Crea 2021 - Alfabet - week 9 - I - Inchies.

De letter I en dat ik die zou gaan gebruiken voor het woord INCHIES, dat wist ik al enkele weken. Maar het fenomeen van de kleine kunstwerkjes maken (afm.2,54 cm), weet ik sinds begin dit jaar. Ik zag ze voor het eerst op het blog van JOSEPHINE en was er meteen helemaal weg van. Maar deze eerste serie heb ik niet gemaakt, alle eer  is voor Bo onze kleindochter. Ik had haar de inchies van Josephine laten zien en vroeg of ze zin had om die ook te maken. Dus toen ze een dagje hier kwam zijn we daar mee begonnen en ik moest er zo mee lachen, want ikzelf had er 9 geknipt en Bo zei oh, maar ik heb er al 36. Zij is begonnen met de 9 blauw/paarse, de sterrenhemel, mond, hart, donut, enfin dat groepje en ze werkte met aquarel kleurpotloden. Het tweede groepje, de rondjes links boven zijn symbolen uit een superheldenfilm van Marvel, Avengers als ik het goed heb onthouden. Dan rechtsboven, naast de symbolen weer een ander groepje. Daar heeft ze gewoon lekker zitten spelen met lijnen verbinden en de verschillend gekleurde ruitjes spreken voor zich. Verder nog enkele probeersels en de rand rondom, eerst de vlaggen die het symbool zijn van diverse sexuele geaardheden van de mens. De slingerrand klopt qua afmeting niet meer, maar dat kwam nou eenmaal zo uit en dat zijn geen  inchies meer maar die is er opgeschilderd.

Tja en dan die van mij. Ik ben niet verder gekomen dan deze negen, heel leuk om te doen en het voornemen is ook wel om er meer te maken, want ik heb inmiddels ontdekt dat ik ze kan gebruiken om kaarten te maken.

Dus dan zijn er nog mogelijkheden genoeg om te gaan experimenteren. Speciaal op de persoon gericht, verjaardagen, bruiloften, voor zieken, noem maar op. Ja zelfs voor Kerstkaarten zou het wat zijn bedenk ik me nu. In elk geval zijn we er nu al lekker mee bezig geweest. Van de derde kaart vergat ik een foto te maken.

 

3000 km.

 

Vorige week woensdag was het weer zover en deze keer haalden we geen eten bij een van onze geliefde stopplekken. Nee, een spel haalden we gisteren HIER op. Het spel heeft dit horecabedrijf ontwikkeld, samen op avontuur, te beginnen op hun terras, gevolgd door een verblijf in de bed and breakfast, een korte zakelijke sessie in de vergaderruimte (daar ontkom je niet aan), daarna komen we in de trouwtuin en dan sluiten we de dag af in het gezellige café. maar misschien loopt het allemaal wel anders, wie weet. Binnenkort gaan we het beleven, als we twee personen thuis mogen ontvangen (en we weten al wie dat gaan worden :-) Onderweg moet je van alles doen, er zijn dilemmakaartjes en opdrachtkaartjes en nog veel meer. We hebben het gisteren bekeken en het wordt hilarisch, dat zeker. Wat je hier ziet zit er allemaal in, het spelbord natuurlijk, de kaartjes, post-its, dobbelsteen , bierdopjes als pion, rol papier, paar ballonnen, borrelnootjes, kaaspuntjes, een neut en een cadeaubon om bij de Hoeve te gebruiken. Speel je het daarna nog met weer andere vrienden, dan moet je natuurlijk (haha) de nootjes, hapjes en drankjes zelf aanvullen maar daar zeuren we niet over.

Versoepeling.

Afgelopen dinsdag werden er, tijdens de persconferentie, versoepelingen aangekondigd. Per 28 april kunnen de terrassen van 12.00 uur tot 18.00 uur open. Nou, die nemen al een voorproefje zeiden we tegen elkaar, toen we hier het plein opreden. Grappig hoor, want toen we dichterbij kwamen, zagen we dat het etalagepoppen waren. 

