Nog een keer.

Durf jij bliksem aan te raken ? De elektrode in het midden van de glazen bol staat onder een wisselende hoge spanning van 160.000 volt, waaw spannend. In de bol zit gas dat oplicht door elektriciteit. Als je je hand op de bol legt, loopt de elektriciteit langs je lichaam naar de aarde. Daar voel je niks van. Omdat de spanning heel snel wisselt, dringt de elektriciteit namelijk niet door in je huid. Zo staat er bij elk object informatie. Zo ook bij hoe het werkt om een hologram op je hand te projecteren of wat de beste manier is om je handen door een raam van zeepsop te steken zonder dat het raam uiteen spat. Bouw een toren van onder af op maar begin met de bovenverdieping, hoe werkt dat ? Wederom werden al deze vragen beantwoord in NEMO ( link in vorig blogbericht ) waar we deze week met de twee middelste kleinkinderen waren. Zij vonden het ook een leuk dagje uit en willen er best nog eens heen.

Ontdekken.

Ben jij sneller dan je schaduw, hoe ga ik met de lift naar boven of naar beneden zonder elektriciteit, hoe kan ik in een zeepbel staan, hoe zie ik er over 30 jaar uit, hoe......al deze vragen en nog veel meer werden beantwoord in NEMO sciens museum. Het is een echt doe museum, je ontdekt er de wereld van de wetenschap en technologie. We waren er al eens EERDER met onze oudste kleinzoon maar hij wou nog wel een keer. Deze keer ging onze jongste, zijn neef, ook mee. Samen hebben ze van alles ontdekt. op de linkse foto zijn ze hard aan het werk met het bedienen van een lift en rechts waren ze tegen de muur gesprongen en toen snel weggelopen. en je ziet wel, ze waren sneller dan hun schaduw. Een leuk museum met bij de verschillende onderwerpen voldoende uitleg. Zij genoten en wij genoten en volgende week willen de twee middelste ook. Doen we hoor.

Afscheidsmusical.

Vorige week kregen we van onze oudste kleinzoon twee kaartjes voor de musical HELP, WE ZIJN HET BRUIDSPAAR KWIJT. Het is een musical voor groep 8 en gistermiddag zijn we gaan kijken. Het leuke is dat de musical geen hoofdrollen heeft zodat elk kind zich een ster kan voelen. Het was genieten, wat een enthousiasme en je kon zien dat er flink geoefend was. Eergisteren hadden ze al gespeeld voor de andere klassen, gisteren was het voor de opa's en oma's en vandaag voor de ouders. Wij waren natuurlijk hartstikke trots op onze kleinzoon ( hij is de bakker op de bovenste rij ). Mooie afsluiting van een periode, morgen verlaten ze de school over de rode loper en na de vakantie weer een nieuw avontuur. Jaja, het gaat snel allemaal maar we zijn blij dat we het allemaal mee kunnen maken.

Cadeaubon.

Cadeaubonnen, ik houd ervan. Ik kreeg er verschillende met m'n verjaardag en een ervan was van onze favoriete MOLEN. Het is ongeveer 35 km bij ons vandaan en daarom zijn we er met een omweg naar toe gereden zodat we er mooi bij lunchtijd waren. Lekker weer was het, dus heerlijk buiten op het terras eten. Onderweg zagen we deze windwijzer, die ik heel toepasselijk vond bij ons tochtje. Weet je wat ik ook zo leuk vind, bij de bon doet de molenaarsvrouw een ansichtkaart van de molen. Ik gebruik de kaart altijd om de gulle gever te laten weten dat ik van het cadeau heb genoten. Dus morgen gaat hij op de post.

Weer met de trein.

