3000 km.

Deze keer geen mini-high-tea of een mooi aangekleed broodje om onze derde duizend kilometer in dit jaar te vieren maar een verrukkelijke PANNENKOEK. Manlief koos er een met veel fruit, gele room plus een schaaltje slagroom erbij en op die van mij lagen veel noten, ja echt héél veel, plus appel, ananas, honing en kaneelsuiker. Het voordeel van dit feestje was wel dat we halverwege de fietstocht waren en dus op de terugweg de calorieën nog nodig hadden. O ja, we fietsten naar het altijd levendige stadje BUREN.

Honderden ogen.

Hier fietsen we regelmatig langs. Een lange straat vol met bomen die je aankijken, tenminste dat vind ik. Terwijl we er foto's van namen kwam er een mevrouw langs wandelen met een hond en ik neem aan dat ze daar in de buurt woont en er misschien wel elke dag langs komt. Ze keek naar ons en toen ik zei "die bomen hebben ogen" keek ze me heel verbaasd aan en toen omhoog. "Ja als je het zo bekijkt wel" sprak ze. Ja, en zo bekeken we het :-)

Schelpen.

In 1999 bezochten we in Frankrijk, om precies te zijn in Saint-Etienne-le-Molard, een "salle de rocailles" in CHATEAU DE LA BASTIE. Een schelpenzaal dus en zo'n met keitjes, kristallen, steentjes, schelpen en stalactieten aangeklede ruimte werd in de zestiende eeuw grot genoemd. Ik las toen in een folder dat er een bescheiden 19de-eeuwse schelpengrot met watervalletjes, gebouwd als volière, is te bezichtigen in Paleis Het Loo in Apeldoorn maar dat er bij KASTEEL ROSENDAEL, in Rozendaal, een schelpengalerij is te zien. Nou dat wilden we natuurlijk wel ( zo snel mogelijk haha ) eens gaan bekijken. Afgelopen vrijdag zijn we er geweest met de kleinkinderen. Al was de schelpengalerij niet zo spectaculair dan in Frankrijk, toch was het een leuke middag. Schitterend weer, pick-nicken in het park, rondleiding in het kasteel ( die ook voor kinderen leuk gedaan werd ) en natuurlijk de "Bedriegertjes" want wat is er leuker dan dat er "onverwacht" tijdens het wandelen ineens water uit de stenen omhoog spuit. Dan blijf je toch op en neer lopen !!!

Concentratie.

Dochter en schoonzoon waren lekker het weekend samen weg en de kleinkinderen logeerden bij ons. Gistermiddag wou haar broer graag de Formule 1 race kijken en opa graag de Giro, nou dat kon alle twee. Kleinzoon nestelde zich lekker in ons bed om daar te kijken en opa op de bank. En wat zouden wij ( kleindochter en oma ) kunnen doen ? Dat was helemaal niet zo moeilijk want Bo knutselt nogal graag en ik vroeg of ze misschien zin had om ook eens een mandala te leggen. Dat had ze en dus gingen we de tuin in om wat te verzamelen en dit was het resultaat. Helemaal haar eigen idee want dat is Bo ten voeten uit. "Mijn hoofd zit boordevol ideeën" zegt ze altijd. De mandala was voor mama en die vond hem schitterend. 

Déjà vu..........

..........nou, bijna dan. Ik waande me vandaag een beetje in Frankrijk. Ontelbare keren fietsten we daar langs de velden vol prachtige zonnebloemen waar ik dan enorm van kan genieten. Nu staat hier in plaats van de zonnebloem het koolzaad in volle bloei, maar toch kreeg ik hetzelfde gevoel. De zon scheen, ik moest zelfs een beetje klimmen en dalen ( maar echt een héél héél klein beetje hoor ) ik vond het schitterend. Toen ik daar beneden de bocht omging leek het in eerste instantie of iemand daar een hele rij cadeautjes had neergezet maar het bleken bijenkasten te zijn. Zag er wel vrolijk uit en ik heb bij thuiskomst even op het w.w.w gekeken en zag dat ze van een imkerij van de Veluwe kwamen. Ik wou een link leggen naar het bedrijf maar dat ging niet, kreeg steeds een kader te zien met de tekst dat vandaag de zondagsrust wordt gerespecteerd.

