Watertoren 193 - Ouderkerk aan den IJssel.

Al vroeg gingen we op pad en dat was maar goed ook, want we kwamen al snel voor een omleiding te staan. Nou ja, omleiding, laat ik het zo zeggen, het was maar goed dat we nog in bekent gebied waren, want je moest zelf maar uitzoeken hoe of wat. We kwamen toch nog op een redelijke tijd bij de eerste watertoren en daar konden we gelukkig goed parkeren. De toren heeft daar vroeger veel vrijer gestaan dan nu, dat is jammer maar, gelukkig, hij staat er nog.

De watertoren is gebouwd in 1916 door Visser & Smit Hanab, heeft een hoogte van 32,50 meter en één waterreservoir met een inhoud van 400 m³. De toren is opgetrokken uit beton en ijsselsteentjes. Ik vond de uitbouw van het trappenhuis, dat boven het dak uitsteekt, heel mooi. Sinds 1980 is de toren niet meer als zodanig meer in gebruik. De huidige eigenaar is van plan om in de toren zijn kantoor te vestigen.

Boven de ingang van de toren is een gedenkplaat aangebracht en zulke dingen vind ik altijd fijn als die er nog zijn en vooral dat we ze nog kunnen fotograferen, want dat is vaak ook nog een dingetje. 

 

Grondwater.

 

Regelmatig fietsen wij door het Bossche Broek en laatst zag ik deze watermeter staan. Niet eerder was die me opgevallen, ziet er wel vrij nieuw uit maar, Joost mag weten hoelang die er al staat. Even van de fiets om eens te kijken hoe het met het grondwater is gesteld.

Grondwater is water dat via neerslag, sloten, meren en rivieren in onze bodem is gezakt. Het is nodig voor een gezonde natuur en landbouw. Ook is het diepere grondwater de belangrijkste bron van ons drinkwater. 

Het grondwater stond vroeger op veel plaatsen in Brabant te hoog voor landbouw en bebouwing. Daarom werd het teveel aan regenwater rechtstreeks via riolen, sloten en rivieren naar de zee afgevoerd. Hierdoor wordt het grondwater nu te weinig aangevuld. De grondwaterstanden zijn te laag en Noord-Brabant verdroogd steeds meer. Bovendien komen er door klimaatveranderingen langere periodes van droogte voor, waardoor verdroging van de bodem toeneemt.

De provincie, waterschappen en gemeenten nemen daarom maatregelen, maar we moeten het met elkaar doen, staat er dan bij, met een verwijzing naar HIER !

Het Bossche Broek is van oudsher een moerasgebied. De stad ligt op een zandheuvel met daaromheen graslanden. Het 'broek' blijft nat door kwelwater uit de Dommel en de Aa en door de lage ligging. Ook het grondwaterpeil is hier meestal hoger dan in het hoge en droge zuiden van Noord-Brabant. Het grondwater komt op verschillende plekken in het Bossche Broek als kwelwater omhoog. Je ziet dan bruin water met een 'film' erop. Dit zijn resten van ijzer. Hierdoor is er veel soortenrijk grasland met bijzondere planten.

Deze tekst staat op het informatiebord.

Hier op de plek waar we stonden, zit het grondwater gemiddeld tussen de 1,1 en 1,8 meter onder onze voeten.

Op de grondwatermeter.

Blauw: het grondwater staat hoger dan gemiddeld.

Groen: het grondwater staat gemiddeld.

Rood: het grondwater staat lager dan gemiddeld.

Het ziet er redelijk uit, maar deze foto is weer een paar weken oud, het had toen meer geregend, dus het  zou nu wel weer anders kunnen zijn na al die hitte van de laatste weken.

De watermeter zegt natuurlijk niks over de kwaliteit van het water en daar maak ik me toch wel zorgen over. Zeker met de berichten van de laatste jaren, over al het gif dat over het land wordt verspreid, denk aan glyfosaat en Joost mag weten wat nog meer en nu weer de meer dan toegestane lozingen van PFAS vanuit Duitsland. 

