Knapperig fruit.

Van alle recepten die je zo tegen de feestdagen gaat uitproberen zijn er altijd wel blijvertjes bij. Ik denk dat dit er een van is, nee dat weet ik wel zeker. Vier keer heb ik dit toetje de afgelopen weken gemaakt en ben helemaal verslaafd geraakt aan de knapperige zoetzure pitjes. En last but no least het is super makkelijk te maken. Probeer het eens, hier vind je het recept.

Winter roze.

We fietsten de afgelopen dagen regelmatig en dat was maar goed ook. Niet alleen om wat teveel aan calorieën weg te werken maar anders hadden we misschien deze winter roze struik gemist. Ik ken de naam niet en weet ook niet of hij normaal later in bloei staat ( vast wel ) maar misschien kan iemand me helpen. Op de achtergrond staat nog een Hazelaar mooi te wezen. Zou dit dan het laatste roze zijn van 2015 ? Fijne jaarwisseling en een gezond 2016.

Hergebruik.

Buiten staat een dennenboom al jaren in een pot en we hangen er met Kerstmis lampjes, rode linten en vogelvoer in. Maar vorig jaar Kerstmis stond hij weer eens binnen vol met engeltjes gemaakt van afval zoals, lege bonbondoosjes, restjes wol, netjes van sinaasappels, uien en aardappels, plastic zakken en chipzakken ( de blinkende binnenkant ). De boom staat nu nog buiten want ik denk als ik hem nu binnenhaal dat hij het loodje legt ( teveel wortels en geen grond meer ) Toch wou ik nog graag een boom binnen en toen ik in de garage een lang, smal stuk M.D.F ( 2.44 m ) zag staan heb ik manlief maar eens ingeschakeld. Hij zaagde hem doormidden, maakte er twee punten van die hij weer met een lat, ongelijk, aan elkaar heeft bevestigt en daarna geschilderd. Ik plakte er kurken van lege wijnflessen op en hing er de afval engelen aan. Ik vond ook nog, al jaren geleden van oude overhemden gemaakte, hartjes en nog wat andere ( ja een mens bewaard wat ).
Ik wens iedereen genoeglijke feestdagen en een gezond 2016 toe.

Knikengel en 'n nomentje.

Relaxed was gisteren het dagje weg, samen met l'autre Toos. We bezochten het Noordbrabants museum en zagen de tentoonstelling: Hoe van Gogh beroemd werd. en De Nieuwe Vincent een project waarin jonge kunstenaars ( van tussen de 9 en 14 jaar ) masterclasses volgden bij diverse kunstenaars en daarna zelf een eigen werk maakten. De kleindochter van l'autre Toos heeft daar ook aan meegedaan en er hangt een prachtig schilderstuk van haar, waar we natuurlijk op hebben gestemd ( ze had het ook echt verdiend )  Een goed initiatief. Hier genoten we van een heerlijke lunch ( we kozen het gerecht "Nomentje"). Ik had er over gelezen op het blog van Vlijtig. En omdat we nu toch in 's-Hertogenbosch waren zijn we nog naar de Kerststal in de Sint-Jan gaan kijken. Zou de knikengel er weer zijn ? Ja hoor, hij is er nog steeds. Puur jeugd sentiment, want als klein kind stopte ik er al geld in om te zien hoe aardig hij dankbaar met zijn hoofd knikte.

7000 km.

Toen we vorige week thuiskwamen van ons fietstochtje en onze kilometers optelden kwamen we tot de ontdekking dat we de zevenduizendste kilometer van dit jaar met 1.08 km overschreden hadden. Tijd om onszelf weer te trakteren op een lekkere lunch en wel in onze geliefde stad 's-Hertogenbosch. In december zullen we best nog wel eens fietsen, tussen alle feestdagen door, maar de achtduizend dat zit er niet meer in. Ik blik maar vast terug op het oude jaar en kan met recht zeggen, 2015 was een héél goed fietsjaar.

Laatste roze ?

Het was fris vanmorgen toen we vertrokken dus, winterfietsbroek aan, body warmer onder de jack, fleece haarband ( tegen koude oren ), fleece col om de nek en tegen koude voeten de overschoenen aan. Nou wie doet ons wat, we konden er tegen. Een lekker tochtje van bijna 75 km hebben we gefietst en wat het leukste was, ik zag nog een roze plant. Het was weliswaar een struik maar hij stond wel in de berm dus van mij mag hij op m'n blog. Dit alles in het kader van roze bermbloemen. Ik denk dat het de allerlaatste is dit jaar maar wel een hele mooie.

De laatste B.

Ja hij heeft gisteren zijn zwemdiploma B behaald, de jongste van onze vier kleinkinderen. Hij zwom ook echt goed en met heel veel plezier. Ja ja zul je denken, bevooroordeelde grootouders, maar nee hij heeft een mooie slag en natuurlijk zijn we trots. Gefeliciteerd jongen !