1000 en 2000 km.

Ergens in maart hadden we de eerste 1000 fiets kilometers in dit jaar op onze teller staan. En hoe gek het ook klinkt, we hadden dat nog steeds niet gevierd. Maar gisteren wel hoor, eerst een flink eind gefietst en tussen de middag genoten we HIER , buiten in de zon, van een mini-high-tea. Het gedicht stond op de route die we in maart maar ook gisteren hebben gefietst. Vond het wel toepasselijk "Brabant ge veraanderd" dat is zeker zo, niets blijft hetzelfde, behalve de Brabantse gemoedelijkheid en het lekkere eten.
Toen we gisteren thuis waren en onze kilometers van die dag noteerden ( en optelden ) zagen we dat we de 2000 km die dag net ( met 2 km ) hadden overschreden. Haha, tijd voor weer een traktatie en nu zouden we er niet zo lang mee wachten. Prachtig weer om de STERKE DIJKENROUTE te gaan fietsen. Mooie route vind ik en zeker nu met de prachtig groene bermen, het koolzaad, fluitenkruid, boterbloemen en nu ook al margrieten zagen we. Er zijn verschillende bezienswaardigheden onderweg waaronder dit peilhuisje met peilschrijver in Herwijnen. Het is het enige bewaard en in tact gebleven peilschrijverstation in Nederland. Rondom 1900 waren er zo'n honderdvijftig. Kleine, markante gebouwtjes aan de buitenkant van de dijk van waaruit soms elk uur, soms een keer per dag de beweging van het water werd gemeten. Al die huisjes maakten deel uit van een samenhangend waterkundig peilmeetnet over heel Nederland. Dit peilhuisje werd in 1874 gebouwd en is tot 1 april 1989 in gebruik geweest, Toen nam de computer het over.
In het peilhuisje staat een peilschrijver. Een instrument verrassend van eenvoud. De techniek dateert uit 1926, de laatste keer dat het instrument werd aangepast. Mochten ooit de computers uitvallen, dan kan de peilschrijver in Herwijnen de metingen onmiddellijk overnemen. De peilschrijver is geplaatst op een gemetselde put die in open verbinding staat met de rivier de Waal. In de put drijft een vlotter die op en neer gaat met het water in de rivier. De vlotter is met een onverwoestbare draad via een wiel gekoppeld aan de peilschrijver. Het wiel is via een tandrad verbonden met een liniaal waarop de waterstand kan worden afgelezen. De liniaal is voorzien van een pen. De pen schrijft de bewegingen van het water op een blad papier dat op een trommel is gespannen. Een opwindbare klok registreert de tijd en zorgt voor de aandrijving van het instrument. Ingenieus !
De informatie haalde ik uit een folder die bij het huisje hing.
En onszelf trakteren deden we HIER, nee we lieten er nu geen gras over groeien.

Mandala 5.

Voordat de bolletjes van de blauwe druifjes definitief de grond ingingen zag ik dat er ook daar een mooie mandala mee te maken viel. De super kleine bolletjes die het middelpunt vormen zijn de knopjes van de Viburnum plicatum "Watanabe". De groene blaadjes zijn ook van die struik evenals de bloemen die aan de buitenkant tussen de wortels liggen. Rondom het middelpunt liggen de bloemknoppen van de Choisya "Aztec Pearl" ( Oranjebloesem ) die je op de rechter foto ziet. De kleine groene dingen die je tussen de bolletjes ziet liggen zijn de zijn de zaadjes van de blauwe druifjes die aan de plant blijven hangen na de bloei. Ik vind het fascineren dat je met zo weinig materiaal toch iets moois kunt creëren.