We kwamen hier regelmatig en binnenkort natuurlijk weer. Het terras is heerlijk royaal, niet alleen dat rijtje voor de serre, maar een flink stuk het plein op. 

We reden de route al vaker, maar C. had hem iets uitgebreid en toen kwamen we nog een mini-biebje tegen, plus een paadje dat we nog niet kende, maar dat qua naam wel bij ons past.

 

Crea 2021 - Alfabet - week 8 - H - Hart.

Hart, koos ik als woord bij de letter van deze week, de H dus. Vaak maakte ik al hartjes, van stof en dan verwerken in een slinger of mobile, vullen met lavendel, of plat laten en in de kerstboom hangen. Hartjes van klei, hartjes van kralen, och je kunt zoveel. Maar vandaag houd ik het simpel en ben kaarten gaan maken. het idee komt uit "het grote ZELFMAAKBOEK voor meisjes" van Kristel van Genugten. Je knipt twee hartjes en vouwt eerst de zijkanten naar elkaar toe, dan de bovenkant naar beneden en daarna de onderkant naar boven zodat je een klein envelopje hebt. Het kleinste envelopje plak je op de grote en het geheel plak je op een kaart. Niet vergeten om een lint erachter te plakken. In het kleinste envelopje kun je wat schrijven, maar ik heb ook wel eens een bankbiljet heel klein opgevouwen en erin gestopt voor een verjaardag, als bijdrage voor een groot cadeau. De envelopjes vouw je dicht en met het lint maak je een mooie strik als sluiting.

Ik borduurde ook nog drie hartjes op label kaartjes die ik een tijdje geleden ontving in een heel gezellige snailmail. Hartstikke leuk om aan een pakketje, of cadeautje te hangen.

 En dan nog even wat stenen waarvan ik vind dat ze in meer of mindere mate op hartjes lijken. Als ik ze op straat zie kan ik ze niet laten liggen. Sommige vond ik hier en sommige in Frankrijk, laten we het maar een opwijking noemen ;-)

 

Op het eind.

Deze dag had op het eind nog twee leuke verrassingen, De watertoren en het kasteel, dat wisten we van tevoren. De duiventoren, die was er opeens en daarna zagen we nog deze twee échte boomhutten. De linkse boomhut was nog in aanbouw. Toevallig kwam degene die er woont net naar buiten om de poort te openen en ik sprak haar natuurlijk aan. Ik vertelde haar dat ik boomhutten fotografeer die ook echt in een boom zijn gebouwd. Zij vertelde dat dat bij hen ook de voorwaarde was, in de boom ! Deze is nog wel in aanbouw, maar er werd aan gewerkt. Nou, we komen nog wel eens deze kant op zij ik, dus we houden het in de gaten en na een 'houdoe' stapten we weer op de fiets. Even later kwamen we de volgende tegen. Twee op een dag, dat is toch wat je noemt geluk hebben, of niet dan ?

Duiventoren.

 

Nadat we de watertoren en het kasteel uitgebreid hadden gefotografeerd fietsten we weer verder. In het volgende dorp zagen we , geheel onverwacht, deze DUIVENTOREN , afstappen dus. De toren staat op landgoed Seldensate, een ca 10 hectare groot landgoed ten zuidwesten van het dorp Middelrode in de gemeente Sint-Michielsgestel, Noord-Brabant. De gemeente is sinds 1971 eigenaar. Op het landgoed stond vroeger een hoeve, een poortgebouw met duiventoren, een bierbrouwerij en een speelhuis genaamd Seldensate. Alleen het poortgebouw met oprijlaan, de duiventoren en een gedeelte van de brouwerij bestaan nog. 

De hoeve is verdwenen en van het kasteeltje rest een ruïne omgeven door een gracht. De naam Seldensate is afkomstig van het oude begrip seldene zathe. Dit laat zich ongeveer vertalen als "bijzonder landgoed" of  "bijzondere buitenplaats". Sinds 2002 is het landgoed een rijksmonument. Park en ruïne zijn voor wandelaars vrij toegankelijk en dat zagen we, er werd flink gebruik van gemaakt. Achter de duiventoren staat ook een picknick tafel. Leuk plekje om even te zitten. Er is flink wat te lezen over de geschiedenis van het geheel, klik daarvoor op de link.