Watertoren 192 - Naaldwijk.

Dit was de laatste watertoren van die dag (zondag 28-7). Na Zoetermeer- Rijswijk-Poeldijk en Monster, nu Naaldwijk. De toren is gebouwd in 1929-1930 en is ontworpen door HENDRIK SANGSTER. De hoogte van de toren is 40,80 meter en er zijn twee waterreservoirs met een inhoud van 320 en 280 m³. 

De toren heeft een heel strakke, expressionistische baksteenarchitectuur. De niet- zichtbare dragende constructie is van beton en in tegenstelling tot de ronde vorm van de toren, vierkant. Het betonnen waterreservoir dat hierop rust is rond. Sinds 2002 is de toren buiten gebruik gesteld en er waren plannen om de watertoren, die de status van rijksmonument heeft, voor bewoning geschikt te maken. In 2017 had men het idee om een tweede toren er naast te bouwen en een verbinding te creëren met de watertoren. Dat zou ruimte bieden aan negen appartementen, maar die verbouwing werd aangevochten. Met resultaat denk ik dan, want er is nog niks te zien. Aan de deur, op de linker foto, kun je goed zien hoe kolossaal de watertoren is, vind het ook een mooie toren en jammer als alles helemaal zou verpauperen.

Nou dat was me het dagje wel, de route zou 68,34 km zijn, maar op het eind hadden we 93,53km op de teller staan. Nou moet ik wel eerlijk zeggen dat we een heel stuk in de duinen niet hadden hoeven doen, als we de toren van de andere kant hadden benaderd. Maar dat de knooppunten die we hadden gedownload een paar keer niet op de borden stonden, dat vind ik niet fijn en dat er voor de middag zo weinig terrassen open zijn is ook niet handig en ik moet zeggen, dat komt steeds vaker voor. Maar alles bij elkaar, het weer was prachtig, hele mooie stukken door de natuur gefietst, in Delft vonden we eindelijk een terras dat open was en tegen de tijd dat we in Monster waren was het niet meer zo moeilijk om wat te vinden. Dat we dit nog samen kunnen doen is ook heerlijk natuurlijk, ja dat is eigenlijk het fijnst.

 

Watertoren 191 - Monster.

 

We waren natuurlijk niet zomaar richting de zee gefietst, nee, we hadden wel een doel en op het vorige blog was daar al wat van te zien. De watertoren van Monster, op de grens met Den Haag, maar deze foto is gemaakt vanaf de andere kant. We waren eerst verkeerd gereden, wat een geluk was, anders had ik die piepkleine bloem nooit gezien. 

De toren, in Eclectische stijl, is ontworpen door architect N. Biezeveld en gebouwd in 1886, heeft een hoogte van 37,80 meter en een waterreservoir van 600 m³. Hij werd gebouwd ten behoeve van de drinkwatervoorziening van Delft. Door de afstand naar Delft bleek de waterdruk te laag te zijn en werd besloten om ook een watertoren bij Delft te bouwen.

In 1922 is de watertoren van Monster overgedragen aan de NV Westlandse Drinkwater Maatschappij. De toren is tot 2002 in gebruik geweest. Er werd zo te zien flink gewerkt aan de toren, maar wat men er aan het doen is konden we niet zien. Verder dan het hek met verboden toegang kwamen we niet, maar we zagen wel (onderste foto links) een stuk of vijf brievenbussen staan, je zou dus kunnen denken aan bewoning.

Rondom de toren staan diverse gebouwen die nodig zijn/waren om van duinwater drinkwater te maken. OP DEZE LINK vind je meer informatie hoe het was/is. Op de onderste foto rechts zie je, tussen de stijgers door, een natuurstenen wapenschild met een zwarte baan op een wit veld. Beetje teleurstellend was het wel, tja soms zit het mee en soms zit het tegen, maar misschien komen we er nog eens terug. De toren is ook al eens te bezichtigen geweest op open monumentendag.

