Hemelsblauw.

We waren gisteren net, ik denk 'n kwartier, onderweg en toen voelden we de eerste druppels. Nou dan de regenjack maar aan. Gelukkig was het alleen maar wat "gemiezer" en het duurde maar 'n half uurtje. De regenjack kon gelukkig weer snel uit want koud was het niet. C heeft een fietsnavigatie aangeschaft en die moet nu natuurlijk getest worden. Zo zit er ook een "verras me" mogelijkheid op en dat deden we gisteren. De route viel wat tegen maar gelukkig zag ik wel DEZE blauwe plant. Thuisgekomen snuffelde ik eens in Het Kruidendagboek en vond een recept voor een gezichtsmasker met Bernagie.
Het is geschikt voor een droge huid.
Doe een handvol schone, jonge bernagie bladeren met een eetlepel water in de mixer en maal dit tot pulp.
Meng er voldoende zure room door om een crème te krijgen.
Op een gereinigde, vochtige huid aanbrengen, een kwartier laten intrekken en dan afspoelen met warm water.
Doe er je voordeel mee zou ik zeggen.
Vind je dit nogal 'n gedoe dan heb ik hier nog wat. Het jonge blad is rijk aan vitamine C en kan als spinazie worden gekookt.
Zowel het blad als de bloemen smaken en ruiken opvallend naar komkommer, en daarom wordt dit kruid vaak in koude dranken gebruikt. Voeg de bloemen en fijngehakte bladeren toe aan vruchtenbowl of vruchtenpunch.
Tot slot nog een wetenswaardigheid uit eind 17e eeuw ( John Evelyn )
"Het is bekend dat takjes bernagie zwaarmoedigheid verlichten en de vlijtige student verkwikken.
Het is maar dat u het weet !

Uitgebloeid.

Een paar weken geleden schreef ik een blogje over onze PHLOMIS. Toen stond hij in volle bloei, nu is het bijna gedaan maar hij is het aanzien nog steeds meer dan waard. De prachtige zaadbollen zijn erg decoratief. Toch heb ik er vandaag enkele afgeknipt en met het blad op een schaal geschikt. In het midden zit een stuk natgemaakte oase. Rondom heb ik daar het blad ingestoken en bovenop, de zaadbollen. Het blad is eerst opgerold, met de lichtgroene onderkant naar boven, en daarna vast gestoken met de steeltjes. Het idee heb ik jaren geleden eens gezien in een tijdschrift en nu dan eindelijk uitgevoerd. Binnen en buiten heb ik er nu  plezier van. Een ideale plant !!!

Touwke droôg.

De eerste zomerdag hebben we te pakken, het touwke was droôg, dus daar hebben we meteen van geprofiteerd. Heerlijk gefietst door de Brabantse polders waar op dit moment de aardappelvelden in volle bloei staan en dat ruikt nog lekker ook. Fijne dag was het, simpel maar "geneugelijk".

Heel veel blauw.

Eerst zagen we zo her en der deze BLAUWE BLOEMEN staan en daar maakten we foto's van, uiteraard ! We fietsten weer verder en ineens zag ik vanuit m'n ooghoek heel veel blauw. Op de rem dus en afstappen om opnieuw een foto te maken want zo'n momentje moet je pakken, toch ?

Héél veel steekjes.

Zo'n tien jaar geleden begon ROB SCHOLTE met het verzamelen van borduursels. Hij kocht ze bij de kringloop en op kofferbakmarkten. Er was genoeg want wat zijn er veel steekjes gemaakt door de jaren heen. Scholte ziet het als zijn missie de borduurwerken de waardering te geven die zij volgens hem verdienen en toont hun achterkant omdat de borduurwerken volgens hem daar meer tot leven komen. Hij heeft ze daarom omgedraaid ingelijst. Het is mooi om het verschil van werken te zien of afwerken moet ik eigenlijk zeggen. De een heeft keurig alle draden ingestopt en de ander laat ze maar zo'n beetje loshangen. Van een afstand zag je niet eens dat het achterkanten waren maar van dichtbij zag je wel wie een heel secure borduurster was of een die dacht van och, de achterkant zie je toch niet. Haha, hier hadden ze dus niet op gerekend. In MUSEUM DE FUNDATIE op drie verdiepingen is hun werk nu te zien, wanden vol, een verzameling van bijna 1000 borduurwerken, gemaakt door evenveel anonieme meesters. ( vrouwen en mannen ).

