maar ook met notenrijst.
Geef er zelf maar een draai aan.
Smakelijk.

Toeval ?

Hoe vaak zeg je "dat is ook toevallig" en meestal hoor je dan iemand zeggen "toeval bestaat niet". Maar hoe je het ook noemt, je kunt het op z'n minst opmerkelijk vinden. Enkele weken geleden deed ik mee, via MIEKEQUILT aan een ATC ruil. Ik stuurde er enkele naar haar toe en kreeg ook hele mooie terug van, voor mij, onbekende personen. Zo ook een van HAAR. Een geweldig blog, de creativiteit spat er vanaf. Zij maakt quilts, verft stoffen, maakt ecoprints en......teveel om op te noemen en van dat alles maakt ze ook nog fotokaarten.
 Die zelfde week was ik aan het rommelen in een doos met kaarten die ik ooit voor mijn verjaardag kreeg en die zo mooi zijn dat ik ze niet weg kan doen. Zo ook de kaart (links) die ik heb gekregen van vrienden, vorig jaar of misschien nog wel eerder, dat weet ik niet meer. Ik heb de kaart nog eens zitten bewonderen en zag toen op de achterkant een stickertje met een naam. Je raad het al de kaart is gemaakt door degene waar ik het atc-tje van heb ontvangen. Als je dan ook nog dit label aan je  theezakje hebt hangen moet je er wel even een berichtje over maken. Nou, ik geloof dus echt wel in toeval, jullie niet ?

Hartjesdag.

Ik heb helemaal niks met Valentijnsdag maar vandaag ontkwam ik er toch niet helemaal aan. Onze jongste  twee kleinkinderen hadden hier geslapen en kleindochter had klei meegebracht want ze wou nog iets maken voor haar "vriendje" ja je raad het al, hartjes. Nou ze is lekker bezig geweest maar zij niet alleen want hier lag nog een ander hartjesproject. Vorig jaar had ze zelf een ontwerp gemaakt voor een tas in de vorm van een ( haha ) hart. Briefje erbij geschreven voor de benodigdheden en stofjes erbij gezocht. We waren er al aan begonnen maar toen kwam de operatie aan mijn hand ertussen en is het blijven liggen. Uitgelezen dag vandaag om het af te maken en kon ze meteen poseren. En toen viel er nog een kaart in de bus ( met een kus ). Nee geen echte Valentijnskaart natuurlijk, maar door de actie die postnl al enkele jaren heeft, mag je een gratis kaart voor die dag versturen door op het postzegelvakje een lippenstiftkus te plaatsen. Kijk en dat is dan wel weer leuk, een mooie kaart zomaar onverwacht in je brievenbus, dankjewel Bertie voor die verrassing.

Kunst.

Het thema voor de jeugdoptocht was dit jaar KUNST. Nou daar kun je mee aan de slag. In totaal zagen we gisteren 41 groepen voorbij komen en dat is voor een jeugdoptocht echt wel behoorlijk. Toverkunst, t'is geen kunst, goochelkunst, ijskoud kunstje, kunst en vliegwerk, kookkunst, kunstgebit, tussen kunst en kitsch en hier op de foto's KUNSTROOF. Op de kar zat een grote boef met een kluis en de kleine boefjes er omheen roofden de kunst waarna ze door de agenten natuurlijk in de kraag werden gegrepen. Dochter, schoonzoon en kleinkinderen liepen ook mee en het was weer geweldig om te zien hoe hard er de afgelopen weken was gewerkt met bouwen, plakken, verven, muziek, kleding en wat er allemaal nog meer bij komt kijken. Ze hadden al genoten van de voorpret, het gezellig met z'n allen bezig zijn, maar de optocht was wel het hoogtepunt.

Mandala 2

Ik heb nog maar eens een Mandala gelegd van gedroogd materiaal. Deze keer zijn er judaspenning, hoedjes van twee soorten eikels en zaaddozen van het ballonklokje, dat al jaren in onze tuin staat, gebruikt. Volgende keer hoop ik een Mandala te kunnen maken van vers materiaal. Dat moet toch gaan lukken, er staan al zoveel knoppen te popelen om open te springen.

A.T.C.

