STENCIL ... Crea 2020.

Deze week een heel leerzaam woord (voor mij dan hè). STENCIL, in eerste instantie dacht ik wat moet ik er mee, dus even Wikipedia erbij gehaald.

Een STENCIL is een SJABLOON, gemaakt van een materiaal dat inkt doorlaat en waarmee afdrukken kunnen worden gemaakt.

Nu is deze stenciltechniek wel wat anders natuurlijk, maar bij het woord sjabloon kreeg ik wel meteen een idee.

Ik kwam ook nog het woord Stencil Art en Stencil Graffitti tegen, nou dat was het helemaal.

Door kunstenaars als Banksky, Basquait en Andy Warhol, is dit een algemeen geaccepteerde kunstvorm geworden. Zij werken ook met sjablonen.

Nu wil ik me natuurlijk niet meten met hen, maar toch (haha).

Dan nog wat geleerd, STENCIL, is ook nog een lettertype, wist ik echt niet en dan ook nog een, schreeflettertype. Wat is dat nou weer ?

Een schreef is het lijntje dat bij de letters van bepaalde lettertypen als afsluiting dwars op de uiteinden van de letterlijnen staat.

En dan hier het uitgewerkte idee. Ik had nog een tekening liggen, ooit uit een oude agenda gescheurd, van NANAMI COWDROY. Er stond bij : Het individu dat behoefte heeft aan een adempauze in zijn overontwikkelde, dichtbevolkte en alles opslokkende stad. Zag er heel triest uit en daarom tijd om de GUERRILLA GARDENERS erop af te sturen.

Guerrilla gardening is een activiteit die erop is gericht om meer groen in stedelijke omgeving te realiseren. Dit wordt bereikt door met behulp van kortdurende acties, tuintjes aan te leggen op plekken in steden met weinig of geen groen.

Voici, het resultaat van deze leerzame opdracht.

Bomen en boompjes.

Het was gisteren weer zo'n dag waarop je echt niet binnen kunt blijven. We fietsten een route en die viel best tegen, tenminste de heenweg, en de plek waar we koffie dronken was ook niet je van het. Maar, wanneer we hem niet hadden gefietst, dan hadden we deze leuke boom niet gezien.
Het blijkt de allereerste windboom in Nederland te zijn en staat op een rotonde. Hij doet hetzelfde als sommige torenhoge turbines. maar dan op bescheiden schaal.
De 36 molentjes gaan door de wind draaien en genereren dan stroom voor de vier lantaarnpalen op de rotonde. Bij optimale wind kan de elf meter hoge boom een vermogen leveren van max. 10,8kw. Dat is een schijntje vergeleken bij moderne turbines, maar voldoende voor 80 procent van de energiebehoefte van een gewoon huishouden. De windboom heeft meer een symbolische waarde als echte productie-opbrengst. Het betreft een cadeau aan Bernheze van de bedrijven die de nieuwe entreeweg vanaf kanaalweg N279 naar Heeswijk-Dinther mochten maken.
De windboom komt uit Frankrijk en er staan er nu ongeveer 40, in Frankrijk zelf en in Zwitserland, Gibraltar en de Verenigde Staten. HIER is te zien hoe hij draait.

We zijn meteen op de terugweg ook maar even langs een van de zonnebomen gefietst die al jaren in Oss staan.
Voor de Weg van de Toekomst zijn acht unieke zonnebomen ontworpen met zonnepanelen die de energie leveren voor de verkeerslichten, de wegverlichting en de pompen in de tunnels. De zonnebomen staan op verschillende plaatsen direct langs de weg en zijn duidelijk zichtbaar. Op een in de middenberm geplaatste display kunnen weggebruikers zien hoeveel energie opgewekt en verbruikt is.

Dan meteen ook maar even wat foto's maken van de boompjes bij ons dorp. Tenminste ik noemde het altijd boompjes maar op het informatiebord zegt men dat het zonnebloemen zijn waar zonnepanelen inzitten. De 44 zonnebloemen leveren 14.960 kw per jaar. Dat is energie voor 4 huishoudens. De schuine wegkanten met de zonnebloemen en sloten zijn aangelegd op de plaats waar vroeger een oud pad tussen Berghem en Oss lag. Rondom het zonnebloempark is deze weg als wandelpad teruggebracht. Het zonnebloempark is niet toegankelijk, het wordt beheerd als natuurgebied. Begrazing met schapen helpt bij de ontwikkeling naar een bloemrijk weiland. Al met al was het nog een leerzame fietstocht ook.

