dinsdag 20 oktober 2020

Najaarsgeluk.

De paar dagen regen van twee weken geleden, zijn wel een oppepper geweest voor de tuin.
Zelf de potten met kruiden zien er weer een beetje toonbaar uit.
De lavas voor in de soep maakt weer nieuw blad, de munt voor de thee ziet er weer fris uit, bieslook groeit natuurlijk altijd wel en van de salie, die al gele blaadjes kreeg, kan ik toch ook nog wel wat gebruiken.
De hoogste plant, achterin op de drie dunne steeltjes haha, dat is mijn zelf gekweekte avocado boompje.
Er schijnen wel beestjes in onze tuin te wonen, die de blaadjes lekker vinden, maar er komen boven ook weer nieuwe bij.
Of er ooit een avocado aan zal groeien is maar de vraag en ik weet ook niet hoe oud zo'n plant daarvoor moet zijn.
Ik ben in elk geval al blij dat hij al een paar winters buiten heeft overleefd.

De vlinderstruik is van die regen weer opnieuw gaan bloeien. Door de droogte waren alle bloemen bruin geworden, maar nu zitten er weer heel wat nieuwe in.
Ook de witte anemonen, kunnen er weer mee door.

Er kwamen zelfs weer wat bijen op bezoek, als het regent zie je ze niet, maar als de zon zich even laat zien...  Ja, en dan deze plant, daarvan had ik vorig jaar bij onze zoon een stek meegenomen en te lang in een te klein potje laten staan. Tja moet je ook niet doen hè, hij deed dan ook niet goed zijn best. In het voorjaar heb ik hem in de volle grond gezet. Heel de zomer mooi rood blad en nu zit hij vol met hèle kleine witte bloemetjes. Onze zoon kent de naam niet en ik dus ook (nog) niet.

En dan nog de bloemen van de hortensia, die worden eigenlijk nu pas mooi van kleur. Ik moet nog even wachten, het felle gaat er meer en meer uit, nog even en dan kan ik er een paar plukken om binnen te drogen. Het is maar een kleine tuin die we hebben, maar genoeg om van te genieten.





 

maandag 19 oktober 2020

Soms......

 

........ja soms kan het gebeuren dat het er ineens is. Je fietst daar regelmatig en op de velden is alles groen, na weken kom je er weer en heeft er een explosie van kleuren plaats gevonden, prachtig! Vroeger zagen we dat hier nooit, maar de laatste jaren steeds meer, velden vol bloeiende Dahlia's.

Ja kijk, in West Brabant zijn ze het natuurlijk wel gewend, daar is elk jaar Corso Zundert ( dit jaar i.v.m Corona niet) en daar worden heel wat Dahlia bloemen in verwerkt. En soms hè, heb je bij een volgend fietstochtje weer geluk en valt je oog ineen op een prachtige boomhut. Schitterend toch, mijn dag was weer goed :-)



zaterdag 17 oktober 2020

We houden vol !

Ik noem dit, ons corona rondje. We deden dit in het voorjaar ook, 's-morgens vroeg op de fiets een rondje van 35/40 km, dan zijn we weer thuis voor de koffie en plaspauze, om daarna nog zo'n rondje te fietsen en dan met de lunch weer thuis. En kijk, er is wat veranderd onderweg, twee leuke minibiebjes plus een bankje. Dit eerste biebje stond er in het voorjaar en deze zomer nog niet en we komen hier toch regelmatig langs, ik zag het gisteren bij ons eerste rondje ineens staan. Er stond geen enkel boek in, vreemd dacht ik nog, maar bij onze tweede ronde was helemaal gevuld. Gloednieuw dus ! Even later zagen we nog een tweede biebje, plus een gezellig bankje erbij. Dit staat er denk ik al langer, maar dat zagen we niet eerder, staat op een plek waar het voor ons niet meteen opvalt i.v.m opletten op het verkeer.
Lekker tochtje was het, met deze twee leuke verrassingen op de route en als de sluiting van de horeca nog een tijd aanhoud, komen er nog wel meer "indebuurtdingen" hier langs.




vrijdag 16 oktober 2020

BORDUREN/NAAIEN ... Crea 5220 - week 42.

Een tijd geleden had ik enkele katoenen lappen die ik met opruimen tegenkwam geverfd. Gewoon om het te proberen en het zag er nog niet eens zo onaardig uit. Wat ik er mee zou gaan doen wist ik nog niet. Een tafelkleedje misschien, of zakjes om lavendel in te doen, kussentjes, ach mogelijkheden te over.

