appels verstoppen.

vandaag heb ik onze twee oudste kleinkinderen aan het werk gezet. Net als eergisteren met de twee jongsten werden er ook weer appels geschild maar nu om iets lekkers te maken voor bij de koffie en de limonade. De een wou appelflappen de ander zoute stengels en wij appelbollen. Het idee van de steeltjes en blaadjes komt van hier alleen hebben wij de appels ingepakt. Vol enthousiasme zaten ze te werken en daarna was het smullen, jammie jammie !!

Appolmoes.

Vorige week serveerde ik zelfgemaakte appelmoes, met een vleugje kaneel, bij het eten. Maar onze kleindochter vind kaneel niet lekker. Gisterochtend, op onze oppasdag, heb ik haar en haar broertje aan het werk gezet. Ik schilde de appels en zij sneden ze in blokjes. Tijdens het koken, met een klein beetje suiker en citroensap maar zonder kaneel, mochten ze om de beurt roeren in de pan en toen alles in de potjes zat hebben ze zelf de etiketten gemaakt. Kleinzoon, die pas heeft leren schrijven, schreef appolmoes op het etiket ( precies zoals hij het uitspreekt ). Dat is fout zei z'n zus, maak van de o maar een e. Dat vond hij maar niks. Ik zet er gewoon een e bij en maak van de o een appeltje zei hij en zo geschiede. Het is op de foto niet heel duidelijk te zien maar er is een steeltje aan getekend ( etiket links boven ). Kleindochter heeft op haar etiketten duidelijk vermeld dat er in deze appelmoes echt geen kaneel zit. Leuk om ze zo bezig te zien.

Bolle mannekes.

Al heel lang wou ik ze maken, de hoedjes die ik op dit blog had gezien. Maar ja, als je twee linker handen hebt wat betreft haken dan houd het al snel op. Tot vorige week. Toen kreeg ik hulp van een heel aardige kennis. Zij deed het voor en ik haakte met haar mee. Het ging bij mij toen nog niet zó super maar deze week.....tada, het resultaat. Het roze hoedje rechts had S. gemaakt, maar ligt nog te wachten op een hoofd. Het was te groot voor de eikeltjes en voor de houten kralen maar dat kwam omdat de wol die ik had te dik was. De eikelmannetjes maakte ik al eens eerder evenals deze met lampionnetjes maar deze week ook met kleindochter en haar vriendinnetje . Later kwam ik op het idee om kastanjes te gebruiken en dat ziet er ook wel grappig uit.

Forteiland.

Het was gisteren weer zo 'n dag om in te lijsten. We gingen met z'n allen ( kinderen, kleinkinderen en wij ) een dag naar het forteiland waar van alles te beleven is op het gebied van kaarten en navigatie. Binnen en buiten ga je het experiment aan met oude maar ook moderne geo-technieken. Voor jong en oud was het interessant en omdat het teveel is om allemaal op te noemen, moet je maar even op de link klikken. Ik ben er trouwens nog even tussenuit geweest (ziekenhuis ) om mijn vinger te laten hechten. Jaja, ik had klem gezeten ( op het trekpontje ) tussen een ijzeren ring en het touw, au ! Ben goed geholpen en er zitten enkele keurige hechtingen in. En van de dokter mocht ik 's-avonds bij het diner gerust een wijntje drinken ( pf ) maar ramen zemen, dat mocht dan weer niet, jammer, haha !

6000 km.

Ja, de zesduizendste kilometer van dit jaar overschreden we ook nog deze week. We lunchten in , haha, een lunchroom. Wel een unieke want alles wat je ziet is te koop. Hobbyisten uit de regio kunnen hier hun producten tonen. In de vitrines liggen sieraden, sjaals, kaarten, keramiek en er hangen verschillende schilderstukken en....ach te veel om op te noemen. Wij fietsen er de laatste tijd regelmatig naar toe en vandaag kocht ik er de ring waar ik al een tijd de kijk op had.

Geocaching.

Nog één berichtje over het leuke weekend. Er hing 's-morgens nog een flinke mist maar oh wat was het mooi langs de kant van de weg. De zon kwam er al een beetje door en scheen op de honderden webjes die door de dauwdruppels goed te zien waren. We gingen zondagochtend op pad om te geocachen ofwel, schatzoeken met een gps. Er zijn verschillende cache-typen ( hier lees je er meer over ) en wij deden multicache - bij deze caches zijn bepaalde waypoints ( tussenpunten ) gegeven. Op bepaalde punten moesten vragen beantwoord worden en een volgend coördinaat gezocht en/of berekend worden. Dit alles speelde zich af  op dit landgoed waar we ook nog de De Bostoren beklommen, wat dronken in de de Hop-eest, pick-nickten in het bos en natuurlijk de schat vonden. Een heerlijke dag in de buitenlucht waar jong en oud van hebben genoten.

