Kunst kijken 1.

Vorige week woensdag gingen we naar Laren om in het Singer de nieuw ontdekte TEKENING van Vincent van Gogh te bekijken: De heuvel van Montmartre met steengroeve uit maart 1886. Nu zul je misschien zeggen, moet je voor één tekening zo'n Keulse reis gaan maken maar er was natuurlijk véél meer te zien. Deze tekening is een onderdeel van de tentoonstelling: IMPRESSIONISM & BEYOND A WONDERFUL JOURNEY en is nog te zien t/m 6 mei. Werken van Monet, Manet, Renoir, Degas, Van Gogh, Matisse, Nolde en Picasso. Meestal loop ik door een tentoonstelling en kijk ik alleen maar, maar nu had ik gebruik gemaakt van de audiotour. Soms vind ik dat irritant en soms niet, nu dus niet. Je moet er maar net zin in hebben en je krijgt natuurlijk wel veel wetenswaardigheden en achtergrond informatie te horen. Wat ik heel leuk vind is dat veel kunstenaars ook met elkaar werkten, elkaar ook kenden. Het moet een heerlijke tijd zijn geweest , de veranderingen die toen plaatsvonden, het zich afzetten tegen de heersende opvattingen over de schilderkunst, het zwoegen, het proberen, toch ook de samenwerking, de vernieuwing. We verbleven er langer dan we hadden gedacht en in m'n volgende blogbericht kom ik er nog op terug.

Onverflout.

We fietsen vaak over deze dijk maar vorige week stond er een obstakel op ons pad. Nou ja, geen echt obstakel natuurlijk, want we konden er gewoon onderdoor fietsen. maar eerst zijn we even afgestapt om eens te zien wat dit moest voorstellen.
Op deze plaats was in 1629 het kampement van Brederode gevestigd met zo'n 3000 man.
Na de inname van Den Bosch werd Brederode gouverneur van de stad.
Onverflout ( onverflauwd ) betekent niet zwakker wordend, niet verminderend.
De dijk maakte deel uit van de contravallatielinie die Frederik Hendrik rond Den Bosch had laten aanleggen met 2 dijken en 2 afwateringskanalen om de Bossche Broek en wijde omgeving droog te kunnen malen. In september 1629 kon hij daardoor, na een beleg van vier maanden, de stad, en daarmee de hele Meierij innemen.
Het uitkijkpunt ( want je kunt er met een trap naar boven ) is ontstaan door een samenwerking van architect Laura Weeber en kunstenares Milou van Ham die de teksten in de wanden maakte mbv een plasma-laser.
In de vier wanden staan van buitenaf leesbaar de woorden Vyandt, Ghewelt, Kloeck, en aan de 'Bossche kant' Onverflout.
Aan de binnenkant zijn tekstfragmenten uit het Bossche Geuzenliedboek te lezen, in het 17-eeuws van die tijd.
Er is een 'Fietsroute Linie 1629' door het buitengebied van 's-Hertogenbosch ( 49 km ). De route volgt de restanten van de aangelegde dijken en loopt langs de meest belangrijke plekken van het beleg van 's-Hertogenbosch.
Die zetten we maar eens op ons lijstje om nog eens 'te doen'.
N.B. de informatie heb ik van het internet geplukt ( erfgoedshertogenbosch ) want bij het monument stond niks bij.

Jammer.

Vorig jaar fietsten we regelmatig langs deze, ja ik noem het, kunstwerken. Net op dat punt is het, na een uur fietsen , tijd voor een banaan en kunnen we alles goed bekijken. Er hebben al verschillende keren andere afbeeldingen opgestaan, erg mooi. Wanneer je er even staat zie je steeds meer details maar het is al een tijdje afgelopen met de pret. Op een gegeven moment stonden er stijgers bij en dachten we nog dat er nieuwe werken op zouden komen maar helaas alles werd grijs. Dus wat zeggen we nu, juist :-)) "gelukkig hebben we de foto's nog".