Van Gogh blauw.

Toen we laatst langs deze sloot fietsten moest ik meteen aan de IRISSEN van Van Gogh denken. Wat schilderde hij ze prachtig. Hier stonden er niet zo heel veel bij elkaar maar toch zag het er mooi uit. Ik las HIER dat hij op zonnige plaatsen groeit waar de grond een goede afwatering heeft. In de zon dat klopte wel en het was maar goed dat het slootje droog stond.

Tas nummer zoveel.

Men neme ; vier stukken leer van 30x30 cm ( nog steeds van het oude bankstel ). Naai ze aan elkaar tot één groot vierkant. Vouw daarna het vierkant dubbel ( goede kant van het leer tegen elkaar ) en naai de zijkanten dicht. De tas binnenstebuiten keren. Nu heb je een tas van 30x60 cm ( min de afgestikte naden dan ). Vervolgens knip je een hengsel in de lengte en breedte die je zelf wil ( deze is 10x55 cm ). Naai aan elke zijkant van de tas 'n lus met een ijzeren ring of ring in hoefijzer vorm ( VOORBEELD HIER ) . Daarna ga je op zoek naar een haak in driehoekvorm, of je doet net als wij en schakel je iemand in  om zo'n ding te maken. In ons geval maakte manlief/papa het van een beugel van een spatbord van een fiets. Die bevestig je aan de ringen ( zijkant tas ) en daar naai je dan weer het hengsel aan. Het laatste werkje is de twee drukkers inslaan. Hierbij wel goed opletten dat je ze tegenovergesteld erin slaat. Het beste kun je de tas optillen, de zijkanten ( waar de lussen zitten ) bij elkaar pakken en dan zie je vanzelf hoe het werkt. Bij de gele tas ( zie link ) is het goed te zien.
NB; Je kunt natuurlijk ook de tas uit een stuk van 60x60 maken ( maar dat hadden we niet ) en van ander materiaal natuurlijk.
Het was wederom een leuke vrijdagavondtassenavond.

2000 km.

In het weekend passeerden we de tweeduizendste km van dit jaar. We hadden niet gedacht dat het al zo snel zou gebeuren dit jaar maar de conditie van C. is weer behoorlijk op peil. Tijd om onszelf te trakteren op een lekkere lunch. Aangezien we daar in het weekend geen tijd voor hadden ( drukdruk ) hebben we dat vandaag in alle rust gedaan. We fietsten naar het mooie stadje ZALTBOMMEL en onderweg passeerden we bij Hurwenen ook weer de mooie OOIEVAARSNESTEN, gebouwd in hoogspanningsmasten. Ze zijn er elk jaar weer. We aten HIER, buiten op het terras van het lunchcafé, waar mensen werken met een beperking. Het was heerlijk, echt een aanrader.

Onze Flomus.