We gingen weer met de trein en nu ging, in tegenstelling tot de laatste keer ( vorige blog ) alles  perfect. Het doel, MUSEUM DE FUNDATIE in Zwolle. We zagen er drie tentoonstellingen HET LATE LICHT van Jeroen Krabbé, nog t/m 1 oktober 2017, LICHT EN LIJNEN van Friso ten Holt ( leermeester van Jeroen ) eveneens t/m 1 oktober, en de zomerexpo 2017 WATER en die loopt t/m 20 augustus. We gingen in eerste instantie speciaal voor Het late licht en zoals dat wel eens meer gebeurd, valt dat dan net wat tegen. We hadden er meer van verwacht maar misschien kwam dat omdat we zijn vorige tentoonstelling, waarin Jeroen Krabbé zijn jeugd en zijn kindertekeningen tot onderwerp maakte, zo goed vonden. Enfin, Friso ten Holt sprak ons meer aan en de zomerexpo Water, te zien in de Wolk was heel divers. Schilderijen, tekeningen, foto's, sculpturen en installaties. Kortom, er was genoeg om van te genieten.

Op een zijspoor gezet.

Elk jaar gaan we 'n keer naar Rijswijk. Het ene jaar voor de papierbiënnale, het andere jaar, dat was nu, de textielbiënnale. Met de trein over Breda, Rotterdam en dan Rijswijk. Er was al een paar keer gemeld dat er een karretje voor de trein reed om metingen te verrichten waardoor het even wat langzamer ging. Het was niet druk, in onze coupé zaten, buiten ons, nog drie personen en die stapten op Rotterdam Centraal uit. Wij bleven zitten want, zo was gezegd, de trein zou verder gaan naar Den Haag. Hij reed ook verder, maar heel langzaam en we zeiden al tegen elkaar, weer zo'n karretje zeker, en toen stopte hij. We zaten dus te wachten en plotseling viel al het geluid dat een trein maakt, zoals airco, stroomvoorziening enz.... Het was doodstil en toen ik naar buiten keek liep er een man van de N.S langs onze trein. Toen begon het ons te dagen, we stonden op een zijspoor en zaten opgesloten want de deuren gingen niet meer open. Enfin, we hebben 112 gebeld, die heeft ons doorverbonden met de politie en die weer met de N.S. We moesten het nummer van onze coupé doorgeven en hij zou ons  terugbellen. Dat gebeurde ook en toen ik met hem in gesprek was kwam er weer geluid in de trein en begon hij gelukkig weer te rijden in de richting waar we vandaan waren gekomen. We stonden dus weer op Rotterdam Centraal en gelukkig kregen we de deuren weer open. De man die we langs de trein hadden zien lopen bleek de machinist te zijn. Hij stond te praten met een conductrice en ik heb maar even gemeld dat wij net uit zijn trein waren gestapt. Het bleek dat men wel had moeten overstappen maar dat was niet gemeld en hij had nog wel mensen verwittigd dat ze eruit moesten maar had geen tijd meer gehad om verder te kijken en zodoende waren wij over het hoofd gezien zal ik maar zeggen en beleefden een klein avontuur. Ze verontschuldigden zich en we kregen bonnen voor koffie.
Verder dus naar Rijswijk en omdat het inmiddels lunchtijd was zouden we in het museum eerst wat eten. Helaas, de bestelling was niet geleverd en er was dus niks voor onze hongerige magen. Wij weer weg om ergens anders te lunchen. Om 'n uur of twee konden we de tentoonstelling gaan bekijken. Er waren wel enkele mooie dingen bij maar we vonden het minder dan andere jaren. Dat klopte ook wel want het bleek dat we een zaal compleet overgeslagen hadden ( kwamen we thuis pas achter ) Goh, wat hadden we toch die dag.
De "pechdag" was nog niet voorbij want toen we de foto's wilden overzetten van de S.D. kaart naar de computer kwam er niks tevoorschijn. Bleek er een fout te zitten in het kaartje. Gelukkig was het via een herstelprogramma terug te halen en heb ik toch nog iets voor m'n blog.

De tentoonstelling is nog tot 24 september.

N.B. Was gisteren vergeten om een link te maken, HIER dus alsnog.

4000 km.