Mandala 3

Een Mandala van vers materiaal. Alhoewel er al veel in de knop zit, wil het toch nog niet zo vlotten met openspringen (in onze tuin dan hè). De katjes plukte ik vorige week, tijdens het fietsen, langs de kant van de weg en ze stonden hier mooi te zijn in een vaas. Ik vind ze schitterend die kleine pluizige bolletjes. Een paar takken heb ik kaalgeplukt en na een rondje in de tuin vond ik toch nog wat om te gebruiken.
Het hart van de Mandala en de donkere puntjes zijn het omhulsel waar de katjes uit komen. De 4 blaadjes die om het hart liggen zijn van de YUCCA en is het begingedeelte van het blad. Klimop heb ik gebruikt en de spitse blaadjes zijn van de CHOISYA AZTEC PARL. De plant gaat bloeien met mooie kleine witte bloemen. De knoppen zijn er al maar de explosie moet nog komen. De rode blaadjes zijn van de LEUCOTHOE AXILLARIS CURLY RED. Ik heb jonge blaadjes gebruikt omdat die nog vrij plat zijn maar wanneer ze ouder zijn gaan ze mooi krullen. Het was nog niet zoveel wat ik had om te gebruiken maar kon er toch al iets aardigs van leggen. Ben er tevreden mee.

Kleine prijs.

Zoals bij héél veel medelanders viel er een paar weken geleden een kookboekje ( van de bekende goede doelen loterij ) op de mat. De schrijfster ervan heeft ook een kookprogramma op t.v waar ik af en toe wel eens naar kijk. Niet onaardig vind ik en op de nonchalante manier waarop ze het presenteert denk je al gauw, ah niet zo moeilijk, dat kan ik ook. Meteen de proef op de som genomen en ik moet zeggen, dit was echt super makkelijk en lekker. We aten de cake eerst warm met soep en met 'n salade maar later koud bij een glas wijn en besmeerd met knoflooksaus, mmmmm.
Yvette maakte ook zelf de leuke tekeningen erbij en gelukkig zag ik bij onze zoon ook het kookboekje liggen zodat de buiten en binnenkant samen op de foto konden.
Ik denk dat de cake niet misstaat als onderdeel van een buffet of binnenkort bij 'n Paasbrunch, ik verzin maar wat. Voor degene die buiten de prijzen vielen, hier het recept.

FETA EN OLIJVENCAKE.

225g gr zelfrijzend bakmeel.
100 ml olijfolie.
100 ml witte wijn.
150 gr feta, in blokjes.
250 gr gemengde olijven, zonder pit, uitgelekt.
3 eieren.
100 gr. vers geraspte Parmezaanse kaas.
Versgemalen zwarte peper.

Verwarm de oven voor tot 160 graden. Vet een cakevorm van 1 liter goed in.
Meng alle ingrediënten goed en snel tot een beslag en giet het in de cakevorm.
Bak de cake ongeveer 45 minuten in de oven.
Serveer met soep of salade of als borrelhap.

N.B. Ik had alle ingrediënten met de mixer gemengd, behalve de blokjes feta die heb ik er op het laatst met een spatel doorgeroerd. Dit om te voorkomen dat de feta helemaal zou verpulveren. 

Broccoli-Kaastaart.

We gooien maar weer eens 'n lekker recept op het blog voor wanneer iemand zin heeft in 'n dag zonder vlees. Een lekkere Nederlandse kaastaart met een Italiaans tintje die wij al jaren op het menu hebben staan. Het recept staat op zo'n kaartje dat je uit de supermarkt mee kan nemen en ik zag dat ik dat in 2002 had gedaan. Nou hier komt het.

BROCCOLI-KAASTAART.

1 blik croissantdeeg ( 6 stuks )
500gr broccoli.
75gr belegen komijnekaas.
75gr Maaslander mild.
100gr geraspte oude kaas.
 Margarine om vorm in te vetten.
1,5 dl melk.
3 eieren.
1 flinke eetlepel bloem.
Lage taartvorm doorsnede ± 24 cm.