Piepklein !

 

Prachtig weer hadden we heel de dag,  we fietsten heerlijk in een duinlandschap en dat gebeurd ons niet zo vaak. Ja, wel af en toe in de Drunense duinen, maar die liggen niet aan zee en deze wel. Het heeft altijd wel wat, vind ik, om daar te fietsen, alhoewel het er best druk is en daar houd ik dan weer niet zo van. Ik wil alleen maar even een glimp opvangen van de zee en dat vind ik dan al genoeg. 

Het was warm en we stopten even om wat te drinken en een foto te nemen. Plotseling zag ik langs de fietspad dit mooie plantje staan, echt een hele kleine bloem. Nog nooit gezien, heel schattig. Heb het natuurlijk thuis meteen opgezocht en als ik het goed heb is het Rood guichelheil. De plant groeit op open en vochtige grond, akkers en akkerranden (dus ik dacht al dat ik verkeerd zat maar er kwam nog meer) in de duinen en op zandplaten ook in drogere grond. De bloemgrootte is 4-7 mm doorsnee. Kijk dat vind ik nou leuk, net op de plek waar je even stopt staat er zo'n plantje. Dan is mijn dag al goed, maar nog niet ten einde !

 

Watertoren 190 - Poeldijk.

Deze hele kleine watertoren zagen we in Poeldijk. Het stelt op zich niet zoveel voor in vergelijking met de kolossen die we meestal zien, maar dit hoort er echt wel bij. 

Deze watertoren dient als besproeiingsinstallatie van de kassen van tuinderij "Kaas en Brood". 

De toren staat op korte afstand van de weg, wordt goed onderhouden en is duidelijk zichtbaar. 

We zagen er nog een paar, maar die waren duidelijk in verre staat van verval. 

Het woonhuis werd in 1899 gebouwd voor Hermanus Kester en Elizabeth Groenewegen die in 1900 gingen trouwen. 

HIER een link naar de geschiedenis van de familie met nog wat foto's.

Ik vind het om te zien een lieflijk torentje en heel fijn dat dit óók bewaard wordt, het hoort toch bij de geschiedenis van het Westland.

 

Watertoren 189 - Rijswijk.

 

Na de watertoren van Zoetermeer, fietsten we naar die van Rijswijk en dat was weer een totaal ander model. Stond ook helemaal tussen de bomen en struiken en was bewoond. Er stonden drie brievenbussen bij, dus drie of meerdere personen. We weten niet of er boven ook gewoond kan worden, of dat het reservoir er nog steeds aanwezig is . Op de bovenste foto kun je nog net zien dat er een terras is boven de benedenverdieping.

Deze watertoren werd gebouwd in 1911 , in een eclectische stijl met elementen uit de neorenaissance en Art Deco naar een ontwerp van N. Biezeveld. Inmiddels staat de toren op de Rijksmonumentenlijst. De watertoren van ongeveer 29,3 meter hoog staat aan het Jaagpad langs het Rijn-Schiekanaal bij de grens met Delft, in de buurtschap 't Haantje. De toren heeft een waterreservoir van 200 m³. De in opengewerkte betonskeletbouw uitgevoerde toren heeft een ronde bovenbouw met betonnen vlakbodemreservoir.

De iets toelopende , opengewerkte schacht bestaat uit 8 vertikale kolommen en drie lagen met horizontale verbindingsstukken. In het midden van de schacht bevind zich een gepleisterde betonnen schacht. Het reservoir wordt gedragen door een concaaf (is hol) gevormde achtzijdige voet voorzien van kleine vensters. Het achtzijdige  reservoir wordt door door lisenen (iets uit de muur springende stroken, waardoor de muur in vlakken wordt verdeeld) geleed en heeft in iedere zijde een staand drieruits venster met stalen kozijnen. Het reservoir wordt afgesloten door kantelen en Art Deco sierelementen zoals op de hoeken van het basement. In het interieur van het basement bevindt zich een gietijzeren wenteltrap die ter hoogte van de schacht overgaat in een eenvoudige trap.