Weekend weg.

Een telefoontje laatst van onze schoonzoon ! Of we zin hadden om een weekend mee te gaan naar een huisje aan het Veluwemeer. Dat hadden we wel en wat troffen we het met het weer. We deden dingen met z'n allen, maar C. en ik hebben ook een dag samen een flinke fietstocht gemaakt ( 109.04 km ). Door de bossen, over de heide en langs het water. We vergaten niet om af en toe eens te stoppen en foto's te maken want er was zoveel moois om van te genieten en het probleem ( nou ja probleem ) vandaag was, welke twee kies ik uit voor m'n blog. Nou deze dus !

2 r, 2 av.

Jeah, mijn colsjaal is al klaar, het gure herfstweer kan beginnen ( maar nu nog even niet ). Ik ben geen echte breister, dus heb ik me beperkt tot twee recht twee averecht. Het was een lekker werkje om bij de T.V te doen of even tussendoor wanneer je ergens op moet wachten bijvoorbeeld als het eten nog net niet klaar is. Je pakt het sneller even in je hand dan naaiwerk. Ik heb altijd wel moeite met het kiezen van de juiste dikte van naald maar dat zal de onervarenheid wel zijn. Ik kocht de wol en op het etiket stond dat je moest breien met naalden nr. 2 of 3. De wol vond ik bij nader inzien wel erg dun en heb daarom met twee draden gebreid. Uiteindelijk na verschillende probeersels ( er zal ongetwijfeld wel een of andere formule voor bestaan ) kwam ik uit bij naalden nr. 5. Ben er toch wel content mee en inmiddels staan er weer nieuwe steken op de naald.

Buurt barbecue.

Burendag was gisteren in onze straat een leuk feest. We hebben weer nieuwe bewoners ontmoet en ook met degene die we al kenden gezellig gekletst, gegeten en gedronken. Heerlijke salades, voortreffelijk gebakken vlees en op het laatst had iemand nog een grote zalm erop gelegd. Ook de kinderen vermaakten zich prima, ze hingen vol enthousiasme de marshmallows boven het vuur en schenen geen last van de rook te hebben. Het weer was ( zoals elk jaar ) prima en mede daardoor was deze 8e-editie wederom zeer geslaagd.

Tiener.

Sinds donderdag hebben we weer een tiener in de familie. Onze oudste kleinzoon werd 10 jaar en dat vierden we gisteravond met een, deze keer door hemzelf, versierde taart. Ik maakte ( en versierde ) een pennenzakje/toiletzakje ( het is maar net waar je het voor gebruikt ) met een van zijn favoriete logo's en stopte daar het geldcadeautje in want hij spaart voor een hele mooie ( heb de foto al gezien ) bureaustoel.

Varkens roze.

Gisteren, de eerste dag van de Astronomische herfst, hebben we weer een mooi tochtje gemaakt. Het zat ons weer helemaal mee. We fietsten, tot aan de koffie, in de zon. Toen we zaten te pauzeren (dat noem ik geluk hebben) viel er opeens een fikse regenbui. Daarna geen druppel regen meer gehad en (nog een gelukje) ik zag weer een roze plant. Misschien wel de laatste van dit jaar, wie zal het zeggen, ik houd het wel in de gaten.

Buideltas.

Dit grappige buideltasje maakten we samen, onze dochter en ik. Het idee kwam van haar, zij knipte alles en ik naaide alles. De ronde bodem heeft de maat van 'n ontbijtbord en is geknipt uit een stuk leer van onze oude bank. Het buideltje is stof van een in de vakantie door haar gekochte tas, model tote bag. De breedtemaat is de omtrek van de bodem ( plus een naad voor het dichtnaaien ) De hoogte kun je zelf bepalen maar knip er wel ± 7 cm aan voor de omslag en verstevig die met plakvlies. In die omslag sla je 8 ringen om de strikband door te rijgen. Wij maakten die van lint dat overgebleven was van een ander project maar je kan ook een koord gebruiken of ....verzin maar wat. Twee lussen naaide ik aan de zijkanten en daar maakten we het kant en klare hengsel ( een overblijfsel van een oude tas ) aan vast. Wij hebben de tas nog gevoerd, dat is niet persé nodig, maar wel chiquer. Echt een tas om je eigen ideeën op los te laten.

Vakantiegevoel.

