zondag 2 oktober 2022

Verwennerij.

We hadden een etentje cadeau gekregen van onze dochter en schoonzoon. Deden ze al vaker en dat is altijd heel gezellig. 

Als we daar komen is het eten nog niet klaar, nou ja er zijn natuurlijk al wel voorbereidingen getroffen, maar alles wordt meestal, voor onze neus zal ik maar zeggen, bereid.

Dat is ook wel het voordeel van een open keuken met een kookeiland.

Toen we binnenkwamen zag ik dit op een bakplaat liggen en nam ik meteen maar de eerste foto, want het kan nog wel eens voorkomen dat ik het vergeet.

Wat dit uiteindelijk wordt laat ik op het eind zien, want dit zou het toetje worden.

We begonnen 's-middags met koffie en heerlijke zelfgebakken chocoladecake, een van opa's lievelingscakes, maar die heeft hij nogal wat.

De kleinkinderen waren ook thuis dus hebben we gezellig zitten kletsen over school , over de komende  proefwerkweek, maar vooral over de aanstaande reis met de school naar Engeland. Hoop dat het nu toch écht doorgaat. 

Onder het genot van een drankje en een borrelplankje, helaas geen foto,  kletsten we nog even door totdat het voorgerecht op tafel kwam. Sushi, met daarin omelet, garnaal in krokant jasje en komkommer. Op tafel stond nog een sausje, gemaakt van sushi Soy Sauce en een klein mopje Wasabi pasta (goed roeren) om de sushi in te soppen. De kleinkinderen vinden dit ook heerlijk.

De soep was gemaakt van Miso soep. Dat zijn zakjes met een soort van pasta en kun je meestal vinden bij het sushi schap. Per kop heb je een zakje nodig. Ik kende het niet, nu dus wel. We kregen natuurlijk niet gewoon soep uit een pakje, want eerst werd er nog een bak gemengde paddenstoelen kort gebakken in olie. Er gaat warm water bij de zakjes Miso soep, lente ui gaat er bij, tauge en de paddenstoelen mix. Een echt recept heb ik er dus niet van, "de hoeveelheden is een beetje wat je lekker vind", zij onze dochter. Nou deze smaakte lekker, dus moet ik zelf nog maar eens gaan experimenteren.

Van dit gerecht was er wel een recept.

HIER vind je het:  Pokébowl kip. Misschien denk je wel kip ? Maar we mochten kiezen, kip of garnalen en ik koos voor de garnalen in een krokant laagje.

De kleinkinderen vonden dit ook weer heerlijk, alleen houden ze niet zo van mango, maar wel van verse ananas en dan smaakt het gerecht ook heerlijk.

De bonen zijn edamame sojabonen en die had ik ook nog nooit gegeten evenals de sushigember, links in het witte kommetje.
Ik drink regelmatig gemberthee, maar ingelegd in zuur had ik gember nog nooit gegeten, wel lekker bij het geheel.

Leuk om weer eens wat te proeven wat je nog niet kent.

Nu nog het toetje en terwijl dat werd bereid, konden wij even een soort van quiz doen met de kleinkinderen.


Vijgengalette  met tête de moine. (4 pers)
4 plakjes roomboterbladerdeeg (diepvries)
4 vijgen
25 g amandelen
2 ti honing
tête de moine (kaaskruller)
kookring (8 cm ø)

Deegplakjes iets laten ontdooien en met de kookring 4 rondjes uitsteken. Leg ze op de bakplaat (op bakpapier)
Snijd de vijgen vanaf de bovenkant kruislings in en druppel 1tl honing (totaal) in het midden op de deegrondjes en zet de vijgen erop.
Bak de vijgengalettes in de voorverwarmde oven (200ºC) in 15-20 min, goudbruin en gaar.
Maal de amandelen tot kruimels en rooster ze in een droge koekenpan goudbruin.
Voeg 1 tl honing toe en bak nog 30 sec, tot de honing aan de amandelen plakt.
Schud de amandelen op een bord en laat afkoelen.
Zet de vijgengalettes op 4 borden en strooi het afgekoelde honing-amandelkruim rondom.
Schaaf krullen van de tête de moine verdeel over de vijgen.
Je kunt evt 's-morgens de galette al bakken en het amandelkruim maken. bewaar het amandelkruim afgedekt op een koele plek buiten de koelkast, maar vers bereid is lekkerder.

