dinsdag 15 mei 2018

Schelpen.

In 1999 bezochten we in Frankrijk, om precies te zijn in Saint-Etienne-le-Molard, een "salle de rocailles" in CHATEAU DE LA BASTIE. Een schelpenzaal dus en zo'n met keitjes, kristallen, steentjes, schelpen en stalactieten aangeklede ruimte werd in de zestiende eeuw grot genoemd. Ik las toen in een folder dat er een bescheiden 19de-eeuwse schelpengrot met watervalletjes, gebouwd als volière, is te bezichtigen in Paleis Het Loo in Apeldoorn maar dat er bij KASTEEL ROSENDAEL, in Rozendaal, een schelpengalerij is te zien. Nou dat wilden we natuurlijk wel ( zo snel mogelijk haha ) eens gaan bekijken. Afgelopen vrijdag zijn we er geweest met de kleinkinderen. Al was de schelpengalerij niet zo spectaculair dan in Frankrijk, toch was het een leuke middag. Schitterend weer, pick-nicken in het park, rondleiding in het kasteel ( die ook voor kinderen leuk gedaan werd ) en natuurlijk de "Bedriegertjes" want wat is er leuker dan dat er "onverwacht" tijdens het wandelen ineens water uit de stenen omhoog spuit. Dan blijf je toch op en neer lopen !!!

maandag 14 mei 2018

Concentratie.

Dochter en schoonzoon waren lekker het weekend samen weg en de kleinkinderen logeerden bij ons. Gistermiddag wou haar broer graag de Formule 1 race kijken en opa graag de Giro, nou dat kon alle twee. Kleinzoon nestelde zich lekker in ons bed om daar te kijken en opa op de bank. En wat zouden wij ( kleindochter en oma ) kunnen doen ? Dat was helemaal niet zo moeilijk want Bo knutselt nogal graag en ik vroeg of ze misschien zin had om ook eens een mandala te leggen. Dat had ze en dus gingen we de tuin in om wat te verzamelen en dit was het resultaat. Helemaal haar eigen idee want dat is Bo ten voeten uit. "Mijn hoofd zit boordevol ideeën" zegt ze altijd. De mandala was voor mama en die vond hem schitterend. 

zondag 6 mei 2018

Déjà vu..........

..........nou, bijna dan. Ik waande me vandaag een beetje in Frankrijk. Ontelbare keren fietsten we daar langs de velden vol prachtige zonnebloemen waar ik dan enorm van kan genieten. Nu staat hier in plaats van de zonnebloem het koolzaad in volle bloei, maar toch kreeg ik hetzelfde gevoel. De zon scheen, ik moest zelfs een beetje klimmen en dalen ( maar echt een héél héél klein beetje hoor ) ik vond het schitterend. Toen ik daar beneden de bocht omging leek het in eerste instantie of iemand daar een hele rij cadeautjes had neergezet maar het bleken bijenkasten te zijn. Zag er wel vrolijk uit en ik heb bij thuiskomst even op het w.w.w gekeken en zag dat ze van een imkerij van de Veluwe kwamen. Ik wou een link leggen naar het bedrijf maar dat ging niet, kreeg steeds een kader te zien met de tekst dat vandaag de zondagsrust wordt gerespecteerd.


donderdag 3 mei 2018

1000 en 2000 km.

Ergens in maart hadden we de eerste 1000 fiets kilometers in dit jaar op onze teller staan. En hoe gek het ook klinkt, we hadden dat nog steeds niet gevierd. Maar gisteren wel hoor, eerst een flink eind gefietst en tussen de middag genoten we HIER , buiten in de zon, van een mini-high-tea. Het gedicht stond op de route die we in maart maar ook gisteren hebben gefietst. Vond het wel toepasselijk "Brabant ge veraanderd" dat is zeker zo, niets blijft hetzelfde, behalve de Brabantse gemoedelijkheid en het lekkere eten.
Toen we gisteren thuis waren en onze kilometers van die dag noteerden ( en optelden ) zagen we dat we de 2000 km die dag net ( met 2 km ) hadden overschreden. Haha, tijd voor weer een traktatie en nu zouden we er niet zo lang mee wachten. Prachtig weer om de STERKE DIJKENROUTE te gaan fietsen. Mooie route vind ik en zeker nu met de prachtig groene bermen, het koolzaad, fluitenkruid, boterbloemen en nu ook al margrieten zagen we. Er zijn verschillende bezienswaardigheden onderweg waaronder dit peilhuisje met peilschrijver in Herwijnen. Het is het enige bewaard en in tact gebleven peilschrijverstation in Nederland. Rondom 1900 waren er zo'n honderdvijftig. Kleine, markante gebouwtjes aan de buitenkant van de dijk van waaruit soms elk uur, soms een keer per dag de beweging van het water werd gemeten. Al die huisjes maakten deel uit van een samenhangend waterkundig peilmeetnet over heel Nederland. Dit peilhuisje werd in 1874 gebouwd en is tot 1 april 1989 in gebruik geweest, Toen nam de computer het over.
In het peilhuisje staat een peilschrijver. Een instrument verrassend van eenvoud. De techniek dateert uit 1926, de laatste keer dat het instrument werd aangepast. Mochten ooit de computers uitvallen, dan kan de peilschrijver in Herwijnen de metingen onmiddellijk overnemen. De peilschrijver is geplaatst op een gemetselde put die in open verbinding staat met de rivier de Waal. In de put drijft een vlotter die op en neer gaat met het water in de rivier. De vlotter is met een onverwoestbare draad via een wiel gekoppeld aan de peilschrijver. Het wiel is via een tandrad verbonden met een liniaal waarop de waterstand kan worden afgelezen. De liniaal is voorzien van een pen. De pen schrijft de bewegingen van het water op een blad papier dat op een trommel is gespannen. Een opwindbare klok registreert de tijd en zorgt voor de aandrijving van het instrument. Ingenieus !
De informatie haalde ik uit een folder die bij het huisje hing.
En onszelf trakteren deden we HIER, nee we lieten er nu geen gras over groeien.