Er is natuurlijk niet veel meer over van het geheel, maar ik vind het wel heel leuk dat dit toch nog wordt bewaard.

Het kasteel.

Ik blijf nog even bij het kasteel met de watertoren. Toen we de poort doorreden en over een bruggetje fietsten, zag ik vanuit mijn ooghoeken ineens wat wapperen. Ik vind bijna nooit wat, dus dit was hartstikke leuk. Een gehaakt vergeet-mij-nietje, opgehangen door het "Bloemenvrouwtje". Mocht je mij mee naar huis nemen, wil je dan ook iemands dag een beetje kleur geven, door een kaartje te sturen naar een persoon, die deze dagen zijn geliefde familie niet kan zien. Nou, het kaartje is geschreven natuurlijk.

KASTEEL HEESWIJK is een voormalige waterburcht bij Heeswijk in Noord-Brabant en dateert uit de 11e eeuw. In 1080 ontstond er een voorloper van het huidige kasteel, een zogenaamde motte-burcht. In de loop van de middeleeuwen werd de motte (kasteelheuvel) afgevlakt en werd op de plaats van de burcht een kasteel gebouwd. Het kasteel heeft meerdere malen een rol gespeeld in de geschiedenis en als je op de link klikt kun je het allemaal lezen.

Je kun helemaal rond het kasteel fietsen of lopen natuurlijk en dat deden we ook. Er zwemmen al jaren een paar zwarte zwanen in de gracht, maar toen we er aan kwamen zwommen ze snel weg, je kunt op deze foto nog net een stukje zien. 

Sinds 1987 is de Stichting Kasteel Heeswijk volledig eigenaar van het kasteel. De Wapenzaal van het kasteel doet dienst als officiële trouwlocatie van de gemeente Bernheze. Dankzij de inzet van vrijwilligers is het kasteel (behalve op maandagen) iedere dag toegankelijk voor bezoekers en er zijn rondleidingen voor individuelen, groepen en scholen. Wij hebben dat ook eens gedaan en het was erg leuk, het is al een hele tijd geleden, maar ik denk als de sluiting vanwege corona voorbij is, we maar eens op herhaling gaan.

Watertoren 40. Heeswijk.

Gisteren en vandaag, sneeuw en frappant is dat terwijl ik nu dit blog begin te maken, op de radio Sometimes it Snows in April van Prince begint. Was te verwachten natuurlijk. Heel ander weer was het vorige week woensdag, meer dan 20º en dus maakten we een leuk tochtje naar deze watertoren.

De watertoren is onderdeel van Kasteel Heeswijk, maar over de toren is niet veel te vinden en wat ik HIER vond aan informatie was, na het lezen van de reacties, heel verwarrend.

Ik hou het dus maar bij deze twee foto's en ga zeker nog eens verder op onderzoek uit.

We hebben in elk geval een leuke dag gehad. Het restaurant in het kasteel was gesloten, maar we hadden zelf koffie meegenomen en de zon scheen, dus heerlijk toch !

Daarna nog meer leuke dingen tegengekomen die dag, maar daarover een volgende keer.

2000 km + bijwerken.

We zouden nog een beloning bedenken voor elke duizendste kilometer. Nou we hebben bedacht dat we kijken wat men op de adressen waar we regelmatig kwamen voor een koffie stop nu hebben bedacht. Op een adres zijn ze begonnen met pizza bakken en die kun je in het weekend afhalen. Dat deden we, elk een andere smaak, lekker hoor ! Dat was dus nog voor de 1000 km.

Twee weken geleden overschreden we alweer de 2000 km en dat vierden we vandaag. 

We wilden wel weer eens met het pont over de Maas. 

Die richting uit waren we sinds oktober vorig jaar niet meer geweest, dat kon ik zien op onze strippenkaart. 