Mandala 4

Het einde van de blauwe druifjes die hier in potjes op de tuintafel stonden. morgen ga ik de bolletjes maar eens in de grond stoppen om er volgend jaar weer plezier van te hebben.

Fietsroute Linie 1629

Enkele weken geleden zagen we op een route die we regelmatig rijden opeens wat nieuws, DIT KUNSTWERK. Er stond geen informatie bij maar na wat zoeken op het W.W.W kwamen we er achter dat het onderdeel is van de LINIE 1629 ROUTE. Aangezien het afgelopen vrijdag prachtig weer was, zijn we de route gaan fietsen. Nou dat viel nog niet zo mee. De route zou helemaal met borden aangegeven moeten zijn, ja zou moeten zijn, maar helaas was dat niet overal het geval. Ik weet niet of er mensen zijn die misschien van die borden verzamelen maar er ontbraken er nogal wat en dat is niet fijn. De route is op elk gewenst punt te beginnen en wij begonnen op een punt dat het dichtst bij huis was gelegen ( ± 22 km ). De route is 49 km en dan daarna natuurlijk weer 22 km om thuis te komen.

Fort De Brederode.

In juni 1629 heeft het Spaanse ontzettingsleger onder bevel van Hendrik van de Bergh, neef van Frederik Hendrik, geprobeerd 's-Hertogenbosch te ontzetten. Fort De Brederode is aangevallen door de Hertog van Bournonville met 4000 man en zeven compagnieën ruiterij. Zij kwamen echter niet verder dan de gracht voor dit fort waarbij vijftig soldaten sneuvelden. Deze markeringsplaats met de kunstwerken "Paard en Maquette De Brederode" vervaardigd door BART SOMERS STEEL ART doen de herinnering herleven.
Het Fort had een diameter van ca. 200 meter bestaande uit aarden wallen en een gracht. De hoek hier in de Keerdijk vormt het laatste restant van het fort dat is vernoemd naar graaf Johan Wolfert van Brederode. Het fort maakte onderdeel uit van de 42 km lange Circumvallatie linie die in 1629 is aangelegd door Frederik Hendrik om de "onoverwinnelijke" stad 's-Hertogenbosch op de Spanjaarden te veroveren. Deze linie was bedoeld als verdediging tegen aanvallen van het Spaanse ontzettingsleger.
Deze informatie staat te lezen op het kunstwerk "Maquette De Brederode".

Al met al was het wel een mooie route maar ik zal een gaan zoeken of ik niet ergens melding kan maken over de verdwenen borden.

Beugelen.

Vandaag hadden we weer een middag van de veteranen personeelsvereniging. We gingen BEUGELEN en alhoewel de beugelsport al héél oud is hadden we dat nog nooit gedaan. Misschien moet je eerst zelf ook héél oud zijn, haha, maar ook weer niet te, want zo'n bol weegt 4 kg. Nou het is sowieso altijd gezellig zo'n middag met oud collega's en aanhang. Lekker bijkletsen, hapje en drankje wat wil je nog meer ? Nog wat informatie ? Voilà.

Wat de historie van het beugelen betreft blijkt het een der oudste sporten van Nederland (en ver daarbuiten) te zijn. In 1344 werd een soortgelijk bolspel reeds verboden. Door de bisschop van Luik. Bij een Stiftklooster (voor adellijke dames) in Thorn (L) werd het verboden bij het kerkhof te spelen, men stoorde de rust der overledenen. Ook in 1485 werd het beugelen verboden in Deventer. Dat het beugelspel ook buiten Nederland bekend was blijkt wel uit een pentekening van 1661, een beugelbaan voor de ambassades in Moskou. Dat de adel het spel waardeerde blijkt uit het feit dat in die tijd ook op paleis "Het Loo" een beugelbaan lag. Later werd het een echte volkssport, vooral in Limburg en Brabant trof men tot 1940 vele beugelbanen aan Het was toen een buitensport, geen overdekte banen, waar men om ham, worst e.d. speelden. Competities kenden men nog niet. In 1932 werd de "Midden-Limburgschen" beugelbond opgericht en in 1936 de "Noord-Limburgschen" bond. In 1967 werd het de "Nederlandse Beugelbond". Dit mede door aansluiting bij de N.S.F. Nu wordt er vrijwel alleen op binnenbanen gespeeld. Competities worden gespeeld van september tot eind maart. Verder zijn er diverse toernooien en wedstrijden voor district en nationale kampioenschappen. Ook in de grensstreek van Duitsland en België wordt nog gebeugeld.