Nou, dat is toch een leuk bord wanneer je een dorp binnen rijdt. Het was weer zover, we overschreden de 4000 km van dit jaar en ja, daar hoorde, zoals gewoonlijk, een traktatie bij.

Oppaseten !

Elk jaar krijgen we een heerlijk oppasetentje voorgeschoteld. Dochter en schoonzoon maken er echt werk van. Deze keer had onze kleindochter ook meegewerkt en chocolade brownies met noten gebakken voor bij de koffie. Het recept had ze uit haar Barby kookboek. Omdat het heerlijk buitenzit weer was hadden we een barbecue. Daar kan ik alleen over zeggen dat het vlees, de vis, de groenten, de salade en alle liflafjes er omheen heerlijk waren maar van het voorgerecht wil ik hier toch even een link geven naar het recept. WATERMELOEN STEAK, echt het proberen waard. Ik had nog nooit  gebakken watermeloen op maar het was verrukkelijk. Ingesmeerd met honing en olie wordt hij op de bbq gebakken, daarna leg je hem op een bedje van sla, fêta erover verkruimelen, balsamico crème erover en grof gehakte walnoten en munt. Een glas koele Rosé erbij, lekker hoor. Als nagerecht nog gezonde versgemaakte smoothies ( vonden de kleinkinderen ook lekker ) en als afsluiting koffie met handgemaakte bonbons. Nou geslaagd hoor !

Mooi langs het spoor.

Vorig jaar is er een nieuw fietspad geopend, 20 km lang en verbindt station 's-Hertogenbosch met station Oss. De route volgt grotendeels de spoorlijn tussen beide steden en voert langs alle tussengelegen stations ( 's-Hertogenbosch Oost, Rosmalen en Oss West ). In het landelijk gebied loopt de route langs een natuurgebied en door de dorpen Nuland en Geffen. Wij maken regelmatig gebruik van een gedeelte van die F59 en dat bevalt ons goed alhoewel er schijnbaar veel kritiek op is. Maar goed, wij fietsten er vandaag weer en ik genoot van de enorme hoeveelheid klaprozen die op een bepaald gedeelte langs de spoorlijn nu prachtig in bloei staan. Aan de andere kant van het fietspad, op een betonnen geluidswand is graffiti te zien. Deze vond ik wel heel toepasselijk langs de spoorlijn. Wat bedoelde de maker ? Was het een bericht voor de handhavers van de wet ( lekker niet betrapt ) of een bericht voor de treinreiziger ( jammer maar weer je aansluiting gemist ), Ik zal het nooit weten maar in elk geval heb ik nu een kleurig blogbericht.

Ontsnappen.

De dagen dat we op de kleinkinderen hebben gepast was het behoorlijk warm. Gelukkig hadden ze een zwembad en dat hebben we meteen maar eens opgezet. De kleinkinderen zijn echte waterratten en waren er dan ook snel door maar ik ben er 's-middags pas in gegaan toen het wat opgewarmd was door de zon. De dag erna kon je echt het verschil wel voelen en had het water 's-morgens al een aangename temperatuur. Al waren papa en mama weg, alles ging gewoon door, zo was er nog een kinderfeestje waar de oudste voor was uitgenodigd en waar ze gelukkig ook rekening hadden gehouden met de warmte en ook daar was volop water. En op zondag was er de "Breakout Run". Wij wisten niet wat dat was maar het schijnt al enkele jaren door heel ons land georganiseerd te worden. Het is een sportieve prestatie die je moet leveren door zogenaamd uit de gevangenis te ontsnappen. Eerst begonnen ze met een warming up, daarna werden ze "opgesloten" achter hekken en kon het ontsnappen beginnen. Het was best wel zwaar want ze moesten over strobalen, klimtorens, door modderpoelen, mul zand, door buizen kruipen en nog veel meer. Je kunt kiezen uit verschillende afstanden naar gelang je leeftijd en bij de jongsten moet er wel een begeleider meelopen. Bo deed mee bij de boeven en mocht meelopen met de moeder van een vriendje. Nou ze deden het super goed en na afloop hadden ze de medaille dubbel en dwars verdiend.

