Bramenjam.

Hè hè, eindelijk eens bramenjam gemaakt. Niks bijzonders natuurlijk maar ik liep de bramentijd steeds mis. Het was, of ik zag ze hangen maar nog niet rijp, of we waren net op vakantie, en daarna waren we weer te laat. Twee weken geleden hebben we ze geplukt en er stopte toen ook al mensen die ons vroegen of het al de moeite waard was, nou dan liet ik ze m'n volle bak zien en je zag ze denken "wij gaan morgen ook". Ik weet het, 't was wat aan de vroege kant maar ik heb m'n jam en misschien kan ik nu nog 'n keertje op pad.

Duivelsblauw.

Wie kan mij helpen ? Ik heb weer blauwe bloemen gespot maar ben niet zeker van de naam. Ik denk DEZE PLANT. Als dat zo is kan ik er een mooie legende over vertellen. Ik wacht af.

N.B. Ik had het helemaal mis maar dankzij Ellen weet ik nu dat het DEZE PLANT is. Jammer van de legende maar ik beloof, wanneer ik de andere plant in de berm tegenkom, dat ik die alsnog ga vertellen.

Clafoutis.

Zoals héél veel Nederlanders mocht ik van de postcodeloterij een kookboek uitkiezen. ik koos "Het Hollands Maand Kookboek" van Annemieke Geerts-Chillé. En weet je wat wat het eerste recept was wat ik daaruit maakte, een CLAFOUTIS, Franser dan Frans kan bijna nie. Niet echt Hollands maar wel lekker. Hier het recept.
INGREDIËNTEN.
6 el kristalsuiker.
500 g kersen.
1 vanillestokje.
5o g geschaafde amandelen.
75 g patentbloem.
3 eieren.
200 ml volle melk.
250 ml slagroom.
Extra nodig: ovenschaal met dikke bodem.
BEREIDING.
1.   Verwarm de oven voor op 190  ºC.
2.   Bestrooi de ovenschaal met 2 eetlepels suiker.
3.   Was de kersen en ontpit ze met een kersenontpitter. Bestrooi de kersen met 1 eetlepel suiker en laat even intrekken.
4.   Snijd het vanillestokje in de lengte open. Schraap met een mespunt het merg uit het stokje.
5.   Maal de amandelen fijn in de keukenmachine en meng ze met de bloem, 1 mespuntje zout en 2 eetlepels suiker in een kom. Doe de eieren erbij en klop alles met een garde glad.
6.   Klop eerst de melk en dan de slagroom erdoor. Voeg het vanillemerg toe.
7.   Schenk het beslag in de ovenschaal en verdeel de kersen erover.
8.   Bak de clafoutis in het midden van de oven in ongeveer 40 minuten gaar en goudbruin. Laat minimaal 30 minuten afkoelen.
Strooi de rest van de suiker erover en serveer lauwwarm.

Clafoutis.

Zoals héél veel Nederlanders mocht ik van de postcodeloterij een kookboek uitkiezen. ik koos "Het Hollands Maand Kookboek" van Annemieke Geerts-Chillé. En weet je wat wat het eerste recept was wat ik daaruit maakte, een CLAFOUTIS, Franser dan Frans kan bijna nie. Niet echt Hollands maar wel lekker. Hier het recept.
INGREDIËNTEN.
6 el kristalsuiker.
500 g kersen.
1 vanillestokje.
5o g geschaafde amandelen.
75 g patentbloem.
3 eieren.
200 ml volle melk.
250 ml slagroom.
Extra nodig: ovenschaal met dikke bodem.
BEREIDING.
1.   Verwarm de oven voor op 190  ºC.
2.   Bestrooi de ovenschaal met 2 eetlepels suiker.
3.   Was de kersen en ontpit ze met een kersenontpitter. Bestrooi de kersen met 1 eetlepel suiker en laat even intrekken.
4.   Snijd het vanillestokje in de lengte open. Schraap met een mespunt het merg uit het stokje.
5.   Maal de amandelen fijn in de keukenmachine en meng ze met de bloem, 1 mespuntje zout en 2 eetlepels suiker in een kom. Doe de eieren erbij en klop alles met een garde glad.
6.   Klop eerst de melk en dan de slagroom erdoor. Voeg het vanillemerg toe.
7.   Schenk het beslag in de ovenschaal en verdeel de kersen erover.
8.   Bak de clafoutis in het midden van de oven in ongeveer 40 minuten gaar en goudbruin. Laat minimaal 30 minuten afkoelen.
Strooi de rest van de suiker erover en serveer lauwwarm.

In het vooronder.