Deze informatie stond op de site van het bedrijf waar wij gingen BEUGELEN.

N.B : Bij mijn link kun je de spelregels vinden.

Zó waar.

Nee dit is niet in onze tuin maar in die van zoon en schoondochter. Wanneer je uit hun keukenraam kijkt zie je de magnolia die nu weer prachtig in bloei staat ( daar tussendoor kun je nog net de molen zien ) en vandaag, tijdens het fietsen zagen we dat de lente nu echt is losgebarsten. De krentenboompjes staan overal in volle bloei, langs de dijken zagen we heel veel pinksterbloemen, koolzaad en de weilanden beginnen ook al geel te kleuren van de paardenbloemen. Het is zo mooi en daardoor zit er al een paar dagen een gedicht in m'n hoofd dat ik er nu maar eens uitgooi. Het is geschreven door Toon Hermans.

OF WONDEREN BESTAAN ?
"Of er nog wonderen zijn
hoe kun je zoiets vragen
kijk naar mijn tuin van leeg naar vol
in amper zeven dagen".

Enfin.

Ja echt, eindelijk af , dat kan ik wel zeggen van deze tas. Vorig jaar was ik er al aan begonnen. Marthy van het blog : HEENENTERUGNAARDEARDECHE vroeg 'n keer wie er interesse had in sierband. Het kwam volgens mij van een tante van haar man en zij deed er niks mee. Ik kreeg toen dit bloemenband toegestuurd en dacht meteen dat komt op een "spijkerbroekentas". Voor we met vakantie gingen waren alle lapjes, allemaal van oude broeken, geknipt en ik nam er een paar mee naar Frankrijk. Ik had bedacht dat het wel leuk zou zijn wanneer ik een bloem, net als op het band, maar dan wat groter daar op zou kunnen borduren. Nou dat was dus helemaal niet gelukt. We zijn eigenlijk altijd op pad, om te fietsen of om wat te gaan bekijken en als we dan terug waren op de camping was het douchen, lekker relaxen en bovendien was het veel te warm. Ik heb het wel geprobeerd hoor maar ik kreeg de naald bijna niet door de stof, verloor steeds mijn vingerhoed en mijn ogen werkten op de een of andere manier ook niet mee. Om een lang verhaal kort te maken, het bleken wat technische problemen te zijn ( carpaal tunnel syndroom en nastaar ) maar dat is nu allemaal gerepareerd. Mijn hand kan ik al een hele tijd goed gebruiken, behalve de fijne motoriek zal ik maar zeggen, dus vandaar dat ik de contouren van de bloem er maar met de naaimachine op heb gestikt en ik kijk ook weer helder uit m'n ogen, haha !
Een paar weken geleden was er weer post van Marthy, allerlei gezellige dingen maar ook een kaart die echt wel hier wil zijn, waarom, kijk maar even HIER.
En zie je die leuke button op de tas, die kreeg ik van ELS.
Dank, dank aan jullie en ik ga hem maar mijn "blogvriendinnentas" noemen. Toch ??

Kunst kijken 2.