C. had gekeken wat ze daar hadden op een voor ons bekent adres. 

Hadden ze koffie to-go, want we zouden daar rond die tijd zijn, jawel hoor met appelgebak of aardbeien kwarktaart.

We kozen de aardbeien.

Staandebeens opeten, dat wel, maar ach een kniesoor die daar moeilijk over doet.

Er stonden wel banken langs de Waal, want daar waren we nu, maar het waaide nogal en op het terras stonden we uit de wind.

Op naar de 3000 km en benieuwd wat het dan zal worden.

 

 

Crea 2021 - Alfabet - week 7 - G - Getuigschrift.

 

Er zijn in het afgelopen jaar heel wat kasten uitgeruimd, schoongemaakt, spullen uitgezocht en weggedaan. Maar er zijn toch dingen die je niet kunt weggooien. Zo ook deze GETUIGSCHRIFTEN, ze zijn van mijn vader. Zo leuk, die versieringen rondom, ik kan me niet herinneren dat ik zelf ooit zo'n mooi GETUIGSCHRIFT  heb gekregen. Mijn vader is van boeren afkomst, dus daarom zal hij wel zo'n cursus hebben gevolgd. Hij is trouwens zelf geen boer geworden, maar ging werken bij een zaadveredelingsbedrijf .
Het tweede GETUIGSCHRIFT vind ik nog mooier, het lijken wel kleine schilderstukjes.

We hebben ook nog een diploma gevonden en ze worden nu ingelijst. Onze dochter wou er een en onze zoon ook, leuk toch ! Nou dit kwam dus mooi van pas voor de letter G van deze week.

Maar dit zou wel heel makkelijk zijn, daarom ben ik nog snel begonnen met het borduren van het kleine letter alfabet op mijn stekenlap tot aan de letter G. 

Fijn Paasweekend voor iedereen.

Watertoren 39. Oss.

Zondag was ons eerste werk, deze watertoren fotograferen. Hij stond al lang op ons lijstje, maar zoals wel vaker gebeurd wanneer iets dichtbij huis is, ach dat doen we nog  wel een keer en zo wordt het steeds uitgesteld. Nou hier is hij dan en het viel niet mee, want je kunt er niet dichtbij komen.

We zijn helemaal rondom gereden en hebben van verschillende kanten foto's genomen, maar helemaal, dat ging niet. Aan alle kanten is staat er wel een  gebouw in de weg.

De watertoren is gebouwd in 1951 voor het chemisch bedrijf Zwanenberg Organon. Het architectenbureau van jhr. A.P. Wesselman van Helmond en J.A.G. van der steur jr. ontwierp de 35 meter hoge toren. Het is een strak en en functioneel ontwerp, met één bijzondere karakteristiek, namelijk het glazen trappenhuis langs de top van de buitengevel. De toren zelf is een strakke, witte pijp, zonder verder uiterlijke aanduidingen van een waterreservoir.

De toren maakt deel uit van de watervoorziening van Organon ten behoeve van koeling, brandbestrijding en een eigen waterleidingnet. Het benodigde water werd opgepompt uit een twintigtal bronnen op het eigen terrein, vanaf een diepte van 15-20 meter. Dat werd vervolgens gefilterd en ontijzerd. De watertoren, met een reservoir van 85 m³, diende om de waterleiding op druk te houden.

De watertoren is na bijna 60 jaar nog steeds in gebruik. In 2009 is de toren gerenoveerd. In het verleden heeft de bedrijfsbrandweer de toren ook wel gebruikt voor trainingen met persluchtmaskers. Wie de trap op en neer kon zonder het masker van zijn hoofd te trekken, was geslaagd. Ik vind het, vooral door het glazen trappenhuis, een mooie toren. 

 

(informatie van het bhic)

Geduld is een schone zaak.

Twee zakjes met bollen kocht ik van de Allium Christophii. Tien bollen in elk zakje en ze zijn ook allemaal opgekomen. Ik had ze in twee grote potten gepoot. Afgelopen zomer stonden ze volop te bloeien en kregen héél veel bezoek van bijen, echt mooi om te zien.

