zaterdag 16 juni 2018

Koffie in het postkantoor.

 We waren al een paar keer eerder in Leeuwarden maar dat was tijdens een L.F fietsroute. We zagen wel dat het een mooie stad was, we pikten er een terrasje en fietsten dan weer verder. Nu hadden we wat meer tijd om rond te kijken en er was genoeg te zien. Ik vind het altijd mooi wanneer oude gebouwen niet worden gesloopt, maar weer gebruikt worden voor wat heel anders, zoals het voormalige HOOFDPOSTKANTOOR. Het monumentale pand, waar nu een hotel en grand café gevestigd is, stamt uit 1902. Het schijnt dat het hotel haar koffiebonen, voor de eigen branderij, bewaart in de oude postkluizen. We dronken er ons bakje koffie en genoten van de entourage en na het toiletbezoek konden we onze handen wassen in deze geinige wasbak.


donderdag 14 juni 2018

Escher.

We gingen gisteren naar Leeuwarden. Samen met VALLETTA een van de twee steden die zich in 2018 Culturele hoofdstad van Europa mogen noemen. In het Fries Museum bekeken we de tentoonstelling ESCHER op reis. Leeuwarden was tenslotte zijn geboorteplaats en C. vond dat we daar maar eens naar toe moesten gaan, ikzelf had zo mijn bedenkingen. Begrijp me goed, ik vind zijn werken subliem maar we hebben door de jaren heen al veel van hem gezien, hebben een prachtig boek in huis met al zijn werk, diverse kaarten een Escher logboek plus een oude agenda vol met prenten die ik nooit weg zal doen. We hebben maar een foto kunnen maken, aan het begin van de tentoonstelling, toen werd manlief op de vingers getikt, verboden bij Escher te fotograferen. JA JONGU - NEE JUH.

dinsdag 12 juni 2018

3000 km.

Deze keer geen mini-high-tea of een mooi aangekleed broodje om onze derde duizend kilometer in dit jaar te vieren maar een verrukkelijke PANNENKOEK. Manlief koos er een met veel fruit, gele room plus een schaaltje slagroom erbij en op die van mij lagen veel noten, ja echt héél veel, plus appel, ananas, honing en kaneelsuiker. Het voordeel van dit feestje was wel dat we halverwege de fietstocht waren en dus op de terugweg de calorieën nog nodig hadden. O ja, we fietsten naar het altijd levendige stadje BUREN.

maandag 4 juni 2018

Honderden ogen.

Hier fietsen we regelmatig langs. Een lange straat vol met bomen die je aankijken, tenminste dat vind ik. Terwijl we er foto's van namen kwam er een mevrouw langs wandelen met een hond en ik neem aan dat ze daar in de buurt woont en er misschien wel elke dag langs komt. Ze keek naar ons en toen ik zei "die bomen hebben ogen" keek ze me heel verbaasd aan en toen omhoog. "Ja als je het zo bekijkt wel" sprak ze. Ja, en zo bekeken we het :-)