Met onze twee middelste kleinkinderen gingen we afgelopen woensdag met de trein naar Amsterdam. Was er 's-morgens bij vertrek nog regen, eenmaal daar aangekomen was het droog en konden we de jassen opbergen. Wat hebben ze zich vermaakt en niet alleen in het vooronder, nee, overal mag je komen. Draaien aan het grote stuurwiel, liggen in de bedden van de bemanning en hangen in de slaapmatten, klimmen over de lading, kijken in de kombuis en in de kamer van de kapitein. Dat deden ze allemaal op de replica van het VOC-schip Amsterdam. Waar we waren ? nou, bij het HET SCHEEPVAARTMUSEUM. In het museum maakten we een VIRTUELE ZEEREIS waar we, zo bleek op het eind, zelf ook nog figuranten waren geweest. We luisterden nog naar de verhalen over de walvisvangst, verteld door drie mannen die zelf op de walvisvaarder 'WILLEM BARENDSZ' hadden gewerkt. En niet te vergeten, we mochten nog een oor van 'n walvis vasthouden en 'n tand van een potvis. Geweldig toch ?

Uitgeprobeerd.

Van tijd tot tijd probeer ik nieuwe recepten uit. Ik vind ze op andere blogs, in mijn kookboeken, in reclamefolders en natuurlijk in de maandelijkse kookmagazines van verschillende supermarkten. Laatst probeerde ik twee nieuwe salades uit waarvan er een mag blijven. Misschien heeft iedereen die dit leest hem ook al gemaakt want hij stond recent in zo'n magazine waarvan HIER de link. Het enige wat ik heb veranderd zijn de reuzenbonen want die vond ik niet lekker en heb ze vervangen door kidneybonen. Vorige week maakte ik hem ook toen er vrienden kwamen lunchen, ze vonden hem lekker, wilden ook het recept, en gingen hem serveren als onderdeel van een barbecue, goed idee. En wij, wij aten hem gisteren wederom, met lekker vers gebakken brood en een heerlijk koele Sauvignon Blanc. Genieten hoor !  

3000 km.

Het is weer zover, of ik moet eigenlijk zeggen het was weer zover want de 3000ste km van dit jaar overschreden we al op 15 juli ( dit even voor mijn administratie ). Die dag fietsten we naar mijn broer en schoonzus. We werden daar getrakteerd op een heerlijke lunch, dankjewel, we hebben ervan genoten. Maar op de terugweg overschreden we pas de 3000ste dus besloten we om onszelf wederom te belonen en dat deden we vorige week bij DEZE MOLEN in NIEUWKUIJK. De molen waar ze het beste meel verkopen uit de hele omtrek ( dit naar onze ervaring dan ). We hebben weer voor enkele weken ingeslagen en vanmiddag heerlijk geluncht met het nog warme versgebakken brood, zalig !

Een serieuze zaak.

Een dagje weg, samen met ons oudste en jongste kleinkind terug naar de  PREHISTORIE, ROMEINSE TIJD EN DE MIDDELEEUWEN. We vaarden in een boomstam kano, bakten brood aan een stokje buiten op een houtskool vuurtje, ze maakten kaarsjes van bijenwas, exerceerden met de legionair, maakten ieder een fibula ( een doekspeld of mantelspeld ) gingen boogschieten en zagen een gladiatorengevecht en niet te vergeten, ze kregen onderricht in de beginselen van het zwaardvechten. Toen ze dat met goed gevolg hadden doorlopen moesten ze zweren, met hun hand op het hart ( dat bij iedereen op een andere plaats zat ) dat ze de poorten van de stad met volle overgaven zouden verdedigen. Nou als dat geen serieuze zaak is, kortom, het was een geslaagde dag.

Kordia.

Ze zijn nu te koop de super lekkere KORDIA KERS. Nog 'n week of anderhalf en dan is het weer voorbij. Het is een grote kers, zo groot dat hij met moeite in de kersenontpitter paste. Een stevige kers ook en lekker zoet dus eigenlijk was de poedersuiker overbodig maar wel lekker op de versgebakken wafel. Ook zin gekregen, klik dan HIER voor het recept. Echt smullen !!!

Blauw langs de Linge..

Ik vind hem zo mooi de WILDE CICHOREI die op dit moment volop in bloei staat in de bermen, langs de dijken, in grasland en zelfs op vuilnisbelten zo las ik net. Deze stond mooi te wezen naast 'n brievenbus op de dijk. We fietsten hier afgelopen zondag langs toen we de LINGEROUTE reden en zeg nou zelf, daar rij je zomaar niet aan voorbij. Schattig toch ?

Over Maas en Waal.