Bron Wikipedia en rijksmonument.

Verrassend !

 

Al meer dan een jaar geleden kreeg onze dochter van haar schoonmoeder een plant die te groot was geworden en vroeg aan mij of ik die zou willen scheuren en verpotten. Als ik wou kon ik er zelf ook een houden. Ik vroeg wat het voor een plan was en of er bloemen in kwamen.

Ze wist de naam niet, maar er zouden wel bloemen in komen. Ik geloof dat ik twee potten voor haar had overgehouden en voor mijzelf een kleintje met drie of vier blaadjes. Mooi dik vet blad heeft de plant.

De plant heeft meer dan een jaar op de vensterbank in onze slaapkamer gestaan, er kwam af en toe een blad bij, maar er werd ook af en toe een blad geel en dor. Dat schoot dus niet op. Soms dacht ik, nou dat gaat hem niet worden, maar weggooien, tja dat kan ik ook slecht. En zie, twee weken geleden ontdekte ik opeens een knop en nu staat ie in de kamer op tafel mooi te wezen. Nu kon ik met de app. zoeken naar de naam en die gaf aan dat het een Haemanthus albiflos (Poederkwast) is. Nou daar lijkt het inderdaad op. Mooi hè !

Watertoren 188 - Zoetermeer.

Het werd weer eens tijd voor een watertoren, mijn man had al een route uitgezet en zo waren we zondagochtend al vroeg op pad. Fietsen op de auto, op weg naar Zuid-Holland. 

De watertoren van Zoetermeer is in 1927-1928 gebouwd en is ontworpen door architect C. Visser uit Delft. Vanaf die tijd komt het drinkwater uit een kraan. Eeuwenlang dronken de bewoners van Holland, regenwater, water uit een put of opppervlaktewater. De toren werd gebouwd voor de Stichting Drinkwaterleiding De Tien Gemeenten. De toren heeft een hoogte van 48,65 meter en één waterreservoir van 500 m³. Rond het plein, waar de toren staat, liggen er stenen met de namen en afstanden tot de toenmalige gemeenten, in eerste instantie, Zoetermeer, Zegwaart, Benthuizen, Bleiswijk, Moerkapelle, Zevenhuizen, Bergschenhoek, Berkel en Rodenrijs, Pijnakker en Nootdorp. Deze dorpen vormden samen de Stichting De Tien Gemeenten. Later sloten ook de gemeenten Stompwijk en de Veur zich nog aan.

Betonranden in het metselwerk en kleine langwerpige ramen sieren de toren, die verder heel eenvoudig is.

Bovenin werd het waterreservoir gebouwd. Dat is aan de buitenkant goed te zien, de achtkantkant gaat over in een zestienkant. 

Onder het reservoir is het gebouw zo goed als leeg. Er slingert alleen een ijzeren trap van 140 treden langs de achtkante muren om een smalle rechte ijzeren buis omhoog. De trap komt tot vlak onder de betonnen bak die een capaciteit heeft van een half miljoen liter water, oftewel 500 m³. Midden in de bak is een smalle schacht gemaakt met een verticale ladder. Die geeft toegang tot de bovenzijde van het reservoir. Vandaar heb je een prachtig uitzicht op Zoetermeer en ver daarbuiten. De enige echte versiering zit aan de buitenzijde rondom de toegangsdeur. Het zijn de wapens van de tien (later twaalf) deelnemende gemeenten.

                  Vaak zie je niet zoveel versiering aan een verder zeer strakke watertoren.

 

Verwennerij !