Gistermiddag zaten we, na een kort fietstochtje en voordat we naar een optreden gingen van onze kleindochter, heerlijk te lunchen in de tuin. Vers gebakken brood want de broodbakmachine had ik 's-morgens al aan het werk gezet, ja lekker makkelijk hè. En terwijl wij daar relaxte werd er achter ons flink gewerkt. Enkele hommels vlogen van bloem naar bloem, wipte met hun hoofd het bovenste gele kapje van de bloem omhoog en verdwenen er zowat half in. De plant hebben we al meer dan vijftien jaar en is ook met ons verhuisd. Ik kreeg hem tijden een open tuinen dag. We gingen fietsen ( het zal eens niet zijn ) en manlief kreeg een lekke band. Nu waren we net in de buurt van een tuin die je kon bezoeken. C. plakte zijn band en ik maakte een rondje door de tuin. De mevrouw vroeg of we een kopje koffie of thee wilden en zo schoven we aan aan een lange tafel op het terras. Er kwam nog iemand bij zitten en die vroeg vrijwel meteen aan de eigenaresse van de tuin "hoe gaat het met Flomus". Nou het ging nu wel goed, maar het was wel kritiek geweest. O jee dacht ik, er is zeker iemand ziek geweest.  Ze had eerst gedacht dat hij het niet zou halen maar nu het weer wat beter werd en de zon regelmatig scheen, knapte hij zienderogen op. Het gesprek ging zo nog even door tot ze op een gegeven moment zeiden dat het wel heel jammer zou zijn geweest als hij het had begeven want de gele bloemen waren toch altijd weer een lust voor het oog. Haha, toen ik doorhad dat het over een plant ging heb ik me ook maar in het gesprek gemengd en gevraagd hoe die flomus eruit zag. Ze liet hem uitgebreid zien en bood me een stek aan die ik dankbaar aannam. We moesten toen nog aan onze fietstocht beginnen maar Flomus heeft het overleefd ( in de fietstas ). Zijn echte naam is PHLOMIS maar zijn achternaam weet ik niet want er zijn meer dan honderd soorten. Het is gewoon onze Flomus.

Blauw tussen het gras.

Hoi, hoi alweer zagen we blauwe bloemen in de berm. Eerst maakten we 's-morgens een tochtje. Geen een blauwe bloem te zien. Toen maakten we 's-middags nog een tweede tochtje en ja hoor daar stonden ze, de GRASKLOKJES lieflijk tussen de zuring, de boterbloemen, de margrieten en het gras natuurlijk. Ondanks het lieflijke uiterlijk en de aardig klinkende naam had het grasklokje een minder goede reputatie, Volgens de Ieren gebruikten boosaardige trollen de bloemen als bekertjes om met onschuldige voorbijgangers een vroege vorm van het balletjeballetjespel te spelen. Dit ging er natuurlijk ook niet eerlijk aan toe. Het grasklokje heeft waarschijnlijk geen geneeskundige waarde, al waren vroeger gorgeldrankjes populair, omdat de bloemen op de keel leken.

Halvemaan tas.

Het was weer eens tijd dat er een tas gemaakt werd voor het tassenproject van onze dochter. Ze wil er 52 maken ( met hulp van mij ) van verschillende materialen die we zo her en der bij elkaar scharrelen. Afgelopen vrijdagavond zijn we dus weer lekker bezig geweest. Het hengsel en het stukje leer waar de rits in zit kwam van een oude tas van haarzelf, De rest van het leer is van een oud bankstel en de voering is een restje ( ook gebruikt ooit voor een schooltas ) uit mijn lappenkist. HIER kun je zien waar ze het idee vandaan heeft gehaald. Na de koffie waren we eraan begonnen en 's-avonds ( het was wel laat geworden ) kon ze hem mee naar huis nemen. Alletwee blij, want dat lukt niet altijd.

Rabarber-flip

Gisteren was het een dag van zalig niksdoen. We hoefden niet weg, er zou ook niemand komen dus we stonden wat later op, deden wat langer over het ontbijt en na het wassen en aankleden was het zo maar al koffietijd. Ik liep wat door m'n tuintje en bedacht dat ik vandaag wel eens een lekker toetje kon maken. Het is tenslotte rabarbertijd en ik had nog wel enkele, uit bladen gescheurde, recepten liggen. We hebben maar een klein tuintje maar een rabarber staat erin. Het recept komt uit een reclameblad van laplace en de moeite van het proberen waard. Daarom mag het op m'n blog.

