Hop.

Het valt ons op dat er dit jaar heel veel HOP groeit en bloeit, meer dan andere jaren. Elk jaar maak ik wel een krans van hop maar moet dan echt zoeken om het te vinden. Ik weet natuurlijk wel de vaste plekjes waar ik het dan pluk maar nu slingert  het zich werkelijk overal tussen struiken, hagen en bomen door. Laatst zaten we koffie te drinken in een theetuin annex tuincentrum. We hadden pas ergens gelezen dat de tuin ook op maandagochtend open was en dat is fijn want meestal is dan alles dicht en wij hebben toch als we fietsen behoeften aan een koffie en plas pauze. Er was verder niemand en de tuinman, zal ik maar zeggen, kwam gezellig bij ons aan tafel zitten kletsen en dronk ook zijn bakje. Ze serveerden trouwen overheerlijke zelfgemaakte kwarktaart met veel fruit uit de eigen tuin. We kregen het toen over zelfgemaakte jam en dat ik daarvoor fruit in de natuur zocht, zoals vlierbloesem in het voorjaar, bramen en vlierbessen in het najaar. Zo kwamen we ook bij de hop voor een krans terecht. Wist je, zei de tuinman, dat je van hop naast je bed heel goed kan slapen. Nee dat wist ik niet, Je moet de gedroogde hopbellen in een zakje naast je bed leggen, een linnen zakje zei hij er nog speciaal bij. Het is echt waar ( zei de grapjas ) want d'n brouwer stopt het al jaren in het bier en daar val je geheid van in slaap ( haha ).
Toch zit er een kern van waarheid in want zo las ik in mijn kruidenboek dat een aftreksel van gedroogde hop, voor het slapengaan gedronken, bevorderlijk is voor een goede nachtrust.
Wanneer je de gedroogde bloemen aan gewone thee toevoegt zou dat de eetlust opwekken en zo las ik ook nog, hopbladeren en bloemen leveren een natuurlijke bruine verfstof.
Een plant met mogelijkheden dus.

Tote Bag.

Wat doe je tegenwoordig met een oud Perzisch tapijtje ? Je maakt er een TOTE BAG van. Een vriendin van onze dochter had op Ibiza een tas gezien die ze graag wou hebben. Ze stuurde er een foto van en hij leek wel gemaakt van zo'n tapijtje. Haar moeder had er op zolder nog wel een paar liggen en daarmee zijn we aan de slag gegaan, De lievelingskleur van de vriendin is roze en ze zou zelf voor het materiaal voor de zijkant en de hengsels zorgen. Alleen dat kwam er maar niet van omdat ze het ontzettend druk had met wat anders n.l . het regelen van haar bruiloft. Onze dochter bedacht toen dat het misschien wel een leuk cadeautje kon worden en heeft zelf de spullen gekocht. Voor de zijkanten is roze vilt gebruikt en voor de hengsels roze fluweelband dat gestikt werd op stevig beige band. De tas werd gevoerd met blauw spijkerstof ( van een oude spijkerbroek ) waarvan we de twee zakken ook nog konden gebruiken. Altijd handig om kleine snuisterijen in te doen. Omdat er op het tapijtje een slijtage plekje was te zien, hebben we er een grote knoop opgenaaid ( met een roze draad natuurlijk ) Het feest is inmiddels gevierd en de bruid vond de tas helemaal super.

Windvangers, stoofperen en koffie met appeltaart.

Ooo, ik houd er zo van, van die tafeltjes langs de weg waar men zeker in deze tijd van het jaar, appels, peren, potjes huisgemaakte jam en niet te vergeten, pompoenen verkoopt. We zagen er dan ook weer genoeg staan toen we vandaag de LINGEROUTE fietsten. We namen enkele kilo's stoofperen mee naar huis in de fietstas dus dat wordt weer smullen. Dat deden we vandaag ook al tijdens de koffie, overheerlijke warme appeltaart en "aangeklede koffie" zoals wij dat noemen. Ja dit adresje kenden we al en het bevalt ons opperbest. Het is niet zo dat we elke keer als we fietsen taart bij de koffie nemen, want dan zouden we dichtgroeien, maar zo af en toe moet je jezelf verwennen. En vandaag was zo'n dag. Wat we nog meer langs de weg zagen waren deze grappige windvangers, eendenkoppen met een zak eraan die aan de voorkant open was. Je ziet wel dat ze goed bol staan want het waaide behoorlijk en wij gingen hier tegen de wind in. De ingenomen calorieën zijn er (bijna) weer af.