De vijgen waren uit hun eigen tuin, die hebben het dit jaar buitengewoon goed gedaan.
Ik kreeg vorig jaar een stek van die boom, die is goed gegroeid en ik hoop ook nog eens te kunnen oogsten.





 








 

donderdag 29 september 2022

Seinwachtershuisje.

 

Toen we naar de watertoren in Baarn fietsten, zagen we deze mooie muurschildering op het seinwachtershuisje bij de spoorwegovergang. De muurschildering is een historische afbeelding van hoe de spoorwegovergang er vroeger uit zag. De schildering werd gemaakt door Graffiti Netwerk B.V.



dinsdag 27 september 2022

Watertoren - 108. Baarn.

Voici, na Werkhoven, Zeist, Bilthoven, Soest en Paleis Soestdijk was deze in Baarn de laatste watertoren van die dag. De toren werd gebouwd in 1903, zoals de smeedijzeren windvaan op een van de kantelen laat zien. Achterstevoren welleswaar, maar ja dat heb je wanneer je niet van alle kanten bij de toren kunt komen en de windrichting konden wij niet veranderen. Sinds 2014 is de toren in gebruik als woning.

De watertoren, ontworpen door de Utrechtse Waterleiding Maatschappij, heeft een hoogte van 29 meter en een waterreservoir van 500 m³, dat is gebouwd volgens het INTZE-PRINCIPE : het rust op een metalen ring die dwarskrachten opvangt, zodat de torenschacht voornamelijk op verticale krachten berekend hoeft te zijn.

In 1855 kreeg Baarn als eerste gemeente van Nederland een watertoren. Deze bestond uit een houten stellage met een watervat. Vanaf 1885 werd vanuit Soesterberg een waterleiding naar Baarn getrokken. Het zou tot 1896 duren voordat Baarn een eigen waterwinning en pompstation zou krijgen.

Deze werd toentertijd ook gebouwd door de Utrechtse Waterleidingmaatschappij (UWM) en stond aan de spoorlijn naar Hilversum. De verbinding met Soesterberg kwam daardoor te vervallen. 
Een lekker fietstochtje was het ook deze keer weer en de watertorens, alhoewel verschillend (sommige) in bouwstijl, waren alle zes het aanzien meer dan waard.

(Bron: Wikipedia).



 

zaterdag 24 september 2022

Watertoren - 107. Paleis Soestdijk.

Kijk iedereen daar nu eens gezellig zitten op het gazon voor de watertoren. Toen we deze dag plande, hadden we niet in de gaten dat het open monumentendag was. Was wel gezellig hoor, want in de paleistuin was van alles georganiseerd. Maar wij kwamen speciaal voor de watertoren.

Deze watertoren van Paleis Soestdijk is een voormalige combinatie van watertoren en windmolen uit 1680. De aandrijving van de windmolen, die boven op het dak stond, werd bij te weinig wind verzorgd door een rosmolen in de toren. Een rosmolen is een molen waarbij de aandrijvingskracht wordt geleverd door een paard (ros) of een ezel. Het paard liep binnen in het gebouw rondjes om de machinerie heen. Tevens werd er in de molen graan gemalen. In 1882 werd de rosmolen vervangen door een stoommachine. In het gebouw zijn nog resten van de rosmolen aanwezig. Door een gat in de vloer (met glasplaat en ijzeren mat erop) kon je een foto maken, maar die is zo donker uitgevallen dat er weinig op te zien is.

