Watertoren 202 - Hoogeveen.

De laatste van deze dag en meteen ook de laatste van 2024, volgend jaar gaan we weer verder. Deze toren in Hoogeveen staat op een ongunstige plaats om te fotograferen met al dat hekwerk en stukken waar je niet mag komen, maar daar moeten we het toch maar mee doen.

De watertoren in Hoogeveen werd in 1927 gebouwd in opdracht van het Gemeentelijk Waterbedrijf Hoogeveen en staat aan de Vos van Steenwijklaan. De toren is ontworpen door A. Kool en J. Wildeboer, heeft een hoogte van 38,3 meter en een waterreservoir van 300 m³. Een houten trap, langs de binnenzijde van de buitengevel, leidt tot het reservoir. Deze toren is de enige watertoren in Drenthe die nog als zodanig in gebruik is. 

In 1989 nam de WMD Drinkwater het gemeentelijk waterbedrijf van Hoogeveen over. De WMD nam de watertoren toen niet over, omdat zij pompen wilde gebruiken om druk op de waterleiding te zetten. De WMD kwam later terug op deze beslissing en in 1995 nam de WMD de toren alsnog over van de gemeente voor het symbolische bedrag van één gulden. In hetzelfde jaar werd de toren gerenoveerd en in 2020 vond er nog een restauratie plaats. De toren heeft als voordeel dat er een (kleine) watervoorraad kan worden aangelegd, zodat er bij storingen minder drukschommelingen ontstaan in het leidingnet.

De WMD heeft voor het tweede jaar een livestream online gezet op een hoogte van 38,3 meter die gericht is op twee broedende Torenvalken in de watertoren. Men krijgt zo een uniek inkijkje in het wel en wee van het broeden en van het uitkomen van de "Watertorenvalk-kuikens". Het vrouwtje broedt nu op ongeveer 5 eieren, "tot juli is het opgroeien van de jonge vogels en het uitvliegen op de voet te volgen. Googel op De Hogerveener.nl

Toen wij er waren zaten er nog geen Torenvalken, wij dachten, van een afstand, dat er gras op het dak groeiden, maar bij het uitvergroten van de foto zagen we toch dat het wat anders was.

bron Wikipedia.

 

Watertoren 201 - Coevorden.

 

En nu zijn we er weer overheen, 201 en nummer vijf vandaag. Deze watertoren staat binnen de vestinggracht in het Van Heutspark in Coevorden en werd gebouwd in 1914 naar ontwerp van architect J.P. Hazeu, heeft een hoogte van 32,20 meter en een waterreservoir van 150 m³. Op het dak van de toren staat een windwijzer.

De watertoren is gebouwd in opdracht van de N.V. Maatschappij tot Bouw en Exploitatie van Gemeentebedrijven (MABEG). Aan de oostzijde, in het basement een gevelsteen met het jaartal en de namen van J.W. van der Lely (burgemeester), P.H. Roos Ozn en J.H. van der Scheer (wethouders).

De gemeente Coevorden had in 1913 met het oog op de waterwinning een stuk grond in Dalen aangekocht, omdat in Coevorden geen zuiver water kon worden gewonnen. Voor het project moest op het hoogste punt van het Van Heutspark dus een ruim 30 meter hoge toren verrijzen. Vanwege de prominente plek besloot de gemeenteraad om niet te bezuinigen op de architectonische kwaliteit en materialen. In 1914 ging de gemeente een lening van 150.000 gulden aan om het project te kunnen financieren. In 1915 werd het gebouw geopend.

Tot 1980 was de gemeente eigenaar van het gebouw. In dat jaar werd het verkocht aan de Waterleidingmaatschappij Drenthe, die het gebruik van de toren al na twee jaar begon af te bouwen. De waterdruk werd vanaf dat moment gereguleerd met pompstations. In 1992 had de toren volledig haar functie voor de waterleidingmaatschappij verloren. In 1994 werd de watertoren opgenomen als  rijksmonument, en in 2004 werd de watertoren grondig gerestaureerd. 

In 2021 werd de watertoren na een bieding verkocht aan een organisatie die er een hotelsuite in wou maken. Dat is er niet van gekomen en de toren is wederom verkocht.

In 2008 is de watertoren afgebeeld op een postzegelvel van "Mooi Nederland Coevorden". 

Een leuk weetje !

bron Wikipedia.

Watertoren 200 - Zuidlaren.

 

Kijk aan, onze 200ste en de vierde van die dag. Een oudje, maar een mooi oudje, dat dan weer wel. 