 

Afgelopen zaterdag een week geleden, toen het zo bloedheet was, hadden dochter en schoonzoon voor ons heerlijk gekookt. Zoals hier de gewoonte is, begonnen we 's-middags eerst met koffie en wat lekkers, daarna een drankje met wat knabbeltjes, maar vooral gezellig kletsen. Kleinzoon at ook mee, maar kleindochter moest gaan werken, ja die heeft een baantje om te sparen voor extra dingen. Ze staat nu nog in de keuken de vaatwasmachine te vullen, maar mag binnenkort in de bediening. Daar kijkt ze naar uit, heeft al twee keer geoefend en vond het zo leuk. Het is ook een fijn restaurant, ze was eerst wat bibberig zei ze, maar al snel ging het haar goed af.

Het was weer heerlijk, vier gangen, soep, tussen gerecht, hoofdgerecht en toetje. Omdat het zo warm was, hadden ze lichte en makkelijke gerechten, daar was ik maar wat blij mee en van twee ervan geef ik hier het recept.

Tussengerecht (supermakkelijk)

Avocadokoekjes,

1 avocado - 1 ei - half koffie kopje geraspte kaas (naar keuze).

Alles goed door elkaar mixen met de blender - Verdelen in 4 hoopjes op een bakplaat - Oven voorverwarmen op 200º - ca 25 a 30 min in de oven.

Daarna kun je er eigenlijk opdoen wat je wil, zij hadden gekozen voor tomaat, Hüttenkäse en basilicum.

Hoofd- of lunchgerecht (2-4 personen) - Vega - Bereiding ± 25 min. / rusten in ijswater ± 30 min.

Venkelsalade met appel, blauwe kaas en olijven.

1 venkelknol met mooi groen - 1 fris-zure appel - sap en rasp van 1 (bio)citroen - 2 el venkelzaad, geroosterd - 100 g Hollandse blauwschimmelkaas, mag best pittig zijn - olijfolie - 75 g olijven - 1ciabatta - ook nodig ijsblokjes, evt een mandoline (die snijd zo heerlijk dun)

1 Houd het venkelgroen apart. Snijd de venkel (of schaaf met de mandoline) in flinterdunne plakjes. Leg ze ± 30 min. in ijswater.

2 Schil de appel, snijd in dunne plakjes en daarna in dunne staafjes (julienne). Meng de appel in een kom met het citroensap en de rasp. Rooster het venkelzaad 2-3 min. in een droge koekenpan.

3 Snijd dunne plakjes van de blauwe kaas.

4 Haal de venkel uit het ijswater en droog in een schone theedoek. Verdeel de venkel over 1 groot bord of over kleinere bordjes. De venkel krult nu mooi op. Besprenkel met wat zout en olijfolie.

5 Verdeel de appeljulienne en blauwe kaas erover. Bestrooi met het venkelzaad en de olijven en verdeel het venkelgroen (als dat er is) erover.

6  Geef de salade met de ciabatta.

Hier stonden ook nog enkele sausjes op tafel, zoals hummus en tapenade.

    

Nieuwsgierig.

 

Na de mooie buitenkant, waren we  nieuwsgierig geworden naar hoe het er binnen uit zou zien en wij niet alleen ;-)

Zo had ik het me in eerste instantie  voorgesteld, maar toch had ik al op een blog (weet niet meer bij wie) gelezen dat er echt wel meer was. Nou dat was ook, anders zou het vrij saai zijn geweest.

Dit bijvoorbeeld, is een vloer van glas, je kon er overheen lopen vanaf een gang naar het restaurant. Dit is echt helemaal bovenin het bijna 40 meter hoge gebouw.

Hier staan wij zowat beneden en maakten een foto recht omhoog naar de vloer toe. De wirwar aan  schuintes   waar je tegenaan kijkt zijn trappen en glazen vitrines waar ook kunst te zien is. Geen nood hoor, er zijn ook liften.