Zonder figuren en patronen.

Deze Socialsofa zagen we vorig jaar eind augustus voor het eerst, terwijl we er toch al eens eerder langs kwamen. Alhoewel de bank hier in de zon, die door de bladeren van de bomen schijnt best wel opvalt zal je zeggen, is dat eigenlijk toch niet zo. Dat komt namelijk doordat hij een stukje van de weg staat, onder hoge bomen (je kijkt er donker in) en wij daar links moeten afslaan, dus het overige verkeer in de gaten moeten houden.
In tegenstelling tot bijna alle Socialsofa's die we tot nu toe zagen, ontbreken hierop figuren en patronen.
Men gebruikte hier een beperkt aantal kleuren: donkerrood (binnenkant) en donkerblauw (buitenkant) die in elkaar overlopen. Die kleuren komen overeen met de kleuren aan de Maliskampse kant van de "Kleurencirkel A59".
Het is een ontwerp van Ignace Schretlen en werd onder leiding van Bert Kampers door bewoners van de Maliskamp uitgevoerd.
De Kleurencirkel A59, is een ruim 53 meter lang kunstwerk op een één meter hoog betonnen muurtje midden op de rotonde boven de tunnelbak van de A59 ter hoogte van Rosmalen Oost / Maliskamp.
Het plan werd uitgewerkt door de kunstenaar, auteur en arts IGNACE SCHRETLEN. en gerealiseerd door de kunstenaars CHARLES POPELIER en Bram Vermeulen. Over Vermeulen heb ik helaas niks kunnen vinden.

COLLAGE ... Crea 2020.

Ben wel héél laat vandaag, maar het gaat me toch nog wel lukken. Gisteravond was ik er, op een paar kleine dingen na, helemaal klaar mee. Maar ja, omdat het vandaag zo'n lekker weer was, zijn we eerst gaan fietsen en hebben we ook onderweg geluncht en dat kost tijd. Vind ik helemaal niet erg hoor, want het was hartstikke lekker en gezellig. Toen we vanmiddag thuiskwamen was het net weer koffietijd en daarna weer tijd om te genieten van een heerlijk bad. En ja, de tijd vliegt voorbij, maar het is nog steeds vrijdag.
Hier is nu toch mijn COLLAGE. Ik had een plaatje van een naaimachine, waar een jongetje aan de draad hangt en daar heb ik spullen bij gezocht die met naaien te maken hebben. Over die getekende draad heb ik een echte draad gespannen en de getekende naald is nu een echte naald.
Verder gebruikte ik etiketten, stukken van een centimeter, knoopjes, veiligheidsspeldjes, een stuk kant van mijn trouwjurk en een stuk jute. Ik liet C. even een vingerhoed plat maken tussen de bankschroef en, nou ja, om een echte schaar in te plakken vond ik te ver gaan, dus die heb ik er bij getekend.
Nu ga ik snel nog even kijken wat de anderen hebben gemaakt, altijd weer leuk om te zien.

104.000 stenen.

Op 27 januari 2020 was het 75 jaar geleden dat concentratie-en vernietigingskamp Auschwitz, het internationale symbool van de Holocaust, werd bevrijd. In heel Nederland zijn tijdens de Tweede Wereldoorlog Joden, Roma en Sinti vervolgd, gedeporteerd en vermoord.
Onze gemeente kende een bloeiende joodse gemeenschap. In de oorlog zijn tijdens de Duitse bezetting 263 joodse inwoners van Oss en 6 van Geffen gedeporteerd en gestorven.
Slechts 70 joodse burgers hebben kunnen overleven in onderduik.
Om stil te staan bij de Nederlandse slachtoffers van de Holocaust in hun eigen woonplaats, is van 22 januari tot en met 2 februari in heel het land LEVENSLICHT te zien, een lichtmonument.
In de Joodse en in de Roma-en Sinti-cultuur zijn stenen, in de herdenkingstraditie, belangrijk.
Daan Roosegaarde en zijn team (die dit ontwikkelden) hebben deze traditie als inspiratie gebruikt.

