Na enkele weken van regen en kou, gelukkig waren er wel de Olympische Winterspelen, hadden we woensdag en donderdag heerlijk weer. Een mooie blauwe winterlucht en weinig wind. Laten we maar weer eens fietsen voordat we het afleren. Koffie gedronken bij een van onze favoriete stopplaatsen en daarna iets lekkers gekocht bij een bakker en opgegeten op een bankje recht tegenover deze poort.
We zijn hier al vaak langs gekomen, ook al weleens gestopt, maar geen foto's genomen. DIT MUSEUM vindt je in een eeuwenoud en deels door zusters Birgittinessen bewoond abdijcomplex.
Hier is een van de mooiste collecties religieuze kunst van Nederland te zien. Unieke laatmiddeleeuwse beelden, een verzameling iconen, zilver, maar ook moderne en hedendaagse kunst. Men kan er ook wandelen in een, naar middeleeuws voorbeeld aangelegde kruidentuin en genieten van de geuren en kleuren van meer dan 150 soorten verschillende planten.
heb je alles bekeken, neem dan plaats in of op het terras van het museumcafé met de toepasselijke naam de Refter met uitzicht op de kruidentuin en onder het genot van iets lekkers.
Een refter is de eetzaal in collectieve voorzieningen zoals internaten, kazernes, abdijen of kloosters. Nou heb ik het woord refter nooit gehoord m.b.t kazernes en mijn man zei, wij noemden het altijd eetschuur. Het woord refter is afkomstig van het Latijnse woord reficere dat herstellen betekent. In deze ruimte kon men dus door het eten lichamelijk herstellen.
Even wat dichterbij en nu is het beter te zien dat het tegels zijn en geen schilderwerk.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten