Bloesemstraatje.

Hoi hoi, we mogen weer fietsen en dat doen we dan ook. Korte tochtjes nog maar o zo mooi. Gisteren kwamen we langs dit mooie straatje, niet eens zo ver van ons vandaan en dat vroeg om een foto momentje. Vandaag spraken we met de chirurg die de hartoperatie bij C. heeft uitgevoerd, een vakman in hart en nieren ( haha in dit geval alleen hart dan ). Hij sprak vol passie over de manier hoe hij de operatie heeft uitgevoerd ( op een kloppend hart ) en liet zelfs een apparaatje zien dat hij gebruikt om, wanneer hij de aders gaat hechten, op die plek geen beweging te hebben. Interessant om te zien maar het fijnste is dat we groen licht hebben om ons leven weer verder te leven zoals voorheen.

Troostvogeltjes.

Het begon met het maken van "lentevogeltjes" en "Kerstvogeltjes" maar langzamerhand zijn het "troostvogeltjes" geworden. Ik heb ze ooit gemaakt van bloezen van mijn overleden schoonzus en van overhemden van mijn overleden broer. Toen een kennis dat zag, vroeg ze me of ik ze wou  maken van stropdassen van haar man. En nu maakte ik ze voor een gezin waarvan oma is overleden. Oma maakte altijd patchwork en elk lid van het gezin heeft zijn eigen kleur uitgezocht tussen de lapjes van oma. Fijn dat ik het mocht maken.

Oma zal jij.......

......zo begon de tekst die onze kleindochter schreef boven haar ontwerp van de tas. Natuurlijk "zal"oma dat. Ze wist precies wat ze wou. De buitenkant werd gemaakt van de binnenkant van, alweer, een oude spijkerbroek. De opgestikte hoekjes en het middenstuk van het hengsel moesten donkerder, dus van de buitenkant van de broek. De bies onder en de letters had ze graag van roze vilt en ze besloot dat een rode wolk mooier was dan een groene. We maakten ook een patroon voor het geval dat ze er nog een wil maken. Dat alles deden we al begin februari maar door omstandigheden kwamen we er pas gisteren toe om de tas te maken. Het enige wat ik heb gedaan is het opstikken van de wolk met letters ( heeft ze wel zelf geknipt ) en het laatste zoompje boven in de tas waar de voering tussen zit want anders kwam ze te laat op zwemles en wat aanwijzingen natuurlijk. Ik zou zeggen, project geslaagd !!

Spijkertas no 6.

Nu eens geen blauwe spijkerbroekentas, maar 'n bruine, gemaakt van een broek van manlief. Te ruim geworden ( zat niet meer lekker ) bovendien had hij hem al zo lang dat het model ook niet meer up to date was. Hij lag daar maar te liggen dus heb ik de schaar er maar eens ingezet. Het al eerder beproefde model uit  Flair no 38 uit 2014. Echt zo leuk om te maken. Tailleband eraf rukken, tussenbeennaden open scheuren, zakken eraf en je kan beginnen. Je kan de lussen nog van de tailleband halen maar dat heb ik deze keer niet gedaan ( lekker makkelijk ) en dat staat nog mooi ook. De tas heb ik wel gevoerd maar dat hoeft niet per se. De voering had ik nog liggen ( klein beige/wit ruitje van 'n paar mm. ) de tas van de oude broek, knopen laten zitten waar zaten en een paar binnenzakken met al eerder gebruikte ritsen maakt er een ideale tas van. Makkelijk nu je bij de meeste winkels er geen meer krijgt.

Verwoorden.