Met in totaal 104.000 lichtgevende stenen - gelijk aan het aantal slachtoffers uit Nederland.
De stenen zijn verdeeld over verschillende gemeenten waar Joden, Roma en Sinti woonden.
In een donkere ruimte lichten de stenen op en "ademen" in licht. Daarmee symboliseren ze het leven dat nu in de gemeente gemist wordt en doen ons beseffen dat vrijheid niet vanzelfsprekend is.
We zijn er even bij gebleven om stil te staan bij dit ongelooflijk en gruwelijk, niet te bevatte leed.

Informatie stond op een folder die ik meenam uit het gemeentehuis, waar het monument lag.

DESSIN PAPIER ... Crea 2020.

Ik heb best veel dessin papier, maar toch gingen mijn gedachten meteen naar een tijdschrift van enkele jaren geleden, waarin twee vellen dessin paper zitten. Ik had ze er nog steeds niet uitgescheurd, komen ooit nog wel eens van pas dacht ik en dat ooit was nu.
Ik wist ook meteen wat het moest worden want het liedje "Daar was laatst een meisje loos" schoot meteen in mijn hoofd. Dat is eigenlijk vrij lastig, want dat raak je dan zomaar niet kwijt en daardoor zit het er al een halve week. Hopelijk verdwijnt het wanneer ik het heb gepubliceerd.
Ik denk dat iedereen dit lied wel kent, wij zongen het op de lagere school ontelbare keren.
Het liedje verwijst naar een verschijnsel dat in de 17e en 18e eeuw veelvuldig voorkwam, namelijk dat vrouwen en meisjes zich als man verkleedden om dan als matroos mee te varen op een zeilschip.
De meisjes of vrouwen van nu hoeven zich echt niet meer in allerlei bochten te wringen om op een schip mee te kunnen varen.
Toevallig deze week in het nieuws dat er nu ook vrouwen op onderzeeërs mee mogen varen.
Het was het laatste mannenbolwerk binnen het leger.
HIER nog wat informatie over dit Nederlands volksliedje en twee verschillende versies van de tekst.

Er waren twee vellen dessinpapier, maar wel vier dessins. Het ene plakte ik op de linker pagina en vouwde er een bootje van. Van de achterkant maakte ik een print om ook een bootje van te vouwen.
Het andere vel was blauw-wit gestreept en plakte ik rechts, zocht er een plaatje van een zeilboot bij en een van een moderne "lichtmatroos" die verlangend naar het zeilschip staat te kijken. De achterkant van het gestreepte vel papier vergat ik te printen, maar dat was blauw-wit gestreept met rode bloemen en groen blad, waarvan ik er nog net een kon uitknippen.

Gewoon mooi 2

Nog even terug naar mijn vorige blog bericht. Ik dacht, gewoon mooi, simpel en genieten, maar zo simpel was het niet. Ik schrok eigenlijk een beetje van een reactie, besloot, op onderzoek te gaan en vond toen deze informatie.
In de Maashorst wordt nl het meest gevarieerde en soortenrijke boslandschap op de Brabantse dekzanden nagestreefd. Dat wil zeggen dat de monotone aangeplante dennenbossen in 2050 zijn veranderd in een natuurbos waar  boom-en struiksoorten hun natuurlijke plaats innemen: lindebossen met eik en haagbeuk op de rijkere gronden, elzenbroekbossen in de wijstgebieden, eikenbossen met berk op voedselarme gronden en op de zeer arme droge stuifduinen dennenbossen (met paddenstoelen en korstmossen).
Om dit doel te bereiken wordt een dunning uitgevoerd, er worden bomen weggehaald om de overige bomen in het bos meer groeiruimte te geven.
Wij zagen al vaker dat er verschillende bomen gekleurde markering hadden op de stam, maar wisten eigenlijk niet wat dat inhield. Nu weten we dat men dit "blessen" noemt, kijk weer wat geleerd.
De kleur of plaats van de markering vertelt precies wat de bedoeling is.