Deze watertoren is een van de oudste van Nederland. Gebouwd in de jaren 1678-1683, 10 meter hoog en het ronde bakstenen reservoir had een inhoud van 60 m³. De architect was Willem Meesters. 
Het is een heel klein schattig torentje, met mooi metselwerk aan de bovenrand. Stadhouder Willem III investeerde veel geld om de tuinen te verfraaien en liet ook twee fonteinen aanleggen. Om deze te kunnen laten werken diende er een hoger gelegen waterreservoir te komen om voldoende druk te creëren, fijn voor ons toch !

Door de steeds hoger wordende bomen in het park werd de windvang van de molen steeds minder en de rosmolen werd de belangrijkste aandrijving. Uiteindelijk werd de windmolen op de kop afgebroken en bleef enkel de functie van watertoren in stand totdat dat door aansluiting van Soestdijk op het waterleidingnet niet meer nodig was. In het gebouw dat op de rijksmonumentenlijst staat, is nu een souvenirwinkeltje gevestigd. 
Was de foto door het gat in de vloer mislukt, deze naar boven genomen foto laat nog enigszins wat van de kapconstructie zien.
(bron Wikipedia)



.



 

woensdag 21 september 2022

Watertoren - 106. Soest.

Verder dus, op zoek naar de vierde toren van die dag en het liefst eerst nog een terrasje. In Bilthoven hadden we al zin in koffie, maar we kwamen niks tegen en toen ik het vroeg aan een echtpaar die aan het wandelen waren zeiden ze dat dit niet zou lukken. Ze wisten wel dat er een mooie zaak was in Baarn, maar ja dat was nog wel een end. Nou ja, nu waren we in Soest en zagen allereerst de watertoren.

Deze watertoren, gebouwd in 1931, is 23,7 meter hoog en heeft één waterreservoir van 200 m³. De opdrachtgever voor de bouw was de Arnhemse Waterleiding Maatschappij, een zusteronderneming van de Utrechtse Waterleiding Maatschappij (zie vorig blog) en de architect was ook nu H.F. Mertens. In 1984 werd de toren buiten gebruik gesteld en in 1993 is de watertoren verbouwd tot woonhuis. Toen zijn er negen woonlagen aangebracht inclusief een dakterras. Ook is toen het waterreservoir verwijderd met uitzondering van de bodem. De watertoren heeft de status rijksmonument (bron wikipedia).
Nu waren we toch écht wel toe aan koffie en gelukkig vonden we een leuk terras en natuurlijk werd dit koffie met, hadden we wel verdiend.




 

zondag 18 september 2022

Watertoren - 105. Bilthoven.

Deze mooie watertoren in Bilthoven is een ontwerp van architect H.F. MERTENS en werd gebouwd in 1926-1927. De geheel in baksteen opgetrokken  toren heeft een hoogte van 42,00 meter en een  waterreservoir van 300 m³. In 1971 is naar het schijnt aan de buitenkant een spuitlaag van cement met gebroken granietkorrels aangebracht waardoor de baksteendetaillering verloren ging.





Vitens, de huidige eigenaar van de watertoren, heeft in 2006/2007 de toren gerestaureerd en de baksteendetaillering is weer zichtbaar. Het is bijna niet te  geloven dat die laag erop zat, want daar is weinig van te zien. Een goed geslaagde klus. 

Nog even een paar foto's van een andere kant. Veel mogelijkheden hadden we niet, het was verboden terrein, we konden er jammer genoeg niet omheen lopen. Nou dan maar verder fietsen, op zoek naar een terras en dat bleek nog niet zo mee te vallen.





 


vrijdag 16 september 2022

Watertoren - 104. Zeist.

Na Werkhoven fietsten we verder naar Zeist. De mist was gelukkig opgelost, want dat is toch maar saai fietsen wanneer je niet van je af kunt kijken. Deze is totaal anders dan die in Werkhoven, hij is in 1896 gebouwd in opdracht van de Utrechtse Waterleiding Maatschappij voor 28.786 gulden en kenmerkt zich door neorenaissancestijl-invloeden. De watertoren heeft een puntdak, is 37,50 meter hoog en een waterreservoir van 300 m³.