Deze in Zuidlaren is gebouwd in 1895 en heeft een hoogte van 32 meter. De ronde bakstenen watertoren diende om de nabijgelegen psychiatrische inrichting "Dennenoord" van water te voorzien.

De buitengevel van de toren is versierd met een spiraalvormige gele bakstenen band. 

In 1934 was de toren behoorlijk verzakt, zoveel dat de ernaast gelegen woning van de huismeester ontruimd werd omdat men bang was dat de toren zou omvallen. 

De toren stond ongeveer een meter uit het lood, waarschijnlijk was dit het gevolg van graafwerkzaamheden. 

De toren wordt niet meer gebruikt.

In de jaren zeventig en opnieuw eind jaren tachtig waren er sloopplannen, maar de watertoren is gelukkig toch behouden. 

De oorspronkelijke functie van de toren is echter overgenomen door het naastliggende pompgebouw en de toren fungeert als zendmast, op het dak is een antenne geplaatst. Ik zie trouwens alleen de windvaan met jaartal.

De watertoren staat in een mooie omgeving, er staan verschillende beelden en ook gedichten in het park eromheen, waarvan ik er een, dat me aansprak,  hieronder plaats.

Watertoren 199 - Assen

De derde toren van deze dag en daarmee troffen we het, we konden naar binnen,  vanwege Open Monumentendag (14 en 15 sept 2024).

Weer een heel andere watertoren dan de twee vorige en sinds 2022 is deze vanbinnen verbouwd en sindsdien gereed voor luxe overnachtingen op hoogte.

De watertoren aan de Troelstralaan in Assen is gebouwd in 1959-1960, ter vervanging van de (in 1961 gesloopte) watertoren aan de Rolderstraat. De architect is W. ter Braake, toentertijd hoofd bouwkunde en stedenbouw van Gemeentewerken Assen. 

De toren heeft een hoogte van 34 meter en heeft 154 traptreden. Het waterreservoir van de toren heeft een capaciteit van 550 m³ en had een zogenaamd 'open systeem', dit zorgde voor een gelijkmatiger belasting van de drinkwaterzuivering. Sinds 1970 valt de toren onder de verantwoordelijkheid van WMD Drinkwater. 

In 2007 is de toren gerenoveerd, voegwerk en betonwerk werden gerepareerd en het dak vernieuwd. De watertoren is o.a. wegens lekkage buiten gebruik gesteld en in 2021 verkocht. Tja lekkage in een watertoren, dat moet je niet hebben.

De 154 traptreden liepen we op en op elke verdieping was wel wat te zien, kleine kunstwerken, grapjes, muurschilderingen,  bovenin was een tentoonstelling en natuurlijk genoten we van het uitzicht.

Plafond.

In 2021 dus verkocht en nu particulier bezit. In 2022 vanbinnen verbouwd en vernieuwd.

Was leuk om binnen te kijken al kon je niet het woongedeelte zien. Op naar de volgende toren.

 

Bron Wikipedia.

Watertoren - 198 - Kuinre.

Na Olst reden we verder naar Kuinre, met de auto, omdat de watertorens te ver uit elkaar lagen om er een fietsroute van te maken. De meeste watertorens deden we op de fiets en dat was superleuk en voor de torens die we dit jaar nog gaan doen, proberen we ook een fietsroute te maken, maar nu even niet. 

Deze watertoren van Kuinre is gebouwd in 1933, is 35,45 meter hoog en heeft een betonnen vlakbodem waterreservoir met een inhoud van 120 m³. Wat ik opvallend vind, is het gegeven, dat ook na de bouw van deze toren de waterdruk in Kuinre nog jarenlang niet hoog genoeg was. Deze watertoren in de bebouwde kom van Kuinre (Steenwijkerland) heeft de status van Rijksmonument.

In 2004 verkocht watermaatschappij Vitens de watertoren aan een projectontwikkelaar die er een penthouse voor zichzelf in wilde bouwen plus drie andere appartementen. De verkoop was onderdeel van het afstoten door Vitens van vijf watertorens, drie waterreservoirs en een pompstation en vond plaats na overleg met de Stichting Industrieel Erfgoed en de gemeente Steenwijkerland. Het leek erop dat er van de plannen niet veel terecht is gekomen, tenminste, wij konden er weinig van zien.

De toren is ontworpen als een rechthoekige schacht, waartegen aan twee zijkanten risalieten zijn gezet. Een risaliet is een soort uitbouw aan de buitenkant van een gebouw. De schacht heeft een entree met baksteen stoep en betonnen luifel, een plat dak, uitgevoerd als rondlopend balkon, een dakopbouw en een vlaggenstok, die is gevat in twee betonnen platen. De risalieten zijn bovenin beëindigd met opvallende hoekvensters in kwartronde vorm. Zij zijn uitgevoerd als glas-in-beton vensters met brede regels en dunne stijlen. 