Oranje = bomen die men moet gaan kappen.

Groen = bomen die zijn aangewezen voor het netwerk van Oude, Aftakelende en Dode bomen (OAD). Deze bomen worden nooit meer gekapt en kunnen dus uitgroeien tot oude bomen. Ze zullen uiteindelijk op natuurlijke wijze afsterven en zijn dan waardevol voor veel planten en dieren, waaronder insecten, paddenstoelen, mossen korstmossen en vogels zoals spechten.

Oranje 'R' onderop de stam = bomen die ze gaan "ringen".
Om op korte termijn dood hout in de bossen te krijgen, worden er bomen aangewezen waarbij de bast aan de onderzijde wordt doorgezaagd zodat de boom afsterft. Op die manier krijgt men 'staande', dode bomen in het bos die versneld waardevol zijn voor de hierboven genoemde soorten. Niet alleen als voedselbron, maar ook als nestgelegenheid. Dood hout leeft dus !

Dan worden er nog bomen omgeduwd en wel, binnen het begrazingsgebied. Hierdoor ontstaan open delen in het bos. De omgeduwde bomen zullen uiteindelijk afsterven en dragen zo bij aan de natuurwaarde in de bossen.
Bij het uitkiezen van bomen die een functie krijgen als "dood hout", staat de veiligheid van de bezoekers van het bos altijd voorop. Zo worden er bomen om te ringen, nooit aangewezen direct langs het fietspad. Het omduwen van bomen gebeurt alleen binnen het raster en het begrazingsgebied.
Hopelijk kunnen we nog jaren heerlijk daar fietsen en misschien ook nog een beetje de groei meemaken van een gevarieerder boslandschap.
Informatie van de gemeente Uden.

Gewoon mooi.

Al vroeg zaten we vanmorgen op de fiets. Het was mistig, behoorlijk mistig, maar dat heeft ook weer zijn charme. Gisteravond besloten we, i.v.m de windrichting, om naar Groesbeek te fietsen, maar vanmorgen was de wind gedraaid. Het was geen harde wind maar, langs de Maas is de mist vaak nog dikker dus stelden we ons plan bij en gingen naar Volkel. Een gedeelte ging door de Maashorst en daar werd driftig gezaagd en gestapeld. Het heeft wel wat, al die gezaagde boomstammen op een hoop, tenminste, ik vind dat altijd een mooi gezicht en sommige hebben ook zo'n mooie tekening. We hoorden op verschillende plekken ook weer de spechten tikken en C. zag een eekhoorn in de boom klimmen, allemaal simpele dingen, maar wij genoten ervan.

STIPPEN ... Crea 2020.

Om stippen op papier te gaan zetten, moest ik eerst wat stempels maken. Deze keer maakte ik ze van stukjes foam, ooit gekregen van Ageeth van het blog Ogenzalf. Nog steeds ben ik daar heel blij mee (dank dank) en ik had nog een klein stukje liggen waar net de stippen nog van gemaakt konden worden. De kleine stippen maakte ik met een perforator en plakte ze op een houtje en een potlood. De grote stak ik met een appelboor uit het foam en plakt die op een, op maat gesneden kurk. Toen kon het stippen zetten beginnen en hier onder het resultaat.

RUTTEN.

Om deze Social Sofa, in Rutten, te mozaïeken stond zo'n 200 uur gepland, maar het werden er 600.
Tijdens de onthulling droeg Jan Hidding, de dorpsdichter van Rutten een gedicht voor over de bank.

De Bank 

Ik ben hier

om te praten

met wie mij bezit

en niet bang is

om te praten

over dit dorp

en zijn warmte

en

om te fluisteren over

hoe je kunt zitten

met de liefde

Ik ben hier

om te luisteren 

naar verhalen over

dit dorp en

het voelen van warmte in

een anker van klei.

Jan Hidding.

Leuke bank vonden wij en zeker met het gedicht op het tafeltje. Gefotografeerd, afgelopen zomer tijdens onze Elfstedenfietstocht.

Strijd !