Architect(en) waren in dienst van de Utrechtse Waterleiding Maatschappij. Deze maatschappij kwam voort uit de in Luik gevestigde Compagnie Génerale des Conduites d'Eau, die opdracht tot aanleg, financiering en exploitatie van de stadswaterleidingen in Utrecht en omstreken wist te verkrijgen. 

Na een eerste naamsverandering in Compagnie des Eaux d'Utrecht, werd de maatschappij in 1889 omgedoopt tot de Utrechtse Waterleiding Maatschappij. De toren is van cultuurhistorisch belang als zeldzaam voorbeeld van de oudere generatie van watertorens in Nederland.
(bron: monumentenregister)









 

woensdag 14 september 2022

Watertoren - 103. Werkhoven.

Soms zien we een watertoren al van verre, maar afgelopen zondag zagen we hem pas toen we voor de poort stonden. Wat was het mistig zeg, heel de rit hier naar toe en ik was blij dat er niet veel verkeer op de weg was. We waren hier al om 9.00u, de poort gaat om 10.00u open, maar dat was niet erg, want we zouden die dag langs zes watertorens fietsen.

Deze toren werd in 1937 gebouwd en heeft een hoogte van 43,30 meter. Het waterreservoir heeft een inhoud van 306 m³. Architect(en) Mabeg en in 1969 vond er een restauratie plaats. Sinds 2008 is het een gemeentelijk monument. De toren staat aan de Watertorenweg, bij knooppunt 57, lekker makkelijk voor ons als fietsers van een knooppuntroute. De toren is in gebruik als woonruimte, horecavoorziening en atelier. Elk weekend van mei tot en met september is het terras geopend van 10.00-17.00 uur en men kan dan elke zondag om 15.30 uur met de rondleiding mee naar boven. Daarvoor waren we niet op tijd terug, maar nog wel net op tijd om op het terras wat te drinken en nu ook een foto te nemen zonder mist. De laatste foto namen we op het eind van de dag, ook zonder mist en van grote afstand was hij duidelijk te zien.




 

vrijdag 9 september 2022

VROLIJK.

Regelmatig fietsten we door dit tunneltje, maar nu waren we er al een hele tijd niet meer geweest. Voor het tunneltje gingen we hier niet heen, want er was niks aan, saai, wat graffitispuiters hadden hier en daar wat teksten en zo op de wanden gespoten, maar niks bijzonders.

Nee wij gaan hier altijd heen om koffie te drinken bij Brownies&downieS. Het is er  gezellig en je krijgt er "aangeklede" koffie. Maar nu zagen we dat het tunneltje er ook een stuk gezelliger uitzag. Er was hard gewerkt in de tussentijd.

De kunstenaar Christian van Hedel is de bedenker en maker van dit vrolijke geheel. Hij deed het niet alleen, want hij deelt zijn kennis graag met talentvolle jonge kunstenaars. Hij gaf ze informatie over abstracte kunst en werkte met ze samen in verschillende shifts.

Per keer konden er drie jonge kunstenaars mee helpen. 
Leuk project en gelukkig zien we steeds vaker dat saaie of vieze tunneltjes opgeknapt worden. Nu maar hopen dat de erecode onder straatkunstenaars/graffitispuiters gerespecteerd wordt. Je spuit en/of verft niet over andermans werk heen.

Je loopt er doorheen en ontdekt steeds weer nieuwe dingen, zoals cijfers. Als thema was "Tijd"  aangedragen, vandaar misschien de cijfers maar ook "Verbinding", nou die is volop aanwezig. Wij gaan er nog vaak van genieten.

Nou, nog eentje dan.  



 




 

woensdag 7 september 2022

Een muur.

 

Nog één keer de Kuipersberg, jazeker berg, want met zo'n 71 meter steekt hij royaal boven het Twentse landschap uit. Deze muur is onderdeel van een groot herstelplan omgeving Kuipersberg. Gedurende dat project kwam er een wens om iets met de aardkundige waarden van deze berg te doen. Kunstenares Desirée Groot Koerkamp gaf vorm aan de zogenoemde "archeologische tijdlijn", in de vorm van zeven glazen kunstwerken in de muur. 