Ingrediënten voor 4 personen.
750g rabarber.
150g suiker.
mespunt kaneel.
10 bitterkoekjes.
2 dl slagroom.
2 dl volle ( Turkse ) yoghurt.
2 zakjes vanillesuiker.

Leg de bitterkoekjes in de vriezer, zodat ze straks makkelijk verkruimeld kunnen worden.
Was en schil de rabarber en snij de stelen in stukjes.
Breng de rabarber met een klein laagje water en een snuf kaneel aan de kook.
Roer als de rabarber uit elkaar valt de suiker erdoor en zet het vuur uit.
Laat de moes afkoelen.
Klop de slagroom stijf met de vanillesuiker en spatel dit door de yoghurt.
Haal de bitterkoekjes uit de vriezer en verkruimel ze met een vijzel ( of leg ze onder een theedoek en sla ze fijn met een hamer ).
Vul glazen met afwisselend laagjes rabarber, bitterkoekjes en vanilleroom.

NB ; dat gedoe met de bitterkoekjes is me niet gelukt maar ik heb ze gewoon met een schaar in stukjes geknipt ( ging heel makkelijk ) en in plaats van Turkse, had ik Griekse yoghurt maar dat mocht de pret niet drukken.

A la retraite.

Gepensioneerd, ja dat zijn we al enkele jaren en wat nu zo leuk is, bij het bedrijf waar manlief werkte is ( al meer dan 25 jaar ) een Veteranen Personeels Vereniging. Een keer in de 6 weken wordt er iets georganiseerd ( behalve in de zomer ). Soms naar een museum, een mooie tuin bekijken, een middag  jeu de boules, een fietstocht of, zoals afgelopen woensdag, ijs maken bij een ijsboerderij. Het was weer een geslaagde middag, we hebben gezellig "bijgekletst" en natuurlijk na afloop het ijs geproefd. We maakten boerenjongensroomijs en aangezien we die dag op de fiets er naar toe waren gegaan konden we jammer genoeg geen bak mee naar huis nemen. Inmiddels zijn we er met de auto geweest en kon ik ook nog wat hoorntjes meenemen. De eerstvolgende keer dat de kinderen en kleinkinderen weer komen eten, kunnen ze proeven van wat opa en oma hebben gemaakt.

Over-de-grens-recept.

Het recept van deze heerlijke camembertsalade kan ik al goed vijftien (of meer ) jaren in m'n bezit hebben. Het knipsel is dan ook helemaal vergeeld en komt volgens mij uit de "Libelle". Het was alweer even geleden dat ik het maakte maar vorige week had ik een camembert over die op moest dus een mooie gelegenheid om het recept weer van stal te halen.
Was en droog 1 krop sla en pluk hem in stukjes.
Bak 100 gr ontbijtspek knapperig bruin en laat uitlekken op keukenpapier.
Snijd 1 camembertkaasje in dunne puntjes.
Klop een sausje van het sap van een ½ sinaasappel, 1 eetlepel honing, 1 uitgeperst teentje knoflook, peper, zout en 2 eetlepels kappertjes.
Schik de sla op een schaal en strooi het spek ( eerst even in stukjes knippen ) erover.
Leg de plakken camembert op de sla.
Schenk het sausje erover.
Lekker als voorafje of bij de lunch.

Ook 8 jaar.

Vorige maand werd onze middelste kleinzoon 8 jaar en vorige week woensdag onze kleindochter. Ja onze schoondochter en dochter waren toendertijd tegelijk in verwachting. Zaterdag heeft ze haar slaapfeest en gisteren was het grotemensenfamiliefeest. Het was weer heel gezellig en zoals gebruikelijk was er ook weer een zelfgemaakt cadeautje bij. Waren er in haar kamer voorheen nogal wat roze gekleurde spullen te zien, nu gaat dat veranderen in rood. Er blijft nog wel wat roze aanwezig want ze had mooie opbergbakken ( roze/rood ) en die wil ze niet missen. Niet zo moeilijk om iets te maken dus want een kussen komt altijd van pas. Ik naaide er een grote zak op en maakte er nog een geurzakje ( lavendel ) bij om er in te stoppen samen met een "envelopje", een rood schriftje en de felicitatie kaart natuurlijk. Het werd met enthousiasme ontvangen.