Vorige week fietsten we naar Sint-Michielsgestel en op een gegeven moment zag ik een nieuw vogelhuisje hangen, met een huisnummer, haha.
Even verderop, weer een en weer een en.....nou nou, ik dacht dat vogels zelf altijd hun nest bouwden. Er stonden tenslotte bomen genoeg, dus hier moest toch wel iets aparts gaande zijn en dat was ook zo. Om volgend jaar beter de strijd aan te gaan tegen de eikenprocessierups, is de gemeente een actie begonnen met nestkastjes maken voor koolmezen en pimpelmezen. Dat zijn de natuurlijke vijanden van de rups. Een folder "Help mee met de bestrijding van de eikenprocessierups" werd in wijken en buurten verspreid en daarin werd opgeroepen om mee te doen. Men krijgt het kastmateriaal van de gemeente als bouwpakketje. De bedoeling is dat de bewoners samen die nestkastjes in elkaar zetten en in de buurt van (zomer)eiken ophangen. Ik vind het een geweldig initiatief, maar dat is nog niet alles, nee nee, elk jaar moeten die kastjes vóór aanvang van het broedseizoen worden schoongemaakt. Volgen mij hebben ze er in Gestel wel zin in, want er zijn al 435 nestkastje uitgedeeld aan mensen die zich hadden aangemeld.
Koolmezen en pimpelmezen eten eikenprocessierupsen. Ze schudden met de rups in hun bek eerst de brandharen eraf en eten hem dan op.
Ik had helemaal vergeten om foto's te maken maar, heureusement, gisteren fietsten we weer en zagen we tussen Vinkel en Geffen hetzelfde beeld. Hier ook menig kastje, dus hebben we daar maar een foto genomen, ook goed toch !

ROOD ... Crea 2020.

Vandaag is ROOD...………..

Moest meteen aan een lied van Borsato denken.

ROOD, de kleur van de liefde.

Ik zou met hartjes kunnen werken !

Nee toch maar niet.

Toen lag er bij onze dochter een gigantische stapel modebladen.

Klaar om weggegooid te worden bij het oud papier.

Ik bladerde er even doorheen en zag héél veel ROOD.

Schoenen en tassen.

Kleding

Lippenstift

Nagellak

Alles ROOD

Gekozen heb ik deze keer voor een collage

materiaal genoeg

Alhoewel

op het open zwarte stuk

moet nog een flesje nagellak

de uitgeknipte plaatjes

zijn allemaal net te groot

moet dus toch weer even gaan bladeren

maar dat is geen straf  :-)

Scrunchie naaimiddag.

Onze afspraak om samen in de Kerstvakantie scrunchies te maken was gezellig en Bo zat zelf ook achter de naaimachine. Zij zocht eerst natuurlijk de stofjes uit, en daarna gingen we knippen. De eerste deed ik zelf, maar daarna deed Bo het. Ik liet ze ook zelf het elastiek knippen en de korte naadjes stikken. Ik deed dan de lange naden en zij draaide de scrunchies dan weer om. Wat een samenwerking hè, ging hartstikke goed en op het eind van de middag hadden we alle stofjes die ze had uitgezocht, verwerkt. Leuk resultaat toch !

HEXAGON ... Crea 2020.

Gisteravond besloot ik om toch weer mee te doen en dat kwam door het woord HEXAGON. Ik herinnerde me nog dat we op Franse les leerden dat Frankrijk ook wel L'Hexagone wordt genoemd, omdat het land noch rond noch vierkant is.
Maar ja, rijkelijk laat om wat te maken en bovendien had en heb ik nog geen boek.
Ben toen maar begonnen op een los blad en het snijden van een stempel.
Vanmorgen zag ik dat er nog een lege dummy lag, maar helaas was mijn tekening te groot daarvoor. Ik had de maat aangehouden van het boek van vorig jaar.
Vanmiddag gaan we dus maar eens winkelen (we hebben nog meer boodschappen hoor) en een nieuw boek halen. We moeten daarvoor wel naar een andere stad en ik weet niet of er vandaag nog tijd en zin is om het daarna af te maken, daarom publiceer ik dit gedeelte alvast en kan later alsnog wat bijvoegen.