Vorm invetten en bekleden met het deeg.
Broccoli wassen, in roosjes verdelen en 2 min koken.
Komijnekaas en Maaslander in kleine blokjes snijden.
Broccoli en kaasblokjes over taartbodem verdelen.
Geraspte kaas erover strooien.
Melk, bloem en eieren met de mixer schuimig kloppen en eventueel, naar behoefte zout toevoegen.
De massa voorzichtig over de taart gieten.
Ik strooide er nog basilicum over.
Oven voorverwarmen op 200ºC en de taart in het midden van de oven in ± 40 min gaar bakken.
Lekker met tomatensalade maar ook met notenrijst.
Geef er zelf maar een draai aan.
Smakelijk.

Toeval ?

Hoe vaak zeg je "dat is ook toevallig" en meestal hoor je dan iemand zeggen "toeval bestaat niet". Maar hoe je het ook noemt, je kunt het op z'n minst opmerkelijk vinden. Enkele weken geleden deed ik mee, via MIEKEQUILT aan een ATC ruil. Ik stuurde er enkele naar haar toe en kreeg ook hele mooie terug van, voor mij, onbekende personen. Zo ook een van HAAR. Een geweldig blog, de creativiteit spat er vanaf. Zij maakt quilts, verft stoffen, maakt ecoprints en......teveel om op te noemen en van dat alles maakt ze ook nog fotokaarten.
 Die zelfde week was ik aan het rommelen in een doos met kaarten die ik ooit voor mijn verjaardag kreeg en die zo mooi zijn dat ik ze niet weg kan doen. Zo ook de kaart (links) die ik heb gekregen van vrienden, vorig jaar of misschien nog wel eerder, dat weet ik niet meer. Ik heb de kaart nog eens zitten bewonderen en zag toen op de achterkant een stickertje met een naam. Je raad het al de kaart is gemaakt door degene waar ik het atc-tje van heb ontvangen. Als je dan ook nog dit label aan je  theezakje hebt hangen moet je er wel even een berichtje over maken. Nou, ik geloof dus echt wel in toeval, jullie niet ?

Hartjesdag.

Ik heb helemaal niks met Valentijnsdag maar vandaag ontkwam ik er toch niet helemaal aan. Onze jongste  twee kleinkinderen hadden hier geslapen en kleindochter had klei meegebracht want ze wou nog iets maken voor haar "vriendje" ja je raad het al, hartjes. Nou ze is lekker bezig geweest maar zij niet alleen want hier lag nog een ander hartjesproject. Vorig jaar had ze zelf een ontwerp gemaakt voor een tas in de vorm van een ( haha ) hart. Briefje erbij geschreven voor de benodigdheden en stofjes erbij gezocht. We waren er al aan begonnen maar toen kwam de operatie aan mijn hand ertussen en is het blijven liggen. Uitgelezen dag vandaag om het af te maken en kon ze meteen poseren. En toen viel er nog een kaart in de bus ( met een kus ). Nee geen echte Valentijnskaart natuurlijk, maar door de actie die postnl al enkele jaren heeft, mag je een gratis kaart voor die dag versturen door op het postzegelvakje een lippenstiftkus te plaatsen. Kijk en dat is dan wel weer leuk, een mooie kaart zomaar onverwacht in je brievenbus, dankjewel Bertie voor die verrassing.

Kunst.

Het thema voor de jeugdoptocht was dit jaar KUNST. Nou daar kun je mee aan de slag. In totaal zagen we gisteren 41 groepen voorbij komen en dat is voor een jeugdoptocht echt wel behoorlijk. Toverkunst, t'is geen kunst, goochelkunst, ijskoud kunstje, kunst en vliegwerk, kookkunst, kunstgebit, tussen kunst en kitsch en hier op de foto's KUNSTROOF. Op de kar zat een grote boef met een kluis en de kleine boefjes er omheen roofden de kunst waarna ze door de agenten natuurlijk in de kraag werden gegrepen. Dochter, schoonzoon en kleinkinderen liepen ook mee en het was weer geweldig om te zien hoe hard er de afgelopen weken was gewerkt met bouwen, plakken, verven, muziek, kleding en wat er allemaal nog meer bij komt kijken. Ze hadden al genoten van de voorpret, het gezellig met z'n allen bezig zijn, maar de optocht was wel het hoogtepunt.