Op reis.

Zoals ik gisteren al vertelde, zijn onze dochter en schoonzoon een week in New York en mochten de opa's en oma's oppassen. Wij deden dat vorige week en op zondagavond namen de andere opa en oma het van ons over. Papa en mama op reis, dan gaan wij ook en wel naar de Oriënt. We bezochten een Bedoeïenen kamp in de woestijn, de Maria bron bij het dorp Beth Juda, we beklommen de hoge traptreden in de Karavanserai en bezochten Jeruzalem. Nee, niet echt natuurlijk maar we gingen naar DIT MUSEUM en hadden het speciaal uitgezocht omdat het prachtig is gelegen in de bossen en dat was met die warme Hemelvaartsdag heel aangenaam. Bovendien waren er die dag ook speciale dingen voor kinderen zoals vliegers beschilderen en oplaten. Alleen dat laatste lukte niet omdat er weinig wind was. De gerenoveerde Hemelvaartkoepel was die dag ook toegankelijk voor publiek en men kon er een wens op een briefje schrijven en daar ophangen. Nou en iets wensen vinden kinderen altijd leuk. Daar in de koepel mochten ze ook door een virtual reality bril kijken en was het net of je in de echte koepel in het midden oosten stond. Er is een spelletjes plein, er is veel om te klimmen, we liepen het labyrint ( waar je nooit de weg kwijtraakt ) kortom het was een leuke reis.

FBLS bag.

Heel veel restjes zijn hier in verwerkt van oude jasjes, broeken, jeans, kussen hoesjes, leerrestjes, viltrestjes en zelfs een stukje van een skippybal ( nog net zichtbaar onder het sluitingsflapje ). We hebben het niet echt bijgehouden maar onze dochter denkt dat we met ongeveer vijftig werkuren misschien nog wel aan de krappe kant zitten. Zij heeft deze keer het meeste werk verricht en dat zat hem dan vooral in foto's maken van de op internet gevonden Chanel Denim Patchwork Classic Jumbo Flap Bag, ( een hele mond vol ), het patroon maken van de voor, zij en achterkant, letters tekenen, vakjes indeling maken, kleuren bij elkaar zoeken, alles knippen en daarna kwam ik pas in beeld. Alle lapjes heb ik op een dunne katoenen ondergrond genaaid, plus de applicaties. Daarna heeft onze dochter elk lapje rondom gezigzagd. Toen kon het borduren beginnen. Alles hebben we samen rondom met de hand geborduurd, een werkje waar zij nogal tegenop had gezien maar achteraf het leukste vond. Terwijl ik de tas in elkaar ging zetten maakte zij de sluiting ( samenwerking hè ). Pff, we hadden het gered, de "Fabulous bag" was net op tijd klaar om mee te nemen naar New York, want daar is hij nu, samen met onze dochter en schoonzoon die daar een week zijn om te vieren dat ze 10 jaar zijn getrouwd.

Klaprood.

We hadden ze her en der al wel gezien, de klaprozen, maar nog niet in een groepje bij elkaar. Vorige week zagen we er staan maar we stopten niet omdat we zin in koffie hadden en er op de terugweg ook langs zouden komen. Maar wie schetst onze verbazing, weg waren ze. De wind had ze van hun bloemblaadjes ontdaan. Dus toen we de volgende dag hier langs reden zijn we meteen gestopt en dat was maar goed want ook bij deze zat er, op een enkeling na, 's-middags geen blad meer aan. Wel stonden er nog genoeg in de knop maar ik vond het wel een opmerkelijke ervaring. Het zaad van de klaproos kan meer dan een eeuw zijn kiemkracht behouden lees ik net. Het is maar dat je het weet.

Was Christo hier ?