N.B: Ik ben heel goed geslaagd voor mijn nieuwe werkboek.

De Omslag is gebaseerd op een detail van tegels in het Alhambra Paleis in Andalusië.
Het papier is fijner om op te werken dan in mijn vorige boek, want wanneer ik daar wat moest uitgummen, ging het meteen stuk.
Ik had nog een grotere maat Hexagon uit een gum gesneden, omdat ik over de eerste niet zo tevreden was.
Heb ze nu wel alle twee gebruikt, maar niet al te veel en al helemaal niet op het blauw omdat het dan paars wordt en ik de Franse vlag toch wat intact wou houden.
Klein detail nog, in het boek zitten twee linten, nou en zeg je misschien, maar ik ben dol op lintjes in een boek.
Dat heb ik misschien wel overgehouden van vroeger, mijn ouders hadden een missaal ( goud op snee ook nog ) met lintjes en dat vond ik echt geweldig.
Nou en dan uiteindelijk hier het resultaat.

Van hek naar boom.

De Kerstdagen zijn dan wel voorbij, maar de kerstperiode loopt toch nog even door tot 6 januari (Driekoningen) dacht ik en dus kan ik nog wel even vertellen hoe we dit jaar aan onze ijzeren boom kwamen.
Al jaren bedenken en maken we zelf, van allerlei materiaal onze kerstboom. We maakten er ooit een  van afgedankte houten jaloezieën, van restanten M.D.F. , van snoeihout, van grote kartonnen rollen, van bouwstaalmatten, van een afgedankt houten wasrek dat vroeger altijd rond de kachel stond, kortom van, van alles. Hadden we ooit een gewone boom, dan maakten we toch, dat wat er in hing weer zelf.
Ik denk dat daar toch iets van is blijven hangen bij de kinderen. Onze zoon vroeg enkele weken vóór Kerst, mam wil je een ijzeren boom ? Nou graag natuurlijk, maar hoezo ?
Ik zal het even uitleggen. Onze zoon is een paar jaar geleden verhuist en de vorige bewoners hadden heel veel hekwerk in de tuin voor de honden. Dat hekwerk had hij al snel afgebroken en afgelopen zomer heeft hij van een gedeelte een fietsenschuur gemaakt. Hij moest ergens passtukken voor zagen en toen bleef er een schuine hoek over. Hé dacht hij, lijkt wel een kerstboompje ! Dus vandaar die vraag. Het restant van de hekken hoefde hij dus niet af te voeren naar de kringloop of de stort, het zijn stuk voor stuk (er waren diverse maten) mooie "bomen" geworden.
Ik ben er hartstikke blij mee en de boom staat buiten, versiert met (niet al te vol) vogeltjes die manlief uit restjes lood heeft gesneden en vogelvoer. De kerststal, die mijn vader nog heeft gemaakt, hangt sinds vorig jaar ook buiten en is een mooie voederplaats voor de vogels. Hij begint nu wel af te takelen, maar ja wij ook ;-) aan alles komt tenslotte een end !

BRIGHT ... Crea 5219.

De laatste keer Crea 5219, wat ging dat toch vlug voorbij, een week is niks hè. Wat zou ik nu toch kunnen doen met het woord BRIGHT ? In eerste instantie dacht ik aan iets met heldere kleuren, maar om in mijn boek te werken was deze week echt geen tijd. Zou ik dan maar een heldere ster fotograferen of een brandende kaars, nee, nee want de laatste drie weken had ik al gevuld met foto's.

Nou, zoals het al een paar keer eerder is gebeurd, was onze kleindochter weer mijn reddende engel.

Eerste Kerstdag hadden we het Kerstdiner bij onze dochter en toen we aan tafel zaten zei ik tegen Bo, het woord deze week is BRIGHT, heb jij misschien een idee ?

O oma dat is niet zo moeilijk, in Engeland gebruiken ze vaak de woorden BRIGHT FUTURE en dat betekent een mooie of goede toekomst. Dat had ze op school gehad met de Engelse les.

Nou, bij deze dus, omdat het jaar bijna voorbij is en we weer aan een nieuw mogen beginnen!!!