Toch nog korenbloemenblauw.

Ach ach, we zagen ze vorige week staan, op een rotonde. Schitterend zag het er uit, allerlei wilde bloemen, maar we hadden geen fototoestel bij ons. Deze week kwamen we er weer voorbij, met de auto, op weg naar de kleinkinderen ( oppasdag ). Maar alles was platgemaaid. Gisteren kwamen we er langs op de fiets ( met fototoestel, hoera ) en we zagen dat er nog een strook in de berm niet was gemaaid, toch nog een blauwe bloem, wat een geluk.

Aubergine of courgette.

Het is weer eens tijd voor een lekker en makkelijk recept. Ik zag het bij onze schoondochter in een tijdschrift en heb het sindsdien al enkele keren gemaakt. Het recept had ik toen gefotografeerd maar nu ook gevonden op het net. Dus ik zou zeggen probeer het eens. Het recept geeft aubergines aan maar wij vinden het lekkerder met courgettes. Als baktijd geeft men 35 min aan maar 2 x 15 min is genoeg, anders is de courgette te zacht (  vinden wij dan hè ). We aten er nog een tomaten/komkommer salade bij maar  soms ook een andere. Het ligt er maar net aan wat er op dat moment voorradig is en een beetje creativiteit hoort erbij.
Even een up-date ; ik kreeg een berichtje van Anita Willems, zij maakte er melding van dat er in het recept wat ontbrak, de aubergines. toen ik het nog eens controleerde zag ik dat de aardappels ook niet werden vermeld. Dus bij deze ; voor 4 personen, 2 aubergines of courgettes en 1 kg vastkokende aardappels.
Smakelijk eten.

Beschuit met muisjes ?

Ja, hier moet je toch even voor stoppen. Er zit weer een ooievaar ( of ooievaars ) op de Gevangentoren in Megen. Ik weet niet of er al eieren liggen of er jongen zijn maar we houden het in de gaten. We fietsen er nog wel eens langs. T.z.t maak ik nog wel een link want nu lukt het niet er is iets met de computer wat niet helemaal werkt.

Van geel naar wit.

Fietsten we een week geleden nog langs zonnig geel, nu heeft dat plaats gemaakt voor stralend wit. Prachtig fietsweer, aangename temperatuur en.......een veilig plekje om onze fietsen te stallen wanneer we even uitrusten op een zonnig terras.

Visualiseren.

De twee jongste kleinkinderen sliepen drie dagen bij ons. Dit omdat de slaapkamers allemaal tegelijk onderhanden werden genomen door de stukadoors en de vloerenleggers. Het was een strakke planning geweest voor in de vakantieweek, maar ja, soms zit het mee en soms......Voor ons was het heel gezellig en ze hebben zich goed vermaakt. Gistermiddag, na schooltijd ging kleindochter meteen aan het knutselen. Ik heb wat in mijn hoofd bedacht zei ze en dat wou ze maken. Het werd een varkensstal, nee niet bij ons in huis, alhoewel :)  Er werden pompons gemaakt en varkensgezichten erop geplakt, bakjes gemaakt voor het voer, een stal van een kartonnen doos, twee modderpoelen in het gras en een tractor om kisten met stro in te vervoeren. Een hele tijd is ze er mee bezig geweest en toen bedacht ze dat we na het eten nog wel het lekkere toetje konden maken dat ze op scouting hadden geleerd en haar broertje was het daar helemaal mee eens. Marshmallows roosteren boven een waxinelichtje en dan tussen twee Maria koekjes drukken en....smullen maar.