Uiteindelijk besloot ik om er kaarten van te gaan maken. Ik was al bezig met enveloppen maken van papieren zakken die ik met het opruimen van enkele laden weer tegenkwam. Ja dat heb je, wanneer de opruimwoede ineens toeslaat.

Het is hartstikke leuk om te doen, je bent er wel even zoet mee, maar het houd je van de straat zal ik maar zeggen. Toen ik deze week keek wat het woord deze keer was, kwam het me dan ook heel goed uit. BORDUREN/NAAIEN.


Kon niet mooier toch, sloeg ik twee vliegen in een klap. Ik ben bezig met NAAIEN of  ben ik bezig met BORDUREN op de naaimachine. Zeg het maar, altijd goed toch. Ik heb er al enkele verstuurd (helaas heb ik daar geen foto van gemaakt). Ik ga hier zeker nog wel even mee door, de geverfde lappen zijn groot genoeg :-)





 

maandag 12 oktober 2020

Emma.

 

Vorige week vrijdag fietsten we naar onze favoriete molen om meel te kopen. Wij vinden het meel van DEZE molen, het beste in heel de omtrek. Voor de deur van het bakhuis en bij het terras,  zagen we deze schop met tekst. Helemaal mee eens. Boven de ingang van de molen zagen we dit bordje hangen. Nou, zeuren over de koffie, dat hoeft hier niet, want ze schenken een lekker "bakske". Met een voorraadje meel keerden we huiswaarts, wie weet wanneer we er weer naartoe kunnen. Morgen zullen we het weten, de nieuwe maatregelen, na de persconferentie, pff !



zondag 11 oktober 2020

Tot besluit.

Op het einde van onze fietsdag in de Hoeksewaard, moest ik deze twee mini-biebjes wel even fotograferen. Een met grote mensen boeken en het andere gevuld met kinderboeken, gezellig naast elkaar.
 

zaterdag 10 oktober 2020

Tekst op het fietspad.

Tijdens ons fietstochtje in de Hoeksewaard zagen we op het fietspad, richting Nieuwbeijerland, deze tekst. Zoiets wil ik dan natuurlijk op de foto hebben, maar ja, soms lukt dat niet. Te lang, met nog lege tussenstukken, dus een paar keer afstappen en opschrijven. 

ZIJ HEBBEN HUN KUSTLIJNEN VERLATEN
BINNENLANDEN DIE AAN ELKANDER GRENZEN DOEMEN OP
ACHTEROM KIJKEND
VERDWAALT DE BLIK IN DE MIST



 

vrijdag 9 oktober 2020

BOEKTITEL ... Crea 5220 - week 41.

Toen ik gisteren bij ons boekenrek stond om een boek uit te kiezen waar ik wat mee zou kunnen doen voor het woord van deze week, BOEKTITEL, viel me opeens iets op. De meeste boeken die hier staan herken ik gewoon aan de kleur, tekentjes, model en dergelijke. Ik hoef niet eens naar de titel te kijken, ik kan zo het boek pakken dat ik moet hebben. Omdat ik nu echt zocht naar een titel zag ik dat, bij het merendeel van de Franse boeken, wanneer je het boek op tafel legt met de voorplat naar boven, de titel op z'n kop staat. Bij de Nederlandse boeken is dan de titel goed leesbaar.
Meestal staan de boeken rechtop in rek, maar voor de foto heb ik ze even plat gelegd.

Hier heb ik de boeken even om en om gezet, Nederlands, Frans, Nederlands, Frans.....enz. Wanneer ik nu langs het rek loop en de rugtitel wil lezen, moet ik voor het Nederlandse boek mijn hoofd naar mijn rechterschouder laten zakken om de titel te lezen en voor het Franse boek moet ik mijn hoofd naar de linker schouder bewegen. Het makkelijkst is natuurlijk dat de rugtitel van boven naar beneden te lezen is, zonder dat je het hoofd hoeft te draaien. Maar dit gaat alleen als het boek dik genoeg is, bij dunne boekjes is dat moeilijk. Het is nog in meerdere Europese landen verschillend, het is geen ramp natuurlijk maar, misschien kan men het hierover een keer eens worden. Voor mij was dit een ontdekking, maar het zou zo maar kunnen dat ik de laatste der mohikanen hierin ben. Maar zo zie je maar weer, je bent nooit te oud om wat te leren.




woensdag 7 oktober 2020

Watertoren 29 en 30. Klaaswaal en Heinenoord.


