Terug in ons ritme !

 

Na enkele weken van regen en kou, gelukkig waren er wel de Olympische Winterspelen, hadden we woensdag en donderdag heerlijk weer. Een mooie blauwe winterlucht en weinig wind. Laten we maar weer eens fietsen voordat we het afleren. Koffie gedronken bij een van onze favoriete stopplaatsen en daarna iets lekkers gekocht bij een bakker en opgegeten op een bankje recht tegenover deze poort.

We zijn hier al vaak langs gekomen, ook al weleens gestopt, maar geen foto's genomen. DIT MUSEUM vindt je in een eeuwenoud en deels door zusters Birgittinessen bewoond abdijcomplex.

Hier is een van de mooiste collecties religieuze kunst van Nederland te zien. Unieke laatmiddeleeuwse beelden, een verzameling iconen, zilver, maar ook moderne en hedendaagse kunst. Men kan er ook wandelen in een, naar middeleeuws voorbeeld aangelegde kruidentuin en genieten van de geuren en kleuren van meer dan 150 soorten verschillende planten.

heb je alles bekeken, neem dan plaats in of op het terras van het museumcafé met de toepasselijke naam de Refter met uitzicht op de kruidentuin en onder het genot van iets lekkers. 

Een refter is de eetzaal in collectieve voorzieningen zoals internaten, kazernes, abdijen of kloosters. Nou heb ik het woord refter nooit gehoord m.b.t kazernes en mijn man zei, wij noemden het altijd eetschuur. Het woord refter is afkomstig van het Latijnse woord reficere dat herstellen betekent. In deze ruimte kon men dus door het eten lichamelijk herstellen.

Even wat dichterbij en nu is het beter te zien dat het tegels zijn en geen schilderwerk.

In de poort is een ingang voor de zusters die er nog wonen, hoeven ze niet door het museum.

Mooie ramen sieren de gevels.

Met daaronder ook weer mooie tableaus met tegels.

Aan de zijkant nog een deur, maar voor wie da weet ik nie ! MR zagen we wel staan, verder niks. Maar wie of wat is MR.

Lekker weer verder gefietst en toen we thuis kwamen hadden we toch een leuk rondje gereden van 63.57 km. Een mooi begin weer.

Ik moest nog snel een kaart schrijven en gaan posten, maar de fiets stond al in de garage, geen zin om die te pakken dan maar lopen.

Gelukkig leverde dat nog twee aardige natuurfoto's op.

De wadi waar ik langs kwam staat vol met krokussen en de wilgenkatjes doen het ook weer prima.

Droog en vers.

 Toen ik de tere bloemen zag in de begonia, kreeg ik opeens zin om weer eens een Mandala te gaan leggen. Ik knipte wat takjes van de Hulst want de bolletjes kon ik wel gebruiken, maar daar hield het dan ook mee op. Het blad van de hulst was te springerig en verder was er niet echt iets naar mijn zin. Dan maar zoeken bij gedroogd spul wat hier her en der nog hangt. Ik gebruikte de gedroogde zaaddozen van de papavers. Enkele grote en enkele kleine en ik knipte ook de kroontjes van sommige af, wat een leuk effect geeft. Het was lang geleden dat ik Mandala's had gelegd en dat was wel te merken. Maar ik ben tevreden hoor, ga het weer eens vaker doen, want oefening baart kunst. 

Groente !

 

Zet een stuk groente of fruit in een officiële baan aan het werk was de opdracht van deze week. Ik ben er in ieder geval lekker mee aan de slag gegaan. Je ziet hier al waar ik voor heb gekozen, rode kool. Mijn bedoeling was om deze keer een Atc'tje te maken, maar dat is mislukt. Ik kwam niet verder met het kaartje en heb het maar gebruikt als middelpunt in mijn "collage". Ik had de kool ook kunnen inzetten op een bowlingbaan, of in een baan rond de aarde, maar ik koos voor een baan als fotomodel. Die zijn hard nodig bij het maken van foto's bij lekkere recepten in kook bladen, in artikelen over land en tuinbouw, of een reportage over volkstuintjes. Genoeg werk dus voor zo'n rode kool of wat voor groente of fruit dan ook. 

Opdracht volbracht en bij CONNY kun je zien wie er nog meer mee deden.

Poëzie.

Ik was bezig met tijdschriften opruimen, uitknippen en weg ermee ! 
Dat schiet meestal niet op omdat ik regelmatig ook weer wat ga lezen, maar dat is niet erg, heb er geen hekel aan. Zo kwam ik dit stukje poëzie in het tijdschrift LFK, oftewel LIEFKE tegen en aangezien ik regelmatig mensen hoor zeggen dat ze zó genoeg hebben van het sombere en grijze weer (ik gelukkig niet hoor) en naar de lente verlangen, is dit wel aardig. Jammer genoeg bestaat dit tijdschrift niet meer.

Van mij mag het wel iets eerder

liever dan eind maart

dat ook de merel mijmert

van lome dagen zingend door de straat

van alle kussen in de lucht

op zoek naar warme wangen

een mooi gesprek

waarin ik altijd wel wil blijven

lieve lente

van mij mag het wel iets eerder

liever dan eind maart-

De wereld van Fien

VINTAGE.

 

Deze keer hadden we bij CONNY de keuze om wat te doen met de woorden vintage/retro of je kunt ze natuurlijk beide gebruiken. Vintage is iets wat daadwerkelijk gemaakt is in een eerdere periode (meestal 20-100 jaar oud) en retro zijn nieuwe producten die de stijl van vroeger nabootsen. Ik koos voor mode en wat je hier ziet is echt in die tijd gemaakt. Ik heb de foto's geknipt uit een oude libelle die ik al die jaren zorgvuldig heb bewaard. In die tijd kon je je trouwfoto insturen en als je geluk had werd je gekozen tot bruidspaar van de maand en kreeg je een cadeau. Nou wij hadden dat geluk en daarom heb ik dit blad nog. Helemaal nog intact tot nu toe dan. 

Vanaf deze Libelle koos de moderedactie voortaan een model uit dat de titel ,,patroon van de maand" meekreeg. Het moest om daarvoor te worden uitgekozen, aan de hoogste mode-eisen voldoen. Dat wil zeggen dat zo'n model niet alleen volledig bij de tijd moet zijn, maar ook praktisch, draagbaar voor grote en kleine maten en extra mooi van lijn. Dit blauw geruite model werd zo'n patroon. Ideaal voor de twijfelaars, die nog wat aarzelend stonden tegenover de lange rok en het kleed slank af dankzij het lange mouwloze vest en de in banen geknipte ruime rok. Op het middelste plaatje kun je zien dat het mouwloze vest net iets langer is dan de rok. In de Libelle stond nog wel een duidelijkere foto, maar die was zo groot dat ie hier niet op paste.

Heb toch wat kunnen maken ondanks dat we een drukke periode hadden en in het weekend is manlief 80 jaar geworden. Hij kreeg een mooi eerbetoon van dochter en schoonzoon en dat eindigde zo.