Deze beeldbepalende watertoren met details in art-deco stijl is architectuur-historisch van belang vanwege zijn vormgeving. Door zijn vorm, ligging en maat is de toren van groot stedebouwkundig belang voor Kuinre. 

Daar kan ik me wel in vinden, het is een mooie plek.

Tekst uit het monumentenregister.

Bron wikipedia.

 

Watertoren 197 - Olst.

 

Kijk eens, de zon, bomen en struiken volop in het blad, foto's gemaakt op 15 september vorig jaar. Het werd dus wel tijd om er wat over te publiceren.  Bloggen staat op dit moment op een laag pitje, maar ik heb nu het gevoel dat ik uit mijn winterslaap ontwaak. Het was toen  onze laatste dag vol met watertorens, te beginnen in Olst. 

Deze watertoren is ontworpen door architecten P.J. de Gruyter en C. Poederoyen en is gebouwd in 1962, heeft een hoogte van 41,55 meter en had een waterreservoir met een inhoud van 900 m³. Het gebouw diende als klokkentoren van de dichtbijgelegen rooms-katholieke kerk.

In 2004 heeft watermaatschappij Vitens uit Zwolle de watertoren verkocht voor 32 duizend euro. In de zomer van 2006 is men een verbouwing gestart in de toren. Er zijn vijf appartementen gerealiseerd met elk twee woonlagen. De kerkklokken in de toren en het kruis bovenop werden in 2016 verwijderd. Ik mag hopen voor de bewoners dat de klokken niet tot die tijd werden gebruikt.

Op de toren is een reliëf aangebracht met de tekst : WATER ZAL TEVOORSCHYN KOMEN ZODAT HET VOLK KAN DRINKEN, naar Exodus 17:6

Bron Wikipedia.

Kerstwens !

 

Saai !

 

Dat slaat niet op dit werk, maar mijn oppaskind van vroeger sprak die woorden uit toen ik de gordijnen open schoof en zij naar buiten keek, het was toen net zo'n weer als gisteren. Mijn man vond dit uitgelezen weer om naar een museum te gaan. De tentoonstelling van de realistische, in Venlo geboren schilder Evert Thielen - De Luiken Open, was ons doel. Lang geleden zagen we voor het eerst zijn werk en waren onder de indruk. Ik kocht toen ook zijn boek en toen ik het net opende kwam er het krantenknipsel uitvallen, naar aanleiding waarvan we toentertijd naar die tentoonstelling in het Cobramuseum gingen, september 2002 staat er boven. Vier grote veelluiken hingen er, waaronder ook dit, De Schepping. Hier in geheel geopende toestand.

Dit is een detail, Thielen schildert  zichzelf vaak ook op zijn werk, maar zo dat hij niet nadrukkelijk aanwezig is. Op dit veelluik zelfs vier keer, maar daar moet je wel op attent gemaakt worden. Als je goed kijkt zie je hem in die vissenkom, hij zit daar te schilderen, ook in de andere twee glazen voorwerpen is hij te zien, maar dat was moeilijk te fotograferen. Links op het bovenste werk zie je hem ook.

Je kunt alle veelluiken zien van alle kanten , open, gesloten en de de achterkanten. Er staat aangegeven op welke tijd men welk werk gaat openen en er ook wat bij wordt verteld. Degene die het uiterst voorzichtig opent, is ook de verteller. Van de eerste fase, de gesloten toestand, die de ongerepte natuur toont heb ik geen foto, maar de tentoonstelling duurt nog tot 23 februari 2025. Echt een aanrader !

De tentoonstelling bestaat uit twee delen en ging verder op de boven verdieping en ook daar was prachtig werk te zien, een stuk kleiner maar o zo mooi.

Het werk links vond ik grappig en draagt als ik het goed heb onthouden de naam Moment suprême, het werk rechts vond ik prachtig, hoe kan iemand zo goed een gebroken glas schilderen, net of het daar echt ligt.

Het laatste wat ik hier laat zien is dit sneeuwlandschap met de schaatsen, gewoon uit nostalgie. ik schaatste héél lang geleden ook op dit soort schaatsen, vandaar !

O ja, voor ik het vergeet, t/m 23 februari is er ook nog de openluchttentoonstelling VENLOVERLICHT.

Engel.