Na de torens van 's-Gravendeel en Strijen waren we nog niet klaar. Nee, wanneer manlief een route uitzet dan is het ook een échte route. Daar ben ik inmiddels wel aan gewend. Klaaswaal, daar staat ook een watertoren, gebouwd in 1929 en heeft een hoogte van 38 meter. 


Het waterreservoir heeft een inhoud van 400 m³ en de toren is een ontwerp van architect (en) A.Visser.
Dit architecten bureau heeft echt veel watertorens ontworpen en daar kunnen wij nu van profiteren. 


Er zijn nog genoeg fietstochtjes te maken en ik vind het een leuke manier om tegelijkertijd ook nog wat van ons land te zien. 


Het was een stralende dag, ja wanneer was dat nou niet in de afgelopen weken.


Voor deze dag gaf men hier bij ons lichte regen aan en daarom gingen we naar de Hoeksewaard, want daar zou het een stuk beter zijn en dat kwam nog uit ook.



Op weg nu, eerst naar de koffie en daarna naar de watertoren in Heinenoord. We vonden een prima plek met de heel toepasselijke naam "De Verleiding" een lunchroom, winkel en bakkerij. Puur genieten was dat.

De watertoren in Heinenoord.
Het ontwerp is wederom van de architecten Visser en Smit.
De hoogte is 18 meter en het waterreservoir heeft een inhoud van 50 m³.

Deze watertoren, gebouwd in 1910, is de kleinste watertoren van Nederland die in gebruik is geweest bij een waterleidingbedrijf.
Het was een hulptoren, want het drinkwater werd er vanuit Oud Beijerland naar toe gepompt.
De toren bestaat uit drie etages waarvan de bovenste, het reservoir, een stalen tank is.
Hij is tot 1950 in gebruik geweest voor de drinkwatervoorziening.
De toren kwam in 1979, voor een symbolisch bedrag in handen van een particulier en voormalig bestuurslid van de Stichting Streekmuseum Hoeksche Waard. 
Met vrienden en kundige vrijwilligers werd in 1984 de renovatie tot stand gebracht.
In 1996 werd de toren geschonken aan het streekmuseum.
Het is nu een Rijksmonument en onderdeel van het industrieel erfgoed.
De watertoren is sinds september 2016 geen eigendom meer van Museum Hoeksche Waard, maar is weer in particuliere handen.
Men wil er nu blijkbaar een B&B in beginnen.
Hartstikke leuk toch !




dinsdag 6 oktober 2020

Watertoren 27 en 28. 's-Gravendeel en Strijen.

Vorige week gingen we fietsen in de Hoeksche Waard, op jacht naar watertorens. De eerste stond vlakbij de tennisbanen en voetbalvelden, waar we de auto konden parkeren. Rondom de toren was het een drukte van jewelste, er komt een nieuwe woonwijk, genaamd Bij de Watertoren. Nu was het een rommeltje, maar als het klaar is ziet het er aardig uit.
De watertoren is gebouwd in 1914 en ontworpen door architecten Visser en Smit, heeft een hoogte van 35 meter en een waterreservoir van 200 m³.
Het reservoir bestaat uit een met metselwerk opgevuld raamwerk van gewapend beton en rust op een bakstenen voet. De voet is voorzien van vier steunberen, afgedekt met natuursteen. De verschillende verdiepingen zijn aan de buitenkant herkenbaar dankzij een strook van donker gevoegde mondstenen.
Mondstenen zijn de bakstenen die in de oven vlakbij de vuurhaard lagen waardoor ze wat krommer en gesinterd zijn. Sinteren is het begin van smelten bij, in dit geval, klei.

We gingen verder naar de volgende watertoren, die staat in Strijen. Het was prachtig weer en zeker ook een mooi gebied om te fietsen. Deze toren is ook gebouwd in 1914 en eveneens door Visser en Smit, heeft een hoogte van 27 meter en had een waterreservoir met een inhoud van 150 m³. De watertoren is niet meer als zodanig in gebruik, maar wordt gebruikt als appartement. HIER kun je nog wat lezen over de huidige bewoners. 

Bij deze foto is goed te zien dat het ontwerp van dezelfde architecten is dan van de watertoren in 's-Gravendeel. 
Alleen heeft deze nu een soort van kraag gekregen bij de verbouwing. Daardoor hebben de bewoners wel een prachtig uitzicht, voor en achter en natuurlijk veel meer licht binnen. En dat lijkt me ook wel heerlijk.



maandag 5 oktober 2020

8000 km.