5000 km.

Het nu al weken aanhoudende mooie weer zorgde er voor dat we toch nog vrij snel de 5000 km van dit jaar op onze teller konden aflezen. We fietsen twee of soms drie keer in de week ( op een echte fiets hè ) en we hopen dit nog lang te kunnen doen. Enfin, we waren weer eens bij onze favoriete MOLEN en hebben lekker op het terras geluncht. Carel at een "Panoramabroodje" en ik koos, vanwege de naam, het "Leuterbroodje". Niet dat we altijd leuterpraatjes ( onbelangrijk geklets ) verkopen maar toch wordt er op terrasjes heel wat af geleuterd, ach en waarom ook niet. Het was weer gezellig, de molen draaide ( nou ja, de wieken dan ) de zon scheen en er waren schitterende wolkenpartijen. Door de combinatie van een lange sluitertijd om de beweging van de wieken vast te leggen en het heldere weer, is de foto wat overbelicht. Maar allez hè, ik vind het toch wel wat hebben, hij mag op m'n blog !

11.

Gisteren 11 jaar geleden werden we voor de eerste keer opa en oma. Helemaal geweldig was dat natuurlijk en nog steeds. Hij werd Hugo genoemd en gisteren was het feest. Hij is dol op alles wat met auto's te maken heeft maar toch spaart hij nu voor een racefiets. Dat werd dus wederom een geldcadeautje maar laatst vroeg hij me of ik nog eens een nieuwe sleutelhanger wou maken met het Ferrari logo erop. Zo gezegd zo gedaan. Lapje zwarte stof gezocht, rood band voor aan de sleutelring, transfer-papier en aan de slag. Het eerste logo ( op de linker foto ) was mislukt omdat ik te lang met de strijkbout erop had gedrukt en daardoor het zwart van de stof door het geel kwam. maar daar leer je van. Ik had er ook nog een om op de voorkant van de felicitatie kaart te plakken. Het werd allemaal goed bevonden en hij hing er meteen zijn sleutels aan.

Papier.

Bijna hadden we het gemist, DE PAPIERBIENNALE in Rijswijk maar gelukkig zag ik  net op tijd dat het nog  tot zondag was. We zijn er al verschillende jaren naar toe geweest en steeds is het weer verrassend wat de kunstenaars met papier creëren. Van grote objecten die vrij in de ruimte of aan de muur hangen tot heel fijn fragiel priegelwerk. Enfin, je kunt het op mijn link bekijken en heb je het dit jaar gemist, volgend jaar is er van 16 mei - 24 september de Textiel Biënnale en die is meestal ook het bekijken meer dan waard.

Stekelig blauw.

We  fietsten langs de Noordzee en zagen er deze distels groeien. Weer een aanwinst voor mijn "verzameling" blauwe bloemen waar ik dit jaar naar speur. Er zijn zo ontzettend veel BLAUWE DISTELS dus de precieze naam weet ik niet maar dat vind ik deze keer niet zo erg. Meestal wil ik dat wel weten maar volgens mij sta ik nog een beetje in de vakantiestand.

C'est le moment de ...

... tester les feuilletés. Heerlijk, deze vierkantjes. Bladerdeeg-geitenkaas-tomaat-ansjovis en Provençaalse kruiden.

C'est le moment de ...

....savourer une salade.

C'est le moment de...

... penser aux amis. Even tijd nemen om wat kaartjes te versturen,

4000 km.

Ook in de vakantie trappen we nog enkele kilometertjes weg en genieten van zon, zee en lekker eten. Op naar de 5000.

Relaxen.

Zonneschijn, een zacht briesje, wuivend gras, ontspanning. Les vacances.

Wijnroute.