Het was koud vandaag, maar toch hebben we een paar rondjes gefietst. We zouden eigenlijk langs de Maas gaan i.v.m de windrichting, maar toen bedacht C. wat anders en gelukkig maar. Nu kwamen we langs deze Kerstengel. Die zit daar al een paar jaar rond deze tijd en ik vind het een hele mooie. Vleugels van dennentakken en sfeervol verlicht. De eerste keer dat ik de engel zag, riep ik dat naar mijn man, maar die had niks gezien. Vorig jaar kwamen we er weer langs, hij zag de engel toen wel, maar al pratend fietsten we door, weer geen foto genomen, wat is dat toch ! Daarna kwamen we er nog eens langs, was de engel weg, of zou ik niet goed gekeken hebben ? Maar vandaag, ha ik sprong meteen van de fiets, et voici ! Eindelijk een foto.

Sinterklaas !

 Gisteren vierden we Sinterklaas, met kinderen en kleinkinderen. Sint lekkernijen voor bij de koffie/thee of wat anders en dat anders, bracht al snel nattigheid. Ik had bedacht om een echt tafelkleed over dat van plastiek te leggen, maar dat was van korte duur. Een groot vol glas ging er meteen al overheen.

Niet getreurd hoor, hulp genoeg bij het droogmaken van vloer, stoelpoten en zittingen en op plastiek kun je ook lol hebben en dat hadden we. 

Iedereen had leuke cadeautjes gekocht voor het Sinterklaasspel, sommige waren heel klein, maar zaten in een grote verpakking, sommige waren grappig, sommige praktisch en zoals altijd waren er ook bij die iedereen wou hebben. 

Dan wordt het natuurlijk spannend met dobbelen en het verschuiven van naar je linker of rechter buurman of het moeten weggeven van alles. kortom, het was weer leuk. 

Meestal blijft iedereen eten na afloop, maar nu was het anders. Kinderen en kleinkinderen hadden nog steeds een lunch van ons tegoed en omdat het er door  omstandigheden nog steeds niet van was gekomen, hadden we besloten om dit te combineren met deze dag. 

En zo vertrokken we naar de bowlingbaan, waar iedereen fanatiek aan de gang ging, tja wat worden ze groot, onze kleinkinderen. Ik geniet ervan om ze zo bezig te zien.

De lunch werd zodoende vervangen door grillen, want dat kon na afloop daar plaatsvinden. Iedereen vond het geslaagd en wij ook.

RADICAL.

Vorige week donderdag zagen we deze prachtige film. RADICAL, is een inspirerende en ontroerende film die de kracht van onderwijs en de onvermoeibare strijd voor gelijkheid en kansen voor alle kinderen laat zien. 

Het verhaal volgt een leraar die vastbesloten is om het leven van zijn leerlingen te veranderen, ondanks de vele obstakels die hij moet overwinnen. 
In een achtergestelde buurt in Mexico begint leraar Sergio Juárez (Eugenio Derbez) aan zijn nieuwe baan in een basisschool. Hij wordt geconfronteerd met een groep kinderen die door het systeem in de steek zijn gelaten en weinig toekomstperspectief hebben. 

Sergio besluit om het traditionele leerplan te negeren en gebruikt andere methoden om zijn leerlingen te inspireren en hen te later zien dat ze hun dromen kunnen waarmaken (tekst uit de folder)

Wat ik het mooiste vond van de film, was de manier hoe hij de kinderen leerde en inspireerde, om zelf te denken en uit te vinden hoe men ergens achter kan komen. De film laat zien hoe een bevlogen leraar van grote waarde is en de koers van vele levens kan veranderen.

Vakmanschap.

 De tentoonstelling DIOR - A New Look is geïnitieerd en bedacht door het Kunstmuseum en was nog niet op andere locaties te zien.

We gingen er heen omdat ik er al wat van gezien had op andere blogs en dat had me nieuwsgierig  gemaakt.  Het was echt weer de moeite waard, wat een vakmanschap straalt er vanaf en dan heb ik over al het werk dat verricht is door de coupeuses, naaisters, borduursters, strijksters en noem maar op. Natuurlijk niets ten nadele van de bedenkers en ontwerpers van dit alles, maar die krijgen meestal wel genoeg aandacht.

Van alles zagen we, jurken waarvan je dacht, is daar wel in te lopen, maar ook cocktailjurken die best draagbaar zijn. Het roze ensemble, prachtig gemaakt, doet me terugdenken aan de tijd dat die wijde mouwen in waren. Een zomerjurk had ik met zo'n mouwen het fladderde je lekker koel. Een speciale namiddagjurk had ik dan weer niet, maar deze vind ik écht een schatje, vooral de geplooide mouwkapjes en het geplooide bovenlijf.