I WISH YOU A BRIGHT FUTURE.

Afval-engeltjes.

Een tafel vol afval, enkele kinderen die graag knutselen en een mama en oma die mee kwamen helpen bij de Kerstcreativiteit-ochtend op school. In het kader van, we gooien niks weg, nee als het kan doen we aan hergebruik maakten we Kerstengeltjes van afval (sinaasappel en aardappel netjes, restjes wol, lege chips zakken, plastic zakken, thee of bonbondoosjes, lintjes en touwtjes)  Ik deed het al eens eerder, HIER kun je het zien en er zit ook een link (het woord engeltjes) die verwijst naar het blog Vlijtig, waar ik het idee had gevonden.
De engeltjes kregen nu ook namen, rechts is een Gothic engeltje.

Het linker is een jongensengeltje en het rechter engeltje is een duiveltje geworden.
Tenslotte hangen ze hier allemaal op een rij.
Leuke ochtend en het werd weer met plezier gedaan.

RAIN ... Crea 5219.

Heel de week had ik al REGEN in mijn hoofd en dat moest het worden, echte regen. Heel de week weinig echte regen, maar geen nood ik zou wel wachten want op vrijdag, nou nou, dan zouden er flinke buien gaan vallen. Nou wat denk je, beetje miezerig vanmorgen, maar daarna werd het droog. Hoe kan dat nou, de weer app gaf gisteren 90% kans en voor vandaag ( alhoewel afgezwakt ) toch nog 75% kans op buien. Vanmiddag met de koffie nog niks, het werd wel steeds donkerder. Het liep al tegen half vijf en jawel hoor, eindelijk.

De druppels bleven mooi aan de ijzeren staafjes van de Kerstboom hangen.

En ook aan de kleine bolletjes, gemaakt van dun ijzerdraad, bleven er wat hangen.
Het was nog best moeilijk om er enkele fatsoenlijke foto's van te maken, maar uiteindelijk heb ik de opdracht van vandaag toch kunnen maken, pffff.

ENS.

Vandaag ga ik even terug naar afgelopen zomer, toen we de Elfstedentocht fietsten. In de aanloop daar naartoe, kwamen we door Ens en hoera een Social Sofa.
Dit ontwerp is van Marga van Kuijk. Zij koos voor onderwerpen die Ens markant maken.
Ens heeft een sterke binding met Schokland. Het dorp is vernoemd naar het zuidelijk deel van het voormalig eiland en dat is terug te vinden in het ontwerp.
Middelbuurt en Zuidert vormen samen Ens.
Aan de voorkant is, op de rugleuning, Middelbuurt afgebeeld.
Op de zitting verbeeldt het water de Zuiderzee en daaronder kassen met daarvoor pompoenen en kleurige tulpen.
De vogel boven de kassen is een kiekendief, Flevolands symbool.
Op de armleuning het woord Ens met daaronder het wapen van Ens.
Op de achterkant van de bank zijn balgstuw, de uitkijktoren en het kunstwerk de Baanbreker van Steef Roothaan te zien.
Al met al een fleurige bank, maar dat zijn ze eigenlijk allemaal wel.

Nog meer troostvogeltjes.

Enkele weken geleden hebben we ze al weggebracht, deze "troostvogeltjes". Het was deze keer een "opdracht", nee zo moet ik het niet zeggen, het was een vraag en hoewel de aanleiding natuurlijk triest was, vond ik het fijn. Fijn om te mogen maken. Bijna een jaar geleden overleed een heel goede vriend van ons en voor zijn vrouw had ik al vogeltjes gemaakt van zijn overhemden.

Enkele weken geleden zouden ze 50 jaar zijn getrouwd en helaas konden ze dat niet meer vieren.
Maar ze zit niet bij de pakken neer en met de steun van haar kinderen en kleinkinderen slaat ze zich er ferm doorheen.
In dat weekend gingen ze met z'n allen naar een huisje en daarom de vraag of ik voor de kinderen ook zo'n sliert vogeltjes wou maken.
Natuurlijk, daar hoef je niet over na te denken, ik heb het met plezier gedaan.

Dit mocht ik, met toestemming, op mijn blog zetten.