Mandala 2

Ik heb nog maar eens een Mandala gelegd van gedroogd materiaal. Deze keer zijn er judaspenning, hoedjes van twee soorten eikels en zaaddozen van het ballonklokje, dat al jaren in onze tuin staat, gebruikt. Volgende keer hoop ik een Mandala te kunnen maken van vers materiaal. Dat moet toch gaan lukken, er staan al zoveel knoppen te popelen om open te springen.

A.T.C.

Op het blog MIEKEQUILT zag ik begin dit jaar een oproep om mee te doen met ATC kaartjes maken. Ik had er wel eens wat over gelezen maar er nog nooit een zelf gemaakt. ATC's ( Artist Trading Cards ) zijn creatieve, zelfgemaakte kaartjes. De maat van de kaartjes ( 64 bij 89 mm ) is eigenlijk de enige regel en verder mag je doen wat je zelf wil. Tekenen, knippen, plakken, stempelen, borduren, naaien, schilderen, het maakt allemaal niks uit als de maat maar klopt. Ben dus maar eens gaan proberen en ik moet zeggen het viel nog niet zo mee om wat te verzinnen vooral om dat de kaartjes zo klein zijn. Maar goed, ik heb het geprobeerd en krijg nu zo langzamerhand de smaak te pakken. De eerste drie gaan op de bus.

Tim Walker in Brabant.

We gingen voor de tentoonstelling "Loving Vincent" ( zie blog van gisteren )  maar in een museum  lopen vaak meerdere dingen tegelijkertijd en soms zijn dat onverwachte juweeltjes. Zo zagen we dus ook in Het Noordbrabants Museum  THE GARDEN OF EARTHLY DELIGHTS van modefotograaf Tim Walker. Er hangen 26 gigantische, nog nooit eerder voor publiek getoonde, foto's. De serie is geïnspireerd op het drieluik De Tuin der Lusten van Jeroen Bosch, die hij al sinds zijn kindertijd bewonderd. Hij heeft er een jaar aan gewerkt en dat wil ik graag geloven want er is gigantisch veel te zien op de foto's. Niet alleen de modellen maar er is zoveel meer te zien je blijft er naar kijken en ontdekt steeds weer iets nieuws. En wat nu zo mooi is, heel veel van de attributen en opstellingen die gebruikt zijn kun je eveneens in het echt bewonderen. Nog te zien tot en met 25 februari.

Van Gogh in Brabant.

In het weekend bezochten we de tentoonstelling "Loving Vincent". De film zagen we ergens in december al. Het is de eerste geschilderde animatiefilm ter wereld en men is 6 jaar bezig geweest om dit te realiseren. Vele kunstenaars ( meer dan 100 ) schilderden in de stijl van van Gogh 65.000 frames voor de film waarvan er meer dan honderd nu te zien zijn in Het Noordbrabants Museum. Her en der door de tentoonstelling heen was op kleine beelschermen te zien hoe er gewerkt werd met de acteurs, hoe ze werden neergezet in precies die positie zoals bijv. aan de tafeltjes in het café of achter de piano. dit om de juiste bewegingen en lichaamstaal te verkrijgen voor de animatie. Acteurs en actrices vertelden daar ook hun ervaringen en de moeilijkheden waar ze ooit tegenaan liepen. Aan de kleding was ook heel veel aandacht geschonken het moest allemaal wel kloppen met het tijdsbeeld natuurlijk. Ja de korte filmpjes droegen wel bij om een goed beeld te krijgen van deze gigantische klus.

Monstertje.

In Mei is het 10 jaar geleden dat ik voor de geboorte van Bo, onze kleindochter, deze pop ( links ) heb gemaakt. Er zijn al verschillende applicatie's afgegaan, links zie je dat de vulling eruit komt en rechts hangt ook wat los. Aan de achterkant zit ook een gat en hij is flink uitgedijd in de loop der jaren maar dat komt omdat hij helemaal van tricot is gemaakt. Ik heb hem natuurlijk al wel eens gerepareerd maar dat is nu bijna niet meer mogelijk. Dus samen met Bo hadden we overlegd en er zou een nieuw Monstertje gemaakt moeten worden. Ja de pop noemde ze Monstertje. Sommige applicatie's zouden hergebruikt worden en ze mocht zelf stofjes uitzoeken. Op haar kamer is nu veel rood dus rood moest het worden. De achterkant is van bloemenstof en er is helemaal niks van het oude Monstertje afgehaald. Dat gaf al wel te denken natuurlijk. Het nieuwe Monstertje mag ook mee in bed, dat wel, maar de oude, nee die mag nog niet weg dus ik denk dat we binnenkort alles maar eens uit de kast moeten trekken om hem nog 'n keer te repareren.