Zoals gezegd waren we in het SINGER LAREN, we waren er slechts een keer eerder en wel in 2001 ( jeetje al zolang geleden ) toen we naar de tentoonstelling "CAMILLE CLAUDEL-UIT DE SCHADUW VAN RODIN" gingen. Geweldige kunstenares, maar niks dan tegenwerking gehad op een verschrikkelijke manier ( zie de link ).Maar goed, nu waren we er voor de nieuwe van Gogh en konden meteen ook genieten van Nederlands eerste kubist, LODEWIJK SCHELFHOUT. De solotentoonstelling is georganiseerd ter gelegenheid van de verschijning van de eerste biografie over hem. Misschien hebben we al eens eerder werk van hem ergens gezien maar eerlijk gezegd kenden wij hem niet. Ik houd wel van het kubisme dus kon m'n hart ophalen. Het is ook weer zo leuk dat ze (Schelfhout, Mondriaan, Sluijters.......enz) in Parijs ( want daar gebeurde het daar moest je zijn ) met elkaar optrokken, elkaar inspireerden, samenwerkten. Er worden in de tentoonstelling ook werken getoond van  vrienden en bekenden van Schelfhout. Wat ik heel mooi vind is het portret van Schelfhout dat gemaakt is door Jan Toorop ( rechts ) . Links is een zelfportret van Schelfhout en we zagen ook nog een portret van Jan Toorop dat dan weer gemaakt was door Schelfhout ( is het nog te volgen ). Nu net zit ik te lezen dat Lodewijks moeder bekendheid genoot als ontwerpster van de doopjurk van prinses Wilhelmina. Heeft natuurlijk niks met de tentoonstelling te maken maar ik vind dit gewoon leuk om te weten maar dat komt natuurlijk omdat ik zelf vaak met stofjes "indeweer" ben.

Kunst kijken 1.

Vorige week woensdag gingen we naar Laren om in het Singer de nieuw ontdekte TEKENING van Vincent van Gogh te bekijken: De heuvel van Montmartre met steengroeve uit maart 1886. Nu zul je misschien zeggen, moet je voor één tekening zo'n Keulse reis gaan maken maar er was natuurlijk véél meer te zien. Deze tekening is een onderdeel van de tentoonstelling: IMPRESSIONISM & BEYOND A WONDERFUL JOURNEY en is nog te zien t/m 6 mei. Werken van Monet, Manet, Renoir, Degas, Van Gogh, Matisse, Nolde en Picasso. Meestal loop ik door een tentoonstelling en kijk ik alleen maar, maar nu had ik gebruik gemaakt van de audiotour. Soms vind ik dat irritant en soms niet, nu dus niet. Je moet er maar net zin in hebben en je krijgt natuurlijk wel veel wetenswaardigheden en achtergrond informatie te horen. Wat ik heel leuk vind is dat veel kunstenaars ook met elkaar werkten, elkaar ook kenden. Het moet een heerlijke tijd zijn geweest , de veranderingen die toen plaatsvonden, het zich afzetten tegen de heersende opvattingen over de schilderkunst, het zwoegen, het proberen, toch ook de samenwerking, de vernieuwing. We verbleven er langer dan we hadden gedacht en in m'n volgende blogbericht kom ik er nog op terug.

Onverflout.

