Laatste roze ?

Het was fris vanmorgen toen we vertrokken dus, winterfietsbroek aan, body warmer onder de jack, fleece haarband ( tegen koude oren ), fleece col om de nek en tegen koude voeten de overschoenen aan. Nou wie doet ons wat, we konden er tegen. Een lekker tochtje van bijna 75 km hebben we gefietst en wat het leukste was, ik zag nog een roze plant. Het was weliswaar een struik maar hij stond wel in de berm dus van mij mag hij op m'n blog. Dit alles in het kader van roze bermbloemen. Ik denk dat het de allerlaatste is dit jaar maar wel een hele mooie.

De laatste B.

Ja hij heeft gisteren zijn zwemdiploma B behaald, de jongste van onze vier kleinkinderen. Hij zwom ook echt goed en met heel veel plezier. Ja ja zul je denken, bevooroordeelde grootouders, maar nee hij heeft een mooie slag en natuurlijk zijn we trots. Gefeliciteerd jongen !

Vers fruit.

Een laatste berichtje over ons dagje Rotterdam. We konden er niet vertrekken zonder even een kijkje te nemen in de Markthal. Een scala aan etenswaren om te kopen maar ook afgebeeld op het plafond middels een indrukwekkend kunstwerk ( 11.000 m2 ) van beeldend kunstenaar Arno Coenen. Twee musea en de markthal, de dag was goed besteed zou ik zeggen en thuisgekomen was het smullen van het lekkere fruit.

Les Baux 2003.

Omdat we afgelopen woensdag toch in Rotterdam waren voor Keith Haring besloten we ook nog even naar de tentoonstelling Van Bosch tot Bruegel te gaan in Boijmans. Mede ook omdat we in onze vakantie van 2003 naar een audiovisueel spektakel ( met dezelfde naam ) waren geweest in Les Baux de Provence. Het was in een, volgens mij oude steengroeve ( maar dat weet ik niet meer zeker ). Op de wanden van tussen de 7 en 20 m hoog werden, onder het genot van de klanken van klassieke muziek, steeds wisselend de werken van Bosch en Bruegel geprojecteerd. Het was overweldigend. Daardoor viel het deze keer voor ons tegen ook omdat het druk was en iedereen met zijn neus heel dicht op de werken stond. Nou ja, het kan niet altijd meezitten en we kijken maar weer uit naar de volgende tentoonstelling, die van Jheronimus Bosch 500, waar we hoge verwachtingen van hebben. Brabants chauvinisme denk ik.

Straatkunst.

Héél héél veel jaren geleden kochten we deze cd's met kerstliedjes. De opbrengst was voor een goed doel, de Special Olympics, een organisatie die sporttrainingen en wedstrijden organiseert voor mensen met een verstandelijke beperking. Vele werkten daar belangeloos aan mee, zo ook  Keith Haring. Ik vond de tekeningen op het hoesje en de cd altijd al leuk en daarom bezochten we gisteren in Rotterdam deze tentoonstelling over het leven en werk van kunstenaar en activist Haring. Het was interessant om meer over zijn beweegredenen en zijn tomeloze inzet voor de complexe vraagstukken van die tijd te weten te komen. En na Sinterklaas luisteren we weer naar de cd's natuurlijk. 

Van jas naar tas.

In mijn knopendoos vindt zij regelmatig de knopen die ze nu net nodig heeft. Ritsen die, wanneer ze nog goed zijn, torn ik uit afgedankte kledingstukken en zij gebruikt ze weer voor haar tassen project. Zij, dat is mijn dochter, en samen hebben we gewerkt aan dit schattige tasje. Zij het handwerk ( bloemen en knopen erop naaien, plus ringen inslaan ) en ik het naaiwerk. Teamwork dus en hier lees je er nog meer over.

De blaadjes vallen.

Het lijkt wel of er dit jaar meer blad aan de bomen hing dan in andere jaren. We fietsten gisteren en in de bossen was het opletten dat je niet van het padje raakte (haha). Het lag zo vol dat er geen verschil meer te zien was tussen het fietspad en de bosgrond, maar wel ongelooflijk mooi. En als de kleinkinderen een dezer dagen nog zin hebben om te knutselen dan kan dat want ik vond hier een voorbeeld om zelf herfstbladeren te maken. Heb het even uitgeprobeerd en ik denk zeker dat het ze gaat lukken.

appels verstoppen.

vandaag heb ik onze twee oudste kleinkinderen aan het werk gezet. Net als eergisteren met de twee jongsten werden er ook weer appels geschild maar nu om iets lekkers te maken voor bij de koffie en de limonade. De een wou appelflappen de ander zoute stengels en wij appelbollen. Het idee van de steeltjes en blaadjes komt van hier alleen hebben wij de appels ingepakt. Vol enthousiasme zaten ze te werken en daarna was het smullen, jammie jammie !!