 

15 september overschreden we de 8000 km en een week later gingen we het vieren. Hè, alleen een kopje koffie en geen lekkere lunch ? Nou reken maar van wel, alleen hadden we geen van beiden ons fototoestel bij ons en mijn telefoon lag thuis :-( stom stom. De foto van het kopje koffie is van eerdere datum, maar wel genomen bij hetzelfde restaurant.

vrijdag 2 oktober 2020

GEZICHT ... Crea 5220 - week 40.

 

Dit GEZICHT lag hier al heel lang in huis. Het was een kaart die ik ooit ergens meenam. Een tijd geleden wou ik hem al eens in een weekopdracht gebruiken, scheurde hem, maar werd uiteindelijk toch niet gebruikt. Een gedeelte van de tekst die achterop stond was er dus afgescheurd, maar ik kon toch nog lezen dat met deze vrouw de organisatie Women Rights aandacht wou vestigen op de strijd die veel vrouwen in de wereld voeren voor gelijke rechten. Het mooie is, zo las ik, dat je deze vrouw niet opmerkt als je er langs loopt. Alleen vanuit de lucht komt ze tevoorschijn....
Een bedrijf leverde mankracht en GPS-systemen, wat nodig was voor het uitzetten van alle paaltjes die samen dit kunstwerk vormen.
Ik vind het heel mooi, maar vraag me af wat je er aan hebt als je ergens aandacht voor vraagt en je kunt het alleen maar zien vanuit de lucht. 
Maar goed, vandaag kwam het me goed van pas. De lijnen in het gezicht heb ik met pen doorgetrokken op het papier en nog twee lijnen gemaakt met wol en blaadjes erbij van de judaspenning om alles een beetje in de basic kleur te houden. meer is het niet, maar wel genoeg (in mijn beleving dan hè)



vrijdag 25 september 2020

KRANTAFBEELDING ... Crea 5220 - week 39.

KRANTAFBEELDING. ja wat maak je daarvan, maak je een foto van een krant of gebruik je een afbeelding uit een krant. Ik koos voor een afbeelding uit een krant van nu bijna 10 jaar geleden. Wij zijn 15 jaar geleden hier komen wonen in een nieuwe wijk. We behoorden tot de (bijna) eerste bewoners en er is rondom ons heen nog jaren gebouwd. Men is nu aan de laatste fase bezig. In een nieuwe wijk is vaak ook wel wat van kunst te vinden, zo ook hier. Enkele kunstenaars presenteerden hun werk en alle bewoners konden meestemmen. In de school stonden de kunstwerken (in het klein) om te bekijken. 

Het zijn toen de "Waterbuffels" (eigenlijk fantasiedieren) geworden en vooral kinderen vinden ze leuk. Ik hoor regelmatig roepen "mama gaan we naar die hond", want ja, zo worden ze door velen genoemd, wat ik trouwens niet gek vind. De vier zijn verdeel in de wijk en deze staat boven op een heuvel. Dan ligt er nog ergens een midden in een straat, ergens zit er een op een grasveld tegen een boom en er zit er een op het wandelpad door de Wadi. Zie je hem zitten ? Nu ik de foto's terug zie, valt het me op hoe kaal alles nog was. Gelukkig zijn er veel bomen en struiken aangeplant en is het meer aangekleed zal ik maar zeggen. 
De creatieve bronzen scheppingen zijn van kunstenaar TOM CLAASSEN en hij heeft zich bij zijn ontwerp laten leiden door het oorspronkelijke agrarische gebied, grenzend aan natuurgebied Herperduin; dat gebied is heringericht met veel groenvoorzieningen en een waterhuishouding die zodanig is geregeld, dat regenwater niet via een rioolstelsel wordt afgevoerd, maar via wadi's die voor de verwerking ervan zorgdragen. Nou, een heel verhaal is het nog geworden bij de KRANTAFBEELDING, maar wel weer leuk om door allemaal oude bewaarde knipsels te hebben gerommeld.




dinsdag 22 september 2020

Herfst.

Het mag dan wel herfst zijn, maar die is wel heel aangenaam begonnen. Wat een heerlijke fietsdag hadden we vandaag en ook gisteren. We fietsten naar Groesbeek en daar is het landschap al een tikkeltje anders dan bij ons, een beetje glooiend. Ja echt een beetje.

Voor wat meer heuvels zouden we weer eens naar Limburg moeten afzakken. Maar toch, door de kleine wijngaarden her en der verspreid krijg ik toch altijd een beetje het gevoel van vakantie.

Voeg daarbij nog een aardig kerkje, dan is het gevoel compleet. Alleen is deze kerk geen kerk meer, want op 1 januari 2016 werd de kerk ontwijd. Men heeft er nu andere plannen mee. Verschillende partijen zijn geïnteresseerd.

