Koud buiten !

Van een goede kennis die op visite kwam, kreeg ik begin november een Amaryllisbol. Nog niks aan te zien natuurlijk, maar ik hoopte zo dat de bol met kerstmis in bloei zou staan. In het begin gebeurde er niet veel, maar toen er eenmaal een knop verscheen ging het snel. Mooi om bij te houden en precies in de kerstweek stond hij in volle bloei. Vijf bloemen kwamen erin en ik probeer hem over te houden. Het is me ooit eerder gelukt.

Van onze dochter, die ik hielp met planten verpotten,  kreeg ik vorig jaar twee grote stukken van volgens mij een begonia. Die groeide best snel en een gedeelte gaf ik aan onze buurvrouw. Bij haar deed de plant het zó goed dat er bloemen in kwamen. Bij mij toen nog niks.

Natuurlijk keek ik regelmatig  tussen de bladeren en jawel hoor er kwam ook wat tevoorschijn. Nu zitten er drie takken in en ik geniet er elke dag van. Het zijn zo'n mooie fragile bloemen. Eerst waren ze wit, maar nu zit er een roze tintje in. Het is dan wel koud buiten, maar binnen lekker warm en met een mooi boek erbij is het best vol te houden.

 

Zelfportret !

 Het woord dat CONNY deze keer had bedacht is ZELFPORTRET, en dat probeer ik hier, middels een collage, te laten zien.

Een gedeelte van dingen waar ik van houd. Kleding maken was mijn passie en links laat ik een stuk zachtgroene zijde zien van de bruidsjurk  die ik maakte voor onze dochter. Een stuk kant moest op het bovenlijf worden genaaid met palletjes en kraaltjes. Een heel werk dat met de hand moest gebeuren. Het andere stukje kant is van mijn eigen jurk, ook zelf gemaakt. Negen heb ik er gemaakt voor familie en vrienden. Ontzettend leuk om te doen.

Verder vind ik het fijn om elke morgen met muziek wakker te worden, houd ik van film, geniet van een museum bezoek, van fietsen, vroeger in Frankrijk, nu alleen Nederland (7983.34 km) in 2025, Mandala's leggen. Heb een paar keer aan wadlopen gedaan en vond het geweldig, evenals de Vierdaagse van Nijmegen, die ik liep met onze dochter. In de tuin werken deed ik graag en nog steeds, Franse cursus enkele jaren gevolgd en houd het nog steeds elke dag bij. Dan heb ik nog rechts de hartjes, het bovenste is mijn lief, wij kregen een dochter en een zoon, onze dochter kreeg ook een dochter en een zoon en onze zoon kreeg twee zonen, vier kleinkinderen dus voor ons. Van dat hele stel houd ik het aller meest.

Vreemde vogels !

De creatieve uitdaging die CONNY'S QUILTS deze week had bedacht is: Vreemde vogels. Ik had het natuurlijk ook met mensen kunnen doen, want soms kom je weleens personen tegen waarvan je denkt, dat is wel héél vreemd. Maar ja, wat is vreemd ? Voor degene die er dan buitenissig uitziet is het waarschijnlijk gewoon zijn of haar stijl, dus heb ik me maar gehouden aan het letterlijke woord.

Jaren geleden heb ik ook al eens zitten knippen en plakken, samen met onze kleindochter die toen nog op de basisschool zat, om zulke vreemde vogels te creëren en ik moet zeggen dat ik er toen heel veel plezier in had en nu weer.

Het was wel zo dat ik toen heel wat meer tijdschriften en knipsels in huis had dan tegenwoordig. Ben nu meer van het opruimen/weggooien. Toentertijd werd er hier meer geknutseld, maar goed het is gelukt en ik maakte deze drie ansichtkaarten, nog nuttig ook.

Dit idee kwam toen van Helmi Coenders, maar zij blogt niet meer.

 

 

-10.

Telefoon van onze schoonzoon, of ik zin had om mee te gaan naar Biddinghuizen. Er was een kaartje over, want onze dochter was ziek geworden. Sneu voor haar, geluk voor mij. Het ijssculpturen festival was daar weer begonnen. Het festival heeft als thema deze keer Let's go to de movies: IJsbeelden van het witte doek. Onze kleinkinderen kenden ze zowat allemaal, ik niet hoor, maar genieten deed ik toch wel. Er werd aangeraden om je goed warm aan te kleden en je muts en handschoenen mee te nemen. Duh, dat hadden we zelf ook al bedacht. Jaren geleden zijn we ook eens naar ijsbeelden gaan kijken, maar dat was toen in Zwolle. Ik kan me eigenlijk niet meer herinneren dat het zó koud was. Min 10º, maar misschien komt dat ook wel omdat we nu ouder zijn. Het was in elk geval weer de moeite waard. Op het eind kon je ook nog een film bekijken over hoe men te werk gaat. Vanaf het aanvoeren van de materialen en de gigantische ijsblokken en natuurlijk hoe de kunstenaars bezig zijn. Ik vond dat een meerwaarde hebben. 

Het festival duurt nog t/m 8 maart.

 

Bij toeval !

 

Toen we de graansilo's (vorig blog) hadden gefotografeerd, had mijn man ook van deze oude fabriek een foto genomen. Omdat hij er vroeger ontelbare keren is langs gefietst. 

Hij was bezig met het maken van fotoboeken over de watertorens, want we waren er klaar mee, de laatste was die in Axel. 

Toen kwam onze schoonzoon langs en had een lijst bij zich van watertorens en wie schetst onze verbazing, daar stond deze oude fabriek op, met watertoren.

Hier een link voor wat meer informatie. De lijst van onze schoonzoon was langer dan de onze, maar dat betrof veelal "watertorens" die op tuinderijen staan. We kennen ze wel, hebben er ook enkele gefotografeerd, maar het zijn vaak verwaarloosde roestbakken die ook niet meer in gebruik zijn en wij vinden het ook geen echte.

Maar deze is wel degelijk een echte en is ook opgenomen als laatste in het boek. Op het nippertje en wat een geluk dat we die nog net, bij toeval, hebben gefotografeerd.

De fotoboeken zijn inmiddels klaar en verstuurd, volgende week moeten ze op de mat vallen. we zijn benieuwd !

De onderste foto is van een ansichtkaart, gevonden op internet.