Appolmoes.

Vorige week serveerde ik zelfgemaakte appelmoes, met een vleugje kaneel, bij het eten. Maar onze kleindochter vind kaneel niet lekker. Gisterochtend, op onze oppasdag, heb ik haar en haar broertje aan het werk gezet. Ik schilde de appels en zij sneden ze in blokjes. Tijdens het koken, met een klein beetje suiker en citroensap maar zonder kaneel, mochten ze om de beurt roeren in de pan en toen alles in de potjes zat hebben ze zelf de etiketten gemaakt. Kleinzoon, die pas heeft leren schrijven, schreef appolmoes op het etiket ( precies zoals hij het uitspreekt ). Dat is fout zei z'n zus, maak van de o maar een e. Dat vond hij maar niks. Ik zet er gewoon een e bij en maak van de o een appeltje zei hij en zo geschiede. Het is op de foto niet heel duidelijk te zien maar er is een steeltje aan getekend ( etiket links boven ). Kleindochter heeft op haar etiketten duidelijk vermeld dat er in deze appelmoes echt geen kaneel zit. Leuk om ze zo bezig te zien.

Bolle mannekes.

Al heel lang wou ik ze maken, de hoedjes die ik op dit blog had gezien. Maar ja, als je twee linker handen hebt wat betreft haken dan houd het al snel op. Tot vorige week. Toen kreeg ik hulp van een heel aardige kennis. Zij deed het voor en ik haakte met haar mee. Het ging bij mij toen nog niet zó super maar deze week.....tada, het resultaat. Het roze hoedje rechts had S. gemaakt, maar ligt nog te wachten op een hoofd. Het was te groot voor de eikeltjes en voor de houten kralen maar dat kwam omdat de wol die ik had te dik was. De eikelmannetjes maakte ik al eens eerder evenals deze met lampionnetjes maar deze week ook met kleindochter en haar vriendinnetje . Later kwam ik op het idee om kastanjes te gebruiken en dat ziet er ook wel grappig uit.

Forteiland.

Het was gisteren weer zo 'n dag om in te lijsten. We gingen met z'n allen ( kinderen, kleinkinderen en wij ) een dag naar het forteiland waar van alles te beleven is op het gebied van kaarten en navigatie. Binnen en buiten ga je het experiment aan met oude maar ook moderne geo-technieken. Voor jong en oud was het interessant en omdat het teveel is om allemaal op te noemen, moet je maar even op de link klikken. Ik ben er trouwens nog even tussenuit geweest (ziekenhuis ) om mijn vinger te laten hechten. Jaja, ik had klem gezeten ( op het trekpontje ) tussen een ijzeren ring en het touw, au ! Ben goed geholpen en er zitten enkele keurige hechtingen in. En van de dokter mocht ik 's-avonds bij het diner gerust een wijntje drinken ( pf ) maar ramen zemen, dat mocht dan weer niet, jammer, haha !

6000 km.

Ja, de zesduizendste kilometer van dit jaar overschreden we ook nog deze week. We lunchten in , haha, een lunchroom. Wel een unieke want alles wat je ziet is te koop. Hobbyisten uit de regio kunnen hier hun producten tonen. In de vitrines liggen sieraden, sjaals, kaarten, keramiek en er hangen verschillende schilderstukken en....ach te veel om op te noemen. Wij fietsen er de laatste tijd regelmatig naar toe en vandaag kocht ik er de ring waar ik al een tijd de kijk op had.

Geocaching.

Nog één berichtje over het leuke weekend. Er hing 's-morgens nog een flinke mist maar oh wat was het mooi langs de kant van de weg. De zon kwam er al een beetje door en scheen op de honderden webjes die door de dauwdruppels goed te zien waren. We gingen zondagochtend op pad om te geocachen ofwel, schatzoeken met een gps. Er zijn verschillende cache-typen ( hier lees je er meer over ) en wij deden multicache - bij deze caches zijn bepaalde waypoints ( tussenpunten ) gegeven. Op bepaalde punten moesten vragen beantwoord worden en een volgend coördinaat gezocht en/of berekend worden. Dit alles speelde zich af  op dit landgoed waar we ook nog de De Bostoren beklommen, wat dronken in de de Hop-eest, pick-nickten in het bos en natuurlijk de schat vonden. Een heerlijke dag in de buitenlucht waar jong en oud van hebben genoten.

Weekend weg.