'Laten we durven.
Laten we graag zien omdat we dat kunnen, en leven - voluit en gretig - omdat wij dat mógen en het daarom dubbel zo goed moeten doen.
Laten we beter leren weten, niet meer morsen met de dagen die al die anderen, daar, zomaar, opeens zijn kwijtgeraakt.
Laten we geen engelen zijn, maar als het kan toch ook geen duivels.
Laten we mensen zijn. En helemaal onszelf worden, niet wie we denken dat anderen wilden dat we waren.
Laten we moed houden, durven wankelen en redden wat er te redden valt. Onszelf bijvoorbeeld, en mekaar.
Laten we stoppen met hopen en doen wat moet gebeuren om het te doen gebeuren, en mild zijn voor wie dat nog niet kan.Laten we ze openlaten; onze deuren, onze armen onze geesten.Laten we pantsers afleggen, en de andere tegemoet treden, telkens weer.
Laten we slapende honden keihard wakker maken. Blijven geloven in dromen die ook uitkomen. Veel verwachten, genoeg spijt hebben, in zeven sloten tegelijk lopen, alle dingen aankijken, ook dat wat ons verontrust.
En laten we minachting koesteren voor de hopeloosheid, weten wat we waard zijn, onszelf gunnen wat we verdienen, want dat is vaak meer dan we geneigd zijn te denken. En laten we begrijpen wat de liefde is, onthouden dat dat alles is, of toch bijna.
Laten we durven. Ja.'

Griet Op de Beeck.

Gisteren zag ik haar bij De Wereld Draait Door en sprak ze deze door haar geschreven tekst uit.
Ik zag de tekst al op dit blog maar wil het toch nog delen zodat nog meer mensen kennis kunnen nemen aan deze zo mooi verwoorde hartekreet.

Doorgestikt.

Heerlijk vond ik het om weer eens ruitjes te stikken op stof. Vroeger heb ik dat vaak gedaan toen ik in de avonduren schermkleding maakte. Bij sommige modellen, ik dacht voor de degen maar dat weet ik niet meer zeker, werden de voorpanden gewatteerd en doorgestikt. Ik vond dat altijd heel fijn om te doen. En nu had onze dochter voor haar tassen project een doorgestikt model uitgezocht dus mocht ik weer aan de bak. Zij maakte de tekening en heeft alles geknipt en ik kroop achter de machine. De tas werd gemaakt van een kapotte spijkerbroek ( er kan nog meer uit ) de voering was een restje van iets en de sluiting een stukje leer van het bankstel maar dan binnenstebuiten. Het blijft leuk om iets te maken van niets.

Niet op de fiets.

Nee wij mogen ( nog ) niet gaan fietsen en dat is wel afkicken voor ons als fervente fietsers maar de tijd verstrijkt en de dag dat het wel weer mag komt daardoor steeds dichterbij. Ondertussen eten we af en toe maar eens "fietspasta" en trakteerden we ons, tijdens de boekenweek, op het boek van Jelle Brandt Corstius over zijn fietstocht van Amsterdam naar de Middellandse Zee om de as van zijn vader uit te strooien. Ben er net aan begonnen en het staat me wel aan. Bovendien komen er heel wat herinneringen bovendrijven van onze eigen fietstocht, vanaf ons huis, op en neer naar Doizieux een dorp in de buurt van St-Etienne ( Fr ). Wij hadden een ander doel, ook veel bagage, behalve, "as in tas".

Hart.

Opa werd verwend want plotseling lag opa in het ziekenhuis. Onze kleinkinderen gingen meteen aan het tekenen en knutselen. Nu, na enkele weken ziekenhuis, drie omleidingen ( dat was wel even schrikken ) is hij weer thuis. Fietsen kan voorlopig niet maar wandelen mag wel ( 3x10 min per dag ) maar dan moeten de weergoden wel meewerken. Ik had even geen tijd en zin om te bloggen maar nu waag ik er toch een berichtje aan. Ongelooflijk hoe snel het lichaam na zo'n ingreep zich hersteld en dar zijn we heel gelukkig mee.

Van bankstel tot clutch.

Tussen, op het laatste moment, vier carnavalsjurken maken hebben wij ( dochter en ik ) toch nog dit polstasje afgekregen. We hadden er al een gemaakt maar dat beviel ons niet. Dit tweede ging al iets beter maar ik ben nog niet tevreden en dan vooral niet over de voering. Het moet anders kunnen. We blijven het proberen want er is tenslotte leer genoeg. Hier kun je er nog meer over lezen. Ondertussen ( ze zag ons natuurlijk bezig ) heeft onze kleindochter zelf een tas ontworpen en gevraagd of ik die met haar wil maken. We hadden vorige week al stofjes bij elkaar gezocht ( fijn weer wat uit m'n kist met lappen ) en gisteren samen alles geknipt. Dus binnenkort............