We  reden een wijnroute, lekker rustig langs de druiven die heerlijk in het zonnetje hangen te rijpen. Nog even en dan kan de pluk beginnen. Proost.

Museum in de open lucht.

Afgelopen zaterdag gingen we met z'n allen ( wij, kinderen en kleinkinderen ) naar DIT MUSEUM. We hadden lekker weer, niet te koud en niet te warm. een vest was lekker maar een jas was niet nodig. Er is van alles te zien en te beleven voor jong en oud. Voor ons was het natuurlijk leuk om heel veel dingen terug te zien wat we ons nog herinnerde van vroeger bij opa en oma en de kleinkinderen vonden het leuk dat ze zomaar de huizen binnen mochten lopen. Er waren ouderwetse spelletjes te spelen, ze konden op een fiets rijden met een groot voorwiel en klein achterwiel, er was een ouderwets snoepwinkeltje waar de kinderen toverballen en trekdrop kochten en ik het ouderwetse "Jodenvet". Met een oude tram kon je heel het park rond en er was, bij een kleine scheepswerf ook een trekpontje. Oudste kleinkind vond dat ik er toch wel weer eens op moest gaan maar ( zei hij lachend ) kijk uit dat je niet net als VORIG JAAR in het ziekenhuis beland. Nou dat is deze keer niet gebeurd. We maakten meer dan honderd foto's waarvan hier deze twee, de kleine scheepswerf, het pondje en een vissershuisje waar we een demonstratie kregen van het weven van Marker sjaals. Heel interessant vond kleindochter ook, die had zo willen beginnen.

Bramenjam.

Hè hè, eindelijk eens bramenjam gemaakt. Niks bijzonders natuurlijk maar ik liep de bramentijd steeds mis. Het was, of ik zag ze hangen maar nog niet rijp, of we waren net op vakantie, en daarna waren we weer te laat. Twee weken geleden hebben we ze geplukt en er stopte toen ook al mensen die ons vroegen of het al de moeite waard was, nou dan liet ik ze m'n volle bak zien en je zag ze denken "wij gaan morgen ook". Ik weet het, 't was wat aan de vroege kant maar ik heb m'n jam en misschien kan ik nu nog 'n keertje op pad.

Duivelsblauw.

Wie kan mij helpen ? Ik heb weer blauwe bloemen gespot maar ben niet zeker van de naam. Ik denk DEZE PLANT. Als dat zo is kan ik er een mooie legende over vertellen. Ik wacht af.

N.B. Ik had het helemaal mis maar dankzij Ellen weet ik nu dat het DEZE PLANT is. Jammer van de legende maar ik beloof, wanneer ik de andere plant in de berm tegenkom, dat ik die alsnog ga vertellen.

Clafoutis.

Zoals héél veel Nederlanders mocht ik van de postcodeloterij een kookboek uitkiezen. ik koos "Het Hollands Maand Kookboek" van Annemieke Geerts-Chillé. En weet je wat wat het eerste recept was wat ik daaruit maakte, een CLAFOUTIS, Franser dan Frans kan bijna nie. Niet echt Hollands maar wel lekker. Hier het recept.
INGREDIËNTEN.
6 el kristalsuiker.
500 g kersen.
1 vanillestokje.
5o g geschaafde amandelen.
75 g patentbloem.
3 eieren.
200 ml volle melk.
250 ml slagroom.
Extra nodig: ovenschaal met dikke bodem.
BEREIDING.
1.   Verwarm de oven voor op 190  ºC.
2.   Bestrooi de ovenschaal met 2 eetlepels suiker.
3.   Was de kersen en ontpit ze met een kersenontpitter. Bestrooi de kersen met 1 eetlepel suiker en laat even intrekken.
4.   Snijd het vanillestokje in de lengte open. Schraap met een mespunt het merg uit het stokje.
5.   Maal de amandelen fijn in de keukenmachine en meng ze met de bloem, 1 mespuntje zout en 2 eetlepels suiker in een kom. Doe de eieren erbij en klop alles met een garde glad.
6.   Klop eerst de melk en dan de slagroom erdoor. Voeg het vanillemerg toe.
7.   Schenk het beslag in de ovenschaal en verdeel de kersen erover.
8.   Bak de clafoutis in het midden van de oven in ongeveer 40 minuten gaar en goudbruin. Laat minimaal 30 minuten afkoelen.
Strooi de rest van de suiker erover en serveer lauwwarm.