Haai !

Maanden geleden vroeg onze jongste kleinzoon of ik voor hem ook een knuffel wou maken. Voor zijn zus was ik toen bezig een vervangende knuffel te maken ( daar kom ik nog een keer op terug ). Hij wou graag een gevaarlijke haai. Met opa heeft hij op internet gezocht en gevonden. Ze drukten de tekening af op een A-4tje om te bekijken hoe ik hem zou gaan maken en wat ik eventueel nodig had aan materiaal. Afdrukken op transfer-papier ging niet want er bleek een tekst dwars overheen te staan ( op de computer was dat niet te zien ). Heb toen de haai met een textiel pen op de stof getekend maar dat zag er niet zó mooi uit en dus heb ik alle lijnen, tanden en het oog met de naaimachine overgestikt. De tanden, en het rood daartussen, evenals de lichtere onderbuik zijn ingekleurd met de textiel pennen en met de strijkbout gefixeerd. Al met al duurde het langer dan de bedoeling was en hij had al een paar keer gevraagd "oma is m'n haai al klaar" ? Dus net voor ik aan m'n hand geholpen moest worden heb ik hem nog snel afgemaakt. En bij de laatste logeerpartij hier was "Haai" er ook bij, samen met z'n vriendjes in hun eigen slaapzakje.

Driekoningen.

De laatste dag van de feestdagen. Morgen gaan al de Kerstspullen weer opgeborgen worden voor een jaar. De boom naar buiten, de beelden weer in vloeipapier en de kaarten in de doos voor hergebruik. Maar niet de zelfgemaakte, die blijven nog even staan want gisteren nog ontving ik een laatste ( VAN MIEKE ) en het zou jammer zijn om die nu alweer op te bergen. Van Marthy kwam de allereerste en de kleine losse kaartjes die erbij zaten vond onze kleindochter zo leuk dat zij ze meteen heeft gerecycled ( staan dus niet meer op de foto ) en gebruikt bij het maken van haar Kerstkaarten. De button op de kaart van Els ga ik zeker dragen op m'n spijkerjack. Blije post kwam er van  AGEETH, een mooi versierde envelop met daarin een kleine envelop met confetti, een kaart van de sterrenhemel en een zakje zwarte thee met gember en kokos die ik zo meteen ga proberen. Het kleine envelopje is leuk gevouwen en een mooi voorbeeld om te gaan maken. Van l'autre Toos kwam de kaart met de Kerstboom van vilt, mooi in al zijn eenvoud en een perfecte mal om te hergebruiken. Maar ook met alle andere, niet zelfgemaakte kaarten, was ik superblij want echte post ontvangen is gewoon héél fijn. 

Rust.

Na al de feestdagen was dit een rustige dag. Een dag om thuis gewoon wat aan te rommelen. Buiten regen en flink wat wind en binnen lekker warm dus was de keuze niet moeilijk. Vorige week kocht ik een nieuwe agenda ( happinez ). De keuze viel op deze vanwege de mooie bloemen mandala's die er bij elke nieuwe maand, ik moet eigenlijk sterrenbeeld zeggen, afgebeeld staan. De symbolische betekenis van de bloemen die horen bij het desbetreffende sterrenbeeld wordt er beschreven plus allerlei wetenswaardigheden en dat vind ik altijd hartstikke leuk. Nu is dit niet het seizoen dat er heel veel in de tuin staat te bloeien maar ik had nog wel wat gedroogd materiaal van wat afgelopen zomer in onze tuin stond ( ja ik bewaar van alles ) en daar ben ik mee aan de slag gegaan. Het is zo rustgevend om te doen, je kunt er je helemaal in verliezen, echt waar. Misschien heb ik er wel een nieuwe hobby bij. Wie weet !
Ik heb gedroogde pompoenpitten gebruikt, overgebleven van de uitgeholde pompoen van de NACHT VAN DE NACHT.
Het hart van de Mandala zijn dichte zaaddozen van de Hosta en aan de buitenkant liggen dezelfde maar dan open gebarsten.
De zwarte zaadjes die er liggen kwamen daar weer uit.
De kleine vierkantjes zijn van de in stukjes geknipte stengels van de Verbena (ijzerhard)