Hier zijn de trappen weer wat duidelijker te zien, maar dan kijk je door de vitrines heen. Het is een soort doolhof, driedimensionaal, in het atrium van het depot met zwevende vitrines waarin kunstwerken en voorwerpen uit de depots worden getoond.

Misschien een beetje verwarrend allemaal, tja wat zal ik zeggen, nou je moet, nou ja je moet niks natuurlijk, maar het is de moeite waard om het gebouw van binnen te zien.

Kunst in de gangen, maar we waren ook nog in een soort van klimaatkamer, maar haha dat was illegaal. We stonden ineens in een groep die uitleg kreeg over het een en ander en wij dachten, o leuk even luisteren. Er werd verzocht om mee te lopen naar een volgende kamer en wij liepen dus mee, maar dat was niet de bedoeling. Wij dachten dat dit gewoon erbij hoorden, dat was een beetje dom hè.

Grappig dingetje, dat zeker, maar er wordt ook serieus onderzoek gedaan en daar was heel veel van te zien op beeldschermen.

Even een voorbeeld, dit drieluik kon je zien in de vitrine. Daarnaast hangt een beeldscherm waarop je informatie kunt opzoeken. Deze informatie ging over een stukje hout. Op deze afdeling werden  röntgen opname gemaakt. 

De röntgenopname laat zien dat in het centrale paneel een stukje hout is ingezet. Vlak onder het lichaam van Christus lopen de houtnerven ineens horizontaal in plaats van verticaal. Maar er is geen structurele  noodzaak voor de inzet. De rechthoekige vorm en prominente plek wijzen op een religieuze functie. Is er een reliek achter verborgen ? Een CT-scan leverde geen resultaat op, dus voorlopig blijft de vraag open. 

Nou deze informatie krijg je dan te zien bij het kunstwerk dat jij uitkoos en keus was er genoeg. Teveel om allemaal op te zoeken natuurlijk, maar je kiest gewoon dat waar je nieuwsgierig naar bent.

Voor ons was het bezoek de moeite waard.

 

DEPOT.

 

Hier naartoe gaan stond al lang op het lijstje van mijn man, nou ja lijstje, hij heeft helemaal geen lijstje, hij wou er gewoon heen. We waren er al eens in de buurt, maar hadden toen wat anders te doen en je moet er wel de tijd voor nemen om hier op je gemak rond te struinen.

Eerst maar even het gebouw van alle kanten bekijken, dat op zich is al heel wat, je ziet steeds weer wat nieuws, zoals de vertekende gebouwen die er tegenover staan en steeds weer andere mensen die aan het fotograferen zijn in verschillende poses. 

Het Depot Boijmans Van Beuningen is het eerste publiek toegankelijke kunstdepot ter wereld en staat naast Museum Boijmans Van Beuningen in Museumpark in Rotterdam, maar dat weet vast iedereen al. 

Meer dan 154.000 verzamelde kunstwerken, gerangschikt en gestructureerd in veertien depotruimten met vijf klimaten. 

Verder zijn alle werkzaamheden die komen kijken bij het beheer en onderhoud van een collectie te zien.

Deze foto is genomen vanaf het dak en laat goed en laat goed het vertekend beeld zien. Het middengedeelte van deze foto is ook het middengedeelte wat je ziet op de foto daarboven. Grappig om te zien.

Hier nog een keer, maar dan van beneden af genomen.

Hier nog zoiets, de torenflats kregen ook allemaal een kronkel.

Kijk maar eens naar de toren van het museum.

Vanaf het dak had je ook een mooi zicht op de tuin en de verbouwing van het museum.

Boven op het dak was een prachtige tuin aangelegd, waar we ook even van genoten om daarna heerlijk te lunchen, hoog in de lucht. natuurlijk gingen we ook de binnenkant bekijken, maar daarover de volgende keer.