Wanneer we fietsen in de omgeving van Mook en Groesbeek dan heb ik altijd een beetje vakantiegevoel. Het glooiende landschap, het klimmen en dalen doet toch buitenlands aan. Meestal schijnt ook nog de zon maar die liet het deze ochtend afweten anders was de "berg" ( nog net zichtbaar ) achter de bomen, beter te zien geweest. Maar we hebben heerlijk gefietst en op een gegeven moment begeleide deze hartjes ons op de route. We zagen er heel veel en misschien was het wel van een of andere tocht dat weten we niet. Desalniettemin, het was leuk !

Pracht in de Gracht.

Het is altijd leuk om, wanneer je aan het fietsen bent, onderweg verrast te worden door kunstwerken. We waren nog net op tijd om Pracht in de Gracht te bekijken dat nog te zien was tot in de eerste week van september. Nog even geduld dus voor de volgende want Pracht in de Gracht vindt om de twee jaar plaats.

Museumbezoek.

Het wil ook nog wel eens 'n keer regenen tijdens je vakantie in het zonnige zuiden. Dat is geen probleem want meestal zijn er wel musea in de omgeving en maak je kennis met kunstenaars waar je voorheen nog nooit van had gehoord en die dan nog een eigen museum hebben ook. Zo ook deze keer Pierre Soulages, wij kenden hem niet ( kan ook aan ons liggen ). Tijdens de Tour de France zagen we beelden van de stad Rodez en zijn Kathedraal en aangezien we in de buurt waren besloten we erheen te gaan. Nog wat foldertjes gehaald bij l'office de tourisme en daar stuitte we op Musée Soulages, wat ons meteen aansprak. Gebouwd door RCR Arquitectes. Enfin, de meningen over het ( stalen ) museum zullen ongetwijfeld verdeeld zijn, maar wij genoten ervan evenals van de kennismaking met het werk van Soulages. Een heerlijke regenachtige dag was het.

Vakantie roze.

Ook tijdens de vakantie speurde ik naar roze bloemen in de berm en ik vond er een. Alleen weet ik er de naam niet van. Dus wanneer iemand mij kan helpen, graag! De foto is niet perfect, maar niet perfect is ook goed.

5000 km.

Onze vijfduizendste kilometer van dit jaar vierden we in Frankrijk met een heerlijke lunch bij L'auberge du Maubert. Als entrée een verrukkelijk stuk quiche met geitenkaas en daarna een heerlijke champignon omelet met een salade. Je zou kunnen denken, nou erg druk is het er niet, maar we waren wat aan de vroege kant. Wij zaten buiten te eten aan het enige tafeltje, boven, dat in de zon begon te komen. Toen we er zaten te eten werd het steeds zonniger en drukker ( met Fransen ) maar die kozen er stuk voor stuk voor om binnen te eten. Dus vandaar dat het er wat verlaten uitziet. Ja, wij pikken elk zonnestraaltje mee en genieten ervan zolang het kan.

Wind.

Ja, we waren even weg maar hebben niet stilgezeten. Soms wel natuurlijk om voor ons tentje te genieten van het weidse uitzicht. En daar zijn we ook naartoe gefietst, naar dat uitzicht, om vandaar af weer foto's te maken van de camping waar we lagen. Camping Le Papillon, een leuke camping die tegen 'n berg ligt en bestaat uit een aantal terrassen. Door het hoogteverschil heb je op vrijwel elke plek een mooi uitzicht over het dal van de Tarn. De eigenaren van de camping, Hans en Annette, waren zeer gastvrij, behulpzaam en altijd in voor 'n praatje. Er heerste een gemoedelijke sfeer en we voelden ons er meteen thuis. Het fietsen naar "het uitzicht" was best pittig, zeker op de eerste dag, maar het is wel gelukt. Het was warm maar wanneer je wat hoger de bergen in fietst profiteer je van de frisse wind ( kun je wel zien aan m'n haren ). Jaja, we hebben daarna nog heel wat kilometertjes weggetrapt en wel op een echte fiets hè.

Springerig roze.

Was ik hem toch bijna vergeten deze Springbalsemien maar daar is hij te mooi voor. Ik zag hem tijdens de fietstocht vorige week met E. en gisteren zagen wij ( C en ik ) ze ook weer. Ideale plant ook voor guerrilla gardening ( snel resultaat ). Ooit in een ver verleden, toen ik de plant nog niet kende, zaaide ik wat zaad in onze tuin. Dat hebben we geweten, 'n jaar later was het zowat een oerwoud, maar wel heel mooi.

Envelop.

Van een fietstas die onze schoonzoon ooit kreeg als kerstpakket, knipte onze dochter een envelop. Ze kocht breed satijnband om het af te biezen en smal satijnband voor de sluiting. "Mam, kun je dat voor mij in elkaar naaien"? Ja dat kon mam, et voilà, een clutch is het resultaat.
N.B. Hier een uitgebreider verslag.