Carnaval.

Het was weer geweldig de Verlichte Optocht. Het thema dit jaar was "Onderwaterwereld". Prachtige wagens, sommige meer dan 20 meter lang en zo'n 8 meter hoog en verlicht door duizenden lampjes, trokken door de straten. Maar ook de loopgroepen vond ik geweldig mooi. Kwallen, dansende vissen, snorkels en Finding Nemo, het was mooi om te zien. Complimenten weer voor iedereen die hier maanden aan hebben gewerkt, de vrijwilligers, begeleiders van de optocht en vooral ook de jeugd die de wagens voortduwden.Top !

Vreemde vogels.

Vorig jaar zag ik mooie ideeën om collages te maken. Op een middag, na schooltijd, wou onze kleindochter weer eens knutselen met papier. Ik zag mijn kans schoon en liet haar hier op het blog van Helmi kijken. Ze vond het mooi maar ze had, zoals meestal, iets anders in haar hoofd. Ga jij dat maar doen oma zei ze dan ga ik mijn idee doen. Ik maakte geen collages maar kaarten. We hadden een gezellige middag, lekker plakken en knippen, wat kletsen, wat drinken de tijd vloog om. Ik heb hier geen foto van wat zij heeft gemaakt want het is al een tijdje geleden maar deze week zag ik de "vreemdevogelkaarten" weer liggen en ben er mee verder gegaan ( nu met 'n vis ). Ook 'n vreemde vogel nu !

Stoofpeertjes en glögg.

In het weekend had ik ineens zin in stoofpeertjes. Normaal snijd ik ze in stukken en stoof ze met water, vruchtensap, 'n kaneelstokje en soms met 'n scheutje wijn erbij. Nu had ik gezocht naar een ander recept. Ik zag er een hier maar vond 750 ml rode port toch wat te gortig ( prijzig ook ). Er stond nog een fles glögg ( Zweedse glüwein ) in de kast, dus dat maar eens proberen. Citroen had ik niet in huis, limoen wel, nou dat zou ook wel gaan. De rest ( sinaasappel, laurier, kruidnagel en kaneelstokje ) was allemaal op voorraad. In het recept staat vermeld : koken zonder deksel op de pan ??? Vreemd, maar goed ik heb het toch maar zo gedaan. Resultaat, na 45 min waren de peertjes nog hard. Gelukkig was ik op tijd begonnen en ze konden nog een half uur stoven ( met de deksel op de pan ). Maar voor de rest, ze smaakten verrukkelijk en aangezien ze gestoofd waren in de glögg, dronken we er een glaasje van het ( hete ) kookvocht bij. De bolletjes ijs en het chocolade schaafsel staan niet in het recept, maar ja, was wel lekker.

RFD

Gisteren gingen we naar de opening van de fototentoonstelling met als thema "25ste Editie Ravenstein bij Kaarslicht". Twintig amateur fotografen hebben hun mooiste foto's ingestuurd ( ook manlief ). In het Raadhuis van Ravenstein zijn de foto's te zien van 23 januari t/m 27 maart. Leuk stadje trouwens om eens in rond te dwalen.

Lievelingskleur.

Ik was bezig om deze shawl voor mezelf te breien maar onze kleindochter vond hem zo mooi want "oma het is mijn lievelingskleur ". Nou ja, dus nu is hij voor haar. En mooi op tijd klaar voor het toch wat koudere weer dat in aantocht is.

Luxe probleem.

Vanwege het mooie weer zouden we afgelopen donderdag gaan fietsen maar we moesten ook onze vrij reizen dag benutten. Nou hadden we daar nog wel even de tijd voor maar met de weer berichten en beelden uit het noorden van ons land op ons netvlies vonden we dat we, nu de temperatuur hier zo aangenaam is, toch maar beter onze vrije dag op konden maken. Je weet maar nooit wat de winter nog in petto heeft. Het was genieten. We gingen naar De Beurs van Berlage en bekeken de tentoonstelling Berlage, Godfather of Dutch Design. Geweldig mooi om tussen authentieke meubels van Berlage ook hedendaags Dutch design van meer dan 20 ontwerpers te zien. Verrassend.