Vers fruit.

Een laatste berichtje over ons dagje Rotterdam. We konden er niet vertrekken zonder even een kijkje te nemen in de Markthal. Een scala aan etenswaren om te kopen maar ook afgebeeld op het plafond middels een indrukwekkend kunstwerk ( 11.000 m2 ) van beeldend kunstenaar Arno Coenen. Twee musea en de markthal, de dag was goed besteed zou ik zeggen en thuisgekomen was het smullen van het lekkere fruit.

Les Baux 2003.

Omdat we afgelopen woensdag toch in Rotterdam waren voor Keith Haring besloten we ook nog even naar de tentoonstelling Van Bosch tot Bruegel te gaan in Boijmans. Mede ook omdat we in onze vakantie van 2003 naar een audiovisueel spektakel ( met dezelfde naam ) waren geweest in Les Baux de Provence. Het was in een, volgens mij oude steengroeve ( maar dat weet ik niet meer zeker ). Op de wanden van tussen de 7 en 20 m hoog werden, onder het genot van de klanken van klassieke muziek, steeds wisselend de werken van Bosch en Bruegel geprojecteerd. Het was overweldigend. Daardoor viel het deze keer voor ons tegen ook omdat het druk was en iedereen met zijn neus heel dicht op de werken stond. Nou ja, het kan niet altijd meezitten en we kijken maar weer uit naar de volgende tentoonstelling, die van Jheronimus Bosch 500, waar we hoge verwachtingen van hebben. Brabants chauvinisme denk ik.

Straatkunst.

Héél héél veel jaren geleden kochten we deze cd's met kerstliedjes. De opbrengst was voor een goed doel, de Special Olympics, een organisatie die sporttrainingen en wedstrijden organiseert voor mensen met een verstandelijke beperking. Vele werkten daar belangeloos aan mee, zo ook  Keith Haring. Ik vond de tekeningen op het hoesje en de cd altijd al leuk en daarom bezochten we gisteren in Rotterdam deze tentoonstelling over het leven en werk van kunstenaar en activist Haring. Het was interessant om meer over zijn beweegredenen en zijn tomeloze inzet voor de complexe vraagstukken van die tijd te weten te komen. En na Sinterklaas luisteren we weer naar de cd's natuurlijk. 

Van jas naar tas.

In mijn knopendoos vindt zij regelmatig de knopen die ze nu net nodig heeft. Ritsen die, wanneer ze nog goed zijn, torn ik uit afgedankte kledingstukken en zij gebruikt ze weer voor haar tassen project. Zij, dat is mijn dochter, en samen hebben we gewerkt aan dit schattige tasje. Zij het handwerk ( bloemen en knopen erop naaien, plus ringen inslaan ) en ik het naaiwerk. Teamwork dus en hier lees je er nog meer over.

De blaadjes vallen.

Het lijkt wel of er dit jaar meer blad aan de bomen hing dan in andere jaren. We fietsten gisteren en in de bossen was het opletten dat je niet van het padje raakte (haha). Het lag zo vol dat er geen verschil meer te zien was tussen het fietspad en de bosgrond, maar wel ongelooflijk mooi. En als de kleinkinderen een dezer dagen nog zin hebben om te knutselen dan kan dat want ik vond hier een voorbeeld om zelf herfstbladeren te maken. Heb het even uitgeprobeerd en ik denk zeker dat het ze gaat lukken.

appels verstoppen.

vandaag heb ik onze twee oudste kleinkinderen aan het werk gezet. Net als eergisteren met de twee jongsten werden er ook weer appels geschild maar nu om iets lekkers te maken voor bij de koffie en de limonade. De een wou appelflappen de ander zoute stengels en wij appelbollen. Het idee van de steeltjes en blaadjes komt van hier alleen hebben wij de appels ingepakt. Vol enthousiasme zaten ze te werken en daarna was het smullen, jammie jammie !!

Appolmoes.

Vorige week serveerde ik zelfgemaakte appelmoes, met een vleugje kaneel, bij het eten. Maar onze kleindochter vind kaneel niet lekker. Gisterochtend, op onze oppasdag, heb ik haar en haar broertje aan het werk gezet. Ik schilde de appels en zij sneden ze in blokjes. Tijdens het koken, met een klein beetje suiker en citroensap maar zonder kaneel, mochten ze om de beurt roeren in de pan en toen alles in de potjes zat hebben ze zelf de etiketten gemaakt. Kleinzoon, die pas heeft leren schrijven, schreef appolmoes op het etiket ( precies zoals hij het uitspreekt ). Dat is fout zei z'n zus, maak van de o maar een e. Dat vond hij maar niks. Ik zet er gewoon een e bij en maak van de o een appeltje zei hij en zo geschiede. Het is op de foto niet heel duidelijk te zien maar er is een steeltje aan getekend ( etiket links boven ). Kleindochter heeft op haar etiketten duidelijk vermeld dat er in deze appelmoes echt geen kaneel zit. Leuk om ze zo bezig te zien.