We fietsen vaak over deze dijk maar vorige week stond er een obstakel op ons pad. Nou ja, geen echt obstakel natuurlijk, want we konden er gewoon onderdoor fietsen. maar eerst zijn we even afgestapt om eens te zien wat dit moest voorstellen.
Op deze plaats was in 1629 het kampement van Brederode gevestigd met zo'n 3000 man.
Na de inname van Den Bosch werd Brederode gouverneur van de stad.
Onverflout ( onverflauwd ) betekent niet zwakker wordend, niet verminderend.
De dijk maakte deel uit van de contravallatielinie die Frederik Hendrik rond Den Bosch had laten aanleggen met 2 dijken en 2 afwateringskanalen om de Bossche Broek en wijde omgeving droog te kunnen malen. In september 1629 kon hij daardoor, na een beleg van vier maanden, de stad, en daarmee de hele Meierij innemen.
Het uitkijkpunt ( want je kunt er met een trap naar boven ) is ontstaan door een samenwerking van architect Laura Weeber en kunstenares Milou van Ham die de teksten in de wanden maakte mbv een plasma-laser.
In de vier wanden staan van buitenaf leesbaar de woorden Vyandt, Ghewelt, Kloeck, en aan de 'Bossche kant' Onverflout.
Aan de binnenkant zijn tekstfragmenten uit het Bossche Geuzenliedboek te lezen, in het 17-eeuws van die tijd.
Er is een 'Fietsroute Linie 1629' door het buitengebied van 's-Hertogenbosch ( 49 km ). De route volgt de restanten van de aangelegde dijken en loopt langs de meest belangrijke plekken van het beleg van 's-Hertogenbosch.
Die zetten we maar eens op ons lijstje om nog eens 'te doen'.
N.B. de informatie heb ik van het internet geplukt ( erfgoedshertogenbosch ) want bij het monument stond niks bij.

Jammer.

Vorig jaar fietsten we regelmatig langs deze, ja ik noem het, kunstwerken. Net op dat punt is het, na een uur fietsen , tijd voor een banaan en kunnen we alles goed bekijken. Er hebben al verschillende keren andere afbeeldingen opgestaan, erg mooi. Wanneer je er even staat zie je steeds meer details maar het is al een tijdje afgelopen met de pret. Op een gegeven moment stonden er stijgers bij en dachten we nog dat er nieuwe werken op zouden komen maar helaas alles werd grijs. Dus wat zeggen we nu, juist :-)) "gelukkig hebben we de foto's nog".

Mandala 3

Een Mandala van vers materiaal. Alhoewel er al veel in de knop zit, wil het toch nog niet zo vlotten met openspringen (in onze tuin dan hè). De katjes plukte ik vorige week, tijdens het fietsen, langs de kant van de weg en ze stonden hier mooi te zijn in een vaas. Ik vind ze schitterend die kleine pluizige bolletjes. Een paar takken heb ik kaalgeplukt en na een rondje in de tuin vond ik toch nog wat om te gebruiken.
Het hart van de Mandala en de donkere puntjes zijn het omhulsel waar de katjes uit komen. De 4 blaadjes die om het hart liggen zijn van de YUCCA en is het begingedeelte van het blad. Klimop heb ik gebruikt en de spitse blaadjes zijn van de CHOISYA AZTEC PARL. De plant gaat bloeien met mooie kleine witte bloemen. De knoppen zijn er al maar de explosie moet nog komen. De rode blaadjes zijn van de LEUCOTHOE AXILLARIS CURLY RED. Ik heb jonge blaadjes gebruikt omdat die nog vrij plat zijn maar wanneer ze ouder zijn gaan ze mooi krullen. Het was nog niet zoveel wat ik had om te gebruiken maar kon er toch al iets aardigs van leggen. Ben er tevreden mee.

Kleine prijs.

Zoals bij héél veel medelanders viel er een paar weken geleden een kookboekje ( van de bekende goede doelen loterij ) op de mat. De schrijfster ervan heeft ook een kookprogramma op t.v waar ik af en toe wel eens naar kijk. Niet onaardig vind ik en op de nonchalante manier waarop ze het presenteert denk je al gauw, ah niet zo moeilijk, dat kan ik ook. Meteen de proef op de som genomen en ik moet zeggen, dit was echt super makkelijk en lekker. We aten de cake eerst warm met soep en met 'n salade maar later koud bij een glas wijn en besmeerd met knoflooksaus, mmmmm.
Yvette maakte ook zelf de leuke tekeningen erbij en gelukkig zag ik bij onze zoon ook het kookboekje liggen zodat de buiten en binnenkant samen op de foto konden.
Ik denk dat de cake niet misstaat als onderdeel van een buffet of binnenkort bij 'n Paasbrunch, ik verzin maar wat. Voor degene die buiten de prijzen vielen, hier het recept.