Heel wat plooi uurtjes moeten hier ingezeten hebben, tja je bedenkt het en het is nog uitvoerbaar ook.

Ik laat zo her en der maar wat zien, om een indruk te geven, want er  was zo gigantisch veel dat het moeilijk was om te kiezen. 

Bijzonder was ook de gigantische hoeveelheid sieraden, afkomstig van de grootste particuliere verzamelingen ter wereld. Helaas zijn onze foto's daarvan mislukt. Dus zou je het allemaal in het echt willen bekijken, wat zeer de moeite waard is, dan kan dat nog t/m 26 januari 2025.

"Creëer een Collage", nummer 10. de laatste.

 

In het voorjaar fietsten we langs witte judaspenning, dat moet ik onthouden dacht ik, want meestal zie je de plant in de kleur violet. Regelmatig komen we er langs en toen de bloemen uitgebloeid waren en de zaaddozen (lijken op penningen) eraan kwamen, zag ik tot mijn schrik dat ze er niet meer zo mooi uitzagen. Toch  heb ik er een bosje van geplukt, hopend dat de penningen na het pellen, er toch redelijk uit voor de dag zouden komen. Je kunt ze verwerken in een droogstuk, maar ooit heb ik er eens een Mandala van gelegd.

Nou, maar goed dat ik toch een bosje had geplukt, want bij de uitdaging van deze week, kwam het woord JUDASPENNING voor. De kleur  GOUDGEEL (of geel) GEEL werd het en dat gebruikte ik als ondergrond. SCHOEISEL dat lukte ook en het meisje, vrij JONG nog, kon daar heerlijk op gaan zitten om een lange brief (goh zou dat nog voorkomen) aan haar vriend te schrijven. De takjes met zaaddozen (zien er nog redelijk uit) en de losse zaadjes zijn ook in mijn boek geplakt. De rest gooi ik maar in de tuin. Bij het plaatje van de schoen was de veter aangetekend, maar dat was niet mooi toen ik het geknipt had en daarom heb ik er een echte schoenveter in gedaan.

De tiende en laatste is dit, maar Conny heeft weer een nieuwe uitdaging bedacht, kijk HIER om te zien welke. 

Koud/Warm.

 

Eigenlijk wilden we vandaag gaan fietsen, want er was nog zon beloofd, maar die liet zich pas erg laat zien, plan veranderd. We hadden nog wat boodschappen her en der te doen, moesten nog een boek ophalen bij de bibliotheek en mijn man was aan nieuwe handschoenen toe voor op de fiets. Hij wou wanten deze keer, maar dan met een duim en wijsvinger, want dat is fijner met schakelen. Zijn er die dan, vroeg ik in al mijn naïviteit. Ik had er nog nooit van gehoord, maar die zijn er. Heb net nog even zitten googelen en vond een enorme diversiteit aan wanten en handschoenen, waarvan de vingers op een bepaalde manier verdeeld zijn. Voor elke sport is er wel een handschoen en degenen die op wintersport gaan zullen dat allemaal ook wel weten. nou ik wist van niks, maar nu wel, zo zie je, nooit te oud om wat te leren. Toen we thuis waren zagen we op de bovenkant een ritsje, daar kun je, als het héél koud is een warme pad instoppen, maar ja, je kunt dan natuurlijk ook besluiten om thuis te blijven, toch ?

"Creëer een Collage", de negende.

 

Meestal doe ik best lang over het maken van een collage, maar deze keer ging het snel. Misschien krijg ik er na deze negen weken meer handigheid in, zou het dat zijn, of waren dit gewoon makkelijke woorden. 

TURQUOISE was niet zo moeilijk, ben naar de bouwmarkt gegaan en heb kleurkaartjes meegenomen van verf. Allemaal hikkend tegen het blauw groen aan, wat turquoise natuurlijk is. Ik was al bezig om rondjes te ponsen voor kerstkaarten, dus heb ik er ook enkele gedaan in deze kleur.

 KWASTEN was ook geen probleem, we hebben de laatste tijd veel geverfd, wou die kwasten fotograferen, maar ik heb er toch maar een bestaand plaatje voor gebruikt, minder omslachtig.

TULPEN, vond ik in het blad Tuin & Zo, het lentenummer van dit jaar, mooi toch en lekker knipwerk was het.

TEVREDEN ben ik ermee, het hoeft niet altijd moeilijk te gaan. 

Ben benieuwd naar de collages van de andere deelnemers, jullie ook, kijk dan HIER bij Conny, die dit alles heeft georganiseerd.