Op het blog MIEKEQUILT zag ik begin dit jaar een oproep om mee te doen met ATC kaartjes maken. Ik had er wel eens wat over gelezen maar er nog nooit een zelf gemaakt. ATC's ( Artist Trading Cards ) zijn creatieve, zelfgemaakte kaartjes. De maat van de kaartjes ( 64 bij 89 mm ) is eigenlijk de enige regel en verder mag je doen wat je zelf wil. Tekenen, knippen, plakken, stempelen, borduren, naaien, schilderen, het maakt allemaal niks uit als de maat maar klopt. Ben dus maar eens gaan proberen en ik moet zeggen het viel nog niet zo mee om wat te verzinnen vooral om dat de kaartjes zo klein zijn. Maar goed, ik heb het geprobeerd en krijg nu zo langzamerhand de smaak te pakken. De eerste drie gaan op de bus.

Tim Walker in Brabant.

We gingen voor de tentoonstelling "Loving Vincent" ( zie blog van gisteren )  maar in een museum  lopen vaak meerdere dingen tegelijkertijd en soms zijn dat onverwachte juweeltjes. Zo zagen we dus ook in Het Noordbrabants Museum  THE GARDEN OF EARTHLY DELIGHTS van modefotograaf Tim Walker. Er hangen 26 gigantische, nog nooit eerder voor publiek getoonde, foto's. De serie is geïnspireerd op het drieluik De Tuin der Lusten van Jeroen Bosch, die hij al sinds zijn kindertijd bewonderd. Hij heeft er een jaar aan gewerkt en dat wil ik graag geloven want er is gigantisch veel te zien op de foto's. Niet alleen de modellen maar er is zoveel meer te zien je blijft er naar kijken en ontdekt steeds weer iets nieuws. En wat nu zo mooi is, heel veel van de attributen en opstellingen die gebruikt zijn kun je eveneens in het echt bewonderen. Nog te zien tot en met 25 februari.

Van Gogh in Brabant.

In het weekend bezochten we de tentoonstelling "Loving Vincent". De film zagen we ergens in december al. Het is de eerste geschilderde animatiefilm ter wereld en men is 6 jaar bezig geweest om dit te realiseren. Vele kunstenaars ( meer dan 100 ) schilderden in de stijl van van Gogh 65.000 frames voor de film waarvan er meer dan honderd nu te zien zijn in Het Noordbrabants Museum. Her en der door de tentoonstelling heen was op kleine beelschermen te zien hoe er gewerkt werd met de acteurs, hoe ze werden neergezet in precies die positie zoals bijv. aan de tafeltjes in het café of achter de piano. dit om de juiste bewegingen en lichaamstaal te verkrijgen voor de animatie. Acteurs en actrices vertelden daar ook hun ervaringen en de moeilijkheden waar ze ooit tegenaan liepen. Aan de kleding was ook heel veel aandacht geschonken het moest allemaal wel kloppen met het tijdsbeeld natuurlijk. Ja de korte filmpjes droegen wel bij om een goed beeld te krijgen van deze gigantische klus.

Monstertje.

In Mei is het 10 jaar geleden dat ik voor de geboorte van Bo, onze kleindochter, deze pop ( links ) heb gemaakt. Er zijn al verschillende applicatie's afgegaan, links zie je dat de vulling eruit komt en rechts hangt ook wat los. Aan de achterkant zit ook een gat en hij is flink uitgedijd in de loop der jaren maar dat komt omdat hij helemaal van tricot is gemaakt. Ik heb hem natuurlijk al wel eens gerepareerd maar dat is nu bijna niet meer mogelijk. Dus samen met Bo hadden we overlegd en er zou een nieuw Monstertje gemaakt moeten worden. Ja de pop noemde ze Monstertje. Sommige applicatie's zouden hergebruikt worden en ze mocht zelf stofjes uitzoeken. Op haar kamer is nu veel rood dus rood moest het worden. De achterkant is van bloemenstof en er is helemaal niks van het oude Monstertje afgehaald. Dat gaf al wel te denken natuurlijk. Het nieuwe Monstertje mag ook mee in bed, dat wel, maar de oude, nee die mag nog niet weg dus ik denk dat we binnenkort alles maar eens uit de kast moeten trekken om hem nog 'n keer te repareren.