Ook toen ze helemaal verdroogd waren, vond ik ze nog mooi. Heel decoratief in een grote glazen vaas en een had ik er onder de stolp gelegd. Een foto daarvan maken viel nog niet zo mee, door al die weerschijn in het glas, maar deze kan ermee door. Er zal best een methode voor zijn, maar ik ken die niet. En nu staan de gedroogde bloemen nog steeds in de vaas, op een na, want die heb ik verknipt en met heel veel geduld deze Mandala van gelegd. Ja, met écht veel geduld, want de stekeltjes hadden de neiging om steeds met elkaar in gevecht te raken. Toch kreeg ik het voor elkaar en nu ligt het werkje op tafel te pronken, voor zolang het duurt ! Trouwens, de bollen staan nog steeds in de pot en komen alweer op.

 

Crea 2021 - Alfabet - week 6 - F - Fiets.

 FIETS, had er nog iemand gedacht dat ik bij de letter F een ander woord zou kiezen, nee toch hè ?
Ik heb het woord FIETS opgezocht in enkele andere talen en er zijn best veel overeenkomsten.

Fiets, is wel duidelijk, Nederlands, alhoewel het ook bij Afrikaans staat.
Zìxíngche, dat is Chinees en daar kan ik geen touw aan vastknopen.
Podílato, dat is Grieks, een mooi woord en ik dacht meteen aan Podo (= pijn in/aan de voet. Zou kunnen dat er een connexie is.
Bizikleta, Baskisch en de volgende lijken daar allemaal wel op.
Vélo - Bicyclette, Frans en het ene is mannelijk en het ander vrouwelijk.
Bicycle - Biciklo, respectievelijk Engels en Esperanto.
Cykel - Sykkel, dat is Deens en Noors, grappig !
Kerékpár is Hongaars en lijkt op geen van de andere woorden.
Fahrrad, Duits en dat is voor ons nog wel te doen.
Bicicleta, Spaans en dat herkennen we nu wel enigszins ( Baskisch ).
Fyts, Fries, zo mooi geschreven en mag hier niet ontbreken.

De twee foto's (er lagen er zo'n 20) die ik gebruikt heb heeft mijn man, half jaren 80, gemaakt van zijn toen nieuwe racefiets. Ik herinnerde mij dat we ooit, op schilderles, met de belijning van een afbeelding moesten gaan spelen om weer wat nieuws te creëren. Zo ongeveer ben ik dat hier nu ook gaan doen, ongeveer hè !!!  Verder heb ik ook de tandwielen, die al eerder meededen, weer gebruikt. HIER lees je nog het een en ander over de Fiets.

In de bakstand.

Een paar weken geleden zag ik op het blog TOILYLU  Madeleines en ja dan krijg je er ook meteen zin in. Het was al een hele tijd geleden dat ik ze had GEBAKKEN dus meteen aan de slag, eerst nog met mijn eigen recept, maar nu ook met dat van toilylu, gewoon om te proberen en dit was het resultaat. 

Vorige week stond er op MORMORS

blog een recept van peren crumbel en omdat ik op het moment toch helemaal in de bakstand sta, moest dit ook maar eens op tafel komen. Als je toch bezig bent hè !

En wat hebben we gesmuld. Bij een nieuw recept is er dan meestal de vraag, bewaren we het recept, of kan het meteen weg worden gegooid. Nou deze keer was er geen twijfel, BEWAREN. 

NB; ik heb geen witte chocolade gebruikt, maar 60 gram puur en dat was voor ons voldoende. Warm of koud maakt ook niks uit alle twee heerlijk.

Watertoren 37 en 38. Eindhoven.