DEZE KERK werd gebouwd tussen 1951-1952 als opvolger van de kerk uit 1928 die in de Tweede Wereldoorlog verwoest werd. Ondertussen maakten men gebruik van een noodkerk.

Ik vind het een mooie strakke en eenvoudige kerk. Zou jammer zijn wanneer zoiets verdwijnt, maar gelukkig is het een gemeentelijk monument, dus zal het zo'n vaart niet lopen.
Op de terugweg door de bossen hadden we op sommige stukken aan weerskanten van het fietspad hoge wallen. Mooi om tussendoor te fietsen.



zondag 20 september 2020

Afval.

Ik kreeg, een tijd geleden al, van onze dochter een doosje met nieuwe parfum geuren. Nou ja, voor mij waren ze nieuw. Al jaren gebruik ik dezelfde geur, die me ook erg goed bevalt, soms maak ik een uitstapje naar wat anders, maar kom toch steeds weer terug. Vanmorgen was de fles leeg en kon ik hier aan beginnen. Deze parfums zijn gemaakt van afval, rozenknoppen, koffie, kerstbomen of sinaasappelschillen. Daarbij denk je niet meteen aan een lekker geurend parfum, maar tóch is het broer en zus Boye en Noëlle gelukt. Ik vind de namen van de parfums ook zo mooi, simpel maar zó passend zoals KNOP, VERSCHIL, HOOP, DEN en ZET.
Bij het maken van KNOP, halen ze afval bij rozenkwekers, voor het maken van DEN worden afgedankte kerstbomen gebruikt, ook ooit een die op de Dam in Amsterdam stond tijdens de feestdagen, VERSCHIL, sinaasappelschillen. Hartstikke leuk toch. HIER de link naar nog meer informatie.
Ik heb vandaag ZET geprobeerd (we hadden toch net koffie geZET haha) een prima geur. 
Morgen de volgende.



vrijdag 18 september 2020

Pijlen ... Crea 5220 - week 38.

PIJLEN, nou als ik vandaag voor elke pijl die we zagen was afgestapt om een foto te maken, waren we nu nog onderweg. We fietsten vandaag naar mijn broer en schoonzus en die wonen 50 km bij ons vandaan, tel maar uit, heen en terug. We zagen PIJLEN voor een wegomlegging, PIJLEN die de looprichting aangaven in de horeca gelegenheid waar we koffie dronken, PIJLEN die de richting aangaven naar een theetuin, PIJLEN voor de 1.50 m afstand houden, PIJLEN op een verkeersbord bij een rotonde.......enz enz.

Nou ja, om een lang verhaal kort te houden, ik doe het deze week even heel makkelijk.
Onze dochter had laatst een boek gelezen en toen ik deze week de kaft zag moest ik wel even lachen! Allemaal PIJLEN. Voici, het boek, gefotografeerd op inpakpapier vol PIJLEN, prima toch! Maar ik ga het natuurlijk wel lezen.

maandag 14 september 2020

KINDERLIEDJE ... Crea 5220 inhaalactie - week 6.

Wederom een inhaalactie, of zoals ik wel een lees bij ijverige handwerksters die met veel dingen tegelijk bezig zijn, een affo. Maar misschien telt dat niet voor dit soort creativiteit. 

KINDERLIEDJE was het woord en ik koos voor "Ik heb zo waanzinnig gedroomd", een liedje van kinderen voor kinderen.

Ik heb zo wa-wa-wa-waanzinnig gedroomd.
Ik was zo mooi-mooi-mooi, 't was echt niet gewoon.
Iedereen riep: Hieperdepiep!
Daarna werd ik gekust en gekroond.                                                             

Ik heb zo wa-wa-wa waanzinnig gedroomd.
Ik werd met ka-ka-ka-kado's overstroomd.                   
Iedereen zei: Hou je van mij?
Wa-waanzinnig, maar heerlijk gedroomd.

Eens in het jaar, dan droom je zo raar, dat je het niet gauw vergeet.
Zilver en zang, een zoen op je wang, iedereen wil met je mee. 
Bij het ontwaken bedenk je beschroomd, niemand vertellen wat ik heb gedroomd.

refr.

Diep in de nacht, totaal onverwacht duizelt je hoofd van geluk.
Iedereen lacht en alles wordt licht, als men een ster voor je plukt. 
Bij het ontwaken bedenk je beschroomd, niemand vertellen wat ik heb gedroomd.

refr.

Tekst: Herman Pieter De Boer / Wim Essed / Tony Eyk.  ( Bron; Musixmatch )