Zo'n 10 jaar geleden begon men met het herstelplan.
Er lag hier schijnbaar een midgetgolfbaan, maar die is moeten uitwijken naar een andere locatie. 

Er moesten diverse aanpassingen worden gedaan aan het landschap en bronnen en beekdalen werden hersteld.

Ik weet natuurlijk niet hoe het hier 10 jaar geleden uitzag, maar nu ziet alles er fraai uit.

Een mooie omgeving om er te wandelen en men kan kiezen uit verschillende tochten die hiervandaan vertrekken.

Wij hebben niet gewandeld, maar genoten van de watertoren, het mooie monument van Willem Wilmink, het prachtige uitzicht bij de oriënteertafel, de muur en natuurlijk van onze fietstocht.




vrijdag 2 september 2022

Achter de watertoren.

Soms kom je op één plek, onverwacht veel mooie dingen tegen. We gingen naar de Kuipersberg, want daar staat een watertoren (vorig blogbericht). We liepen daar nog even rond, want hé we waren er nu toch en bovendien is het ook leuk wanneer je rondom zo'n toren kunt lopen en dat is niet altijd het geval. Wanneer de toren bewoond is, is dat logisch maar vaak ook staat er een groot hekwerk omheen ter bescherming misschien tegen vandalisme of er staan zóveel huizen omheen en dan kun je ook niet dichtbij komen.

Achter de watertoren ligt een Joodse begraafplaats die dateert van circa 1786. De grafstenen die bewaard zijn gebleven (22) beslaan een periode van 1814 tot 1928.

Naast de watertoren en de Joodse begraafplaats zagen we daar ook een oriënteertafel. Vanaf dit mooie punt waren oorspronkelijk grote delen van Twente en het Duitse grensgebied te zien: steden als Oldenzaal, Enschede en Hengelo, maar ook het kasteel in Bentheim. Bomengroei verstoorde geleidelijk aan het uitzicht.

Op 22 juli 1922 hield de ANWB haar jaarvergadering in Twente en werd tijdens een aansluitende toertocht Ootmarsum aangedaan. Voor die gelegenheid was er op de Kuipersberg een provisorische oriënteertafel neergezet. Men was daar zo enthousiast over het uitzicht dat besloten werd om de tafel te vervangen door een van steen. Op 25 juli 1926 werd deze officieel onthuld.

Maar wat wij het mooist vonden op de berg, was toch wel het glaskunstwerk ter herinnering aan Willem Wilmink. Als kind woonde hij onder aan de Kuipersberg, een periode die hij later beschreef als "een gelukkige tijd".

Het glazen kunstwerk (gelaagd veiligheidsglas) in boekvorm staat op een brok zandsteen en ervoor staan twee bedden, eveneens van zandsteen. Het was erg warm die dag, dus ben ik er niet op gaan zitten. Jammer, had ik dat wel gedaan, dan had ik een betere foto gehad. Meer transparant en niet tegen de achtergrond van mais of gras.

Op de voorste bladzijde het portret van Wilmink, op het achterste twee rode veren en de handtekening van de dichter/schrijver. Op de middelste bladzijde dit prachtige, in het Twents geschreven, gedicht van Willem Wilmink. 

Jödnkerkhof  Oatmörsken. 

Zee laagn doar allang oonder 't grös
Doo't tichelweark nog vol in wearking was.
Gef God de Heer dat ze niks hebt vernomn 
Van wat heur noageslacht is oawerkomn.


Het glazen kunstwerk is vormgegeven door Desirée Groot Koerkamp. 



Blij dat ik nu weer een blog heb geschreven. Het was niet mijn bedoeling om zo'n lange tijd niks te doen, maar het was er ongemerkt ingeslopen.





 

zondag 31 juli 2022

Watertoren - 102. Ootmarsum.