 

Vorig jaar zomer, om precies te zijn, 19 augustus fietsten we naar deze watertorens. Deze eerste toren staat op het terrein van de Technische Universiteit Eindhoven. Het was even zoeken, maar we vonden hem. Het is een kleintje en dat zie je wel op de linkse foto, daarom ook wist niemand waaraan we het vroegen, waar hij stond. We vroegen het aan twee wandelaars die daar liepen met hun hond en aan een fietser die aan het fotograferen was. De wandelaars wisten zeker dat er geen watertoren stond en de fietser, die vond het ook opmerkelijk, daar hij inwoner van Eindhoven is. We lieten hem de plattegrond zien en hij zou binnenkort zelf ook eens gaan kijken. De fietspad loopt over het terrein van de TU en de introductie dagen waren volop aan de gang. Overal kleine groepjes studenten die uitleg kregen en keurig afstand hielden.
Deze watertoren is niet in opdracht van een waterleidingbedrijf gebouwd, maar in opdracht van de universiteit zelf (toen nog Technische Hogeschool Eindhoven geheten). De toren maakte onderdeel uit van de eigen warmwatervoorziening van de TU/e. Hij is dus niet bedoeld voor de opslag van drinkwater, zoals bij de meeste watertorens het geval is. De toren is slechts 24,4 m hoog en heeft een inhoud van 110 m³ en staat een beetje weggestopt achter het CERES-gebouw. "CERES" staat voor Centraal Energie en REgel Station. Sinds 1959 voorzag dit centrale ketelhuis, gelegen midden op de Campus, alle universiteitsgebouwen van heet water voor de verwarming. Het benodigde bronwater werd in de toren opgeslagen. De toren is een ontwerp van architectenbureau OD 205 en is gebouwd in 1967.

De tweede watertoren van die dag, is helemaal geen echte toren zoals de meeste. 

Toen architect Wim Quist in 1968 de opdracht kreeg een nieuwe watertoren te ontwerpen, had hij duidelijk geen zin om de zoveelste ronde, bakstenen toren te bouwen. Hij ontwierp voor het drinkwaterleidingnet deze futuristische constructie, de enige in zijn soort. Elke bol heeft een doorsnede van tien meter en kan maar liefst 500.000 liter water opslaan. Dit maakt hem tot de grootste "watertoren" van Nederland. Wat Quist waarschijnlijk op dat moment niet wist, was dat hij meteen de laatste watertoren die in ons land gebouwd werd, had ontworpen.

Veel watertorens in Nederland worden niet meer gebruikt, maar deze wel. Een technisch hoogstandje, letterlijk: de hoge waterreservoirs zorgen door hun gewicht voor de druk op de lager gelegen leidingen, omdat het waterpeil altijd op dezelfde hoogte staat. Na de jaren 70 werden daar waterpompen voor gebruikt en verdwenen de torens. Maar op het moment dat men in Eindhoven allemaal tegelijk de wc doortrekt, blijft er dus gewoon water uit de kraan stromen. Met dank aan de waterbollen van QUIST.

Kleine geluksmomenten.

8 Maart, Internationale Vrouwendag. Daar heeft dit helemaal niks mee te maken hoor. De enige link zou kunnen zijn, dat de maakster van deze lekkere cupcake, al op heel jonge leeftijd met haar moeder en mij, haar oma, een paar keer meeging naar evenementen die toen georganiseerd werden. Onze kleindochter en trouwens ook haar vader, moeder en broer zijn fan van "wie is de mol". Afgelopen zaterdag was de finale en Bo had een hele schaal cupcakes gebakken en versierd. Op elke cupcake stond een letter. W-I-E  I-S  D-E  M-O-L een dan nog twee met een R, want Renée en Rocky waren de twee finalisten. Twee vrouwen, dat dan weer wel, supergoed en slim gespeeld. Heb ik van horen zeggen, want wij hebben het niet gevolgd, maar de cupcakes, met de letters van de "Mol"en de winnares, smaakten er niet minder om. Eerst dacht ik dat ze helemaal groen waren, maar toen ik het papier naar beneden deed, zag ik dat ze zelfs drie verschillende gekleurde laagjes had gemaakt en dat vind ik knap. O jee, mierzoet zou je denken, maar dat viel reuze mee. Moet toch eens vragen naar het recept.
Om op Internationale Vrouwendag terug te komen, hier stonden slechts Twee kleine berichtjes in de krant waar het zijdelings werd vernoemd en op t.v zag ik net alleen wat over de "viering" daarvan in Rusland. En dat is daar verworden tot een commercieel gebeuren, terwijl het daar met de vrouwen rechten echt hard bergafwaarts gaat.