Een of twee keer per jaar fietsen we met elkaar E. en ik. Ik ken haar nog van toen we samen  op Franse les waren maar het fietsen is volgens mij pas daarna begonnen. Het is altijd weer heel gezellig en we hebben dan ook lekker bijgekletst. De ene keer bedenkt zij waar naar toe en deze keer, afgelopen vrijdag, had ik wat uitgezocht. We gingen naar Buren. Twee keer met het pont overvaren ( eigenlijk vier keer want we moesten ook weer terug ) eerst over de Maas en daarna over de Waal. We troffen het met het weer, het was wel bewolkt maar droog, tenminste toen wij fietsten want het eerste buitje viel toen we net koffie gingen drinken en het tweede toen we zaten te lunchen. We reden eerst een rondje rondom het stadje en zagen het oude  WEESHUIS waar tegenwoordig het Marechausseemuseum in is gevestigd en daarna hebben we er wat rondgelopen en in de gezellige winkeltjes gekeken. HIER kochten we alle twee verrukkelijke chocolade, nee dit winkeltje moet je echt niet voorbij lopen en weet je, al is het niet goed voor de lijn, dan plannen we nog maar een extra fietstochtje.

Fazanterie.

Ruim 50 verschillende soorten raszuivere sierfazanten konden we bewonderen. een beeldentuin en een Japanse tuin en dat alles was op fietsafstand van ons huis en we hadden er nog nooit van gehoord. Van dat alles genoten we afgelopen woensdag tijdens de jaarlijkse fietsdag van de veteranen personeelsvereniging. Een geslaagde dag die begon met koffie en 'n lekkere appelflap. In de stralende zon fietsten we naar de FAZANTERIE waar we ons ( zelf meegebrachte ) lunchpakket konden opeten. Op ons gemak wat rondgewandeld langs de fazanten en door de tuinen, nog wat gedronken en daarna weer verder gefietst tot we DIT gezellige terras zagen. Daar moesten we toch echt even stoppen want we vonden het ( ook vanwege het mooie weer ) tijd voor een koel wit wijntje. Als afsluiting van dit jaar hadden we nog een heerlijk diner. Nu stopt het even met de zes wekelijkse uitjes maar een ding is zeker, in september zijn we weer van de partij. 

Snail mail.

Vorige week donderdag ( ja ik loop nog steeds achter ) kwamen we thuis na onze dag oppassen en lag er de lang verwachte snail mail van Marthy op de deurmat. Weken geleden had ze al post naar mij verstuurd maar helaas is die hier nooit aangekomen. Heel jammer van al het werk maar misschien is er iemand anders blij van geworden. Marthy stuurde mij nieuwe snail mail en dat ging beter want die was er in twee dagen. Onder het genot van een lekker kopje biologische groene thee ( zat in de enveloppe ) heb ik de post op m'n gemak zitten bekijken. Ik vond het heel grappig dat er zoveel raakvlakken waren. Op de mooie zelfgemaakte enveloppe viel mij meteen de plaats Le Chylard op. Wij maakten in 1994 ( tja het is alweer lang geleden ) een lange fietstocht en hebben daar, in Le Provençal, (hé het is er nog) gegeten en overnacht maar volgens mij was het zwembad er toen nog niet. Dan een mooie oude ansichtkaart van Mont Saint Michel waar net een paar dagen later de renners van de Tour langskwamen en waar wij een enkele jaren geleden een huis huurden om met de kinderen en kleinkinderen ons 45 jarig huwelijk te vieren en natuurlijk ook de `berg` bezochten. Een mooie kaart van een oude schuurdeur uit hun dorpje ) ben dol op zulke kaarten evenals op spreekwoorden. Tel daarbij op het zakje met positieve tekst vol met klavertjes vier en je begrijpt wel dat mijn dag niet meer stuk kon. Dankjewel Marthy het was hartverwarmend.

DoP

Vorige week maandag ( ja ik loop een beetje achter met m'n berichten ) gingen we naar Amsterdam om de tentoonstelling over Nederlandse beroemdste director of photography ( DoP ) te gaan zien. Master of Light Robby Müller is nog te zien t/m 4 september in
 EYE. Eerlijk gezegd was deze tentoonstelling niet aan ons besteed. Er was voldoende uitleg bij en we zagen verschillende interviews met beroemdheden die hun visie gaven op Müllers bijzondere kwaliteiten. We zagen hoe hij werkte en hoe hij door zijn camera naar de wereld om hem heen kijkt. We kregen een kijkje in het leven op de set van zijn films of van locatie-shoots. We zagen fragmenten van films, waarbij hij de DoP was, die wij ook ooit in de bios zagen. Maar dan nog hebben wij er te weinig verstand van om werkelijk het verschil te kunnen zien tussen de ene of de andere DoP. Toch hadden we een leuke dag want het nationaal museum voor film is de moeite van een bezoek zeker waard want alles wat je wilt weten over film is binnen handbereik. Het museum beheert meer dan 40.000 films uit alle genres. Maar bovendien is EYE een spectaculair gebouw met panoramisch uitzicht op het IJ. We hebben er lekker geluncht en de stad is vlakbij dus, mogelijk heden genoeg om er een aardige dag van te maken.