Knapperig fruit.

Van alle recepten die je zo tegen de feestdagen gaat uitproberen zijn er altijd wel blijvertjes bij. Ik denk dat dit er een van is, nee dat weet ik wel zeker. Vier keer heb ik dit toetje de afgelopen weken gemaakt en ben helemaal verslaafd geraakt aan de knapperige zoetzure pitjes. En last but no least het is super makkelijk te maken. Probeer het eens, hier vind je het recept.

Winter roze.

We fietsten de afgelopen dagen regelmatig en dat was maar goed ook. Niet alleen om wat teveel aan calorieën weg te werken maar anders hadden we misschien deze winter roze struik gemist. Ik ken de naam niet en weet ook niet of hij normaal later in bloei staat ( vast wel ) maar misschien kan iemand me helpen. Op de achtergrond staat nog een Hazelaar mooi te wezen. Zou dit dan het laatste roze zijn van 2015 ? Fijne jaarwisseling en een gezond 2016.

Hergebruik.

Buiten staat een dennenboom al jaren in een pot en we hangen er met Kerstmis lampjes, rode linten en vogelvoer in. Maar vorig jaar Kerstmis stond hij weer eens binnen vol met engeltjes gemaakt van afval zoals, lege bonbondoosjes, restjes wol, netjes van sinaasappels, uien en aardappels, plastic zakken en chipzakken ( de blinkende binnenkant ). De boom staat nu nog buiten want ik denk als ik hem nu binnenhaal dat hij het loodje legt ( teveel wortels en geen grond meer ) Toch wou ik nog graag een boom binnen en toen ik in de garage een lang, smal stuk M.D.F ( 2.44 m ) zag staan heb ik manlief maar eens ingeschakeld. Hij zaagde hem doormidden, maakte er twee punten van die hij weer met een lat, ongelijk, aan elkaar heeft bevestigt en daarna geschilderd. Ik plakte er kurken van lege wijnflessen op en hing er de afval engelen aan. Ik vond ook nog, al jaren geleden van oude overhemden gemaakte, hartjes en nog wat andere ( ja een mens bewaard wat ).
Ik wens iedereen genoeglijke feestdagen en een gezond 2016 toe.

Knikengel en 'n nomentje.

Relaxed was gisteren het dagje weg, samen met l'autre Toos. We bezochten het Noordbrabants museum en zagen de tentoonstelling: Hoe van Gogh beroemd werd. en De Nieuwe Vincent een project waarin jonge kunstenaars ( van tussen de 9 en 14 jaar ) masterclasses volgden bij diverse kunstenaars en daarna zelf een eigen werk maakten. De kleindochter van l'autre Toos heeft daar ook aan meegedaan en er hangt een prachtig schilderstuk van haar, waar we natuurlijk op hebben gestemd ( ze had het ook echt verdiend )  Een goed initiatief. Hier genoten we van een heerlijke lunch ( we kozen het gerecht "Nomentje"). Ik had er over gelezen op het blog van Vlijtig. En omdat we nu toch in 's-Hertogenbosch waren zijn we nog naar de Kerststal in de Sint-Jan gaan kijken. Zou de knikengel er weer zijn ? Ja hoor, hij is er nog steeds. Puur jeugd sentiment, want als klein kind stopte ik er al geld in om te zien hoe aardig hij dankbaar met zijn hoofd knikte.

7000 km.

Toen we vorige week thuiskwamen van ons fietstochtje en onze kilometers optelden kwamen we tot de ontdekking dat we de zevenduizendste kilometer van dit jaar met 1.08 km overschreden hadden. Tijd om onszelf weer te trakteren op een lekkere lunch en wel in onze geliefde stad 's-Hertogenbosch. In december zullen we best nog wel eens fietsen, tussen alle feestdagen door, maar de achtduizend dat zit er niet meer in. Ik blik maar vast terug op het oude jaar en kan met recht zeggen, 2015 was een héél goed fietsjaar.