Crea 2021 - Alfabet - week 5 - E - Eiffeltoren.

EIFFELTOREN is mijn woord en toen ik halfweg met mijn knip en plakwerk was dacht ik opeens, je hoort eigenlijk niet eens de E.

Als je het woord schrijft begin je natuurlijk wel met de E, maar spreek je het woord uit dan verdwijnt die E al meteen in de Ei.

Maar goed, ben toch maar blijven zoeken, knippen en plakken en dit is het geworden.

Ben er totaal niet tevreden over en als je Gustave hemzelf ernaar ziet kijken, hoor ik hem bijna denken, nou nou, die heeft er een mooi rommeltje van gemaakt.

Fijn weekend allemaal !

Watertoren 36. Waalwijk.

29 juli vorig jaar fietsten we naar deze toren.

De watertoren in Waalwijk, een oudje al, gebouwd in 1901-1902 en ontworpen door architecten Visser en Smit.

Ontwerpers en uitvoerders van drinkwaterleidingen.

De watertoren heeft een hoogte van 34 meter en een waterreservoir van 200 m³.

Brabant Water heeft besloten om in 2018 de toren  buiten gebruik te stellen, de waterdruk wordt nu geleverd vanuit waterproductiebedrijf Vlijmen.

Vlijmen is mijn geboorteplaats en natuurlijk zijn we daar ook nog even langs gefietst, het was tenslotte een mooie zonnige dag.

De informatie haalde ik van Wikipedia en of dat helemaal klopt weet ik niet, want ik zag HIER dat de toren in 2007 al buiten gebruik is gesteld.

Nou ja, misschien kom ik er nog eens achter, het was in elk geval een aardige fietstocht en, ik zocht het net even op in mijn eigen archief, we hadden 90.67 km op de teller staan.

Nog enkele watertorens van vorig jaar heb ik nog niet op mijn blog gezet, maar die komen er nog aan. In elk geval voordat we weer nieuwe gaan bezoeken.

Hoop wel dat dat niet meer al te lang gaat duren want manlief heeft al heel wat routes uitgezet en klaarstaan.

 

Onder de Maasbrug.

Eerst fietsten we deze ochtend een hele tijd in de mist en dat was eigenlijk best saai. Ook wel een beetje angstig, want op een gegeven moment werd het steeds mistiger en zag ik bijna C, die voor me reed, niet goed meer. Och och, het moet niet erger worden, bleek dat mijn bril dichtzat van de mist. 

Maar, zoals voorspeld, brak de zon door en konden we weer een end van ons afkijken.

Een paar keer had ik, onder de Maasbrug bij Ravenstein,  deze graffiti al gezien. Vond het wel leuk dat je door de eerste pijler verder kon kijken naar de volgende. Van de dijk af was het best nog ver en de achterste staat er dan ook niet zo duidelijk op. Laat ik het zo zeggen, in het echt was het mooier. Maar we doen het er maar mee :-)

 

Versieringen.

 

Wederom een fietstochtje langs de Maas.

Lekker zonnig, maar zal je zeggen, daar is weinig van te zien.

Dat klopt helemaal, want deze foto's heb ik een tijdje geleden gemaakt maar nog steeds niet gepubliceerd.

Nu we langs deze boerderij en het woonhuis reden, dacht ik er weer aan.

Ik heb laatst al eens gevels met sier metselwerk laten zien, maar dit is toch weer anders. Bij deze boerderij zijn de voorgevel en de zijgevel versierd, maar jammer genoeg de achtergevel niet.

Hier ook mooi getand metselwerk en versiersels door het gebruik van anders gekleurde stenen.

Vind dit ook wel wat hebben en ook hier, petje af voor het vakmanschap.