Bijna vergeten blauw.

Het is alweer enkele weken geleden dat we deze plant zagen en ik was hem bijna vergeten. Ik las HIER dat hij in heel Europa voorkomt, vooral in Frankrijk en dat hij in ons land zeldzaam voorkomt in riviergebieden. Nou dat kan wel kloppen want wij zagen hem tijdens onze fietstocht langs de Waal.

Hemelsblauw.

We waren gisteren net, ik denk 'n kwartier, onderweg en toen voelden we de eerste druppels. Nou dan de regenjack maar aan. Gelukkig was het alleen maar wat "gemiezer" en het duurde maar 'n half uurtje. De regenjack kon gelukkig weer snel uit want koud was het niet. C heeft een fietsnavigatie aangeschaft en die moet nu natuurlijk getest worden. Zo zit er ook een "verras me" mogelijkheid op en dat deden we gisteren. De route viel wat tegen maar gelukkig zag ik wel DEZE blauwe plant. Thuisgekomen snuffelde ik eens in Het Kruidendagboek en vond een recept voor een gezichtsmasker met Bernagie.
Het is geschikt voor een droge huid.
Doe een handvol schone, jonge bernagie bladeren met een eetlepel water in de mixer en maal dit tot pulp.
Meng er voldoende zure room door om een crème te krijgen.
Op een gereinigde, vochtige huid aanbrengen, een kwartier laten intrekken en dan afspoelen met warm water.
Doe er je voordeel mee zou ik zeggen.
Vind je dit nogal 'n gedoe dan heb ik hier nog wat. Het jonge blad is rijk aan vitamine C en kan als spinazie worden gekookt.
Zowel het blad als de bloemen smaken en ruiken opvallend naar komkommer, en daarom wordt dit kruid vaak in koude dranken gebruikt. Voeg de bloemen en fijngehakte bladeren toe aan vruchtenbowl of vruchtenpunch.
Tot slot nog een wetenswaardigheid uit eind 17e eeuw ( John Evelyn )
"Het is bekend dat takjes bernagie zwaarmoedigheid verlichten en de vlijtige student verkwikken.
Het is maar dat u het weet !

Uitgebloeid.

Een paar weken geleden schreef ik een blogje over onze PHLOMIS. Toen stond hij in volle bloei, nu is het bijna gedaan maar hij is het aanzien nog steeds meer dan waard. De prachtige zaadbollen zijn erg decoratief. Toch heb ik er vandaag enkele afgeknipt en met het blad op een schaal geschikt. In het midden zit een stuk natgemaakte oase. Rondom heb ik daar het blad ingestoken en bovenop, de zaadbollen. Het blad is eerst opgerold, met de lichtgroene onderkant naar boven, en daarna vast gestoken met de steeltjes. Het idee heb ik jaren geleden eens gezien in een tijdschrift en nu dan eindelijk uitgevoerd. Binnen en buiten heb ik er nu  plezier van. Een ideale plant !!!

Touwke droôg.

De eerste zomerdag hebben we te pakken, het touwke was droôg, dus daar hebben we meteen van geprofiteerd. Heerlijk gefietst door de Brabantse polders waar op dit moment de aardappelvelden in volle bloei staan en dat ruikt nog lekker ook. Fijne dag was het, simpel maar "geneugelijk".

Heel veel blauw.

Eerst zagen we zo her en der deze BLAUWE BLOEMEN staan en daar maakten we foto's van, uiteraard ! We fietsten weer verder en ineens zag ik vanuit m'n ooghoek heel veel blauw. Op de rem dus en afstappen om opnieuw een foto te maken want zo'n momentje moet je pakken, toch ?

Héél veel steekjes.

Zo'n tien jaar geleden begon ROB SCHOLTE met het verzamelen van borduursels. Hij kocht ze bij de kringloop en op kofferbakmarkten. Er was genoeg want wat zijn er veel steekjes gemaakt door de jaren heen. Scholte ziet het als zijn missie de borduurwerken de waardering te geven die zij volgens hem verdienen en toont hun achterkant omdat de borduurwerken volgens hem daar meer tot leven komen. Hij heeft ze daarom omgedraaid ingelijst. Het is mooi om het verschil van werken te zien of afwerken moet ik eigenlijk zeggen. De een heeft keurig alle draden ingestopt en de ander laat ze maar zo'n beetje loshangen. Van een afstand zag je niet eens dat het achterkanten waren maar van dichtbij zag je wel wie een heel secure borduurster was of een die dacht van och, de achterkant zie je toch niet. Haha, hier hadden ze dus niet op gerekend. In MUSEUM DE FUNDATIE op drie verdiepingen is hun werk nu te zien, wanden vol, een verzameling van bijna 1000 borduurwerken, gemaakt door evenveel anonieme meesters. ( vrouwen en mannen ).