Deze dag gingen we fietsen, om 9.00u gingen we op pad en tegen tienen stonden we voor ons eerste "obstakel". Bij Warten moesten we overvaren om verder onze route te vervolgen. De Rogsloot heet dat water en het was natuurlijk niet écht een obstakel, want met zo'n bootje mee is best aardig en we zouden dat die dag zes keer moeten. Terwijl we op het bootje stonden kreeg ik een app van onze dochter, hoe is het weer daar in het noorden, nou dat was prima ! In tegenstelling tot het thuisfront, daar was het minder, stortregen. Dan troffen wij het dus.
We gingen naar de watertoren van Drachten, die ontworpen is door de Leeuwarder architect en rijksbouwmeester Jo Vegter. De toren is gebouwd in 1959, heeft een hoogte van 42 meter en twee waterreservoirs van 500 m³ en 1000 m³.
Het grootste reservoir is voor de watervoorziening van Drachten zelf en de kleinere voor de omgeving van de Friese plaats. De reservoirs liggen boven elkaar en zijn bekleed met geglazuurde bakstenen Op het dak staat een zeshoekig glazen bedieningsgebouwtje.
Deze nog steeds functionerende toren verkeert in oorspronkelijke staat en staat daarom op de lijst van gemeentelijke monumenten in Smallingerland. Ook hier was het verboden toegang en moesten door het hekwerk fotograferen.
Na Drachten fietsten we verder naar de watertoren van Lippenhuizen.
Deze toren werd gebouwd in 1932 door de I.W.G.L. en de Bredasche Beton Mij. I.W.G.L. staat voor Intercommunale Waterleiding Gebied Leeuwarden.
De watertoren heeft een hoogte van 44,25 meter en heeft twee waterreservoirs van elk 300 m³. De toren heeft een tentdak van koper (door corrosie lichtgroen uitgeslagen) met acht zijden. De toren was de laatste toren die de I.W.G.L. voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog bouwde.
In de uitkragende bovenbouw bevinden zich op de vier hoeken tussen lisenen drie boven elkaar gelegen horizontale dubbele openingen, thans blind met een luchtverversingspijpje, van elkaar gescheiden door gemetselde cilindertjes. De bovenste cilinder sluit aan bij de dakvoet, is het grootst en is op alle acht hoeken van de reservoirommanteling gemetseld.
Een foto van de voordeur hoort er ook altijd bij en we zagen ook dat de watertoren een huisnummer heeft en een brievenbus. Er stond een auto en een caravan, dus wie weet woont er iemand, maar dat is ons niet duidelijk. Dit bordje mag er voor mij ook bij, in het Nederlands en in het Fries, of misschien is het wel Liphúster dialect. Wie het weet mag het zeggen.
Zou ik bijna nog vergeten dat we deze mooie Grutto hebben gezien en ook dat we verschillende keren het woord AKWADUKT tegenkwamen, leuk toch !
Toen we terug waren in het hotel, hadden we 90.63 km op de teller staan, heel de dag genoten van het mooie weer en 's-avonds buiten op het terras gegeten, zonder jas. Aangenaam was het om zo de dag af te sluiten.