 

Onze route liep vandaag van Oldenzaal naar Ootmarsum en weer terug. Waren we 's-morgens  (vorig blog) bij een watertoren van 31,7 meter hoog, 's-middags zagen we de laagste watertoren van Nederland, slechts 9,05 meter hoog. Dat komt door de ligging op de Kuipersberg, waardoor het niet nodig was om een hogere te bouwen om voldoende druk op het leidingnet te krijgen. De in 1934 gebouwde watertoren heeft twee geometrische hoofdvormen. Het betonnen vlakbodemreservoir (216 m³) bevindt zich in een verticaal geplaatste cilinder. Deels in de cilinder geschoven staat hier een vierkante traptoren tegenaan. De watertoren is geheel gemaakt met rode machinale baksteen in  STAAND VERBAND. De platte daken zijn voorzien van een betonnen dakrand. De cilinder is op één meter onder de dakrand voorzien van betonnen waterspuwers en staat op een uitgemetselde kelder. De trappartij wordt verlicht door drie in verhouding zeer hoge sleuven met betonnen raamdorpelsteen in de westgevel. Deze toren, vormgegeven in een zakelijke vorm van de Amsterdamse Schoolstijl is gebouwd in opdracht van de Waterleiding Maatschappij Overijssel. 
(bron: Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed)



donderdag 28 juli 2022

Watertoren - 101. Oldenzaal.

Het zou warm worden  dus waren we extra vroeg al op pad naar deze mooie watertoren. We parkeerden de auto onder grote bomen, lekker in de schaduw, want daar moest hij heel de dag blijven staan. Fietsen eraf en op pad. Het was nog lekker fris en ik was blij dat ik nog een shirt met lange mouwen had meegenomen. We zagen hem al van verre staan, deze 31,7 meter hoge watertoren. Hij torent hoog boven het ziekenhuis uit. Dit mooie gebouw was dus een mooi extraatje.



Vanaf 1848 verzorgden de zusters Franciscanessen in hun nieuw opgerichte klooster de zieken. 
Oldenzaal had hier zijn eerste 10 bedden ziekenhuis. Toen dit te klein werd, is in 1917 een nieuw ziekenhuis geopend genaamd Heil der Kranken, ontworpen door de Oldenzaalse architect Karel Croonen. 

De zusters gingen mee naar de nieuwe locatie voor de verzorging van de zieken en opleiding van de nieuwe verpleegsters. 
Dit ziekenhuis, dat nu nog bestaat (als onderdeel van het Medisch Spectrum Twente met hoofdvestiging in Enschede), had in het begin 207 bedden. 

Uiteindelijk verdwenen de zusters uit de medische verzorging in Oldenzaal tussen 1958 en 1960.

Aan het eind van de 19de eeuw ontstond het besef dat betere hygiëne zorgde voor een gezondere bevolking. De watervoorziening in Oldenzaal liet veel te wensen over. De waterputten en stadspompen vormden een grote ziektebron. Vaak waren ze vervuild door mesthopen en beerputten die zich in de nabijheid bevonden. Men zocht naar een schonere en veiliger watervoorziening. Na meerdere proefboringen werd op een terrein in Het Inslag water opgepompt van goede kwaliteit. In 1906 werden  de watertoren nabij het ziekenhuis en het pompstation aan de Berkstraat in gebruik genomen. In 1910 volgde de oprichting van het gemeentelijk waterleidingbedrijf. Het schone drinkwater leidde uiteindelijk tot een verbetering van de volksgezondheid.(bron Canon van Nederland).
Deze watertoren van Oldenzaal is ontworpen door J.P. Hazeu en is gebouwd in 1905 en heeft een waterreservoir met een inhoud van 250 m³. In 2003 moest op last van de gemeente de bovenkant van de toren worden verwijderd. Er vielen brokstukken van de toren en reparatie was niet meer mogelijk.
In 2006 is de kop herbouwd en is de toren bewoond (bron wikipedia).