Bolle mannekes.

Al heel lang wou ik ze maken, de hoedjes die ik op dit blog had gezien. Maar ja, als je twee linker handen hebt wat betreft haken dan houd het al snel op. Tot vorige week. Toen kreeg ik hulp van een heel aardige kennis. Zij deed het voor en ik haakte met haar mee. Het ging bij mij toen nog niet zó super maar deze week.....tada, het resultaat. Het roze hoedje rechts had S. gemaakt, maar ligt nog te wachten op een hoofd. Het was te groot voor de eikeltjes en voor de houten kralen maar dat kwam omdat de wol die ik had te dik was. De eikelmannetjes maakte ik al eens eerder evenals deze met lampionnetjes maar deze week ook met kleindochter en haar vriendinnetje . Later kwam ik op het idee om kastanjes te gebruiken en dat ziet er ook wel grappig uit.

Forteiland.

Het was gisteren weer zo 'n dag om in te lijsten. We gingen met z'n allen ( kinderen, kleinkinderen en wij ) een dag naar het forteiland waar van alles te beleven is op het gebied van kaarten en navigatie. Binnen en buiten ga je het experiment aan met oude maar ook moderne geo-technieken. Voor jong en oud was het interessant en omdat het teveel is om allemaal op te noemen, moet je maar even op de link klikken. Ik ben er trouwens nog even tussenuit geweest (ziekenhuis ) om mijn vinger te laten hechten. Jaja, ik had klem gezeten ( op het trekpontje ) tussen een ijzeren ring en het touw, au ! Ben goed geholpen en er zitten enkele keurige hechtingen in. En van de dokter mocht ik 's-avonds bij het diner gerust een wijntje drinken ( pf ) maar ramen zemen, dat mocht dan weer niet, jammer, haha !

6000 km.

Ja, de zesduizendste kilometer van dit jaar overschreden we ook nog deze week. We lunchten in , haha, een lunchroom. Wel een unieke want alles wat je ziet is te koop. Hobbyisten uit de regio kunnen hier hun producten tonen. In de vitrines liggen sieraden, sjaals, kaarten, keramiek en er hangen verschillende schilderstukken en....ach te veel om op te noemen. Wij fietsen er de laatste tijd regelmatig naar toe en vandaag kocht ik er de ring waar ik al een tijd de kijk op had.

Geocaching.

Nog één berichtje over het leuke weekend. Er hing 's-morgens nog een flinke mist maar oh wat was het mooi langs de kant van de weg. De zon kwam er al een beetje door en scheen op de honderden webjes die door de dauwdruppels goed te zien waren. We gingen zondagochtend op pad om te geocachen ofwel, schatzoeken met een gps. Er zijn verschillende cache-typen ( hier lees je er meer over ) en wij deden multicache - bij deze caches zijn bepaalde waypoints ( tussenpunten ) gegeven. Op bepaalde punten moesten vragen beantwoord worden en een volgend coördinaat gezocht en/of berekend worden. Dit alles speelde zich af  op dit landgoed waar we ook nog de De Bostoren beklommen, wat dronken in de de Hop-eest, pick-nickten in het bos en natuurlijk de schat vonden. Een heerlijke dag in de buitenlucht waar jong en oud van hebben genoten.

Weekend weg.

Een telefoontje laatst van onze schoonzoon ! Of we zin hadden om een weekend mee te gaan naar een huisje aan het Veluwemeer. Dat hadden we wel en wat troffen we het met het weer. We deden dingen met z'n allen, maar C. en ik hebben ook een dag samen een flinke fietstocht gemaakt ( 109.04 km ). Door de bossen, over de heide en langs het water. We vergaten niet om af en toe eens te stoppen en foto's te maken want er was zoveel moois om van te genieten en het probleem ( nou ja probleem ) vandaag was, welke twee kies ik uit voor m'n blog. Nou deze dus !

2 r, 2 av.

Jeah, mijn colsjaal is al klaar, het gure herfstweer kan beginnen ( maar nu nog even niet ). Ik ben geen echte breister, dus heb ik me beperkt tot twee recht twee averecht. Het was een lekker werkje om bij de T.V te doen of even tussendoor wanneer je ergens op moet wachten bijvoorbeeld als het eten nog net niet klaar is. Je pakt het sneller even in je hand dan naaiwerk. Ik heb altijd wel moeite met het kiezen van de juiste dikte van naald maar dat zal de onervarenheid wel zijn. Ik kocht de wol en op het etiket stond dat je moest breien met naalden nr. 2 of 3. De wol vond ik bij nader inzien wel erg dun en heb daarom met twee draden gebreid. Uiteindelijk na verschillende probeersels ( er zal ongetwijfeld wel een of andere formule voor bestaan ) kwam ik uit bij naalden nr. 5. Ben er toch wel content mee en inmiddels staan er weer nieuwe steken op de naald.