FETA EN OLIJVENCAKE.

225g gr zelfrijzend bakmeel.
100 ml olijfolie.
100 ml witte wijn.
150 gr feta, in blokjes.
250 gr gemengde olijven, zonder pit, uitgelekt.
3 eieren.
100 gr. vers geraspte Parmezaanse kaas.
Versgemalen zwarte peper.

Verwarm de oven voor tot 160 graden. Vet een cakevorm van 1 liter goed in.
Meng alle ingrediënten goed en snel tot een beslag en giet het in de cakevorm.
Bak de cake ongeveer 45 minuten in de oven.
Serveer met soep of salade of als borrelhap.

N.B. Ik had alle ingrediënten met de mixer gemengd, behalve de blokjes feta die heb ik er op het laatst met een spatel doorgeroerd. Dit om te voorkomen dat de feta helemaal zou verpulveren. 

Broccoli-Kaastaart.

We gooien maar weer eens 'n lekker recept op het blog voor wanneer iemand zin heeft in 'n dag zonder vlees. Een lekkere Nederlandse kaastaart met een Italiaans tintje die wij al jaren op het menu hebben staan. Het recept staat op zo'n kaartje dat je uit de supermarkt mee kan nemen en ik zag dat ik dat in 2002 had gedaan. Nou hier komt het.

BROCCOLI-KAASTAART.

1 blik croissantdeeg ( 6 stuks )
500gr broccoli.
75gr belegen komijnekaas.
75gr Maaslander mild.
100gr geraspte oude kaas.
 Margarine om vorm in te vetten.
1,5 dl melk.
3 eieren.
1 flinke eetlepel bloem.
Lage taartvorm doorsnede ± 24 cm.

Vorm invetten en bekleden met het deeg.
Broccoli wassen, in roosjes verdelen en 2 min koken.
Komijnekaas en Maaslander in kleine blokjes snijden.
Broccoli en kaasblokjes over taartbodem verdelen.
Geraspte kaas erover strooien.
Melk, bloem en eieren met de mixer schuimig kloppen en eventueel, naar behoefte zout toevoegen.
De massa voorzichtig over de taart gieten.
Ik strooide er nog basilicum over.
Oven voorverwarmen op 200ºC en de taart in het midden van de oven in ± 40 min gaar bakken.
Lekker met tomatensalade maar ook met notenrijst.
Geef er zelf maar een draai aan.
Smakelijk.

Toeval ?

Hoe vaak zeg je "dat is ook toevallig" en meestal hoor je dan iemand zeggen "toeval bestaat niet". Maar hoe je het ook noemt, je kunt het op z'n minst opmerkelijk vinden. Enkele weken geleden deed ik mee, via MIEKEQUILT aan een ATC ruil. Ik stuurde er enkele naar haar toe en kreeg ook hele mooie terug van, voor mij, onbekende personen. Zo ook een van HAAR. Een geweldig blog, de creativiteit spat er vanaf. Zij maakt quilts, verft stoffen, maakt ecoprints en......teveel om op te noemen en van dat alles maakt ze ook nog fotokaarten.
 Die zelfde week was ik aan het rommelen in een doos met kaarten die ik ooit voor mijn verjaardag kreeg en die zo mooi zijn dat ik ze niet weg kan doen. Zo ook de kaart (links) die ik heb gekregen van vrienden, vorig jaar of misschien nog wel eerder, dat weet ik niet meer. Ik heb de kaart nog eens zitten bewonderen en zag toen op de achterkant een stickertje met een naam. Je raad het al de kaart is gemaakt door degene waar ik het atc-tje van heb ontvangen. Als je dan ook nog dit label aan je  theezakje hebt hangen moet je er wel even een berichtje over maken. Nou, ik geloof dus echt wel in toeval, jullie niet ?