dinsdag 1 mei 2018

Mandala 5.

Voordat de bolletjes van de blauwe druifjes definitief de grond ingingen zag ik dat er ook daar een mooie mandala mee te maken viel. De super kleine bolletjes die het middelpunt vormen zijn de knopjes van de Viburnum plicatum "Watanabe". De groene blaadjes zijn ook van die struik evenals de bloemen die aan de buitenkant tussen de wortels liggen. Rondom het middelpunt liggen de bloemknoppen van de Choisya "Aztec Pearl" ( Oranjebloesem ) die je op de rechter foto ziet. De kleine groene dingen die je tussen de bolletjes ziet liggen zijn de zijn de zaadjes van de blauwe druifjes die aan de plant blijven hangen na de bloei. Ik vind het fascineren dat je met zo weinig materiaal toch iets moois kunt creëren.

donderdag 26 april 2018

Mandala 4

Het einde van de blauwe druifjes die hier in potjes op de tuintafel stonden. morgen ga ik de bolletjes maar eens in de grond stoppen om er volgend jaar weer plezier van te hebben.

zondag 22 april 2018

Fietsroute Linie 1629

Enkele weken geleden zagen we op een route die we regelmatig rijden opeens wat nieuws, DIT KUNSTWERK. Er stond geen informatie bij maar na wat zoeken op het W.W.W kwamen we er achter dat het onderdeel is van de LINIE 1629 ROUTE. Aangezien het afgelopen vrijdag prachtig weer was, zijn we de route gaan fietsen. Nou dat viel nog niet zo mee. De route zou helemaal met borden aangegeven moeten zijn, ja zou moeten zijn, maar helaas was dat niet overal het geval. Ik weet niet of er mensen zijn die misschien van die borden verzamelen maar er ontbraken er nogal wat en dat is niet fijn. De route is op elk gewenst punt te beginnen en wij begonnen op een punt dat het dichtst bij huis was gelegen ( ± 22 km ). De route is 49 km en dan daarna natuurlijk weer 22 km om thuis te komen.

Fort De Brederode.

In juni 1629 heeft het Spaanse ontzettingsleger onder bevel van Hendrik van de Bergh, neef van Frederik Hendrik, geprobeerd 's-Hertogenbosch te ontzetten. Fort De Brederode is aangevallen door de Hertog van Bournonville met 4000 man en zeven compagnieën ruiterij. Zij kwamen echter niet verder dan de gracht voor dit fort waarbij vijftig soldaten sneuvelden. Deze markeringsplaats met de kunstwerken "Paard en Maquette De Brederode" vervaardigd door BART SOMERS STEEL ART doen de herinnering herleven.
Het Fort had een diameter van ca. 200 meter bestaande uit aarden wallen en een gracht. De hoek hier in de Keerdijk vormt het laatste restant van het fort dat is vernoemd naar graaf Johan Wolfert van Brederode. Het fort maakte onderdeel uit van de 42 km lange Circumvallatie linie die in 1629 is aangelegd door Frederik Hendrik om de "onoverwinnelijke" stad 's-Hertogenbosch op de Spanjaarden te veroveren. Deze linie was bedoeld als verdediging tegen aanvallen van het Spaanse ontzettingsleger.
Deze informatie staat te lezen op het kunstwerk "Maquette De Brederode".

Al met al was het wel een mooie route maar ik zal een gaan zoeken of ik niet ergens melding kan maken over de verdwenen borden.

woensdag 18 april 2018

Beugelen.