Een telefoontje laatst van onze schoonzoon ! Of we zin hadden om een weekend mee te gaan naar een huisje aan het Veluwemeer. Dat hadden we wel en wat troffen we het met het weer. We deden dingen met z'n allen, maar C. en ik hebben ook een dag samen een flinke fietstocht gemaakt ( 109.04 km ). Door de bossen, over de heide en langs het water. We vergaten niet om af en toe eens te stoppen en foto's te maken want er was zoveel moois om van te genieten en het probleem ( nou ja probleem ) vandaag was, welke twee kies ik uit voor m'n blog. Nou deze dus !

2 r, 2 av.

Jeah, mijn colsjaal is al klaar, het gure herfstweer kan beginnen ( maar nu nog even niet ). Ik ben geen echte breister, dus heb ik me beperkt tot twee recht twee averecht. Het was een lekker werkje om bij de T.V te doen of even tussendoor wanneer je ergens op moet wachten bijvoorbeeld als het eten nog net niet klaar is. Je pakt het sneller even in je hand dan naaiwerk. Ik heb altijd wel moeite met het kiezen van de juiste dikte van naald maar dat zal de onervarenheid wel zijn. Ik kocht de wol en op het etiket stond dat je moest breien met naalden nr. 2 of 3. De wol vond ik bij nader inzien wel erg dun en heb daarom met twee draden gebreid. Uiteindelijk na verschillende probeersels ( er zal ongetwijfeld wel een of andere formule voor bestaan ) kwam ik uit bij naalden nr. 5. Ben er toch wel content mee en inmiddels staan er weer nieuwe steken op de naald.

Buurt barbecue.

Burendag was gisteren in onze straat een leuk feest. We hebben weer nieuwe bewoners ontmoet en ook met degene die we al kenden gezellig gekletst, gegeten en gedronken. Heerlijke salades, voortreffelijk gebakken vlees en op het laatst had iemand nog een grote zalm erop gelegd. Ook de kinderen vermaakten zich prima, ze hingen vol enthousiasme de marshmallows boven het vuur en schenen geen last van de rook te hebben. Het weer was ( zoals elk jaar ) prima en mede daardoor was deze 8e-editie wederom zeer geslaagd.

Tiener.

Sinds donderdag hebben we weer een tiener in de familie. Onze oudste kleinzoon werd 10 jaar en dat vierden we gisteravond met een, deze keer door hemzelf, versierde taart. Ik maakte ( en versierde ) een pennenzakje/toiletzakje ( het is maar net waar je het voor gebruikt ) met een van zijn favoriete logo's en stopte daar het geldcadeautje in want hij spaart voor een hele mooie ( heb de foto al gezien ) bureaustoel.

Varkens roze.

Gisteren, de eerste dag van de Astronomische herfst, hebben we weer een mooi tochtje gemaakt. Het zat ons weer helemaal mee. We fietsten, tot aan de koffie, in de zon. Toen we zaten te pauzeren (dat noem ik geluk hebben) viel er opeens een fikse regenbui. Daarna geen druppel regen meer gehad en (nog een gelukje) ik zag weer een roze plant. Misschien wel de laatste van dit jaar, wie zal het zeggen, ik houd het wel in de gaten.

Buideltas.

Dit grappige buideltasje maakten we samen, onze dochter en ik. Het idee kwam van haar, zij knipte alles en ik naaide alles. De ronde bodem heeft de maat van 'n ontbijtbord en is geknipt uit een stuk leer van onze oude bank. Het buideltje is stof van een in de vakantie door haar gekochte tas, model tote bag. De breedtemaat is de omtrek van de bodem ( plus een naad voor het dichtnaaien ) De hoogte kun je zelf bepalen maar knip er wel ± 7 cm aan voor de omslag en verstevig die met plakvlies. In die omslag sla je 8 ringen om de strikband door te rijgen. Wij maakten die van lint dat overgebleven was van een ander project maar je kan ook een koord gebruiken of ....verzin maar wat. Twee lussen naaide ik aan de zijkanten en daar maakten we het kant en klare hengsel ( een overblijfsel van een oude tas ) aan vast. Wij hebben de tas nog gevoerd, dat is niet persé nodig, maar wel chiquer. Echt een tas om je eigen ideeën op los te laten.

Vakantiegevoel.

Wanneer we fietsen in de omgeving van Mook en Groesbeek dan heb ik altijd een beetje vakantiegevoel. Het glooiende landschap, het klimmen en dalen doet toch buitenlands aan. Meestal schijnt ook nog de zon maar die liet het deze ochtend afweten anders was de "berg" ( nog net zichtbaar ) achter de bomen, beter te zien geweest. Maar we hebben heerlijk gefietst en op een gegeven moment begeleide deze hartjes ons op de route. We zagen er heel veel en misschien was het wel van een of andere tocht dat weten we niet. Desalniettemin, het was leuk !