Clafoutis.

Zoals héél veel Nederlanders mocht ik van de postcodeloterij een kookboek uitkiezen. ik koos "Het Hollands Maand Kookboek" van Annemieke Geerts-Chillé. En weet je wat wat het eerste recept was wat ik daaruit maakte, een CLAFOUTIS, Franser dan Frans kan bijna nie. Niet echt Hollands maar wel lekker. Hier het recept.
INGREDIËNTEN.
6 el kristalsuiker.
500 g kersen.
1 vanillestokje.
5o g geschaafde amandelen.
75 g patentbloem.
3 eieren.
200 ml volle melk.
250 ml slagroom.
Extra nodig: ovenschaal met dikke bodem.
BEREIDING.
1.   Verwarm de oven voor op 190  ºC.
2.   Bestrooi de ovenschaal met 2 eetlepels suiker.
3.   Was de kersen en ontpit ze met een kersenontpitter. Bestrooi de kersen met 1 eetlepel suiker en laat even intrekken.
4.   Snijd het vanillestokje in de lengte open. Schraap met een mespunt het merg uit het stokje.
5.   Maal de amandelen fijn in de keukenmachine en meng ze met de bloem, 1 mespuntje zout en 2 eetlepels suiker in een kom. Doe de eieren erbij en klop alles met een garde glad.
6.   Klop eerst de melk en dan de slagroom erdoor. Voeg het vanillemerg toe.
7.   Schenk het beslag in de ovenschaal en verdeel de kersen erover.
8.   Bak de clafoutis in het midden van de oven in ongeveer 40 minuten gaar en goudbruin. Laat minimaal 30 minuten afkoelen.
Strooi de rest van de suiker erover en serveer lauwwarm.

In het vooronder.

Met onze twee middelste kleinkinderen gingen we afgelopen woensdag met de trein naar Amsterdam. Was er 's-morgens bij vertrek nog regen, eenmaal daar aangekomen was het droog en konden we de jassen opbergen. Wat hebben ze zich vermaakt en niet alleen in het vooronder, nee, overal mag je komen. Draaien aan het grote stuurwiel, liggen in de bedden van de bemanning en hangen in de slaapmatten, klimmen over de lading, kijken in de kombuis en in de kamer van de kapitein. Dat deden ze allemaal op de replica van het VOC-schip Amsterdam. Waar we waren ? nou, bij het HET SCHEEPVAARTMUSEUM. In het museum maakten we een VIRTUELE ZEEREIS waar we, zo bleek op het eind, zelf ook nog figuranten waren geweest. We luisterden nog naar de verhalen over de walvisvangst, verteld door drie mannen die zelf op de walvisvaarder 'WILLEM BARENDSZ' hadden gewerkt. En niet te vergeten, we mochten nog een oor van 'n walvis vasthouden en 'n tand van een potvis. Geweldig toch ?

Uitgeprobeerd.

Van tijd tot tijd probeer ik nieuwe recepten uit. Ik vind ze op andere blogs, in mijn kookboeken, in reclamefolders en natuurlijk in de maandelijkse kookmagazines van verschillende supermarkten. Laatst probeerde ik twee nieuwe salades uit waarvan er een mag blijven. Misschien heeft iedereen die dit leest hem ook al gemaakt want hij stond recent in zo'n magazine waarvan HIER de link. Het enige wat ik heb veranderd zijn de reuzenbonen want die vond ik niet lekker en heb ze vervangen door kidneybonen. Vorige week maakte ik hem ook toen er vrienden kwamen lunchen, ze vonden hem lekker, wilden ook het recept, en gingen hem serveren als onderdeel van een barbecue, goed idee. En wij, wij aten hem gisteren wederom, met lekker vers gebakken brood en een heerlijk koele Sauvignon Blanc. Genieten hoor !