Vandaag hadden we weer een middag van de veteranen personeelsvereniging. We gingen BEUGELEN en alhoewel de beugelsport al héél oud is hadden we dat nog nooit gedaan. Misschien moet je eerst zelf ook héél oud zijn, haha, maar ook weer niet te, want zo'n bol weegt 4 kg. Nou het is sowieso altijd gezellig zo'n middag met oud collega's en aanhang. Lekker bijkletsen, hapje en drankje wat wil je nog meer ? Nog wat informatie ? Voilà.

Wat de historie van het beugelen betreft blijkt het een der oudste sporten van Nederland (en ver daarbuiten) te zijn. In 1344 werd een soortgelijk bolspel reeds verboden. Door de bisschop van Luik. Bij een Stiftklooster (voor adellijke dames) in Thorn (L) werd het verboden bij het kerkhof te spelen, men stoorde de rust der overledenen. Ook in 1485 werd het beugelen verboden in Deventer. Dat het beugelspel ook buiten Nederland bekend was blijkt wel uit een pentekening van 1661, een beugelbaan voor de ambassades in Moskou. Dat de adel het spel waardeerde blijkt uit het feit dat in die tijd ook op paleis "Het Loo" een beugelbaan lag. Later werd het een echte volkssport, vooral in Limburg en Brabant trof men tot 1940 vele beugelbanen aan Het was toen een buitensport, geen overdekte banen, waar men om ham, worst e.d. speelden. Competities kenden men nog niet. In 1932 werd de "Midden-Limburgschen" beugelbond opgericht en in 1936 de "Noord-Limburgschen" bond. In 1967 werd het de "Nederlandse Beugelbond". Dit mede door aansluiting bij de N.S.F. Nu wordt er vrijwel alleen op binnenbanen gespeeld. Competities worden gespeeld van september tot eind maart. Verder zijn er diverse toernooien en wedstrijden voor district en nationale kampioenschappen. Ook in de grensstreek van Duitsland en België wordt nog gebeugeld.

Deze informatie stond op de site van het bedrijf waar wij gingen BEUGELEN.

N.B : Bij mijn link kun je de spelregels vinden.

maandag 16 april 2018

Zó waar.

Nee dit is niet in onze tuin maar in die van zoon en schoondochter. Wanneer je uit hun keukenraam kijkt zie je de magnolia die nu weer prachtig in bloei staat ( daar tussendoor kun je nog net de molen zien ) en vandaag, tijdens het fietsen zagen we dat de lente nu echt is losgebarsten. De krentenboompjes staan overal in volle bloei, langs de dijken zagen we heel veel pinksterbloemen, koolzaad en de weilanden beginnen ook al geel te kleuren van de paardenbloemen. Het is zo mooi en daardoor zit er al een paar dagen een gedicht in m'n hoofd dat ik er nu maar eens uitgooi. Het is geschreven door Toon Hermans.

OF WONDEREN BESTAAN ?
"Of er nog wonderen zijn
hoe kun je zoiets vragen
kijk naar mijn tuin van leeg naar vol
in amper zeven dagen".


vrijdag 6 april 2018

Enfin.

Ja echt, eindelijk af , dat kan ik wel zeggen van deze tas. Vorig jaar was ik er al aan begonnen. Marthy van het blog : HEENENTERUGNAARDEARDECHE vroeg 'n keer wie er interesse had in sierband. Het kwam volgens mij van een tante van haar man en zij deed er niks mee. Ik kreeg toen dit bloemenband toegestuurd en dacht meteen dat komt op een "spijkerbroekentas". Voor we met vakantie gingen waren alle lapjes, allemaal van oude broeken, geknipt en ik nam er een paar mee naar Frankrijk. Ik had bedacht dat het wel leuk zou zijn wanneer ik een bloem, net als op het band, maar dan wat groter daar op zou kunnen borduren. Nou dat was dus helemaal niet gelukt. We zijn eigenlijk altijd op pad, om te fietsen of om wat te gaan bekijken en als we dan terug waren op de camping was het douchen, lekker relaxen en bovendien was het veel te warm. Ik heb het wel geprobeerd hoor maar ik kreeg de naald bijna niet door de stof, verloor steeds mijn vingerhoed en mijn ogen werkten op de een of andere manier ook niet mee. Om een lang verhaal kort te maken, het bleken wat technische problemen te zijn ( carpaal tunnel syndroom en nastaar ) maar dat is nu allemaal gerepareerd. Mijn hand kan ik al een hele tijd goed gebruiken, behalve de fijne motoriek zal ik maar zeggen, dus vandaar dat ik de contouren van de bloem er maar met de naaimachine op heb gestikt en ik kijk ook weer helder uit m'n ogen, haha !
Een paar weken geleden was er weer post van Marthy, allerlei gezellige dingen maar ook een kaart die echt wel hier wil zijn, waarom, kijk maar even HIER.
En zie je die leuke button op de tas, die kreeg ik van ELS.
Dank, dank aan jullie en ik ga hem maar mijn "blogvriendinnentas" noemen. Toch ??