Verwend.

De woensdag voor Kerstmis had ik een kleine operatie aan mijn rechter pols ( carpaal tunnel syndroom ). Aangezien ik rechts ben kon ik de eerste dagen niet echt veel doen met de arm in een mitella. Met links kun je ook wel veel maar de voorbereiding van het Kerstdiner voor tien personen is toch weer een ander verhaal. Maar daar hoefde ik me geen zorgen over te maken want er werd meteen al gezegd door onze kinderen met aanhang "dat gaan wij doen". Het zou deze keer bij onze dochter in huis gebeuren. Dochter en schoonzoon zorgden voor de soep en het hoofdgerecht en bakten nog een lekkere appel/noten cake voor bij de koffie, schoondochter en zoon maakten het voorgerecht en de tiramisu. Wij zorgden voor de kaasplank en de wijnen. Heerlijk was het, lief ook. We hebben er met volle teugen van genoten.

Bolletjes van glas.

Al jaren lagen ze hier in een bak, 25 glazen bolletjes met een tuitje. Ze komen uit een kerststuk dat onze dochter lang geleden had gemaakt op een workshop. Bij het opruimen wou ze die wegdoen of kun jij er nog wat mee mam wordt er dan meestal gevraagd.
Elk jaar proberen we iets anders als Kerstboom. Zo hadden we er al eens een van SNOEIHOUT, van afgedankte oude JALOEZIEËN, van een niet meer gebruikt M.D.F.WERKBLAD  maar soms ook hebben we een echte boom maar dan wel met ZELFGEMAAKTE dingen erin.
Deze keer wou ik een Kersttafel met daarop een niet zo'n héél grote boom natuurlijk maar wel een echte. Het "thema" werd glas.
De glazen bolletjes/flesjes of hoe je ze ook noemt, hangen in de boom en op de tafel verzamelde ik wat glaswerk ( vazen, stolpen, windlicht, bonbonnière ). Daarin plaatste ik, door manlief op mijn verzoek in zwart wit afgedrukte familiefoto's.
In de grote stolp en het windlicht liggen witte en grijze harten en tussendoor staan nog wat waxine lichthouders van grijs glas.
Ik vond nog een punt van melkglas, waarvan de houder waar hij in heeft gehangen is gesneuveld. Het was een vaas maar nu, op zijn kop gezet met een lichtsnoer erin, doet hij dienst als glazen boompje ( in mijn beleving dan hè ).
Zo hebben we toch weer wat nieuws gecreëerd van spullen die er al waren, op het boompje na dan.
En weet je wat ik nu zo leuk vind, in de bollen/flesjes zitten nu kleine opgerolde briefjes met goede wensen. Een idee van onze kleindochter.
Zij komt binnen, overziet het tafereel en gaat aan de slag. Even later ligt er een stapeltje kaartjes en staat er een bordje onder de boom met de tekst : Hier onder kunt u een kaartje pakken en er een wens op schrijven en dan in de Kerstboom hangen. Dank u wel.

Kerstpost.

De laatste kerstkaarten zijn vandaag gepost. Een gedeelte waren gekochte kaarten, maar zoals elk jaar kan ik het niet laten om zelf iets te knippen en te plakken. Zo zijn er weer heel wat knopen opgeruimd evenals stukken inpakpapier, bewaarde bladzijden uit tijdschriften, reclame tasjes, en verpakkingsmateriaal aangevuld met blaadjes nieuw gekocht ( dat dan weer wel ) hobbykarton. Kortom, ik was weer enkele uren van de straat.