Vorige week fietsten we langs deze ingepakte boom. Je zou bijna denken dat de inpakkunstenaar CHRISTO hier bezig was geweest. Nee, het waren SPINSELMOTTEN die de boom helemaal hadden ingepakt. De zon scheen erop en gaf de boom een zilveren glans. De spinsels zitten vol met duizenden rupsen die de boom helemaal kaal vreten. Het duurt maar een paar weken en dan is het weer voorbij, de rupsen gaan verpoppen en de vraat stopt. Voor de bomen is het niet schadelijk, die lopen later in het seizoen weer opnieuw uit. In juni/juli verschijnen de kleine twee centimeter grote vlinders. Ik weet niet of ze allemaal, vrijwel gelijktijdig, uitvliegen want dat zou wel heel spectaculair zijn en dat zou ik dan toch wel graag willen zien.

Picknick.

Ik houd van picknicken en dat had ik dus bedacht voor gisteren. Uiteraard wanneer het weer mee zou werken en dat geluk hadden we. Bij ons in de buurt, we wonen vlakbij natuurgebied Herperduin, is laatst "Speelbos Herperduin Da's leuk" geopend. Leerlingen van verschillende basisscholen hebben de toegangspoorten ontworpen en leerlingen van het Hooghuis, locatie de Singel, hebben de poorten gebouwd. Het is een natuurlijk speelbos en er staan verschillende objecten om op te zitten, schommelen, klimmen en om onderdoor te kruipen. Men kan ook met water in de weer maar het mooiste is De Das die een hoogte heeft van 6 meter, een totale lengte van 33 meter en een breedte van 23 meter. De kop van de Das heeft een toren waarin je op verschillende manieren  naar boven kunt klimmen  met net, ladder of via een wand. Daar heb je een prachtig uitzicht. Via een meterslange buisglijbaan kun je de romp van de Das bereiken. Deze heeft verder klimnetten, klimtouwen, klimwanden, klimbruggen, glijpalen en ook rustplekken om even op adem te komen. Echt een heel leuk toestel. Maar we begonnen eerst met koffie en wat lekkers erbij om daarna een stuk te gaan wandelen en een plek te zoeken voor de picknick. Die plek vonden we bij een ven en geloof het of niet maar de kleinkinderen hebben nog gezwommen. Eerst liepen ze met opgerolde broekspijpen maar al snel waren de kleren nat en zwommen ze in hun onderbroek. De kleren hingen in de bomen om te drogen. Gisteren was het druk op, in, onder en rondom de Das maar de foto die we namen was niet gelukt en daarom zijn we er vandaag nog even naar toe gefietst want ik vond wel dat hij hierbij moest.

3000 km.

Op naar de 4000 zeggen we dan. Het gaat prima dit jaar, het weer werkt dan ook prima mee. Op t.v en radio hoor ik steeds dat er flinke buien met onweer en zelfs kans op hagel is maar gelukkig niet hier en ook net niet op de dagen dat wij fietsen. Geluk moet je hebben nietwaar ? We konden daarom afgelopen woensdag lekker op het terras lunchen. We waren, met een grote omweg, naar de vestingstad GRAVE gefietst en op de markt was het goed vertoeven. We zaten vlakbij een natuurstenen pomp, uit 1798, in Lodewijk XVI-stijl. Hierbij liggen drie zogenaamde visstenen, waarop vroeger de vis werd schoongemaakt. Ik las dat net, want eerlijk gezegd dacht ik dat het daar was neergelegd om op te zitten ( wat natuurlijk toch wel kan ). Er zijn nog heel veel meer bezienswaardigheden maar dat kun je lezen op de link.

Zuurrood.

Jaha. ik heb er weer een gevonden, m'n tweede rode plant in de berm dit seizoen. ZURING, maar welke ? Er zijn zo ongeveer tweehonderd soorten die van nature voornamelijk voorkomen in de gematigde streken van het noordelijk halfrond. Mocht je er verstand van hebben dan heb ik hier een recept van zuringsaus, gevonden in mijn kruidendagboek. Je hebt dan wel veldzuring nodig.

ZURINGSAUS.
Zuringsaus is prima gezelschap voor gepocheerde witvis en zalm en smaakt ook heerlijk bij pasta. Gebruik de hoofdnerf van het zuringblad niet, want die kan behoorlijk taai zijn.

100 g veldzuring, gehakt.
300 ml bouillon van vis of kip.
15 g boter.
1 eetlepel bloem.
4 eetlepels room.
zout en versgemalen zwarte peper.

Laat de zuringbladeren 5 minuten trekken in de bouillon. Laat ze iets afkoelen en pureer ze vervolgens in de blender.

Smelt de boter in een steelpan, voeg de bloem toe en roer op een matig vuur tot er een glad mengsel is ontstaan.

Voeg de zuringmassa aan de steelpan toe en laat al roerend 4 minuten sudderen. Voeg dan de room toe en kruid naar smaak. Direct opdienen.

Op de zolder.

Zoals beloofd ( maar wel een paar dagen later ) nog een klein stukje over de tentoonstelling "Blikvangers van Fiep Westendorp", op de zolder van het NEDERLANDS DRUKKERIJ MUSEUM. Een kleine tentoonstelling maar oh zo leuk. Voor de kleinkinderen en voor ons veel herkenbare illustraties. De tentoonstelling is een chronologisch overzicht van het werk dat ZIJ maakte voor reclame, affiches en boekomslagen. De Koppermaandagprent 2017 van het museum stond dit jaar in het teken van Fiep Westendorp die op 17 december 2016 honderd jaar zou zijn geworden. HIER wat meer informatie over de prent en HIER over wat Koppermaandag betekent.

Bevrijdingsdag.

Ik houd van gedichten en toen ik gisteren in mijn map aan het zoeken was kwam ik dit tegen in een vergeeld kranten artikel.
Het gedicht is geschreven door de Rosmalense scholiere Kyril Vansteenbrugge. Zij won in Den Bosch de poëziewedstrijd met als thema 'Vrede, vrijheid en verdraagzaamheid'.
De wedstrijd werd georganiseerd naar aanleiding van vijftig jaar bevrijding
Haar vredesgedicht zou een plaats krijgen op een speciale plaquette in de synagoge aan het Anne Frankplein die toen gerestaureerd werd.

Opgesloten
tussen de brokstukken van
gebouwen
groeit onkruid
stilte - daarbuiten
de zon beschijnt
het roestend prikkeldraad
Binnen - in het donker
zitten mensen
kinderen
opgesloten
door onzichtbare tralies
van de noodklok
Buiten - in de zon
bloeit
op een graf
een vergeet - mij - nietje
dat daar wel kan leven.

Laten we beseffen hoe vrij we hier kunnen leven, koester het, vier het en geniet ervan.

Herdenkingsdag.

Tijdens onze fietstocht vandaag moest ik ineens denken aan een gedicht dat jaren geleden is achtergelaten door een onbekende dichter toen het gedenkteken, voor de ruim 300 mannen die zijn doodgeschoten op de FUSILLADEPLAATS van KAMP VUGHT, was beklad.

'KON JE TEER SMEREN
OVER STEEN, NAMEN, VERLEDEN
DWAZE STUMPER,ZULKE NAMEN
ZIJN NOOIT UIT TE WISSEN!
ZE STAAN GEGRIFT IN TALLOZE
MENSENZIELEN< ONAANTASTBAAR
VOOR JOUW VERZIEKTE HAAT.
ZE STAAN MET VUUR GESCHREVEN
AAN DE HEMEL< WELKS LICHT
JOU ONDRAAGLIJK IS.

JE HEBT NIETS BEREIKT,
TEERLING
JE HEBT VOOR ALLES ALLEEN
JE EIGEN NAAM BESMEURD
NIET DIE VAN HEN:
ZIJ GLIMLACHEN OM JOUW WOEDE
BADEND IN HET LICHT,
WIEGEND OP GODS ADEM
EN ZINGEN HEEL ZACHT EN STIL
VOOR WIE HET HOREN WIL:
VREDE'.